Begraven en verrezen…

1

Bijna precies een jaar geleden heb ik een deur achter me dichtgetrokken. Ruim vijftien jaar was ik actief op literaire websites allerlei. Het schrijven van verhalen, het becommentariëren van werken van anderen, de hele reutemeteut, inclusief het actief lidmaatschap van een werkgroep van een ondertussen ter ziele gegane website.

Mijn laatste werkjes schreef ik op Basicpublishing, een relatief nieuwe site die werd opgericht na het verdwijnen van de Verhalensite. Je merkt het goed, ik spring van het ene lijk naar het andere. De Verhalensite had heel wat leden opgevist van het vroegere ‘Schrijvertje’, en ga zo maar door.

‘Basicpublishing’ startte als sympathieke website waar alles mocht en alles kon. Het was er in het begin vooral om te doen om zo vlug mogelijk een maximum aantal nieuwe leden binnen te halen en aan bekendheid en populariteit te winnen. En die leden moesten schrijven. Vooral veel schrijven, om zo te kunnen pronken met een maximum aan gepubliceerde werken. Dit lukte wonderwel. In een zeer korte tijd kwamen heel wat leden van de Verhalensite onder dak. Schrijvers vonden elkaar terug – dat alles ‘gratis’ kon was leuk meegenomen. Ook ik werd er met open armen ontvangen en bracht met plezier enkele leden aan die verdwaald waren geraakt op het Internet.

Met het groter worden van de site, groeide ook een zekere vorm van -nu moet ik mijn woorden wegen- arrogantie van de webmasters met als ergste evolutie de serieuze beknotting van de vrijheid opgelegd aan hun belangrijkste vermogen: hun leden.  Mensen die er plezier in scheppen om te schrijven worden niet graag aan banden gelegd. Wat mij betreft is een tekst nooit ‘af’. Vaak schrijf ik werken die even later in de prullenbak verdwijnen. Hou ik de stukjes toch, dan worden zinnen verdraaid, woorden veranderd, gedachtegangen verfijnd.

Werken schrappen mocht niet meer, of je werd alvast met een scheef oog bekeken als je het aandurfde. Een tekst wijzigen werd ook op kritiek onthaald, en heel vaak werd met het vingertje gewezen als je een beetje afweek van het pad dat werd uitgestippeld door de sitebeheerders. Als er kritiek kwam via een persoonlijk berichtje, gebeurde dit anoniem. Laf, eigenlijk. Het botste.

Bijna exact een jaar geleden heb ik alle werken op Basicpublishing geschrapt en vroeg mijn lidmaatschap te schrappen, samen met alle beoordelingen die ik tot dan op de site had geschreven. Voordat dit laatste ook effectief gebeurde duurde het wel even. Uiteindelijk lukte het na enkele minder vriendelijke mails en tenslotte het doorsturen van een aantal wetteksten rond de wet op de privacy. In moeilijke tijden leert men elkaars werkelijke gezicht kennen.

Mijn toenmalige schrijversnaam waarmee ik vijftien jaar heb geschreven werd ritueel begraven, en pas acht maand later startte ik aarzelend mijn weblog onder de naam Thomas Pannenkoek.

Het wereldje van amateurschrijvers in het anonieme Internet is niks voor mij. De meeste (amateur)schrijvers zijn, laat het me voorzichtig uitdrukken, ‘speciale’ mensen. Er is vaak een hoek af, zoals men dat kleurrijk uitdrukt in het Vlaams. Er zitten heel wat grote ego’s tussen, sommigen lijken ernstig psychisch gestoord. Anderen zoeken een weg uit hun eenzaamheid en beperken hun schrijf’kunst’ tot het poneren van eindeloze klaagzangen.  Een wereldje apart, dus. Ik heb enkele mensen ‘life’ mogen ontmoeten – de ‘normalen’ onder hen kan ik op één hand tellen. Gelukkig heb ik bij die normalen enkele contacten overgehouden waarbij ik het goed kan vinden. Zowel in de manier waarop ze met hun pen omgaan als omwille van de persoon die er achter zit.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Begraven en verrezen…

  1. Traumatisch Thomas! Gelukkig heb je je autonomie hervonden.
    Gr. Henk

    • Pablo T zegt:

      ‘Traumatisch’ is niet echt het woord, ik zou het eerder ‘frustrerend’ noemen.Bedankt voor je bezoek – de volgende keer dat je komt zet ik een lekkere trappist klaar !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s