Het noodlot ontweken…

a

Vrijdagmorgen half acht. Op weg naar het werk stop ik bij een tankstation om wat bij te vullen. Een vrijdagse gewoonte, altijd handig zodat je in het weekend nooit moet vrezen zonder benzine te vallen.

Bij het vorig onderhoud van de auto, ondertussen een maand of vijf geleden, had de mechanieker me gezegd dat ik toch tijdig mijn banden af en toe eens moet oppompen, want hij had de indruk dat er eentje wat lucht loste, en dit zorgt voor een vluggere slijtage en meer verbruik. Klopt allicht, maar een ritje naar die garage is twintig minuten om rijden, en een mens heeft nooit tijd teveel.

Ik sta dus te tanken, en terwijl de benzine loopt sta ik wat rond te kijken. Aan de zijkant van het tankstation zie ik een toestel staan om lucht te pompen. De woorden van de mechanieker schieten me in gedachten. Veel tijd heb ik niet, want mijn bureau ligt weer eens bomvol met zaken die dringend moeten afgewerkt worden.

Of zou ik toch ? Bwah ja, heel vlug dan. Ik lees de instructies op het apparaat, zie dat de druk voor mijn auto twee komma twee (wat? kilo’s, liter, hectomegajoule ?) moet zijn, en draai de dopjes van de ventielen los. Mijn handen pottezwart, verdorie nog aan toe. De slang wordt op elk ventiel gezet, en ik wacht langzaam tot de machine tuut-tuut-tuut zegt, signaal dat de druk OK is. Maar hij blijft staan op één komma acht. Potverdikke, hoe krijg ik dit hoger? De klok tikt, en ik verlies zeker twee minuten voordat ik uitvogel hoe ik de ideale druk bereik. Gevonden, klaar om de verdere rit naar mijn werk aan te vatten…

Ik zal een paar minuten later zijn, maar dan is het maar zo. Nog geen vijfhonderd meter verder is het verkeer onderbroken. Een ongeval, net gebeurd. Eén wagen ligt op zijn kant aan de overkant van de weg, de wielen draaien nog. Brokstukken liggen overal in het rond. Zeker vijf wagens zijn erbij betrokken.

Het geeft een shock. Niet alleen het feit van dit vreselijke voorval, maar ook het besef dat, had ik mijn banden niet opgepompt en daarbij een paar minuten had verloren, ik allicht één van de vijf betrokkenen was geweest…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.