Nachttravestiet

1

http://www.fitandcool.com/2012/01/sizzling-hot-night-gowns.html

Na een leven van meer dan vijftig jaar is een mens al eens iets gewoon. Toch zijn er van die momenten waarbij je iets overkomt waarvan je opkijkt.

Ik had het vorige week nog over de ‘mooiste wandeling’ van het jaar die ik maakte. Vanmorgen was het aan de zoveelste stevige wandeling rond het middeleeuwse Brugge vanuit ons stulpje in de randgemeente Koolkerke. Ik was in mijn stevige wandelschoenen geschoten, droeg een losse short en een T-shirt met drie apen op (souvenir uit Mexico),  sleutel op zak. Niet meer, niet minder. Geen portefeuille, geen papieren. Mocht ik onderweg een hartaderbreuk krijgen of een ander onvoorzien ongemak, de hulpdiensten zouden niet weten met wie ze moeten contact nemen. Dom, Thomas, dom ! Weet ik, en ooit zal ik daar eens iets aan doen :).

Ons huisje staat op de grens van twee deelgemeenten van Brugge. De voortuin ligt in St.Jozef., de randgemeente waar menig Bruggeling zijn neus voor ophaalt als je erover durft praten. St.Jozef had de reputatie een plek te zijn waar het uitschot van Brugge woont. Zatlappen, vechtersbazen, dom gespuis,.. Je vindt het allemaal hier. Ons huis zelf en onze achtertuin liggen op het grondgebied Koolkerke.

Door de jaren heen zijn heel wat aangespoelden in St.Jozef. komen wonen, en is die gemeente stilletjes aan het Belfast van Brugge niet meer. Idem voor die tweede pineut van onze stad, de wijk St.Gillis, waar je vroeger amper buiten kon zonder het risico te lopen een vuist in je gezicht geplant te krijgen. Ook daar zijn (omwille van de goedkopere prijzen) jongeren uit andere stadsdelen komen wonen en is het stiller geworden.

Terug naar mijn wandeling. Ik gespte dus mijn schoenen vast, stond recht in onze woonkamer., en spoedde me naar de voordeur. Mijn lieve dame lag nog te slapen, dus deed ik dit zeer stilletjes. Buiten de voordeur liet ik mijn verlossende wind. Op die manier moest ik mijn edele freule niet wekken. Zeven uur ’s morgens, het klonk als het blazen van de Last Post in Ieper, zo’n scheet ontsnapte uit mijn hol. Ik was trots. Sommige mensen hebben niet veel nodig om dit gevoel te ervaren.

Niets stond mijn wandeling nog in de weg. Als een duracell-konijn schoot ik in actie en zette voetstap na voetstap. In mijn hoofd een melodie die ik me niet meer kan herinneren. Het zal aan de cava van gisterenavond hebben gelegen. Die ene fles was leeg, en we hadden trek in nog een glaasje. Een halve fles cava in de koelkast is ’s anderendaags is niet meer zo lekker, dus hebben we die maar helemaal soldaat gemaakt.

Ik kwam aan de L-straat, en zag een honderdtal meter voor me een blauw autootje stoppen. Een man stapte uit, en nam een witte doos vanop zijn achterzetel. Ondertusssen was ik tot op zeventig meter genaderd. Hij belde aan, en zette de doos aan een rode voordeur met een groene strik aan de klink. Kleuren te over dus. De voordeur ging open, ik was ondertussen genaderd tot op minder dan twintig meter. Iemand kwam naar buiten. Een dikke persoon in een wit slaapkleed, het model dat mijn oma droeg toen ze veertig jaar geleden in het ziekenhuis lag. Maar… die persoon… ?? Was dat.. ??

Jawel. Ik stond bijna oog in oog met dat gevulde slaapkleed, en moest constateren dat het wel degelijk een man was die dit droeg.

Ik zweer dat ik hier niet zit te liegen of te fantaseren. Een fors manspersoon, tegen de zestig aan, gekleed in een bomma-kleed van de jaren zeventig van de vorige eeuw. En dat in de wijk St.J., gekend als het Belfast van Brugge.

Ondergetekende moest zich inhouden om niet te lachen bij de aanblik van die man. Even kruisten onze ogen elkaar, maar ik kon niet vlug genoeg in de andere richting kijken. Thuisgekomen had mijn edele dame, die een zeer nuchter denkvermogen heeft, een verklaring voor het gebeuren. Waarschijnlijk slaapt die mens naakt, werd aan de deur gebeld, en griste hij het eerste vast dat binnen handbereik lag om zijn kathedraal van een lichaam te bedekken. Maar deze theorie kon niet kloppen, want dan moet hij het ding van het lijf van zijn vrouw hebben gesleurd, toch?

Lang heb ik het beeld voor mijn netvlies niet laten hangen, maar toch blijft dit een plaatje in mijn herinneringen. Net als die keer dat mijn schat en ik in de Academiestraat in Brugge wandelden. Het vroor de stukken uit de grond die dagen rond Kerst. Het was nog zeer vroeg, en we luchtten onszelf voordat de toeristen onze stad zouden innemen. Vlak voor die pita-bar kwam een man naar buiten gestrompeld. Strontzat. Ondanks het vriesweer was hij enkel gekleed in zo’n ouderwetse onderbroek die je enkel nog in de Zeeman kunt kopen. Het zicht van die man in onderbroek was nog niet genoeg op zich, ware het niet dat de man, toen hij in het oog had dat er nog mensen op straat liepen, zich omdraaide, waarbij we konden zien dat een enorm bruine plek achteraan in zijn broek hing. Hij had gewoon in zijn broek gesch.. Dit is geen fantasie, helaas, maar waargebeurd.

Sindsdien, en dit is nu toch al bijna tien jaar geleden, hebben we geen pita-bar meer bezocht…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Nachttravestiet

  1. Speciaal, heel speciaal :-), bij ons in de Carrefour loopt er vaak op zaterdag ook een randfiguur rond, hij draagt een rok en hakken, maar is verder een man,….leven en laten leven zekers 🙂 🙂

  2. Na het drinken van voldoende cava krijg je fantastische verhalen! 😉

    Gr. en een fijne zondag.

    Henk

  3. bea zegt:

    Door van het ene naar het andere blog te gaan kwam ik hier terecht. Hilarisch verhaal, zag het zo voor mij (en geen druppel cava in het bloed) 🙂

  4. magz zegt:

    Er vormt zich een beeld in mijn hoofd van een man in een jurk en een scheet en een bruine vlek….en ik zat net daarvoor aan Zwitsal te denken, een item voor nieuw blog. Niet gelogen. Ik geloof dat ik eerst een stevig glas wijn nodig heb om mijn gedachten weer even te zuiveren 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s