Thom Arisman

1

Thom Arisman: “Eén van mijn grootste afknappers zijn vrouwen die walgen van hun werk, maar dat werk toch blijven doen”  …  “Ik heb nooit begrepen dat mensen werk doen dat ze verafschuwen, want ik heb altijd een duidelijke keuze gemaakt”

Arisman heeft een wekelijkse column in het vrouwenmagazine ‘Flair’.  Hij, zelfverklaard sekssymbool, vindt zichzelf de onbereikbare norm wat man-zijn betreft. Hij schrijft op een zeer denigrerende manier over ‘de vrouw’, en in elk opiniestukje moet hij wel zijn seksuele “heldendaden’ etaleren.

Zijn gezicht staat nooit met foto in Flair. Enkel een onthoofd mannenlichaam – kan iedereen zijn. Ik googlede zijn face – zonder succes. Men heeft het op Het Net wel over een ‘razend populaire’ column in een Belgische magazine. Misschien enkel voor het zeldzame groepje vrouwen met voorliefde voor beledigd worden, zelfkastijding en literaire SM.

Een column moet scherp zijn om op te vallen, om interessant te zijn. Ik hou wel van de stukjes van Herman Brusselmans. Plat, gemeen soms, maar literaire pareltjes en druipend van zelfspot en -relativering. Een groot verschil met Arisman, waar je bij het lezen kotst van de sfeer van arrogantie en minachting die hij uitstraalt.

Het fragment hierboven dateert van de Flair van zeven mei laatstleden.  Ik ben zo’n ‘kieken’ die verslaafd ben aan columns en niet kan laten om die te lezen, zelfs al is het van een flutauteur die Arisman heet, en zelfs al weet ik dat de man mij weer eens rot zal ergeren.

Hij heeft het dus over het feit dat hij niet kan begrijpen dat mensen werk doen tegen hun zin, dit blijven volhouden,  en elke dag met een lang gezicht naar die werkplaats trekken. Omdat hij, de ‘grote bonzai’, altijd zijn keuze heeft gemaakt in het leven.

Alsof iedereen zomaar een keuze heeft in zijn leven. Mijnheer geeft de illusie om  van de ene relatie naar de andere te kunnen huppelen, meer nog, relatieloos seks te hebben met al wat een vagina heeft. Die keuze kan hij ook maken op werkgebied. Hij heeft gekozen voor ‘journalistiek’, voelt zich daar goed bij en zou niks anders willen.

Er zijn tig vrouwen en werknemers in het algemeen die deze keuze NIET hebben, beste vriend Arisman. Denk jij dat elke jongere zomaar te kiezen heeft uit een catalogus waarvoor zij of hij mag/kan studeren?  Denk jij werkelijk dat  arbeiders die elke dag achter een vuilniswagen aan hollen van zo’n job hebben gedroomd in hun jeugd? Denk jij dat de toiletdame in het station, die dagelijks de smurrie mag opkuisen van mensen die het bij het toiletbezoek niet zo nauw nemen als thuis, en waarbij ze telkens moet aandringen om na hun boodschap wat pasmunt achter te laten, voor dit werk heeft gekozen ? Denk je dat de allochtonen die, zelfs met diploma, niet verder raken dan een baantje in een callcenter, om daar de ganse dag uitgescholden te worden aan de telefoon,  daarvoor kiezen ??? En denk jij nu echt dat die mensen zomaar de kans hebben hun ontslag te nemen om morgen een leuker baantje te starten waar ze wél geapprecieerd worden, waar ze wél goedbetaald worden en elke dag fluitend naartoe trekken ? “Omdat zij een duidelijke keuze gemaakt hebben”, een keuze die er niet is ?

Zeveraar !

Ik mag mezelf  rekenen tot de mensen die een goede werkgever hebben, tamelijk veel verlof (hoewel een mens er nooit genoeg heeft 🙂 ), en redelijk goed betaald. Maar ook ik heb van die baaldagen dat ik het even echt niet meer zie zitten. Dat ik, in mijn job waarbij ik wat contact heb met mensen, mij enerveer in het feit dat klanten in onze verzuurde maatschappij zeer grof kunnen zijn en mij gebruiken als pispaal of voorwerp om hun frustraties op uit te werken. Er zijn dagen dat ik de werkhoeveelheid niet meer zie zitten en me liefst drie weken zou terugtrekken op een onbewoond eiland, maar is dit niet gewoon ‘menselijk’ ?

En dan zijn volgens Tommeke ‘vrouwen die tegen hun zin werken’ afknappers, want ze hebben geen karakter. Neen, ze moeten hun werk opzeggen en iets onbereikbaars  zoeken. In werkelijkheid komt iemand die zoiets kiest in veel gevallen gewoon in de steun terecht, om helemaal gefrustreerd te raken om weg te kwijnen in de overtuiging dat ze niks waard zijn. En dan, beste Thommmm, of moet ik zeggen Dommmm, zul je hen pas echt bewonderen. Zul je hen met je unieke libido een bezoekje brengen en hen trakteren op je zaad, want zo redeneer je toch, mijn beste ??

Het ga je goed, en tot de volgende lectuur terwijl ik op het toilet mijn drollen uitpers. Jammer dat het papier van Flair er zich niet toe leent, anders had ik al menig keer mijn gat geveegd aan je artikelen…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Thom Arisman

  1. Menck zegt:

    U beschrijft hem treffend. Na een column of drie van dit heerschap te hebben gelezen, laat ik zijn schrijfsels voortaan links liggen. Arisman – naar verluidt een pseudoniem – meet zich een air aan waar ik van walg. Hij past echter wonderwel in Flair, een blaadje waarvan ruim de helft van de verhalen verzinsels zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s