Niet doen !

De tweede keer dat ik zondig deze week – weeral een weekdags logje…

Het zal te maken hebben met het feit dat ik leef in fast forward. Mijn verlof nadert met rasse schreden, en ik krijg de indruk dat hoe minder dagen ik nog moet werken voordat ik de stekker uittrek, hoe meer de hoop administratie zich rond me ophoogt. Lange dagen werken, korte nachten rust, veel gepieker.

Als die korte nachten dan nog eens vergezeld worden door van die kleine, vervelende vliegende beestjes die een vervelend zoemend geluid maken in mijn door tinnitus getergd gehoor, dan is het hek helemaal van de dam. Muggen, dus. Of ‘moeggen’, zoals onze sympathieke gids uit Senegal dit twee jaar geleden zei. Hij sprak elke ‘u’ uit als ‘oe’, wat soms tot komische situaties leidde. Een rugzak was een ‘roegzak’, ‘Het zal lukken’ werd ‘het zal loekken’, enzovoort.

Opnieuw, ‘muggen’ dus.

Mijn lieve schat had zich vorige week door een collega laten wijsmaken dat er veel ecologischer en efficiënter methodes bestaan om muggen te bestrijden dan zo’n pastille die men ’s nachts via een toestelletje in een stopcontact kan steken. Zo’n ding die men ’s morgens dan vergeet uit te trekken, en dat de avond erop stinkt als de verbrande billen van iemand die zich op een heet barbecuestel gaat neerzetten. Niet dat ik dit laatste al eens heb gedaan, want ik word niet graag bruin in streepjes.

De methode bestaat erin om gewoon een ui middendoor te snijden, en in zo’n helft enkele kruidnagels te prikken. Je zet dit ding op het nachtkastje, en wèg de muggen (of, voor wie het liever anders hoort, de ‘moeggen’).

Zo gezegd, zo gedaan. Gisterenavond zijn wij naar ons bed getrokken, een bordje in de hand met een doorgesneden ui waarin voodoo-gewijs enkele kruidnagels waren geprikt. De reuk was niet je-dat, maar bon, ecology first, en we zouden dit wetenschappelijk experiment volhouden. De eerste paar uur geen probleem, want beiden zijn we doodvermoeid en we vallen als een blok in slaap.

Rond twee uur word ik wakker. Half wakker, om precies te zijn. Een weeë geur overvalt mijn reukorgaan, en ik besef niet goed wat aan de hand is. Precies de geur van iemand die iets vreselijk verkeerds heeft gegeten en misschien zelfs in zijn bed heeft gekotst. Het is eeuwen geleden dat ik zoiets heb meegemaakt (van toen de kinderen ziek waren), maar zoiets vergeet je nooit. Ik tast met mijn handen naast de hoofdkussens om te voelen of mijn schat of ikzelf geen pakje hebben geproduceerd, maar niks van dat. Het licht aansteken is geen optie, want dan wordt mijn lieverd wakker en dat wil ik niet. Mijn neus blijft snuffelen als een nieuwsgierige hond naar wat nu de oorzaak kan zijn van de bitterzoete maar o, zo vieze reuk. Zou ik misschien een scheet hebben gelaten?  Niemand dit dit nooit doet, dat weten jullie ook wel. Enkel ‘de leugenaar’ laat nooit scheten, las ik ooit in het Parochieblad. Ik keek eens met de verlichting van mijn gsm, en de tellerstand op mijn gat staat nog steeds op 1.223.445.655.445.435 winden, dezelfde stand als toen ik gaan slapen was. Dit kon het dus ook niet zijn.

Ineens dacht ik aan die ajuin op het nachtkastje van mijn lieverd. Die smeerlap was dus de dader, De collega van mijn sparringpartner had gelijk. Muggen hadden we helemaal niet meer in de kamer, maar wat in de plaats was gekomen vond ik toch ook niet het ideale. Zeker niet toen ik dan maar om drie uur opstond, en merkte dat zelfs mijn kleren die klaar lagen om vandaag ten strijde te trekken op het werk besmet waren met de indringende reuk van ajuin.

Je zult me niet geloven, maar ik heb het mij niet aangetrokken. De wijze spreuk van Johan Cruyff indachtig (“Elk nadeel heb zijn voordeel”) heb ik het hemd toch maar aangetrokken, in de hoop dat mijn stank de collega’s zal tegenhouden om nog meer werk op mijn bureau uit te kappen, zodat ik vrijdagavond met een gerust gemoed met verlof kan trekken…

En, wat de muggen betreft, hou ik het in het vervolg toch maar op een Baygonnetje…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Niet doen !

  1. Hahahahahahaha, superleuk verhaaltje, Big heeft ook een hekel aan die beestjes, mij laten ze “meestal” met rust, maar Big gaat niet slapen zonder zijn apparaatje 🙂 :-),…..en als de kids er zijn zorgt hij ook dat zij worden voorzien, geen muggen dus ten huize sex and the city,…..en die ui, we gaan er maar niet aan beginnen 🙂

  2. Je productie scheten valt me reuze mee! 🙂

  3. Helemaal geweldig, dit : “Zo’n ding die men ‘s morgens dan vergeet uit te trekken, en dat de avond erop stinkt als de verbrande billen van iemand die zich op een heet barbecuestel gaat neerzetten. Niet dat ik dit laatste al eens heb gedaan, want ik word niet graag bruin in streepjes.” 😛

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s