Drieduizend gram…

1

Noem mij ijdel, maar ik sta elke dag op de weegschaal. Het zal jullie verrassen als je hoort dat mijn enige doel daarbij is om te weten hoeveel ik weeg.

Rond de jaarwisseling is dit gewicht altijd een disaster. Er zijn natuurlijk grotere rampen in het leven dan een paar kilo’s aankomen, maar ik voel me er niet goed bij als de digitale verklikker drie kilo meer aangeeft dan wat ik wil zien verschijnen. De oorzaak is niet moeilijk. Meer alcohol dan normaal, de kroketten met sauzen die ik normaalgezien nooit eet, veel meer dessert, minder beweging ook met die dagen. De winter in het algemeen is op dit gebied een rotseizoen. Waar een mens in de zomer al eens een uurtje vroeger zou opstaan om tien kilometer te ‘snelwandelen’, dan wordt dit ontzien in de winter. Te donker, te koud, te nat, te saai. Te moe, te futloos, te zogezegd-nog-vanalles-moeten-doen.

Maandag sprong ik in mijn geboortekostuum vanop mijn kleerkast op de weegschaal, en zag een gewicht van drie kilogram bovenop mijn ideale toestand. Ik lieg een beetje als ik dit neerpen – in feite was het vier kilogram. Jullie moeten ook niet alles weten, dus rond ik wat af naar beneden.

‘Paniek’ is het juiste woord. Hoe onnozel het ook klinkt, ik ben meteen mijn vingernagels gaan knippen, daarna de teennagels, reed met de tondeuse – stand ééntje lager – over mijn schedel, trok dat haartje uit mijn linker neusgat, haalde met een wattenstaafje wat denkbeeldige oorsmeer weg, floste mijn tanden, forceerde mijn darmen om er één te laten vliegen (je weet maar nooit dat dit ook ‘iets’ weegt) en ging terug op de schaal staan. De elektronische teller lachte mij uit. “Dikzak, wat denk je wel dat een geknipte teennagel of een haartje zullen veranderen aan je gewicht?” Ik kon anders ook wel die weegschaal vastnemen en hem door het veluxraam naar beneden kieperen, dat zou hem leren, maar zo gewelddadig ben ik nu ook weer niet aangelegd. Daarbij: dik ben ik niet, enkel dat aanstormende buikje moet weg.

Misschien zou het helpen om straks een kak te leggen van twee kilogram? Ben ik al halverwege in de strijd tegen die vier drie kilo extra. Je zult met me lachen, maar daarnet zocht ik op ‘Google’ naar het gewicht van een normale ontlasting. Ik vond een leuke site:  http://www.holico-vitamins.com/content/stoelgang waaruit ik leerde: “de productie is hoog als er voldoende vezels in zitten. Het gemiddelde ligt rond de 150 gram en dat gewicht bestaat voornamelijk uit bacteriën. De ontlasting bevat ook celafval van de darmwand, onverteerde cellulose, zout en galpigmenten die er de bruine kleur aan geven”. Honderdvijftig gram, dus. Neen, veel daling van mijn gewicht moet ik daarvan niet verwachten.

Op een andere site raakte iemand in paniek, toen hij stelde op het forum dat hij na het kakken meer woog dan voordien. Een behulpzame man antwoordde: “Je moet het toiletpapier ook doorspoelen en niet tussen de naad laten zitten. ;-)”. Instinctief ging ik, mijn hand verpakt in een rubberen handschoen, in mijn bilnaad voelen (je weet maar nooit dat ik daar nog iets vond), maar behalve een schroevendraaier, mijn nietjesmachine, een notitieboekje, een eind koord en wat pasmunt voor in het winkelkarretje -stuff die iedereen allicht in zijn bilnaad heeft zitten- was er niks.

Er zal maar één ding opzitten. Al die eet- en drinkbare extraatjes aan mijn neus laten voorbijgaan, proberen een vuist in mijn zak te maken en toch die wandeling te maken, meer water te drinken, the stuff as usual. Ik kom er wel, stapsgewijs. Misschien kan ik me voornemen om het volgend jaar niet zover te laten komen, maar ik weet op voorhand dat dit een loos voornemen is…

Tja, Jerome... die foto-uitdaging van 52 weken een foto, en daarbj Brubeck een poepje laten ruiken... Het jeukt aan mijn kodak. Af en toe zal ik een weekje moeten overslaan (wegens op reis of zo). Kan ik net zo goed twee foto's per week afvuren op mijn publiek, hé! Neem gerust een moment van bezinning bij dit kapelletje...

Tja, Jerome… die foto-uitdaging van 52 weken een foto, en daarbj Brubeck een poepje laten ruiken… Het jeukt aan mijn kodak. Af en toe zal ik een weekje moeten overslaan (wegens op reis of zo). Kan ik net zo goed twee foto’s per week afvuren op mijn publiek, hé! Neem gerust een moment van bezinning bij dit kapelletje…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

53 reacties op Drieduizend gram…

  1. Suskeblogt zegt:

    ik heb hetzelfde probleem, namelijk mijn gewicht. Probleem is dat ik zowat alles lust. Blijf dan maar af van hetgene ze je voorschotelen. Ik fiets en stap al veel door mijn werk dus daaraan zal het wel niet liggen. De aard van het beestje vrees ik. 🙂

  2. Billy zegt:

    zoals met de meeste voornemens is dit er ook één om vooraf als mislukt aan te stippen… 🙂
    Ook ik ben in die feestdagen een kilo of drie aangekomen, maar zonder iets speciaals te doen zijn er al 1,5 kilo van af…
    Nog 1 fietstochtje verder zal ik opnieuw op mijn normale gewicht zijn (of zelfs ietsje eronder).
    En mogen eten wat ik wil…Zalig hé!

  3. Frans zegt:

    Erg leuk. Het genoemde kakgewicht is voor mij nieuw. De bilnaad als opbergplaats is er geestig. Mooie glimlach op de zondagochtend.

  4. Marion zegt:

    Wat een heerlijk bericht. Om meerdere redenen doet mij dit enorm glimlachen.

  5. cornutus zegt:

    Leuke foto. Herkenbaar verhaal. Ik woog eind september 93 kilo, heb lang 87 gewogen. Dan gaat het rap richting de 100. Bep en ik hebben besloten om niet meer te snoepen, dat ene glaasje wijn te laten staan en verder fatsoenlijk, maar niet aangepast te eten. En zie, nu geeft dat rotapparaat 88,2 aan. Na de feestdagen was het iets hoger, maar we hebben het ritme weer te pakken. Best vol te houden zonder al die malle rituelen die vaak bij een dieet horen en het op een religie doen lijken. Als ik me er nu weer toe kan zetten om naar mijn werk te fietsen (half uur heen, half uur terug) dan zouer nog meer af gaan. Maar soms heb ik wel de aandrang om een pond drop op te vreten…

    • Het zit hem inderdaad vaak in kleine dingetjes – af en toe het karakter om dat extraatje te laten staan doet wonderen.
      Die drop zou me niet aantrekken, maar vijf nonnebillen daarentegen 🙂 (jullie noemen zoiets ‘spek’, allicht…)

      • cornutus zegt:

        Nonnebillen, die ken ik niet. Maar ik heb een slechte discipline, dus het valt me niet licht om snoep te laten staan. Toch is het kennelijk een kwestie van gewenning want het gaat steeds beter. Overigens vind ik het wel prettig als ik me voor het wegen even kan terugtrekken. Scheelt wellicht toch een beetje,☺

  6. Fantastisch stukje, heb constant zitten grijnzen, haha. Spijtig genoeg sta ik aan de andere kant: moet vechten om een deftig gewicht te kunnen houden. Meestal zit ik een kilootjes of 3 eronder.
    Bezoekjes aan de plek van het gemak deze maand dan maar eens schrappen en zien wat het me brengt?
    Schroevendraaier en nietjesmachine tussen de bilnaad lijkt me nogal een pijnlijke affaire als je gaat zitten… 😉

  7. Menck zegt:

    Ik wilde net een broodje verorberen. ‘k Heb het laten liggen na het lezen van uw voorlaatste paragraaf.

  8. Tjonge bijna 150 gram bacteriën per drol! Ik wist niet dat die beestjes zo zwaar zijn. Maar daar ligt gelijk de oplossing voor je probleem, Thomas. Mest die beestjes nog vetter dan ze al zijn, neem een onsje pruimen en ga vervolgens even lekker op de poepdoos zitten voor een opper van een paar kilo. Voilá!

    • Je hebt iets niet begrepen, Henk… De 150 gram is voor de ganse boodschap. Zou het per drol zijn, dan train ik mijn sluitspier dat ik om de vijf centimeter een drol afnijp (sorry, dames, voor het direct taalgebruik), en ben ik in één zitmoment tien kilogram kwijt…
      Een ‘poepdoos’ is iets wat in ons taalgebruik nogal vreemd aankomt, zeker in de wetenschap dat ‘poepen’ hier een andere betekenis heeft…

  9. brubeck zegt:

    Hahaha, wederom een bijzonder grappig stukje, zoals ik van je gewoon ben Thomas. Ook hier een focus op het gewicht, wat wel moet als je een midlifecrisis hebt zoals ik. Maar voorkomen is beter… dus ben ik al sinds midden november aan het trainen voor de 1/8ste marathon. 🙂
    PS ik wil je niet ontmoedigen maar de kappeltjes in mijn stad zijn groter. Deze week komt het bewijs ervan. 🙂

    • 1/8ste Marathon? 5 kilometer en een sjiek, bedoel je? Tot mijn knieën het begaven was lopen één van mijn passies, maar helaas moet ik het nu bij (snel)wandelen houden.
      Het kapelletje van vandaag was een weggevertje. Stelt op zich inderdaad niet veel voor. Waarschijnlijk ooit gebouwd op het land van een boer die iets goed te maken had en op die manier aflaten probeerde te verdienen.
      Gisteren wandelde ik ergens in de binnenstad van Brugge op een locatie waarvan ik dacht: “Deze gebruik ik zeker voor de uitdaging van Jerome!”.
      Ik zie uit naar de ‘kappeltjes’ (wat zijn dat :p?) uit jouw stad. Ik zal niet ‘raden’ waar het is, want je hebt het ooit eens gelost in één van je reacties. My lips are sealed!

  10. Joke zegt:

    Ah, een blogstukje over mijn favoriete onderwerp, de schijterij. Na uw bilnaad verschoond te hebben, is er toch alweer een 967,5 g vanaf, dunkt me. Hopelijk is de handschoen niet blijven steken.

  11. Succes met diëten dan maar. 😉
    Ik schrik soms ook van wat er op de weegschaal te zien is ’s ochtends. Om diezelfde middag vervolgens toch weer dat stukje chocola te pakken. Tjah… 😉

  12. Ik sta zelfs elke dag 2 keer op de weegschaal en elke kg is er ene teveel,…….en nu moeten er nog 2 af,……let’s go!!

  13. Evita zegt:

    Dat kakgewicht is teleurstellend weinig! Het voelt meer bij mij 😀
    Anyway, je bent niet alleen… hier ook feestkilootjes erbij. Zolang mijn BMI oké is, panikeer ik niet en is het van “fitnesscentra to the rescue” 🙂

  14. chrissebie zegt:

    Haha thomas, wat heb ik me hier geamuseerd bij het lezen van je blog! Ik kamp met een serieus overgewicht, en eerlijk, ik ben ook al vaak snel naar de weegschaal gekrost na mijn grote “kommissie” gedaan te hebben . En ik ben al even ontgoocheld als jij! En ik maak mezelf ook nog altijd wijs, dat ik bij het laten van een scheet 5 gram afval!

  15. Hier word ik dus blij van! Een onderwerp waar anderen over zeuren en zagen (vooral vrouwen die nooit content zijn) bekijk jij langs de grappige kant. Dat zegt wel iets over de manier waarop je in het leven staat. Meer van dat. Leve Thomas Pannenkoek!

  16. Liese zegt:

    Veel succes, het lukt je wel!

  17. nonanic1 zegt:

    al jaren sleep ik een kingsize tas mee… terwijl ik gewoon alles in mijn bilnaad kon meezeulen!

  18. Pingback: Sunshine Blogger Award | kribbels uit mijn leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s