Lezen en gelezen worden…

Toen ik poseerde voor dit schilderij, is me gezegd geweest dat ik absoluut niet mocht lachen

Toen ik poseerde voor dit schilderij, is me gezegd geweest dat ik absoluut niet mocht lachen

Laat me bescheiden blijven. Mijn weblog is er eentje van dertien in een dozijn. Een bijdrage op zaterdag en eentje op zondag – that’s it. Geen hoogdravende toestanden, geen literaire pareltjes of wetenschappelijke studies, enkel wat alledaagse prulletjes,  losse gedachten meestal waarmee ik een stukje proza brei. Ik probeer de tijdsbesteding eraan in de hand te houden, onder andere om verslavingsverschijnselen als die bij een vorige weblog tegen te gaan. Ook de blogs die ik volg worden beperkt gehouden. Eerst had ik het voorgenomen om maximum tien weblogs te volgen – uiteindelijk zijn er vijfentwintig geworden, want niet iedereen publiceert dagelijks iets.

Tot vorige week had ik een gemiddeld dagelijks aantal lezers waarmee ik vrede kon nemen. Niet gigantisch veel, maar ook niet zo weinig waarbij ik me zou afvragen of ik soms schijf voor de hond zijn vlooien. Neen, het was gezellig, en wat mij betreft mocht het zo blijven.

Vorige week nog las ik op de blog van Bentenge een stukje over populariteit van weblogs en hoeveel bezoekers een postje moet halen om als ‘goed’ beschouwd te worden, refererend naar een bijdrage van een mede-blogger. Bentenge had er zo zijn ideeën over. Toen ben ik even in mijn eigen statistieken gaan neuzen, en kwam tot de vaststelling dat zijn cijfers sterk boven de mijne uit tronen. Tot daar, ik lag er niet wakker van.

Het moet erom doen, maar de vrijdag erop kreeg ik een berichtje dat de populariteit van mijn weblog uit het dak aan het gaan was. Uit nieuwsgierigheid ben ik nog eens in de statistieken gaan neuzen, en zag dat iemand mijn bijdrage over Blankenberge op zijn Facebook gezet had. De definitie ‘viraal gaan’ hoefde ineens geen uitleg meer.  Op het moment dat ik dit stukje schrijf, en dat is dinsdagmorgen 26 november om 6u50 staat de teller van dat ene stukje op meer dan duizendvijfhonderd lezers.

Ben ik daar trots op? Wens ik (dergelijke) aandacht? Was zoiets de bedoeling van deze weblog? Neen, neen en neen.

Iemand was duidelijk heel hard in zijn gat gebeten bij het artikeltje. Maar heeft die wel goed gelezen wat er staat? De laatste tijd stel ik meer en meer vast dat mensen vergeten horizontaal te lezen. Er wordt vlugvlug verticaal gelezen, waarbij men hoopt de essentie van een boodschap te begrijpen, vooral zonder veel moeite te moeten doen.  Je leest de titel, een paar trefwoorden en de eindzin. Dit terwijl je beter een tekst volledig doorneemt, letter per letter, woord per woord, zin per zin. Een geoefend lezer verplaatst zich in de situatie van de schrijver, kruipt in zijn huid, voelt zijn emoties, ruikt zijn adem en weet wat hij daags voordien heeft gegeten. Lezen is als seks. Je kunt er pas echt van genieten als je er voldoende tijd voor neemt. Dit is de manier van lezen die ikzelf toepas bij een artikel of een boek. Ongelooflijk wat je zelfs terugvindt tussen de woorden door. Er zijn zelfs bloggers die zoveel emotie in één foto kunnen proppen dat er helemaal geen tekst meer bij hoort. Schrijven zonder woorden, als het ware, omdat je langzaam de persoon leert kennen met zijn of haar gevoelens.  Zo verheven is mijn blogkunst nog niet.

Welke commentaar over het bewuste artikel van ‘de draak aan zee’ op Facebook geschreven werd kan ik niet weten, de enige zichtbare reacties zijn deze bij het stukje zelf. Daar waren positieve tussen, ook negatieve. Eén reactie van iemand die ‘anoniem’ reageerde heb ik vernietigd. Ten eerste omdat het taalgebruik zeer beledigend was, ten tweede omdat ik in principe maar één ‘Anoniem’ in mijn reacties toelaat, namelijk die van een goede kennis. Op die manier krijgt ‘anoniem’ toch een gezicht, hoe contradictorisch dit ook klinkt.  Ik wil niet dat haar reacties verward worden met die van iemand anders.

De paar negatieve reacties heb ik geprobeerd te counteren.

Was ik verkeerd met dit artikel te publiceren op mijn weblog? Ik dacht van niet. Deze plek beschouw ik letterlijk als een weblog, een persoonlijk digitaal dagboek met waarheid maar ook een pak fantasie dat niet bestemd is om op de hele wereld los te laten. Het aantal vaste lezers dat mij volgt via WordPress en hun reacties worden altijd zeer geapprecieerd. Als iemand inhoud ervan op Facebook gooit en het wordt viraal verspreid naar een groep lezers die ik niet voor ogen had, heeft de boodschap zijn doel een beetje gemist. Had stad Blankenberge mij gevraagd een opiniestukje te schrijven voor een plaatselijke krant, het had er uiteraard totaal anders uitgezien, of ik was er helemaal niet aan begonnen. Ik ben niet de man om lovend te schrijven over iets waar ik niet achter sta.

Moest ik het dan maar verwijderen? Neen, ook niet. Wat erin staat is mijn persoonlijke mening in verband met een stad die heel mooi had kunnen zijn, maar waarvan men het de moeite niet vond in het verleden één en ander in stand te houden. Iedereen heeft recht op een persoonlijke opinie, zelfs Thomas Pannenkoek.

Was het te gortig? Hmm.. Dan moet je dit eens lezen. Blankenberge, eat your heart out bij het verteren van een dergelijke tekst. Ik heb deze link geplaatst op één van mijn laatste tegenreacties. Benieuwd of dit artikel ook viraal gaat op Facebook.

Heel binnenkort zal de storm (want zo mag ik het toch noemen bij zo’n aantal lezers) geluwd zijn en spreekt er niemand nog over. Dan zal ik het ook moeten stellen met de ‘normale’ mensen die af en toe komen neuzen in mijn schrijfsels, en zo heb ik het ook het liefst. Voor jullie staat de koffie altijd klaar !

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

36 reacties op Lezen en gelezen worden…

  1. Jouw stuk gebruikt voor FB, sorry maar daar zou ik heel boos van worden ( ik word nogal snel boos ;-)),….en die anonieme reacties ik krijg er de kriebels van, zeker wanneer ze negatief zijn,…vrije meningsuiting en dito gedachtengang,…en als je het niet eens bent prima maar dat kan je ook op een ludieke manier brengen!! En ik lees jouw literaire stukjes graag,..en ik ben blij met mijn top 20-plaats in jouw lijst 🙂 :-),…schrijven is relatief,….en toch een noodzaak voor Carrie!!

    • Dank voor het toffe compliment, en ja, je bent één van de smaakmakers in mijn top25-lijstje :).
      Ook voor mij is schrijven een uitlaatklep. Ze mogen mij twee weken een pleister op de mond plakken (ik ben toch geen prater van nature), maar wie mijn pen afpakt zal zure bonen schijten… Het lijkt raar, maar in mijn (werk)omgeving ken ik zeer weinig mensen die het talent bezitten om zowel goed te spreken als goed te schrijven. Wil het nu net die eerste categorie zijn die het snelst carrière maakt… Hoewel ik ook niet wakker lig van ‘carrière’.

  2. De meeste blogs zijn eerder bescheiden en al schrijft menig blogger al een een stukje waarin hij/zij klaagt over het lage aantal bezoekers, toch vermoed ik dat iedereen wel tevreden is.
    Ik durfde vroeger al eens op enkele van mijn vorige blogs te ventileren over mijn werk en de collega’s en dat werd niet bepaald in dank aangenomen. Na heel wat blogs ben ik dan maar gestopt en heb ik enkel nog twee blogs: eentje met foto’s en af en toe een beetje tekst en een tweede met hoofdzakelijk filmpjes en af en toe wat foto’s. Natuurlijk kan alles wat een mens op het internet zet elders opduiken maar ik heb toch de opties om dingen die op mijn blog staan direct op sites als Facebook te laten zetten, uitgezet. Voor mij hoeft het niet.

    • Stef,
      Voor mij staat er een redelijk hoge muur tussen mijn werk en privé. Mijn collega’s kennen deze blog niet, en laat dat maar zo blijven. Als ik er iets over schrijf is het zeer vaag en voorzien van genoeg fantasie zodat, mocht iemand dit ooit te lezen krijgen, ze dit met een glimlach zullen opnemen. Goeie tip om transferts naar FB te laten uitzetten – ik ga eens zien hoe ik dit kan lappen !

  3. Wat je schrijft is herkenbaar. Toen ik een jaar geleden een blog startte stond een soortgelijk verhaal (met veel respect voor die mens) op een facebookpagina. Dagelijkse likes en shares die heel snel 2 of 3 nulletjes halen… ‘een bewuste keuze.’
    Bij deze snelle wereld hoort facebook met daarbij het vliegensvlugge kijk -en leesgedrag,
    Wist je trouwens dat je de share knop kunt uitvinken? Ik ben soms wat bang van het openstellen voor het grote publiek. Je bereikt heel veel mensen maar de meesten onder hen lezen zoals je zelf zegt heel snel… t is misschien een beetje zoals de dag allemaal… of de story… veel lezers, weinig inhoud,
    Mooi logje.

  4. Suskeblogt zegt:

    dat de mensen verticaal lezen is een reden dat ik korte stukjes schrijf. Mensen zijn het niet meer gewoon aandachtig, lang, en nadenkend te lezen. Mijn blog is niet met FB gelinkt. Zij die het willen lezen moeten maar moeite doen er naar te surfen.
    En over de inhoud van blogs : iedereen schrijft waarover hij of zij zelf wilt, zo simpel ! Moet ik er niets van hebben of spreekt het me niet aan dan is het zo. Indien wel kom ik geregeld terug. Moeten mijn bezoekers dat ook maar zo doen.
    Dus : houdt je vooral niet in en schrijf en toon wat je wilt.
    Hits op mijn blog zeggen me niets. Reacties heb ik veel liever.
    groetjes.

    • Mooie principes – ik denk dat velen er zo over denken !

    • Het is ook een kwestie van tijd hebben, Suske. Ik lees ook al eens verticaal omdat ik er domweg niet de tijd voor heb om alle blogs deftig te lezen. Er zijn er ook zoveel op het internet en ik volg er eigenlijk te veel. Daarom hou ik me ook vooral bezig met fotoblogs. Mocht ik het me kunnen permitteren dan gebruikte ik de dagelijkse treinritten om blogs te lezen maar ik vrees dat draadloos internet daarvoor wat te kostelijk is. (Om nog maar te zwijgen over de kwaliteit van de verbinding eenmaal op de trein).

  5. bentenge zegt:

    Wel wel wel, ik ben dus ook vereerd dat ik in je top 25 sta. Ik kom hier heel graag lezen. Ook je Blankenberge postje vond ik heel leuk. En ik schreef niet per ongeluk lezen… diagonaal leesgedrag is niet aan mij besteed. Ik wil het stukje proeven, anders heeft het geen zin en kan ik beter twitteren.

    • ‘Twitteren’, breek me de bek niet open. Ik ben daar ooit aan begonnen (op aanraden van iemand die vond dat dit écht iets voor mij was), maar heb dit vlug opgegeven. Leuk om éénmalig eens te lezen of te doen, maar daar stopte het mee…

  6. Ik heb dat bericht van Guidoohh (of hoe je het precies schrijft) waar Bentege over schrijft ook gelezen en op gereageerd. Ik heb toen gezegd dat het mij niet echt kon schelen hoeveel keren het gelezen wordt, zolang dat de mensen die het lezen het maar echt deftig lezen. En ik heb toch die indruk als ik telkens de reacties lees. Dat is voor mij meer als voldoende. En ik heb de indruk bij jou ook. 🙂

    • Bij mij is dat inderdaad ook het voornaamste…
      Ik moet wel toegeven dat ik niet altijd in de stemming ben om ‘zwaardere’ artikels direct goed door te nemen (na een shitdag op het werk bijvoorbeeld), maar ik zal altijd terugkeren om mijn huiswerk opnieuw te maken.

  7. brubeck zegt:

    Eerst zeggen dat ik,steeds graag hier kom lezen. Je eerste twee zinnen zou ik ook geschreven kunnen hebben. Ik las deze week een andere welbekende veelgelezen”blog” van iemand die dan toch maar, tegen haar principes, een stokje beantwoordde en nogal denigrerend deed over het “schrijftalent” van zoveel andere blogs en terloops vermeldde hoe vlot ze wel niet schrijft. Slecht voor mijn zelfvertrouwen, dus.
    Dat terzijde, ik sta 100, nee 200% achter wat je hier schrijft, Thomas. Je blog is jouw mening en jouw schrijfplek alleen. Zolang je niemand persoonlijk viseert en schoffeert, denk ik, dat je alles mag schrijven. En moet je uiteraard misschien eens slikken of meewarig knikken als iemand een andere mening is toegedaan. Maar anonieme reacties aanvaard ik niet op mijn blog. Ik heb er gelukkig nog geen gehad maar ik zou ze onmiddellijk verwijderen.
    Ik ben blij als “normale” mens wekelijks te kunnen genieten van je creativiteit en humor in je blogs.

    • Amai, man, deze reactie is zelfs langer dan je laatste log :). Ik kan maar besluiten dat we er ongeveer hetzelfde idee op nahouden.
      Het schrijftalent van anderen naar beneden halen vind ikzelf ook wat laag. Het is ongelooflijk te zien hoeveel mensen ertegen opzien om een flard tekst uit hun mouw te schudden. Mag ik dit lettervrees noemen? Als die mensen er dan toch in slagen een min of meer gestructureerde tekst te schrijven, zelfs al staat die bol van dt- en andere fouten, dan kan ik daar enkel maar bewondering voor opbrengen.
      Geniet van je zaterdag !

  8. Ik heb zo heel af en toe ook van die uitschieters. Ik werd er in het verleden onrustig van. Omdat iedereen er wat van vindt. Maar gaandeweg de tijd is dat onrustige piekgevoel steeds minder geworden. Want een artikel komt en gaat. Het is als voor veel mensen een soort van vervelende bromvlieg, die als ie gemept is geen enkele aandacht meer krijgt (of het moet nog een kortstondige opruimbeurt van het kadaver betreffen).

    Ik hoop dat dit stukje emo-deling en relativering mag bijdragen aan jouw onbezorgde blogplezier. Thomas. 🙂

    Gr. Henk

  9. Het blogplezier is er zeker niet door afgenomen, Henk!
    Wat die bromvlieg betreft: ik ben er zo eentje die het dier zal proberen te vangen, en buiten de vrijheid zal geven. Komt het toch tot een kadaver (als het echt een koppige vlieg is), dan zullen we het insect verwerken in het deeg van een appelvlaai.

  10. Nachtbraker zegt:

    Misschien moet ik ook eens een blogje over Blankenberge schrijven… 😉

  11. Anoniem zegt:

    Ik ben niet ingelogd op WordPress, maar lees hier dat je in de top 20 staat met je log, waarvoor mijn welgemeende felicitaties. Voor jou ben ik niet anoniem voor alle duidelijkheid 😉 Ik weiger een profiel aan te maken uit vrees dat ik opnieuw met bloggen zou starten :-).

    • Jij bent dan ook de ‘anoniem’ waarvan sprake in het tekstje. Ben je nu Hilde, Fleur of zelfs Marcel, in feite maakt dit niet uit. Je was destijds nochtans een zeer goede blogger, maar ik kan me voorstellen dat je er ongewild te veel tijd in moest investeren…

  12. madrina zegt:

    Ge hebt nu wel het woordje “seks” gebruikt in een tekst, dat is natuurlijk goed voor uw zoektermen en statistieken 😉 Ach, weet je wat het is: mensen die niet bloggen, hebben vaak nogal een raar idee bij een blog. Ze nemen alles heel serieus, denken dat ze u kennen omdat je een stuk van je leven online gooit, .. Gewoon negeren.

  13. Evita13 zegt:

    Het is jouw blog, je mag schrijven wat je wilt. En je mag verwijderen wat je wil. Het gaat om jouw mening. En andere mensen mogen daar een andere mening over hebben…. als ze het op een respectvolle manier uitten.
    Ik vind in elk geval je schrijfsels leuk… anders zou ik hier niet blijven lezen. Zo simpel is het het.

  14. Atthesea zegt:

    Mooi beschreven Thomas. Ik houd van schrijven en ik houd van de ‘luwte’ van een blog, in mijn geval. Het selecte gezelschap dat mijn blog leest is voor het grootste deel meestal geen actieve mede-Wordpresser. Ik ben heel selectief in het aangaan van connecties, inmiddels zul jij misschien weten waarom, ten aanzien van energie en loyaliteit waar men niet op kan bouwen. Ik weet ook dat er mensen zijn die wel lezen, maar schromen te schrijven. Omdat ze dat moeilijk vinden, schrijven. Maar niet schromen dat face to face te zeggen. Of in privé-mails. Ik houd van mensen die schrijven, ieder op zijn of haar eigen manier. Ik ervaar de hoogste bezichtigingen als het even niet zo best gaat, aard van de mens hè? 😉 Bij deze grijp ik even de kans om je te zeggen hoezeer ik jouw moeite van lezen en reageren apprecieer. Dank je wel Thomas. Zonder iets terug te verwachten. Mooi mens, erg gewaardeerd 🙂

  15. Billy zegt:

    op dit moment heb ik liever een biertje, Thomas…

    😉

  16. Nou, ik ben dol op koffie en kom hier graag een bakkie halen ! Geweldig dat Ariadnesdraad een plaatsje heeft in je bloglist *blij mee* Vice versa, trouwens …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s