Het tochtte, en Zara was de schuldige…

1

http://helpinglittlehands.blogspot.be/2010/05/easy-fix-for-busted-zipper-hand-me-down.html

We hadden een daguitstapje gemaakt naar Kortrijk. Mijn edele dame was erin geslaagd me tijdens de stadswandeling binnen te sleuren in de plaatselijke Zara, een winkel met betaalbare mode.

Klerenwinkels zij een ware horror voor mij. Gewoon al van het idee om drie broeken te moeten passen krijg ik een spontane allergie, waarbij felgekleurde uitslag op mijn huid komt te staan en mijn hartslag in overdrive klopt.  Ik krijg de klere van die kleren. Waarom hebben we in België geen tropisch klimaat, zodat we altijd en overal in ons blote lichaam kunnen rondlopen. Gedaan kleren passen, gedaan stress, goedkoop op de koop toe. Is er dan eens een speciale gelegenheid, een huwelijk of zo, dan steek ik gewoon een ring door mijn neus en schilder ik mijn oren blauw, en zie ik er ook speciaal uit. Maar het is nu éénmaal anders. Dikke bewondering voor mijn lieverd die er toch altijd alles voor doet omdat ik er een beetje treffelijk zou uitzien.

De Zara dus. Ik had het geluk aan mijn kant, want op een lange tafel lagen broeken met twee broekspijpen en een rits tussenin, precies diegene die ik altijd draag. “Pas die eens,” zei mijn schat; “normaalgezien is dit jouw maat. Neem die blauwe ook mee, heb je er twee als je geluk hebt”.

OK. Ik pas eerst de grijze, en die stond me meteen aan. Precies de juiste lengte, en volgens mijn prinses stond mijn kont er beeldig in. Altijd handig om op straat te lopen met een broek waar je kont beeldig in staat, zeg ik altijd tegen onze postbode. Waarom ik het tegen hem zeg en niet tegen de visboer komt omdat we in Koolkerke geen visboer hebben.

De blauwe broek daarentegen was er meer één om in het circus te gaan werken als clown. De pijpen kwamen zeker zes centimeter boven mijn schoenen uit. Handig als je water hebt staan in je kelder, maar voor de rest ben je daar niks mee.

Maandag eerste werkdag. Waarom niet die nieuwe broek demonstreren aan mijn collega’s, inclusief mijn kont die er zo beeldig in staat? Hoewel, niemand zal er iets van opmerken, zo gaat dat nu éénmaal in Belgenland. Zeker in mijn werkomgeving. In mijn vestiging werken geen dames met een mooi kontje, maar het is weleens voorgevallen dat ik er wel één zag in een andere tak van ons bedrijf. Toen heb ik de vrouw in kwestie ook niet aangesproken met de zinsnede: “Amai, P., wat staat je kontje strak in deze broek. Als ooit een catalogus wordt gemaakt van de mooiste billen van Vlaanderen, dan sta jij zeker op bladzijde twee. Mijn schat komt op de eerste bladzijde, dat spreekt voor zich…”

Zoiets zeg je niet, wegens te seksistisch en daarmede ook ongepast.

Ik schoof mijn benen in de broek, deed de bovenste knop dicht en trok de rits naar omhoog. “Zip”, zei dit. Het woord ‘zipper’ is daarvan afgeleid, kwestie dat ik jullie kennis wat opvijzel. Ik zette me neder om mijn schoenen dicht te knopen, en stond weer recht. Een logische gang van zaken, tot hiertoe. De rits stond open. Vergeten, misschien? ’s Morgens heb ik soms wat moeite met wakkerworden. Rits weer naar boven, naar de badkamer wandelen en mijn schat eens stevig vastnemen ten titel van afscheid. We moeten elkaar elke dag missen voor ongeveer tien uur, en daarbij is een gepast afscheid niet meer dan.. euh.. gepast.

Mijn broek stond weer open. Mensen met vunzige gedachten zullen daar iets bij fantaseren, maar die doen maar. Iedereen heeft wel eens een vunzige gedachte. Een psycholoog zou zeggen dat dit een teken is van een goede geestelijke gezondheid. Rits weer omhoog. ik huppel de trap naar beneden, en voel weer tocht ter hoogte van het kruis. Zo kon dit niet verder. Stel je voor dat ik de ganse dag op het werk mijn broek moest dichtritsen, of dat klanten me te pas en te onpas zouden zien staan met geopende gulp. Ik heb me ritueel ontdaan van die broek, en trok dan maar weer een oud geval aan.

De zaterdag daarop zijn we naar de Brugse Zara getrokken. Probleem met de rits gemeld. “Oh mijnheer, wat vervelend, heb je nog het kasticket?”

Ja potverdorie, wie verwacht nu dat de sluiting van een broek zal defect zijn? Natuurlijk had ik dit ticket niet meer, wel nog de kartonnetjes en het prijsticket die eraan geniet waren. De man in de winkel, duidelijk iemand die het niet had begrepen op het vrouwelijke geslacht (maar die er wel de maniertjes van had) bekeek de rits.

“Kijk mijnheer, als je hier de rits losmaakt, en er zo en zo en.. een nieuwe rits insteekt, is het in één keer opgelost!”

Ja, hallo, alsof ik een eerste graad naaikunstenaar ben. Een knop aannaaien, geen probleem, maar een rits uitprutsen en er een nieuwe innaaien? Mijn schat stond maast me en keek ook een beetje ongelovig bij het antwoord van die sisi.

“Mijnheer, ik heb van naaien geen kaas gegeten, en vind het maar sneu dat een klant zelf moet opdraaien voor de mindere kwaliteit van een rits. Is het niet normaal dat een winkel zelf…”

“Maar mijnheer, je hebt geen kasticket meer…”

Dan schoten Superwoman, Mega Mindy en Jeanne D’Arc in één persoon uit hun sloefen. De conversatie is te bruut om hier te vertellen, maar de paar zinnen vuur die mijn vrouw spuwde waren voldoende om de mannelijke winkeljuffrouw naar adem te doen happen en per direct naar zijn/haar chef te doen hollen.

Resultaat: een compleet nieuwe broek, zonder voorleggen van kasticket.

En zeg dan nog eens dat dames het zwakke geslacht zijn.

1

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Het tochtte, en Zara was de schuldige…

  1. tja. 🙂 die vrouwen. 😉

  2. bentenge zegt:

    Vunzig beeldje, niet in mijn hoofd, maar als afsluiter van je logje 🙂
    Jaja, als de madammen echt uit hun sloffen schieten (niet de pro forma wijze die ze thuis soms demonstreren) dan kun je je beter beginnen reppen.

  3. Anoniem zegt:

    En groot gelijk heeft ze !!!! Als je tegenwoordig braaf en vriendelijk bent, dan bereik je niets meer. Nu moet je durven uit je kraam schieten, dan word er naar je geluisterd en word je geholpen.

  4. Je vrouw is een goeie Thomas. Echt iemand die met een minimum aan woorden, maximaal vervangende broeken ritselt! Hou haar in ere!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s