Dramatische Kerst…

De dag dat er enkel nog een verleden rest, heeft de toekomst nog weinig zin

De dag dat er enkel nog een verleden rest, heeft de toekomst nog weinig zin

Vrijdag 20 december in de vooravond. Ik eet iets en lees ondertussen met één oog de internetkranten. Na een paar sites kom ik terecht op die van Het Laatste Nieuws. Mijn blik valt op  Dit bericht…

Mijn adem staat even stil. Die voornaam… “Winok”, zo’n naam die je praktisch nooit hoort. Die jongen woont in Assebroek, en is bijna zestien. Mijn schat heeft een nicht die een zoon heeft met dezelfde uiterst zeldzame naam. Hij is bijna zestien en woont in Assebroek. Toeval?

Hoe is zijn familienaam opnieuw? Zoveel contact hebben we niet met die nicht (tenzij op familiefeestjes of uitvaarten), dus was het even zoeken. Mijn schat nam de pc over, want was even ongerust als ik. Even zoeken op Facebook. Zou die nicht een FB-account hebben die toegankelijk is? Misschien vinden we die en zit haar zoon bij de gekoppelde ‘vrienden’…

Uiteindelijk belt mijn deerne haar moeder op. Die spaart alle geboortekaartjes van de familie. Even zoeken, en dan het zware vonnis. Inderdaad, het WAS hem. Hij was het die de nacht van woensdag op donderdag was vermist geraakt na een einde-examensfeestje in een fuifzaal aan de achterhaven van Brugge.  Mijn schoonmoeder zou haar zus eens voorzichtig opbellen…

Enorme verslagenheid in de familie. Op het moment dat het krantenartikel op Internet stond, waren de naaste familieleden amper op de hoogte. Zonder in detail te treden: sommigen vernamen het letterlijk via het www.

Kerstmis is niet de dag waarop de Heilige Kerstboom wordt gevierd, de Heilige Commercie of de Heilige Twee Dagen Extra Vakantie. Weinigen staan er nog bij stil, maar Kerst is het verhaal van de geboorte van Christus. Een verhaal van vrede en geboorte, zeker geen verhaal van sterven.

Het ergste wat je als ouder kan meemaken is om je eigen kinderen te verliezen terwijl je zelf nog leeft. In het geval van Winok zijn er naast zijn ouders ook nog zeer krasse grootouders. Er is zijn zus, er zijn zijn vrienden, er is zijn omgeving. Ik beeld me de avond in dat die jongen naar het feestje is getrokken. Zijn moeder zal hem nog de raad hebben gegeven voorzichtig te zijn, geen alcohol te drinken en op tijd thuis te zijn. Hij zal iets gemord hebben als antwoord, eigen aan een gastje van bijna zestien.

Op een bepaald moment verliet hij het feestje. Moet ongeveer twee uur ’s morgens zijn geweest. Kranten begonnen al direct te gissen dat hij alcohol had gebruikt en de discussie te voeren van wie-hem-dat-heeft-gegeven-terwijl-hij-nog-geen-zestien-is. Hoe stom is die discussie nu, en wat helpt dit de nabestaanden verder? Heeft hij alcohol gebruik of niet, het zal geen emmer zijn geweest. De dokken aan de Brugse haven zijn enorm gevaarlijk. Nergens beveiligd –  iemand die de omgeving niet sukkelt zo in het water. Zo ook allicht die bewuste nacht. Dan raakt die jongen in het water, en komt er niet meer uit (de muren zijn zeer hoog, alleen lukt het nooit om te ontsnappen). Dan sterft hij een verschrikkelijke verdrinkingsdood, zonder afscheid te kunnen nemen van…

De nicht van mijn schat is een super-super-super-super lieve en intelligente dame. Net als die van mij, het is niet voor niks familie. Zij zit dan meer dan 24 uur ongerust te wachten op nieuws, en krijgt dan het bericht… Ook zij heeft geen afscheid kunnen nemen. Mocht ik in haar schoenen staan, ik ben er zeker van dat ik voor de rest van mijn leven met een schuldgevoel zou zitten van: ‘heb ik wel juist gehandeld door hem naar dat feestje te laten gaan?’ ‘had ik hem niet beter gebracht, en komen halen?’, enzovoort. Bij C. zal het niet anders zijn…

Een ‘vrolijke’ Kerst dit jaar? Niet echt…

Sorry voor dit trieste bericht. Ik moest het even van me kunnen afschudden, en waar kan ik dat beter doen dan op mijn blog. Ik hoef zeker geen medelijden of blijken van deelneming, wil die ook niet, daarvoor hebben en hadden we veel te weinig contact met de nicht van mijn schat.

Eén of andere verantwoordelijke kwam in het journaal met de warme emotionele oproep dat jongeren bij het uitgaan meer op elkaar moeten letten. Als iemand in de problemen raakt of teveel gedronken heeft, dat ze een taxi moeten bellen (de ouders zullen die met plezier betalen). Dat ze samen naar huis trekken, zodat ze ’s nachts niet alleen de baan op moeten. Zo’n oproep mag voor mijn part vaak herhaald worden. De naam ‘vriend’ verdient een inspanning…

En nog een afsluiter… De laatste maand zijn in Brugge drie jonge mensen in het water gesukkeld en verdronken. Drie mensen teveel. Tijd dat het stadsbestuur iets doet aan de veiligheid rond het water…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

34 reacties op Dramatische Kerst…

  1. liese zegt:

    Het is inderdaad opvallende laatste maanden in de hele provincie, dat zoveel jonge mensen sterven. Moet de hel zijn voor de nicht van je vrouw!

  2. Sunnyman zegt:

    Verschrikkelijk zo’n bericht en een enorme dreun voor de ouders.

  3. Suskeblogt zegt:

    ik heb het ook gelezen. Zoiets wil je van zn leven overkomen. Er wordt vrij lichtzinnig met drank en drugs omgesprongen en achteraf iets of iemand de schuld geven doet de slachtoffers niet terugkeren. Ook voor die andere jongeren moet dit nu een hel zijn.

  4. Het is mijn grootste angst wanneer Chattheo de deur uitgaat, heb van heel kortbij moeten meemaken het verdriet van mijn zus toen zij haar kind verloor,…..en ouder gaat kapot aan dat verlies en hoe dat verlies ontstaan is, is echt van ondergeschikt belang,…veel sterkte voor de familie!! x

  5. bentenge zegt:

    Dramatisch. Inderdaad. Ik denk er even over na.
    Je hebt helemaal gelijk wat dat vriendengedrag betreft. Langs de andere kant herinner ik me dat ik ook heel veel alleen naar huis fietste na een avond uit. Wat me wel opvalt is dat een groot aantal feestgelegenheden verder en verder uit de kern van de gemeenschap naar de rand ervan geduwd worden. Dat betekent dat de jongeren die geen 18 zijn dus per fiets gevaarlijkere routes dienen af te leggen met veel minder “randondersteuning” (bvb in de buurt wonende mensen die eventueel hulp kunnen bieden). Het herinrichten van bedrijfsgebouwen en het herbestemmen ervan is in principe een goede zaak, maar toch denk ik af en toe dat bepaalde dingen geen goede keuze zijn. Ik keek dus even naar de ligging van het entrepot volgens het adres beschikbaar op hun website en heb er mijn bedenkingen bij. Ver van een ideale locatie om jongeren vanuit het stad naartoe te sturen. Maar dat is mijn eigen impressie zonder de omgeving te kennen.
    Enfin, het is maar een bedenking.

    • In feite valt deze ligging wel mee. Op nog geen honderd meter staat het nieuwe politiegebouw, en nog ietsje verder ben je direct op de ring rond Brugge (én aan de brandweerbrug, waarna je direct in het centrum van Brugge bent.
      De veiligheid rond de Entrepot echter laat heel veel te wensen over…

  6. evavertelt zegt:

    vreselijk nieuws… ik las het op facebook (of all places) en mijn eerste gedachte ging direct uit naar de ouders en familie. de mottige opmerkingen die er meteen gemaakt werden als reacties op de fb-pagina’s van kranten vond ik misselijk…
    x

  7. Menck zegt:

    Shivers down my spine… Ouders die een zo jong kind op een dergelijke bruuske manier worden ontnomen: ’t is het ergste van het ergste leed. Ik ben er destijds, als (ex-)slachtofferhelper, enkele malen mee geconfronteerd geworden. Het zijn indrukken die onuitwisbaar blijven. Wat het met de ouders doet, durf ik me niet eens voor te stellen…

  8. Dat hakt er toch wel even in Thomas. Zo dichtbij… Sterkte voor jou en je vrouw,

    Henk

  9. brubeck zegt:

    Dat wens je inderdaad niemand toe.. Het is de grootste angst die er is, die ik ook heb. Afgelopen vrijdag ging ik jongste om 3u ’s nachts halen op een fuif. Op dat moment vloek ik wel eens dat ik mijn bed uitmoet maar toen ik er aan kwam stond een ziekenwagen naast de baan, waar een jongen met zijn fiets uit de sloot geholpen werd. En naast de tent stonden er enkelen te wankelen en waggelen op hun voeten. Ik ga geen mening geven over wat kan, wat zou moeten enz., maar ben dan toch blij om mijn jongste te kunnen halen. En de oudste vertrekt direct met de auto naar Aalter, om er bij een studiegenoot te overnachten. Eerste keer lange afstand alleen met de auto. Loslaten heet dat, Thomas. Je kan ze niet eeuwig beschermen. Alle steun aan je nicht en haar familie.

  10. Nachtbraker zegt:

    Elke jongere die sterft, is er één teveel. Want zij zijn onze toekomst, en ze hebben nog een gans leven te gaan. Zonde gewoon! Ik heb zelf geen kinderen, maar ik kan me inbeelden dat dit als ouder toch het ergste is wat je kan overkomen: dat je een kind moet afgeven. Ik fiets de laatste tijd regelmatig langs de Scheepsdaelebrug waar die andere jongen verdronken is, mooi hoe ze het daar ter ere van hem versierd hebben met brieven en bloemen… Mooi, maar ook tragisch…

  11. De Fruitberg zegt:

    Toen ik het nieuws in de media las, was mijn eerste reactie ‘Weeral?’.
    Dat de pers zo’n verhaal gebruikt om zich nogmaals te profileren als een bende gewetensloze aasgieren was te verwachten…

  12. Wat mij enorm stoort aan het heden: altijd dat gezaag over de jeugd en alcohol. Man man man, en die journalisten? Die zijn op de wereld gekomen en waren gelijk 40 en drinken nooit een glas te veel? Kijk, ik pleit niet voor dagelijkse alcohol of het verplicht zat worden op feestjes, maar eens goed kunnen feesten moeten kunnen, dat hoort er bij, net zoals die kater ’s anderdaags.

    Over welke feestjes wordt er jaren later nog met vrolijkheid op terug geblikt? Waar gebeurden de gekke stoten, waar werd het meeste lol getrapt en de leukste spontane dates gehouden … idd niet op de feestjes waar men thee en koffie zat te drinken.

    En ja dat ze iets doen aan de onveiligheid, dat ze taxies eens goedkoper maken en de jeugd zal echt wel rapper een taxi nemen, want ook de dronken mens wil veilig en wel in zijn bed stappen na een avondje plezier.

  13. Evita zegt:

    Zoiets is altijd erg. Het doet je inderdaad stilstaan bij het leven. Zeker rond deze periode. Het is inderdaad geen feest om een kerstboom te vieren…
    Het is misschien iets anders, maar gisterenavond reed ik in het donker naar Delhaize. Op het radionieuws vertelde men hoe een man was omgekomen omdat hij overreden werd nadat hij uit z’n auto was gestapt op de autoweg (omdat hij tegen een vangrail was gereden). Dan gaan mijn gedachten automatisch naar zijn vrouw en familie… en naar de persoon die de man overreed… dat moet je ook maar overkomen. Ik dacht: hier rijd ik dan in het donker. Het is best mogelijk dat met wat ongeluk ik iemand niet zie en er ook tegen rijd. Beetje luguber misschien, maar het gebeurt… helaas.

  14. Anoniem zegt:

    Ik kan me voorstellen dat jullie ongelooflijk geschrokken waren toen jullie eerst enkel de voornaam van de jongen herkenden. Het moet verschrikkelijk geweest zijn toen jullie vermoeden bevestigd werd. Dit is zowat het ergste wat een ouder kan overkomen. Mijn deelneming aan de familie, jullie, zijn vrienden en kennissen.
    Twee jonge mensen die zo kort nadat ze van een fuif komen in het water sukkelen blijf ik verdacht vinden. Het parket spreekt van een spijtig ongeluk in beide gevallen. Wat als beide jongens onder dwang moesten springen ? Hopelijk blijft het helaas bij deze twee slachtoffers teveel en heb ik iets te veel fantasie.

  15. Wat een verschrikkelijk nieuws… 😦

  16. Billy zegt:

    het moet verschrikkelijk zijn om zoiets als (groot)ouder tegen te komen.
    Zolang jongeren niet beseffen dat ze verkeerd bezig zijn, nemen ze alcohol veel te licht op

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s