Verlangen…

Wanneer ik dit schrijf is het vrijdagmorgen 2 augustus, omstreeks 5u30.  Een uur eigenlijk om me nog eens goed om te draaien in bed en de laatste fase van mijn slaap in te zetten. Zo gaat het niet vandaag. Als ik een uur heb geslapen de vorige nacht is het veel.

Iemand in onze woonwijk vond het weer leuk de mooie zomeravond van gisteren, met tropische temperaturen, af te sluiten met een BBQ in de tuin. Met wat gasten, een streepje muziek, je weet wel. Moet het ongeluk nu willen dat de muziekinstallatie defect was, want de knop van het volume bleef hangen op ‘alarm’. Tot ongeveer vier uur klopte het geluid van de bassen in mijn door tinnitus getergde oren.

Er was een tijd dat ik rond middernacht uit bed zou stappen, en eens vriendelijk aan de deur van die mensen zou bellen. Of het toch niet mogelijk zou zijn de muziek wat zachter te zetten. Dat er ook nog mensen zijn die vroeg uit de veren moeten om te gaan werken. Een fantasietje ook om de argumenten wat kracht bij te zetten. Een zieke schoonmoeder die logeert, een baby die de slaap nodig heeft. Bijvoorbeeld.

De vorige keer dat ik zo’n poging ondernam om wat rust te krijgen is het me slecht bevallen. Ik kwam toe aan de woning in kwestie, en drie mannen stonden naast elkaar tegen de haag te pissen. Duidelijk aangeschoten. Ik belde aan, de gastheer werd aan de deur gevraagd. Muziek kei-, maar dan ook keihard. De man kwam in het deurgat piepen. Of hij de muziek wat stiller kon zetten? Hahahaaahaaaaa ! Vergeet het, man, het is f-e-e-e-s-t ! Eén van de haagbewateraars kwam langs me weer naar binnen, zijn broek nogal nat op een bizarre plaats.

Wie zelf geen tinnitus heeft, weet niet wat het doet met een mens. Absolute stilte is er niet meer, altijd dat gezoem in de oren. Vergelijk het met het geluid van vroeger op de televisie toen een zender ineens uit de ether ging. Gezoem dat maar feller wordt naarmate de achtergrondgeluiden toenemen. Van muziek kan niet echt meer genoten worden, want het is niet meer dan lawaai dat het geruis in de oren alleen maar aanwakkert. Wie geïnteresseerd is, mag de aandoening van mij overnemen. Gratis en voor niks. En levenslang garantie, want specialisten zeggen gewoon dat ik ‘er mee moet leren leven’, er is niks aan te doen.

1

Dan zit ik na zo’n rotnacht maar een extra halfuurtje achter de pc. Tijd om een logje te schrijven, vooraleer een (weeral) drukke dag begint met een overvolle agenda.

Vorige week nog kreeg ik een poll in mijn mailbox op het werk. Een bevraging waarbij ik moest bevestigen of ontkennen of de vakantieperiode ook voor de mensen die werken per definitie minder stress oplevert (gezien de toch (aangenomen) lossere sfeer). Amahoela!  In de branche waar ik werk hebben klanten juist meer tijd om bij ons te komen, en is er per definitie nog minder personeel dan anders. Dan moet je nog meer inspanning doen om iedereen tevreden te stellen, en dagelijks een brede glimlach op te zetten. Ook als iemand op de bots voor je neus staat, zonder afspraak. Ook als de drukke agenda ertoe leidt dat wordt doorgewerkt tijdens middagpauzes om de achterstand te beperken. Ook als je na een slopende werkdag nog eens bij die of die moet langslopen, omdat hij of zij tijdens de dag geen tijd heeft gehad wegens strandbezoekjes en zo.

Een ander mailtje ging over een vergadering rond 20 augustus. ‘Weer lekker uitgerust?’ stond in de hoofding van de uitnodiging. ‘Eerst vijf minuten vakantie-ervaringen uitwisselen en dan volle bak’, stond wat verder in de tekst.

Nog eens amahoela ! Ik heb mijn vakantie nog tegoed. Eind augustus, begin september, om precies te zijn. We beginnen de weken af te tellen, maar het voelt aan als een enorme berg beklimmen waar we op het eind worden geconfronteerd met gladde rotsformaties die bijna niet te beklimmen zijn.

En dat gecombineerd met van die a-sociale wezens die ’s nachts een feestje willen bouwen in de tuin en niet geven om een decibel meer of minder (vooral ‘meer’). Maar misschien zal het aan mij liggen, want er is een nieuwe trend in de maatschappij tegenwoordig. Zelfs rechters durven dezer dagen al eens iemand die regels en normen aan zijn voeten lapt vrijspreken met als argument dat ‘de maatschappij te veel verzuurt’. Mensen kunnen zogezegd niks meer verdragen van elkaar.

Tja, een simpele redenering lijkt me. Een maatschappij kan maar goed draaien als er regels en normen bepaald en gerespecteerd worden. Als morgen niemand meer wordt beboet als hij of zij door het rode licht rijdt of whatever, dan zijn we nog heel ver van huis…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Verlangen…

  1. bentenge zegt:

    Overmatig lawaai (bvb luide feestmuziek tot een gat in de nacht en dus respectloos tov andere niet feestenden) daar kan ik me ook dood aan ergeren, en dan heb ik niet eens tinnitus. En sorry, maar die mag je houden.
    Regels, de enige manier om echte verzuring tegen te gaan.

  2. bea zegt:

    Daar kan ik mij ook aan ergeren. Het is respectloos tov de omwonenden met of zonder tinnitus (wat het dan nog veel onaangenamer maakt).

  3. Nic zegt:

    ik ben ook wel een grote voorstander van regels eigenlijk.. al is het dan alleen maar om ze soms te breken. ten slotte zonder regels.. geen rebellen!! 😛
    ff alle gekheid op een stokje (BSE-saté) regels zijn wel nodig ja, rekening houden met elkaar nog meer. dus die Feeeeeeeestbuurtjes mogen idd wel eens rekening houden met je tinnitus, als jij dan ook zo nu en dan rekening houdt met de acute aanval van feesteritus van de buren natuurlijk… why do’nt we all just get allong? 😛

    • Nic,
      Helemaal akkoord dat het van twee kanten moet komen (ook dat wat rebellie af en toe eens moet kunnen, als je daar niemand mee stoort). In onze wijk is één keer per jaar een WijkIUp-evenement, waarbij het stadsbestuur de mensen dichter bij elkaar wil brengen.Telkens met groot feestgedruis in een grote tent. Gegarandeerd lawaai tot een stuk in de nacht, maar dat weekend zorgen we ervoor dat we een hotelletje boeken ergens op honderd kilometer van het gewoel :). Maar als elk van de buren in onze wijk om beurt een nachtje doorzakken en daarbij alles op stelten zetten, daar kan ik nièt mee leven.

  4. magz zegt:

    Tinnitus lijkt mij echt een verschrikking – sorry te horen dat je dit moet verduren de hele dag…..

    Binnenkort hebben we zelf een tuinfeest, we hebben voor de zekerheid de hele buurt maar uitgenodigd ;p

  5. Vervelend dat je tinnitus hebt. Lijkt me erg lastig!
    En regels bestaan inderdaad niet voor niks.

  6. Weet je nog dat ik je ooit vroeg of je politieman was? Ik twijfel weer. 😉

  7. magz zegt:

    Zowel tuin als buurt zijn niet te groot en niet te klein 😉

  8. Is me uit het hart gegrepen Thomas. Zowel werk als herrie. Het vervelende met herrie is dat het beheerst.

    Ik hoop in ieder geval dat je ongeschonden je vakantie haalt en er dan van kunt genieten.

    Gr. Henk

  9. Nachtbraker zegt:

    Ik heb een tijdje geleden voor de eerste keer in mijn leven de politie gebeld wegens nachtlawaai. Er is een park vlakbij mijn woonst, en om kwart voor drie (!!) ’s nachts was men daar al aan het laden en lossen voor een rommelmarkt de dag nadien. En maar lawaai maken en luid praten met elkaar. Om vier uur was het stil. Geen idee of mijn telefoontje daarbij geholpen heeft (de persoon aan de andere kant van de lijn klonk niet echt wakker).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s