De nieuwe paus

1

“Ruik jij niks?” vroeg ik aan een Chinees, die toevallig door mijn tuin wandelde.

“對不起,我剛剛放屁”, antwoordde hij. Ik begreep er niks van, en haalde mijn schouders op. Het rook nochtans vreemd, te vergelijken met voeding die al eens is gegeten en nadien.. kweetniet. Raar, raar, raar.

Het is sowieso al eigenaardig dat een Chinees plots in je tuin staat. Van waar komt hij, wat komt hij hier doen ? Mocht ik nog in het centrum van Brugge wonen, het zou nog een beetje te begrijpen zijn, maar hier in K., waar niks te zien, niks te beleven valt, behalve dan mijn buren die weer verschrikkelijk hard ruzie aan het maken zijn. Er wordt gevloekt en geroepen. Daarnet meende ik zelfs slaag te hebben gehoord, maar daar gaat een mens zich best niet teveel bij moeien. Tenzij natuurlijk één en ander uit de hand loopt en er mensen hard gekwetst worden.

De Chinees zet zich neer in het gras, en leunt tegen één van onze -ondertussen- stevige platanen. “我的父親仍然有很多的屁”, zegt hij, en produceert daarbij een brede glimlach waarbij zijn ogen nog meer spleet-achtig zijn dan dit normaal het geval is bij een Chinees, “那臭真的很可怕 – 它發生,媽媽打電話給消防隊,因為它不是以保持”.  Hoog tijd dat ik op avondschool wat Chinees leer, want wat raaskalt die man hier? Het is tien uur ’s morgens, en ineens valt het me in dat we in de kast nog Chinese thee liggen hebben. Zeker al tien jaar oud, want wij drinken zelden of nooit thee. Het is lente, en de grote schoonmaak komt er aan. Zou het geen tijd worden om die thee eindelijk eens te gebruiken?

In mijn beste gebarentaal bied ik de brave man een kop thee aan. Zelf zal ik het houden op een glas koude chocolademelk, want thee van tien jaar oud giet ik niet door mijn keel.

De man kijkt een beetje geïrriteerd, en zegt: “在家中,我每天都喝茶的機會,你真的有什”麼?”, gaat rechtstaan en wandelt uit mijn tuin. Hij kijkt nog even achterom en zwaait nogal nichterig in mijn richting. Typisch Chinees, men moet daarom niet meteen denken dat elke Chinese man homo is. Was dit zo geweest, er zouden trouwens niet meer dan één miljard inwoners rondlopen in hun land.

Ik vraag me trouwens af of de nieuwe paus salami lust.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.