Vervolg van het jachtseizoen…

Twee vaders en twee zonen gaan vissen. Ieder vangt 1 vis. In totaal worden er 3 vissen gevangen. Hoe kan dit?

Twee vaders en twee zonen gaan vissen. Ieder vangt 1 vis. In totaal worden er 3 vissen gevangen. Hoe kan dit?

Een slapeloze nacht dus, verdikke.

Ik ben niet vlug slechtgehumeurd te krijgen. Wie zijn ganse jeugd ‘in jongensscholen is opgekweekt’ doet niet moeilijk als zijn snoep wordt afgenomen, zijn boekentas of z’n muts met flos van z’n kop wordt gerukt en ergens verderop in de beek wordt gegooid. Zoiets heette vroeger ook ‘pesten’, maar er werd niet tegen opgetreden.  Wat je me niét afneemt is mijn slaap, of er moet al een bijzonder goede reden voor zijn. Als mij schat het doet als ze plots een rugmassage nodig heeft bijvoorbeeld, of mijn baas met de melding dat ik promotie krijg, things like that.

Het was even zoeken hoe ik dit tweede deel van mijn verhaal op u zou loslaten zonder dat u er zelf een trauma zou aan overhouden, want zoiets is in geen geval de bedoeling.

Een mens denkt altijd dat het enkel iemand anders overkomt. Zoiets gebeurt alleen in films of op de voorpagina van Het Laatste Nieuws, geschreven door een riooljournalist die het weet uit goede bron van iemand die het weet van horen zeggen omdat die toevallig de tante kent van het slachtoffer.

Soms worden nachtmerries werkelijkheid. Zo ook die morgen toen ik, nog voordat ik mijn dagelijks ritueel ging aanvangen in de badkamer, heel stil van de trap naar beneden sloop in -jawel- mijn nachtelijke tenue (of ‘tout nu’, zoals je wil). Het gerammel aan de deurklink deed vermoeden dat het niet onmogelijk was dat ik zou geconfronteerd worden met een ongenode gast. Ik zag mezelf in de spiegel toen ik bijna beneden was. Toch een beetje helemaal bloot, en besliste om dan maar de regenjas aan te trekken die aan de kapstok hing. In combinatie met mijn sloffen die onder de trap stonden was dit geen mooi zicht, maar dat deed er niet toe.

Er is al langer een inbraakgolf in onze wijk. Drie weken geleden zijn twee Poolse jongeren op heterdaad betrapt, en met de combi meegenomen. Wat er nadien mee is gebeurd weet niemand. Ik sloop zonder licht aan te steken vanuit de gang naar de woonkamer rechtstreeks naar de deur die leidt naar de garage. Zoals elke avond had ik die gisteren op slot gedaan. Ik luistervinkte aan de deur op een manier zoals ik het ooit gezien had in het feuilleton Swiebertje en hoorde… fluisteren.

Kinderstemmen die fluisteren in een garage waar verondersteld wordt enkel een auto te staan, een bak bier, een wasmachine en vooral heel veel brol. Wat nu? Politie bellen of zelf de koe bij de horens vatten. Wat als ze geen horens hebben? Ik rammelde wat aan de deurklink, en hoorde beweging. Ik checkte of alle knopen wel dicht waren van mijn regenjas, want wou toch een klein beetje deftig verschijnen tegenover onze indringers. De deur werd voorzichtig geopend, vergezeld door het klagend gezang van de bovenste scharnier (die dringend van wat olie moet worden voorzien).

Twee kinderen, totaal onverzorgd, stonden voor me. Een jongetje van hooguit zeven-acht jaar en een meisje dat ik ongeveer vijf schatte. Het jongetje deed een poging om in mijn arm te bijten, maar ik kon dit voorkomen.

co ty tu robisz?” vroeg ik hen, in mijn beste Pools

Geen reactie. Ze keken alsof ze het hoorden donderen in Zurkelgem.

што ты тут робіш?” herhaalde ik, nu in het Wit Russisch. Weer werden de schouders opgehaald.

Nog één poging, nu in het Bulgaars. Je mag denken van mij wat je wil, maar ik beheers nu ook niet alle talen van de wereld…

какво правиш тук?”

De jongen leek nogal ad rem, en antwoordde: “Е, ние пристигнахме с автобус в 06:30, и търси подслон за спане. Когато сте поставени в колата, си мислехме: Защо да не отидем с него, може би това е един симпатичен белгийския който ще ни даде малко храна и подслон за една нощ …”

Waarop ik maar besloten heb de politie niet lastig te vallen met dit voorval. Ik heb ze binnengelaten, en liet ze een halfuur in de badkamer om zich wat op te frissen. Ze kregen boterhammen met choco en een goed glas melk, en elk een briefje van twintig Euro. Ik zette ze af op de stoep van de Paters van Liefde en ging dan maar opnieuw gaan werken…

Had gekund, echt waar. De waarheid is anders…

Toen ik het eerste luik schreef van het tafereel in de garage met rinkelend glas was ik ten einde raad. Zeker tien keer had ik dezelfde controle gedaan in de garage, telkens niks te vinden. Tot ik ’s anderendaags de auto buiten zette, en merkte dat het het lichtmetalen dekseltje dat het afvoerputje bedekt halfopen stond.  Een rat (want dat zal het zeker zijn geweest) zal constant in de weer geweest zijn in een poging om dat dekseltje op te heffen en naar binnen te vluchten. Heel onnozel, dus… Nadien ‘klutterde’ ikzelf nog eens met het deksel in kwestie en inderdaad… the sound of rinkling glass.

Ondertussen ligt al een week een zwaar gewicht op het dekseltje in kwestie. Ofwel is de rat opnieuw in het riool gevlucht, ofwel is hij een verschrikkelijke dood gestorven, ofwel vond hij zijn weg naar onze waterput – in dit geval staat ons verschrikkelijk stinkend regenwater te wachten…

Een spannend verhaal dat afloopt  met een sisser, ‘to fizzle out’. Het avontuur met het rinkelend glas is behoorlijk uitgefizzled…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

42 reacties op Vervolg van het jachtseizoen…

  1. Hahahaha, zo vroeg op de ochtend You already made my day! (met dank aan Google voor de vertaling 😉 )
    Swiebertje, waar is de tijd? Sweet memories!

    (www.diedelie.be)

  2. Suskeblogt zegt:

    wie weet loopt die rat nog rond klaar om aan je been te knagen !? 🙂

  3. Kristien zegt:

    En ik die dacht dat er zo’n schaars geklede etalagepop in uw garage was gesukkeld!

  4. Liese zegt:

    freaky! dingen die ruttelen zonder dat je weet van waar het komt!

  5. Appleberry muffins zegt:

    Hoi Thomas, of eigenlijk gewoon hoi want je heet geen Thomas. Wat heb je dit mooi opgeschreven!

  6. Frans zegt:

    Thomas (P) de rattenvanger van Zurkelgem. Spannend verhaal.

  7. DjeauOui zegt:

    Ooooh, voor mij blijf je toch een held! 😉

  8. Een rat, ik mag er niet aan denken, vreselijke vieze dieren vind ik het en ze moeten zeker uit mijn garage blijven, ook al is die lekker warm,…dat is mijn plek voor mijne rommel en mijne Gizmo-mobiel!!!!

  9. Ik heb het gevoel dat mij een rat voor de ogen is gedraaid…

  10. Nachtbraker zegt:

    Nu weet ik waar de P voor staat: polyglot!

    Dus toch geen lama??

  11. Menck zegt:

    ruttelrat / klutterrat (de; v(m); meervoud: ruttel- / klutterratten)
    1 algemeen in garages voorkomend knaagdier dat graag putdeksels beroert

  12. Billy zegt:

    hoe je ons, bloggers, met een eenvoudig voorval 2 logjes in de ban kan houden… 😛

  13. Evita zegt:

    Misschien wilde die rat ook gewoon een boterham en een goeie douche?

  14. gssie zegt:

    Het beestje zou zich wild geschrokken zijn; een pannenkoek in regenjas en op sloffen….. ☺

  15. brubeck zegt:

    Niettegenstaande ik pas laat reageer, toch goed genoten van dit stukje dat uiteindelijk een verhaal met/zonder staart was. Knap dat je al die talen kent, maar ja, dat moet wel in Brugge, met al die toeristen daar, niet ? 😉

  16. Ik heb deze vervolgpost eerder gemist, en na het lezen van deel 1 bleef ik toch een beetje in spanning, vooral vanwege jouw commentaar ‘vervelend vooral om mee te maken,’ in deel 1.
    Eerst geloofde ik echt dat er twee kinderen in de garage stonden, totdat je taal 2 en 3 vloeiend sprak, maar goed, een rat is inderdaad best vervelend, hahahaha.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s