“Wij doen het nooit op zondag”, zei ze…

Toen ik vertelde dat ik het op zondag gedaan had, keek ze me aan alsof ik een zonde had gepleegd die erger is dan bijna in je bloot gat rondlopen in een winkelstraat van een Moslimgemeenschap.

Dat laatste doe je beter niet, daar kunnen wij over meespreken. Wie al langer mijn weblog volgt, weet misschien nog dat we in maart op reis getrokken zijn richting Gambia. We logeerden in de hoofdstad Banjul, voor zover je die plaats een ‘stad’ kon noemen. Het enige dat wat op pracht en praal leek was het presidentieel paleis, al wat er rond lag getuigde van de vreselijke armoede die dit land teistert. Niet te geloven dat de plaatselijke bevolking die president zo aanbidt, echt onbegrijpelijk.

Op een zondag waren we naar de Albertmarkt geweest om de Afrikaanse sfeer op te snuiven. Op de terugweg naar het hotel zagen we dat twee dikke blanke mannen door een klein straatje kwamen aangewandeld, een steegje dat uitgeeft op het strand. Ze hadden blijkbaar een strandwandeling gemaakt, en hadden besloten om de terugweg te nemen langs wat in Afrika de ‘hoofdstraat’ heet. Niet meer dan een zanderige weg eigenlijk, waar om de twintig meter wel iemand zat te bedelen of een ‘kraampje’ had waar iets werd verkocht om die dag tenminste toch iets te kunnen eten.

Die twee toeristen zouden niet echt opgevallen zijn, ware het niet dat ze nogal vreemd aangekleed waren. Bovenaan een knellend T-shirt waarin hun buik bol stond, en onderaan een zwemslip waarin hun euh.. pasmunt duidelijk zichtbaar zat. Dat iemand zo langs het strandwater loopt, geen bezwaar, maar zo midden op straat?

We liepen er ongeveer tien meter achteraan, en buiten ons vieren waren er geen toeristen of blanken te zien. Het leek dus van ver alsof we samen op stap waren. De plaatselijke mensen, moslims, keken zeer verbaasd in de richting van de twee dikkerds. Ze wezen in de richting van hun onderstel en reageerden verschillend. De enen lachten hen vierkant uit, de anderen reageerden echt geshockt.

Ik zag dat sommigen dachten dat we een stel vormden met dit tweetal, en vroeg mijn vrouw even te wachten en de andere richting uit te kijken. Meer nog, toen sommigen ook naar ons keken, deed ik teken dat we niets met die mensen te maken hadden. “How crazy are they?” vroeg iemand me, “We’re in a muslim country!”.

Wat verderop waren er twee zwarten die het komische duo tegenhielden en een discussie opstartten over hun kledij. We zijn er vlug voorbij gewandeld…

Even naar het begin van dit logje terugkeren. Die blik van mijn collega was echt te vergelijken met de blik van die gechoqueerde mensen in die bewuste straat in Banjul. Ik had het aangedurfd om het te doen op zondag, stel je voor…

In de wijk waar zij woonde had men tenminste afgesproken dat ieder zijn gras zou afrijden tijdens de week, desnoods op zaterdag, maar dat op zondag niemand werd gestoord door het lawaai van loeiende grasmachines. Ik stelde haar voor om op zondag maar eens bij ons te komen aperitieven. Rondom ons wonen allemaal gezinnen met ouders die vaak beiden fulltime uit werken gaan. ’s Avonds na de job ziet bijna niemand het nog zitten om een uur achter die machine aan te hollen. De enige mogelijkheid is om het gras af te rijden op zaterdag of zondag.

Ik voel me géén onmens omdat ik het wél doe op zondag. Mocht ik het dan nog doen in mijn bloot gat, er zou voor mijn part niemand commentaar moeten op geven, want zover ik weet wonen we hier in geen Moslimland…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op “Wij doen het nooit op zondag”, zei ze…

  1. Ik denk die ene dag van (betrekkelijke) rust voor ieder mens, gelovig of niet, heel heilzaam is. Tja, Gods handboek voor het leven bevat veel wijsheid. 🙂

  2. Al doe je het volledig naakt, thuis doe je wat je wil,….al die regeltjes,….ik zou het nu nooit om 6u ’s morgens doen, maar na 10u,…..zie ik niet echt het probleem,…….

    • Dat ‘naakt’ gras afrijden was maar bij wijze van spreken, maar ik kan het vooral niet hebben dat we beknot worden door regeltjes als ‘op zondag niet’. In een uurtje ben ik rond met mijn tuin, en ik kocht speciaal een elektrische machine die wat geluidsvriendelijk is…. Een schaap zou natuurlijk nog stiller zijn :), maar dan moet je daarmee gaan wandelen, en wanneer doe ik dit dan ?

  3. Nachtbraker zegt:

    Wel, ik ben niet akkoord met je. Als je zoals ik in een stad woont met links en rechts aanpalende woningen, dan ben je blij dat er eens een dag “rust” is. Anders is er tóch altijd wel ergens lawaai, geklop, geboor, … Ik denk dat veel mensen gewoon niet stil kúnnen zijn, dat ze opleven door veel lawaai te maken. En “beknot worden door regeltjes” vind ik toch een overdreven uitspraak, hoor. Die regeltjes hebben als doel om mensen harmonieus te laten samenleven. Als iedereen zomaar zou doen wat ie wil op gelijk welk moment, zonder rekening te houden met zijn medemens, dan zou het nogal een nest worden…
    Ik geef je een voorbeeld: deze morgen in de trein was er een gast die op zijn laptop een film aan het bekijken was. Hij had oortjes in, maar toch stond het nog luid genoeg om mij te storen (en ik zat er een stoel of 5 van). Dus: ik stap erop af en maak de opmerking “dat het toch wel luid staat”. “Oeps, zegt hij, dat wist ik niet”, en hij zet het wat stiller. Een 5-tal minuten later staat het weer even luid… Ik heb me dan maar verplaatst. Kijk, daar krijg ik het dus van hé… Dat zijn dan enkelingen die denken te kunnen doen wat ze willen en zo de boel verpesten voor andere mensen rondom zich. Egoïstische klootzakken noem ik ze 😉

    • Je hoeft niet altijd akkoord te zijn met wat je leest, nietwaar?
      Ik hou zelf ook enorm van stilte. Bij de passage die je aanhaalt van die gast die luidruchtig een film zit te bekijken, zou ik ook van mijn stoel zijn gestapt op een opmerking te geven.
      Het gras afrijden is een noodzakelijk kwaad, tenzij ik morgen in een wildernis wil leven. Bij de aanschaf van een machine heb ik niet gekozen voor een super luidruchtig benzinemodel (dat nochtans praktischer is in gebruik), maar voor een stiller elektrisch model. Eentje die uiteraard ook lawaai maakt, zoiets is onvermijdelijk. Maar mij moet je niet vragen om niet op zondag dit gazon te maaien. Ik werk fulltime, vijf dagen per week. Heel vaak doe ik overuren, en kom ik bekaf thuis. De weekends zitten steeds vol met boodschappen, klusjes,.. Als iemand anders zin heeft om in de week mijn gas af te rijden, graag :), maar anders doe ik het op het enige moment waarop ik een uurtje vrij heb, nl. op zondag. En dit samen met een twintigtal dichte buren die in dezelfde werkomstandigheden als ikzelf werken. Kàn gewoon niet anders, sorry !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s