Photo Challenge 51 weeks

1

De vorige eeuw waren er nog echte landveroveraars.

We keren even terug naar het gezegende jaar 1996. De verkaveling waar wij hebben gebouwd grensde aan een stuk landbouwgrond, dat door Stad Brugge in pacht werd gegeven aan E., die er landbouwactiviteit uitoefende in bijberoep. Het domein was ooit eigendom van de voorvaderen van die boer, maar om één of andere reden is dit uit hun handen geglipt.

Terwijl de aannemers volop bezig waren de huizen als paddenstoelen uit de grond te stampen (mens, wat gaf dat een lawaai!), hadden enkele leukerds er niets beter op gevonden dan de waterdrinkplaats voor koeien vol te gooien met bouwafval (stenen, planken, (plastieken) zakken,..).

1

De man die op de grens van de verkaveling woont (een vroeggepensioneerde brandweerman, ik noem hem G. ) kon het niet meer aanzien. Hij sloeg een praatje met E. en gooide het op een akkoordje. Hij verzette de paaltjes rond zijn eigen kavel, en palmde de ganse drinkvijver in en wat land rondom. Een mooie uitbreiding van zijn territorium, dus. Hij trok vissersbroek aan en stevige laarzen, en waadde dagen lang in het water om er alle brol uit te halen. Stenen, planken, troep. Alles werd netjes naar het containerpark afgevoerd. Er werden riet en waterlelies in het vijvertje geplant, en hij vond ergens kikkerdril.  Rondom wat winterharde bloemen. Maanden later was de plaats een oase van rust middenin de tuin van de ex brandweerman.

Niemand van onze wijk die erg had in het feit dat G. zijn tuin serieus had uitgebreid. Liever dat dan te moeten kijken op een vuilnisstort…

Jaren later verliep de pacht met Stad Brugge, en mocht boer E. zijn boeltje pakken. Jammer, want het was een leuke buur. Het boerderijtje werd gerestaureerd tot gemeentedienst, en er werd een wandel/fietsweg getrokken vanuit de verkaveling naar de steenweg aan de overkant.

G. moest ‘zijn’ vijvertje afstaan, ook de overige grond die hij tot de zijne had gedoopt. Het werd wel met veel respect geïntegreerd in de groenaanleg rond het gerestaureerd gemeentegebouwtje.

Vandaag ligt de blauwe oase er dus nog steeds, zij het (helaas) wat verwaarloosd. Had G. destijds al die moeite niet gedaan, dan was het vandaag gewoon dichtgegooid. Merci dus, G. !

Het vijvertje ligt op honderdvijftig meter van onze woning. Door onze pompier kunnen we ’s zomers elke morgen vanaf zes uur genieten van kikkergekwaak…

1

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

48 reacties op Photo Challenge 51 weeks

  1. chrissebie zegt:

    kikkergekwaak kan leuk zijn, zolang het geen brulkikkers zijn! ;!Leuk verhaaltje pannenkoekje.

  2. Marion zegt:

    Gisteren zei toevallig iemand dat de paddentrek alweer is begonnen. En jij hebt wél invloed op het licht begrijp ik. Cool 🙂

  3. Kristien zegt:

    Bij jou is het ‘kwaak, kwaak’, bij mij is het ‘kukeleku, kukelekuuuuu!’

  4. judi zegt:

    Jammer dat de stad het vijvertje niet onderhoud, maar dat brengt hen niets op behalve een mooi plekje 🙂

  5. Een mooi voorbeeld van hoe je van een stortplaats een natuurgebiedje kunt maken. En waarschijnlijk ook nog een met een bijzondere biotoop! Want het water moet welhaast brak zijn van de zweetdruppels van G…

  6. Frans zegt:

    Mooi verhaal over een buur die zijn verantwoordelijkheid neemt. Geen woorden maar daden.

  7. Suskeblogt zegt:

    en die buur moest dus weg van de lokale overheid.
    jammer.

  8. cornutus zegt:

    Dat is een mooie poel! Kun je fijn op schaatsen in de winter.

  9. Wat zonde dat ze het niet onderhouden. Maar wel top dat de vijver behouden is gebleven.

  10. Menck zegt:

    Het lijkt wel het verhaal van mijn vijver. Dat langzaam dichtslibben, bedoel ik. 😀
    Er bestaan natuurwerkgroepen die zich met graagte over het onderhoud – en dus de instandhouding van de kikkerbevolking – willen buigen. Het zijn overigens stuk voor stuk vrijwilligers. Torhout doet er bijvoorbeeld al jaren beroep op. Waarom Brugge niet?

    • Aan kikkers geen gebrek in dit vijvertje, maar de wildgroei zou eens moeten aangepakt worden.
      Natuurpunt is zeer actief in het Brugse (vooral de streek rond Damme/Knokke), maar van kikkervrijwilligers heb ik nog niet gehoord.

  11. Billy zegt:

    soms moet er eens iémand initiatief nemen hé…

  12. Goede zet geweest van G.! Ik moet trouwens zeggen dat de eerste foto erg lijkt op een wijk uit mijn geboorteplaats, misschien dezelfde architect?

  13. bentenge zegt:

    Sommige mensen zijn van goudwaarde.

  14. Jammer dat het niet beter onderhouden wordt,….moet leuk zijn dat voor je deur of achter je deur te hebben, mooi stukje natuur,….al is het niet natuurlijk 🙂 🙂

  15. brubeck zegt:

    Achteraf bekeken een goede zet van G. omdat zo te doen. Maar soms kan het ook verkeerd lopen en kan G. na al die jaren redeneren dat het zijn stuk grond is geworden door het jarenlange inpalmen.. Burenruzie-voedingsstof.

  16. Joyce zegt:

    Geweldig als mensen de moeite doen om de natuur tussen alle bakstenen te behouden 🙂 En nog mooier dat het er nog altijd ligt!

  17. 🙂 🙂 🙂 Neen, je komt niet bij die rijke stinkaards terecht 🙂 ! Wij hechten niet aan materiële dingen. Een dak boven ons hoofd is voldoende.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s