Photo Challenge 52 Weeks (3/52)

Imperfection

De lelijkste schandplek aan de Brugse Ring

De lelijkste schandvlek aan de Brugse Ring

Zaterdag 18 januari 2014. Het was ongeveer 18u30 toen ik mijn schoenen aanbond om een paar avondfotootjes te nemen in mijn regio. Er zat een vetvlek op mijn lens, die ik nadien pas zag toen ik de foto’s bekeek op mijn laptop. Dju. ‘Imperfection’ dus in twee betekenissen: enerzijds de vlek op de foto’s, anderzijds de minder fraaie kantjes van Brugge die vandaag op drie van de vijf foto’s benadrukt worden.

Op deze fotomissie heb ik mezelf opdracht gegeven in geen geval de flitser te gebruiken – ondanks het donker wou ik fotograferen met het (kunst)licht dat voorhanden was. Reden? Zomaar, een ‘zotte goeste’ zoals we dit uitdrukken in Brugge. Helaas moeten de foto’s dan scherpte missen – dat nam ik er gerust bij.

Ik stapte vanuit onze stal naar de aanpalende deelgemeente Sint Jozef, op weg naar -wat ik aanvoel als- de grootste schandvlek in onze Brugse Ring, naar een gebouw dat wij in de volksmond nog steeds de gistfabriek noemen. Ooit de plaats waar ongeveer driehonderd Bruggelingen hun job vonden, tegenwoordig onderdeel van een Nederlands concern (Genencor) waar nog amper een honderdtal mensen aan de slag is.

De gebouwen liggen op ademafstand van de Brugse binnenstad, waar de industrie al decennia verbannen is naar speciaal ontworpen terreinen ver van de bewoonde wereld. Om één of andere onbegrijpelijke reden is dit spuuglelijke complex blijven staan. De aanverwante moutfabriek die er niet ver vandaan stond (en die een ongelooflijke stank produceerde)  is nog niet zo heel lang geleden met de grond gelijk gemaakt en heeft plaats gemaakt voor een appartementencomplex. Een lelijk, bombastisch gedoe, maar die indruk kan aan mezelf liggen.

Door de fabriek in het donker te fotograferen, vervagen de lelijke en vuile gebouwen tot enkel de neon-verlichting overblijft – van die oerouderwetse energie slokkende buislampen die ’s nachts het hoogstnoodzakelijke doen oplichten, waardoor (helaas) geen luchtvaartuigen het gebouw kunnen aanraken.

Naast de fabriek staat een rij van zeer mooie pakhuizen (restanten van de oude Brugse Zeehaven die hier vroeger was gevestigd), die in mijn fantasie kunnen omgebouwd worden tot prachtige lofts aan het water. Mocht men er ooit in slagen de binnenschepen vanuit Zeebrugge via een ander kanaal af te leiden en zo het bruggenleed in Brugge te verzachten, zou het water op deze plaats perfect recreatief kunnen aangewend worden. Ik zie mezelf al met mijn lieve deerne genieten van een glaasje bubbels op een drijvend vlot met uitzicht op het water.

Genoeg gedroomd. Ik stapte door richting Dampoort, en moest halt houden aan de verkeerslichten.

Lichtspel van straatlantaarns in combinatie met verkeers- en autolichten

Lichtspel van straatlantaarns in combinatie met verkeers- en autolichten

De appartementen zie je trouwens links op de foto, ongeveer in het midden.

Reïncarnatie van een oude stadspoort

Reïncarnatie van een oude stadspoort

Ik was dus overgestoken aan de lichten van de Dampoort, en kwam oog in oog te staan met bistro Du Phare, een volkse bistro waar niet vaak een tafeltje vrij is om zonder te reserveren iets te gaan eten. Een gelegenheid waar ook regelmatig (vooral ’s zomers) mini muziekconcerten worden gegeven en waar een uniek buitenterras is met prachtig zicht op het Brugse water. Keerzijde van het succes van deze bistro is dat je vaak een halfuur moet wachten op de rekening…

Brugge heeft momenteel vier overblijvende stadspoorten. Architecturale parels! Foto’s hiervan hebben jullie nog tegoed – het jaar is nog jong.  Als je kijkt naar het midden van de foto, zul je in de gevel een ronde constructie zien. Pas vorig kalenderjaar kwam ik al surfend op het Net te weten dat dit het restant is van een oude Dampoort.

Bruges by night

Bruges by night

Dan ben ik twintig stappen verder gelopen, en nam een snapshot van de Langerei. Hier zal je al heel goed moeten kijken in het donker om iets te zien . Een betere camera zou hier mooier werk kunnen leveren…
Als je honderd Bruggelingen vraagt waar ze zouden willen wonen in de binnenstad, gesteld dat ze oud en minder mobiel zouden zijn, zullen er zeker negentig mensen antwoorden: “Langs de Langerei”. Het uitzicht is er prachtig, en je woont op een scheet van het centrum.

Ik stapte terug richting ‘mijn stal’, en botste onderweg op de King-nachtwinkel in de Koolkerkse Steenweg. Zoals het ook elders het geval is, worden deze winkels vooral bemand (bevrouwd ook trouwens) door Indiërs die zich overdag bevoorraden in de Colruyt om hun waar ’s nachts met woekerwinsten te verkopen. Voor wie jaloers is: wie houdt je tegen om het ook te proberen?

wie denkt in een ING-kantoor terecht te komen is eraan voor de moeite...

wie denkt in een ING-kantoor terecht te komen is eraan voor de moeite…

Hier zag ik thuis dat er een vetplek op de lens zat (onderaan in het midden). Ik had de wandeling kunnen opnieuw doen, maar had daar eigenlijk zeer weinig zin in…

Tot ik…

Tot ik dinsdagmorgen (ik moest toch wat later gaan werken) dezelfde wandeling opnieuw maakte. Zeven uur dertig, ongeveer hetzelfde licht, maar toch zo verschillend…

En weer ‘no flash, my dear’ !

Closer to perfection

Geen licht meer in de nachtwinkel

Geen licht meer in de nachtwinkel

Drukker verkeer op de Ring. Wolken die er zaterdag niet waren

Drukker verkeer op de Ring. Wolken die er zaterdag niet waren

Een plots meer zichtbare gistfabriek

Een plots meer zichtbare gistfabriek

En een spurtje om op de middenberm te raken

En een spurtje om op de middenberm te raken

Of hoe ook lelijkheid op een redelijk mooie manier in beeld kan worden gebracht…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

33 reacties op Photo Challenge 52 Weeks (3/52)

  1. Marion zegt:

    Erg leuk gedaan 🙂

  2. brubeck zegt:

    Ik vind het goed dat je de donkere foto’s toch geplaatst hebt hoewel je misschien eerder,zou gedacht hebben, ik gebruik ze niet. Voor mij springt die eerste foto van het kruispunt eruit omdat de lichten er abstract opstaan, het lijken net een verzameling ufo’s (my imagination 🙂 ).
    Fijn ook die info..

    • Merci, Bru. Het was inderdaad eerst mijn bedoeling alles gewoon opnieuw te doen, maar moest dan ineens denken aan de woorden van een collega die graag ’s nachts een stapje in de wereld zet en daarbij graag ietsje te diep in het glas kijkt. Hij zegt dat ‘hoe later op de avond, hoe mooier het vrouwvolk wordt, hoe donkerder, hoe minder zindelijk je wordt’. Ik durf daarbij veronderstellen dat dit voor de vrouwelijke nachtbraker (Sorry, Jerome, ik heb het niet op u!) niet anders is, dat ook zij vanaf een bepaald uur alle mannen mooi vinden. Dus ja, de minst mooie kant van Brugge mocht best in het donker gepubliceerd worden.
      Ik moest eigenlijk ook denken aan ufo’s toen ik die foto’s aan de lichten zag…

  3. Frans zegt:

    Dank voor deze nachtelijke rondleiding door het imperfecte Brugge. Perfectie is saaier dan imperfectie.

  4. bentenge zegt:

    Wel ja, het doet me een beetje denken aan Aalst, daar staat ook een of andere fabriek aan de rand van de stad. Het geeft Aalst zijn specifieke “geur”. Fijn logje Thomas !

    • Wij wonen op een halve kilometer van die fabriek, maar als de wind aan de verkeerde kant zit kan het best gebeuren dat die specifieke geur ook ons terras bereikt…

      • Die geurhinder is er nu toch niet meer? Sinds de moutfabriek definitief de deuren sloot (en er appartementen in de plaats verrezen zijn) is er haast geen hinderlijke geuren meer te bespeuren.

        • Twee weken geleden reden we nog op de Ring ter hoogte van de Gistfabriek. Wat we roken was allesbehalve fris, maar was inderdaad niks in vergelijking met de constante stank van de moutfabriek vroeger. Als we toen de was buiten hingen (waar we nu nog wonen) was de kans groot dat er geurtjes bleven hangen in onze kleren.

  5. Leuke foto’s, die met de wolkjes zijn mijn favoriet, heb het nogal voor wolkjes. 😉

  6. Wellicht eiste die vetvlek zijn plaats op om die lelijke gistfabriek nog wat te accentueren. 🙂

    Gr. en een fijn weekend,

    Henk

    • Die ‘lelijke gistfabriek’ werd wél door je eigen landgenoten neergepoot in Brugge, hoor 😉 ! De vroegere officiële benaming was de ‘Nederlandse Gist en Spiritusfabriek’. Als ik ooit de directeur tegen het lijf loop (waartoe de kans zeer klein is) zal ik hem toch vragen zijn tenten weer op te kramen en ergens neer te poten in het centrum van Amsterdam of zo…

  7. cornutus zegt:

    Het leuke aan de korte periode van schemering vind ik dat je zowel het donker kunt vangen als de lichten zo helder weergeven. In complete duisternis zweven de lichtjes er maar zo’n beetje doorheen.

  8. Ik heb iets met “donker”,…..vind het geweldig deze periode dat er zoveel donkere dagen zijn ( ik weet het, kronkel) en ik vind de foto’s by “night” dan ook het meeste sfeer uitstralen,……leuk gedaan!!

    • Voor mij is het heerlijk genieten om ’s avonds in het donker een halfuurtje te gaan wandelen. Lelijke straten worden mooi, er is veel minder verkeer op de baan en het is zoveel makkelijker om ‘dingen’ los te laten in het hoofd en alles op een rijtje te zetten.
      Dank voor het compliment!

  9. Suskeblogt zegt:

    die drie onderste zijn mijn favorieten door de donkere hemel en die wolken.

  10. Nachtbraker zegt:

    Philemon, strever! Eén foto per week, had ik gevraagd ;-)) Ach ja, ik begrijp het, Brugge is zooooo mooi hé, er kunnen niet genoeg foto’s van genomen worden 😉 En toch krijg je geen extra punten op je rapport!

  11. Evita zegt:

    Awel, ik was blij verrast dat je de tour nog eens gedaan hebt… de tweede reeks spreekt me aan… bij de eerste foto’s leek het alsof ik m’n lenzen niet in had 😉

  12. Pingback: Photo Challenge 52 weeks | Thomas Pannenkoek

  13. Ik heb dat al veel gedaan: tijdens de avondschemering (of het ochtendgloren) door Brugge gestapt en foto’s genomen zonder flits. Flitsen is zelden aan te raden vooral als het zo’n ingebouwd klein flitsdingetje is. Meestal start ik van het station en ga ik te voet richting Koolkerke maar ik heb eigenlijk nog nooit foto’s genomen in het Dampoortkwartier. Geen idee waarom eigenlijk. Een avondwandeling na het werk kan best rustgevend zijn. Ik heb een collega dia al enkele keer ’s nachts door Brussel centrum ging om er foto’s te nemen. Niet alleen uiteraard. Dat zou te gevaarlijk zijn.

    • In Brugge wandel ik ’s avonds vaak alleen en in het donker. Zeer rustgevend, en een mens komt herboren thuis. Ik heb nog nooit van iemand last gehad, maar kan me voorstellen dat hetzelfde niet moet gedaan worden rond het Noordstation van Brussel.

      • Jammer dat ik het moet zeggen maar ik lang ’s morgens de Kuiperstraat gemeden en heb ooit veel geluk gehad op een vrijdag avond toen ik op de bus stond te wachten aan de halte nabij de Carmersbrug. Brugge is Gelukkig Brussel niet maar of je zo maar zonder enig gevaar ’s nachts overal rond loopt, is een andere kwestie.

    • Mijn fototoestel is eigenlijk ook een zeer eenvoudig model. Ik zou me zeer graag een duurder exemplaar aanschaffen, maar we maken veel reizen, en hebben bij medereizigers vaak ondervonden dat ze regelmatig mét toestel vertrekken op reis, en zonder kodak terugkeren. Voor dieven zijn dure toestellen zeer populair…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s