The art of shopping…

1

Sinds eind maart zijn alle foto’s die op deze blog verschijnen van de hand van diegene die meestal mijn fototoestel vasthoudt. Het valt op dat er nogal vaak zeer mooie dames op poseren. Nu je het zegt, hierboven staat er ook weer eentje. De foto is genomen op Kreta, midden in de zomer.

Er werd in deze blog al vaak vertelde over reizen, en zo lang ik het volhou om elk weekend wat neer te krabbelen op deze webplek zul je er wel meer over lezen. Elk diertje zijn pleziertje, bij ons is dit reizen. ‘Ons’, dat zijn mijn partner in crime en ikzelf.

En als je met ‘ons’ reist, weet je dat er altijd twee meningen op stap zijn. Je mag dan als koppel nog zo op elkaar ingespeeld zijn, je blijft twee aparte personen die af en toe eens iets willen doen waar zij/hij zich het best mee voelt. “Shoppen” is zoiets. Letterlijk vertaald betekent dit ‘kopen’, doch in vrouwentaal betekent dit vaak het eindeloos slenteren in winkelstraten, binnenstappen in meerdere winkels om kleren te passen, te herpassen, te snuisteren in winkelrekken om dan uiteindelijk naar buiten te stappen en niks te hebben gekocht. Soms ook om ongezond veel te kopen en zich dan af te vragen wanneer dit ooit zal gedragen worden. Of zelfs niet weten waar in de kast dit nog kan opgehangen worden. Misschien door dit kleedje of dat bloesje of de halve kleerkast af te voeren wegens ‘te ouderwets’. Pfft, de logica ervan zal ik nooit begrijpen. Het kost massa’s geld en het getreuzel in straten en winkels kan me matig boeien.

Op reis heb ik het voordeel meestal een fototoestel bij me te hebben. Zeker als we in een historisch centrum wandelen gebeurt het al eens dat historische gebouwen rond die winkels staan, en daar kan al eens een kiekje genomen worden. Als dit echt het geval niet is, is er nog één uitweg. In die kledingwinkels staan wel eens etalagepoppen. Meestal mooie slanke dames met een perfect figuurtje. Men kan draaien aan elk ledemaat tot ze een houding bereiken waarbij ze het best uitkomen met het kleedje dat ze moeten helpen verkopen.

En net zo’n fotomodelletje laat zich graag vangen op een foto. Ze doet het gratis, en het resultaat is meestal knap. Ze staan er wat bleekjes bij, maar dat stoort me niet.

Jullie wel ?

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.