Ben ik NOG vermagerd ?

Shoping wordt zeker de nieuwe trend van 2014 !

Shoping wordt zeker de nieuwe trend van 2014 !

Begrijp me niet verkeerd. De poetsvrouw op mijn werk is een schat van een mens, maar is om een eufemisme te gebruiken een tikkeltje naïef. Ze is eind de vijftig. Veel geluk heeft ze nog niet gehad in haar leven. Toen ze huwde bleek haar man iemand te zijn die het niet te nauw nam met de echtelijke trouw. Daarenboven werd ze constant door hem vernederd en werd misbruik gemaakt van haar onwetendheid en totale desinteresse in wat gebeurt buiten de eigen huiskamer.

Vraag haar vandaag  wie de president is van de Verenigde Staten, en ze zal je niet kunnen antwoorden. Als je bij haar informeert hoeveel gewesten en regeringen België kent, zal haar mond openvallen van onwetendheid. Hoewel, misschien kan 20% van de Belgen hierop niet antwoorden. Ik wed dat ze bij elk bezoekje aan het stemhokje steevast voor CD&V stemt, omdat dit haar vroeger door mijnheer pastoor werd opgedragen.

Als je haar vraagt hoe het gaat zal ze steevast klagen. Ze heeft altijd wel ergens pijn, en als ze die een keertje niet heeft, zal ze angstig zijn voor de pijn die er met een grote zekerheid aan komt. Angst voor het moment dat het weer hard begint te vriezen ook, of voor de mogelijkheid dat het nog eens stormt zoals in het jaar negentienhonderdtweeënzestig, toen…

Elk gevoel van geluk dat ze ervaart wordt bewust in de kiem gesmoord, want er zal wel iets achter zitten.

De relatie met haar ex-man ondertussen is vroeg afgesprongen. Ze stond alleen in voor de opvoeding van haar twee dochters, en heeft dit voortreffelijk gedaan. Er zijn twee jongedames uit voortgekomen waarop ze echt trots mag zijn. Een nieuwe man hoeft ze niet meer, ze heeft er genoeg van. Van haar twee hondjes, twee katten en haar konijnen krijgt ze liefde, en die geeft ze hen graag terug.

Rond de nieuwjaarsdagen hebben we één iets met elkaar gemeen. De gewoonte om op dit moment iedereen die onze weg kruist drie zoenen te geven, daar zijn we beiden geen voorstander van. Deels omdat dit een relatief ‘nieuwe’ gewoonte is, die ons in de jeugd niet werd aangeleerd. Deels (wat haar dan betreft) omdat elkaar kussen, hoe voorzichtig ook, in nauw verband staat met een liefdesrelatie, en daar wil ze niet meer aan beginnen. Het heeft voor haar iets seksueels.

Van mijn kant ben ik geen voorstander van nieuwjaarskussen omdat ik het hypocriet vind om ook mensen te kussen waarmee het eigenlijk niet klikt en waarvan je weet dat je binnen de kortste tijd weer problemen zult hebben. Als dan op de eerste werkdag twee van die (sorry) serpenten tussen de tien aanwezige vrouwen staat, kun je moeilijk acht vrouwen kussen en die twee totaal negeren. Toch? De ‘nieuwe’ gewoonte van mannen die mannen kussen vind ik al helemaal ‘not done’. Bweh !

Ik ken die poetsvrouw al ongeveer twaalf jaar. Het is een bijzonder harde werker, en zal zich niet vaak laten strikken voor een praatje. Toch houdt ze ervan om bij elk bezoek eens een minuutje naast mijn bureau te komen staan, en telkens heeft ze een verrassende vraag voor me in petto, waarmee ik me er meestal met een kwinkslag kan vanaf maken.

“Thomas..” vroeg ze me vorige woensdag ernstig. “Vind je dat ik NOG vermagerd ben de laatste tijd?”

Wat mij betreft is ze de laatste twaalf jaar ongeveer hetzelfde gebleven, niet slank maar ook niet dik, en met de vormeloze stofjas die ze moet dragen van hun werkgever zien zij of haar collega’s er eigenlijk nooit anders uit. Wat antwoord je een dame dan? Ik probeerde…

“Wel, L., eigenlijk zie ik niet dat je gewicht zou veranderd zijn, in welke zin dan ook…”

“Zéker, Thomas? Ik dacht nochtans…”

“Wàt dacht je, L. ?”

“Hewel, ik dacht dat ik NOG vermagerd was, en ik vind dit vervelend…”

“Hoezo, L., ‘vervelend’ ? Voor een vrouw is het toch leuk om het figuur van een fotomodel te behouden?”

“Kweetnie, Thomas, als ik in de spiegel kijk, lijkt het dat mijn gezicht meer en meer inzakt. En weet je? Als ik vermager, dan vermager ik vooral aan mijn humhum (ze wijst naar haar borsten), en als ik dan weer aankom, is het aan mijn gat. Eigenlijk zou ik liever gelijk blijven, maar dat is me blijkbaar niet gegund…”

“Gooi die spiegel buiten, L., en koop je een goeie! Je bent goed zoals je bent, accepteer dat gerust!”

Ze keek tevreden, nam haar stofzuiger, en ging in het bureautje naast het mijne haar ding doen.

Het gebeurt zelden dat dames met mij een discussie willen aangaan over hun ‘humhum’, en als man is het moeilijk erover mee te spreken. Vanaf nu ben ik een klein beetje voorbereid op zo’n vraag, en zal ik een oordeelkundiger antwoord geven.

Toen ik aan het shopen was, kon ik moeilijk weerstaan aan een pakje puding...

Toen ik aan het shopen was, kon ik moeilijk weerstaan aan een pakje puding…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Ben ik NOG vermagerd ?

  1. Suskeblogt zegt:

    ik heb het geluk op het werk alleen tussen mannen te zitten, dus veel gekust zal daar wel niet rond kerst en nieuw.
    Wel kan ik eens mijn vorige werk binnenstappen moest ik die behoefte krijgen. Daar zijn ze nog steeds blij me eens terug te zien.
    En wat die “hum hum” betreft : je voldoende informeren en dossiers met vergelijkbaar materiaal aanleggen.

  2. Ik heb helaas een zeer drukke job met weinig vrije tijd. Ik laat de eer graag aan jou over – ik lees dat je al heel wat fantasie hebt in dit verband, je nieuwe carrière is verzekerd. “Sushumhum online support” klinkt als muziek in de oren!

  3. bentenge zegt:

    Een tevreden kijkende vrouw, je bent een wonder van een man Thomas P. !

  4. Lieve schat, wanneer een vrouw vraagt, of ze vermagert is, antwoord dan gewoon, “ik vroeg me al af waarom je er zo stralende uitzag”,……..ik ga toch eens aan die handleiding moeten werken 😉 🙂

  5. brubeck zegt:

    haha, Thomas, inderdaad, je denkt het goeie antwoord gegeven te hebben, maar helaas… Ik geef toe, ik moet zelf ook nog veel leren maar heb ook al geleerd welke antwoorden er wel verwacht worden, welke niet.. soms. 😉

  6. Er is een ding, Thomas, waar ik nooit aankom: het gewicht van vrouwen…

    Gr. en een fijne werkweek,

    Henk

  7. “Je bent goed zoals je bent, accepteer dat gerust!” En zo is het maar net.

  8. Billy zegt:

    je moet wél een vertrouwensvolle indruk maken op je poetsvrouw, dat ze jou die vraag stelde… 😉

  9. Evita zegt:

    Gevoelige materie! Maar aangezien ze er zelf over begon…
    En collega’s kussen… nope, not for me. Toen ik stage deed liepen daar veel collega’s van de Franse kant van het land rond… die doen dat elke morgen, elkaar groeten met een kus. Ik kan je zeggen: het went niet.

  10. Hihi, mooie beschrijving van L!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s