Mijn eerste seksuele ervaring

“Deed het pijn?” vroeg ik.

“Een klein beetje,” antwoordde ze, “een heel klein beetje maar.”

Acht april negentienhonderddrieënzestig. Spoorwegstraat Brugge, kleuterschool St.Jozef. Twaalf graden warm, half bewolkt, een zachte westenwind. Ik had lichtjes jeuk aan mijn linker knie als gevolg van een genezende wonde. Mijn neus was proper, want net afgeveegd aan mijn mouw. Geschoren was ik niet wegens gebrek aan baardgroei.

Voor één keer had ik me laten verleiden om (een soort) voetbal mee te spelen met de andere gastjes van mijn klas. Ben geen sporter in teamverband, was dit toen ook al niet, maar de opzichthoudende non had aangedrongen. “Allez, P.tje, speel nu toch een keer mee, wat zit je toch altijd te dromen?” Pfft. Wat heb je daaraan? Vertel me eens, wat heb je eraan om achter een bal aan te hollen, die een joekel van een stamp te geven in de hoop dat die ergens tussen twee palen terechtkomt, en dan nog liefst aan de juiste kant van het veld? Dit terwijl er in het leven zoveel spannender zaken te doen zijn als, om er maar een paar te noemen, je medemens te observeren en te filosoferen bij alles wat rond je gebeurt. Had ik toen al, en zal ik altijd blijven hebben.

Die non had me bijna letterlijk een stamp onder mijn gat verkocht waardoor ik verplicht was om mee te doen. Ze wist niet wat ze me aandeed. Nonnen komen van een andere planeet en zijn wereldvreemd.

De gastjes van mijn klas wilden helemaal niet dat ik meespeelde, ik liep toch maar in de weg. Ze wisten dat ik niet de man was die grootse dingen zou doen met een bal. De Maradonna van de kleuterklas was niet die dromer met de kuif en het te korte blauwe jasje. Neen, die P.tje moest je gewoon met rust laten zodat hij zijn hersenen kon laten fitnessen, zodat hij zijn gedachten kon laten dansen in zijn hoofd, opdat ooit een groot schrijver uit hem zou geboren worden, die muurdikke boeken zou schrijven en wereldberoemd zou worden. Als hij tenminste later niet aan de bak zou komen als grafdelver, slager, paardentandarts of gynaecoloog, want met dergelijke stielen zou hij geen tijd meer hebben om te schrijven. Noch met een beroep als daar zijn: bankbediende, boekhouder, kasseilegger of aardappelsorteerder, om er maar enkele extra te noemen.

Ik wou de non niet ontgoochelen, en deed dus een geslaagde poging om enthousiast achter die bal aan te hollen. Competitiedrang is van alle tijden, en ook die keer was het niet makkelijk dit onding te pakken te krijgen. Andere kinderen duwden me omver, schopten tegen mijn schenen, trokken aan mijn muts, en ééntje spuwde zelfs een vervaarlijke rochel in mijn richting toen ik gevaarlijk dicht in de buurt van de bal kwam. Ondanks mijn degout voor teamsport beet ik op mijn tanden en wou me laten gelden. Toch die ene keer. Eén keer doorbijten, en de non zou me met rust laten. Dat hoopte ik toch. Ik focuste me, en zag maar één ding: die rotbal. Die smerige vuile rotbal, die maar bleef kaatsen en van hot naar her vloog. Dit projectiel dat tussen die twee palen, in dat kleine doeltje met die netten moest gestampt worden. Ik heb mezelf niet bezig gezien, maar denk dat er toen donkere damp uit mijn neusgaten kwam en bloed uit mijn oren. Dat mijn ogen vuur vatten en dat mijn beenspieren zich opspanden zodat mijn broek scheurde. Ik liep en ik liep, kreeg het projectiel beet, en hield hem als het ware plakkend aan mijn voet. Niets zag ik nog, niets ontzag ik nog . En toen moet het zijn gebeurd…

a

http://cysticfibrosis.about.com/od/livingwithcysticfibrosis/ss/zoe.htm

In al mijn concentratie liep ik R. omver. Het meisje dat die dagen een rol speelde in negentig procent van mijn dromen. Het kind in wiens ogen ik telkens verdronk en rond wie al mijn fantasieën als vijfjarige zich afspeelden. Het meisje dat altijd zo nabij was, maar toch zo ver omdat ik te beschaamd was met haar te spreken. Het meisje ook waarvan ik overtuigd was dat de hele klas, andere meisjes inclusief, op haar verliefd was. Ja, dat meisje.

En net dat ene kind moest ik nu in al mijn geweld omver lopen. Gelukkig was zij op mij gevallen, en ik niet op haar. Ik hielp haar recht bij haar handjes, en voor het eerst voelde ik hoe een meisje aanvoelde. De zachte kussentjes van haar handpalmen voelden warm aan, zonder zweterig te zijn. Het leek alsof een elektriciteitsschok door me heen ging.

Ze was duidelijk geschrokken, en zei dat het geen pijn deed, of toch een heel klein beetje maar. We keken elkaar diep in de ogen, en ik voelde iets dat ik in mijn hele leven nooit zou vergeten. Kon het toen nog niet onder woorden brengen, maar dit was heel zeker mijn eerste seksuele ervaring. Met dank aan de non die me deed achter een bal aan hollen.

In de jaren zestig waren er jongensscholen, en meisjesscholen. Na mijn kleuterstudies aan het St.Jozefsinstituut is R. verdwenen uit mijn leven. Tot die ene keer, ongeveer twintig jaar geleden, op de begrafenis van G.. Toen was zij één van de hoop en al tiental mensen die in de kerk aanwezig waren. We hebben elkaar begroet met een simultane glimlach en een knipoog terwijl de kist van G. naar buiten werd gerold. G. zal voldaan gelachen hebben in haar kist. Daarna heb ik R. nooit meer gezien…

Epiloog: die bewuste R. zou later niet de mijne worden, maar een even fantastische naamgenote zou haar plaats innemen – hoe mooi kan het levenspad toch lopen…

(ps: het meisje op de foto lijkt op de R., die alle kleuters van mijn klas het hoofd op hol deed slaan. ‘Lijkt’, want ze is het niet…)

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Mijn eerste seksuele ervaring

  1. Anoniem zegt:

    Met heel veel plezier gelezen !

  2. Pingback: Eén jaar Thomas Pannenkoek | Thomas Pannenkoek

  3. Jolande zegt:

    Leuk logje! Normaal ben ik enkel een lurker maar hier wou ik toch even reageren. Je mag je naam wel uit de tekst hebben gehaald maar je reactie is nog wel onder je naam (veronderstel ik). Groetjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s