Photo Challenge 52 Weeks

Als ik dan eens heel lui ben, en mijn zetel niet uit wil om een aardig fotootje vast te leggen, dan neem ik er gewoon eentje vanuit onze woonkamer.

Als ik dan eens heel lui ben, en mijn zetel niet uit wil om een aardig fotootje vast te leggen, dan neem ik er gewoon eentje vanuit onze woonkamer.

Aanklikken !

Vandaag geen ellenlang verhaal, enkel een ochtendlijk zicht vanuit onze woonkamer. Met nadruk op het ochtendgloren en de bijgeleverde wolken. Wat eronder staat is niet om aan te zien, en heeft de natuur daarom bedekt met een hele dikke zwarte deken.

Ik heb een atypische week achter de rug. Vorige week zondag na een rusteloze nacht opgestaan met een rechterarm die maar niet wilde meewerken. Helse pijn ook, waar geen Dafalgan tegen bestand was. Dan maar weer het vervelende medische gedoe zoals dat in België wordt opgedragen. Van wachtdokter naar radioloog naar huisdokter naar specialist. Waarom niet meteen naar de specialist verdorie? In totaal meer dan acht uur in die verd… wachtzalen gezeten, mezelf opvretend van de pijn maar vooral van ongeduld. Opvretend ook van het besef dat deze manier van werken onszelf maar vooral ook onze ziekenkas nutteloos op kosten jaagt, want wat wij als patiënt betalen is (gelukkig) niet veel in verhouding tot wat het effectief aan de Sociale Zekerheid kost. Had die dokter van wacht geluisterd naar mijn klachten en de juiste conclusie genomen, dan zat ik maandag al bij de specialist. Zo zou een logisch denkend mens toch redeneren.

Al die vervelende telefoontjes ook. Bij de radioloog moest in de agenda worden gekeken. “Wat, vandaag? Oei, goh, amai, neen, echt neen, neen neen neen, eigenlijk zitten we bomvol vandaag. Past het écht niet op drie maart bijvoorbeeld?” “Neen, want ik heb vreselijke pijn en…” “Pfft, euh, tja, ik begrijp je mijnheer, vervelend natuurlijk, maar ja, euh… als het dan écht moet, vanavond 18u??” En dan de volgende dag aan de telefoon in het AZ bij de specialist: “Oei, neen, mijnheer, oh oh, de agenda zit tjokvol tot pakweg tien maart. Je moet begrijpen, er zijn twee dokters afwezig, en… Zou het echt niet kunnen op…” “Neen, mevrouw, want ik moet geholpen worden…” “Tja meneer, maar er zijn zoveel patiënten en het is bij iedereen dringend… Ik begrijp je wel en het is vervelend… Ofwel, weet je wat? Kom dan binnen via de Spoed, en daar zal men wel een specialist oproepen..”

Het is een ongelooflijke luxe om niks te mankeren in ons apenlandje. Patiënten zijn een nummer en moeten dansen naar de pijpen van de witte stofjassen. Een tekort aan dokters? Wie zal het zeggen? En toch hebben we geen klagen, als ik op reis soms toestanden hoor hoe mensen in Afrika vaak niet worden geholpen of het zich gewoon niet kunnen permitteren. “Pannenkoek, stop met zagen!” dus.

“En weet je, dokter, wat het lastigst is met de pijn in mijn rechterarm?”

“Zeg eens, mijnheer Van Patiënten…”

“Welnu, dokter, het is verdomd pijnlijk om mijn gat te vegen met mijn rechterhand!”

“…”

Tot morgen (voor een vervolg),

Philemon

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

35 reacties op Photo Challenge 52 Weeks

  1. Marion zegt:

    Mooi luchtje. Naar van je arm. Weet je nu al wel wat het is en wat te doen? Sterkte.

  2. Frans zegt:

    Mooie foto Philemon, vervelend van je arm. Bij ons gaat het niet veel anders. Gelukkig relativeer je ook de Vlaamse omstandigheden ook een beetje. Ik hoop dat het je inmiddels beter vergaat. Beterschap.

  3. En voor zo’n gevallen is er dan de spoed waar je ook niet geholpen wordt,…pas als het erg genoeg is zit je de volgende dag bij de specialist maar meestal dan is echt te laat,…maar die foto, de lucht zag er hier gisteren in my hometown ook zo uit,….

  4. chrissebie zegt:

    O, wat herkenbaar, je verhaal! Maar ik moet eerlijkheidshalve toegeven , dat het in het ziekenhuis in Roeselare makkelijker is, om direct naar de radiologie doorverwezen te worden. Dat is ook de reden waarom ik voor Deze kliniek kies iplv Tielt. Een collega van Wim was thuis met een gescheurde pees in zijn schouder, op 10 december en is pas op 7 februari geöpereerd ( en hij woont ook in Brugge) Schandalig die toestanden. Dat is 2 maanden werkverlet extra en pijn! Dat is toch een brug te ver nietwaar!

  5. bentenge zegt:

    Haha, jaja, we kennen dat, misschien de taalgrens overgaan, naar het schijnt houden ze zich daar veel minder aan de opgelegde numerus clausus wat artsen betreft. Maar ja, dat gaat niet zeker, want met een niet werkende rechterarm kun je niet in auto rijden… pffff. Amai zeg. Ik kijk dus niet uit naar morgen, laat het nog maar even vandaag zijn. 🙂

  6. Anoniem zegt:

    Ik kijk uit naar je vervolg ! Hopelijk valt het allemaal mee. Het woord patiënt komt niet voor niets van het woord patience (geduld) Als het meezit ben je straks van het wachten vanaf terwijl andere mensen ontelbare uren van hun leven doorbrengen met wachten.

  7. Wat een prachtige foto. En wat vervelend van je arm. Ik hoop dat de pijn snel wegtrekt.

  8. Joke zegt:

    Tiens, veeg jij je gat af met je rechterhand? Ik doe dat met WC-papier.

  9. brubeck zegt:

    Prachtige foto, minder prachtig verhaal Thomas. Het feit dat je nog kunt schrijven zal ik maar oppakken als een goed teken ? Of moet ik morgen het ergste verwachten ? Het einde van een fabuleuze schrijfcarriere ? Enkel nog foto’s, geen tekst ? Spanning, niet uit te houden.. 🙂

  10. Suskeblogt zegt:

    je zult je op den duur een verpleegster van het witgele kruis moeten aanschaffen voor je “proper te maken” als dat zo verder gaat ! 🙂

  11. cornutus zegt:

    Welja, wat een uitzicht. Jij kunt gewoon een jaar lang je camera voor het raam zetten en wekelijks een foto maken. De kans is klein dat je twee keer dezelfde zult maken.

  12. Kristien zegt:

    Prachtige luchtfoto, Philemon! Zou het kunnen dat uwen arm overbelast is… te veel fotokes getrokken de laatsten tijd? 😉

  13. Menck zegt:

    Ik ben zowel links- als rechtshandig wat het reetvegen betreft. Best wel handig om je die kunde eigen te maken, dus.

    Bij ernstige pijn of verwondingen stap ik altijd meteen de spoedafdeling binnen. En al word je daar ook niet altijd meteen geholpen, het aantal tussenstappen ligt wel merkelijk lager en de tijdswinst is navenant.
    Spoedig herstel, meneer Pannenkoek!

  14. Vervelend Thomas! Ik hoop dat je vannacht een goede nachtrust mag hebben en morgen wat minder pijn zult lijden.

    Gr. Henk

  15. Prachtige lucht!
    Na het lezen van je blogjes in de omgekeerde volgorde -laatste eerst- kan ik me niet van de indruk ontdoen dat het een blogweekendje is van de ‘luchtjes’… 😉
    Nogmaals beterschap!

  16. Joyce zegt:

    Ik vind de foto en dan vooral de kleuren geweldig (helemaal mijn smaak!) en daarbij zouden mensen die echt pijn hebben direct geholpen moeten worden! Kansloze wachtlijsten, neem dan meer mensen aan!

  17. Billy zegt:

    mooie lucht, Thomas! Het is je dan toch gelukt om die foto te nemen… 😉
    Veel beterschap!

  18. els zegt:

    Hier in het ziekenhuis van Turnhout heb ik anders geen klagen gehad. Oudejaarsavond rechtstreeks op spoed binnen en na 2 uur had ik een bed en ik mocht onmiddellijk 4 dagen blijven logeren, zo gastvrij zijn ze in Turnhout! 🙂
    Beterschap met je schouder! Wedden dat het verkalking van de supraspinatuspees is?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s