Kuddegeest…

1

Met het betere weer worden niet alleen de koeien van stal gehaald, maar ontwaken ook andere kuddes uit hun winterslaap, en teisteren onze openbare wegen.

Voorbeelden hiervan zijn de motorclubs, wiens leden in groten getale op zaterdag- en zondagmorgen door het verkeer sjezen. Misschien cliché, maar heel vaak dikke veertigers en vijftigers in warme, meestal zwarte lederen kledij. Als het kan met een stevige snor en een blik die staat op acute constipatie. Fysieke conditie nul komma nul, maar ze hebben nog de macht om hun motor in gang te stampen (als het al niet elektronisch gebeurt), en af en toe aan de hendel te draaien om gas bij te geven. Ze vinden het heerlijk om aan de verkeerslichten hun motoren te laten brullen en hun knalpotten de volle laag te geven als het licht op groen slaat en ze er als een pijl uit een boog vandoor kunnen gaan. Soms zie je er een bende zitten op een terrasje, hun klassebakken kriskras geparkeerd zodat iedereen ziet dat ze er zijn.  I’m a Hells Angel !

Een andere groep zijn de amateur wielrenners, die op zondag hun fiets van stal halen om samen met hun makkers wat kilometers te malen. Even het gezin ontvluchten. Die zagende kinderen en die zeurende vrouw, wat heb je daar aan? Die klusjes op zondag, dat wassen en strijken, eten klaarmaken en stofzuigen, dat moederlief zich daar maar van aantrekt! Hun egoïsme tegenover het thuisfront weerspiegelt zich ook in hun gedrag op de weg. En ik weet, beste mensen, dat ik niet iedereen over dezelfde kam mag scheren, maar neem van mij aan dat de mensen die ik typeer talrijk zijn.

Zo kwam ik vorige week zondag zo’n groepje tegen toen ik langs een smalle weg reed waarnaast een fietspad was voorzien. Met zijn zessen waren ze –  ze bleven halsstarrig op de openbare weg rijden. Twee maal drie fietsen naast elkaar. Aan een knap tempo om te fietsen, maar te traag om het ritme van een auto aan te kunnen.  Vind ik op zich ook niet erg, zolang  één en ander niet te lang blijft duren. Dit laatste was hier duidelijk het geval. Na een paar honderd meter begon het me wat op de heupen te werken, en ik duwde lichtjes op mijn claxon. Eén van de lieverds keek achterom, en stak zijn middenvinger op. Zijn gezicht stond op onweer. Ik deed teken dat hij misschien beter het fietspad zou nemen. Niet alleen voor mij, maar ook voor de andere auto’s die ondertussen een mooie rij vormden achter de onze.

Zijn makkers begrepen de boodschap, en gingen netjes aan de kant (zonder evenwel het fietspad te kiezen). Ik deed een inhaalmaneuver, waarop de man met de middenvinger het op een spurtje zette en me achtervolgde. Een kleine kilometer verder stond ik voor een verkeerslicht, en het humeurig ventje begon me uit te kafferen terwijl ik de andere kant uitkeek.

“Leer eerst je verkeersregels voordat je jezelf in het verkeer begeeft godverdomme!” riep hij me vriendelijk toe aan het eind van zijn betoog.

http://wegcode.be/wetteksten/secties/kb/wegcode/217-art43bis

Ik zal niet zeggen dat ik elke regel vlekkeloos kan debiteren, maar weet wel dat het enkel toegelaten is als fietser af te wijken van het fietspad als je met een groep van minstens vijftien personen bent, en dan nog als aan bepaalde nevenvoorwaarden is voldaan, onder andere de aanwezigheid van een begeleidende auto met signalisatie.

Bij deze een oproep aan kuddes allerlei, of het nu koeien zijn, motorrijders, amateurwielrenners of wie dan ook, ik weet dat jullie het gevoel hebben ‘sterker’ te zijn in groep, maar probeer toch jullie fatsoen te houden en rekening te houden met de regels die zijn opgesteld om de veiligheid van elkeen te waarborgen.

Waarvoor dank.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Kuddegeest…

  1. Babette zegt:

    Ik denk dat velen helaas die frustratie met je delen, Thomas… Misschien is het een magere troost dat het binnenkort weer gaat regenen. Maar dit laatste is een flauw grapje 😉
    Heb ik trouwens deze paspoppen al niet ergens gezien? Ze zijn goddelijk.

  2. Pablo T zegt:

    Mijn stukje is een beetje uitvergroot, want er zijn ook heel wat wielertoeristen die de regels niet aan hun voeten lappen.
    Gaat het eindelijk eens regenen 🙂 ? Oef, goed voor de patatten!

    Paspoppen zijn een onderschatte vorm van kunst. Die twee, die ik vond op Kreta, zijn inderdaad goddelijk…
    Dank voor je bezoekje en commentaar..

  3. Verkeersdeelnemers zijn vaak anoniem en verkeren tussen mensen die zo doorgaans nooit weer zien, waardoor ze letterlijk en figuurlijk ongeremd kunnen worden.

  4. magz zegt:

    Hallo Thomas, dank voor jouw interesse in mijn schrijfsels en reactie! En fijn om mooie verhalen te ontdekken hier, want dat zijn het, zag ik.
    Warme groet, Margreet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s