En toen…

Drijvende markt op Meking-delta

Drijvende markt op de Meking-delta

En toen was het weer zover.  Na een afwezigheid van achttien dagen draaiden we de sleutel om van onze voordeur. De post lag netjes op tafel, door de sympathieke zorg van onze jongste die af en toe eens was komen kijken of alles nog OK was thuis.

Onze gedachten stonden op ‘waakvlam’.  Die vlucht  van Saigon naar Amsterdam was een hel. In Ho Chi Minh hadden we meer dan een uur vertraging. De tussenlanding op Hong Kong verliep niet vlekkeloos. We kaatsten net niet op de landingsbaan, waarop de piloot zijn toestel weer optrok en we een nieuw rondje maakten van vijftig kilometer in een poging ons toch aan de grond te krijgen. Op Hong Kong zelf deden we er nog eens twee uur vertraging bovenop. ‘Slechte weersomstandigheden, mijnheer, het is al de hele week zo’, zei de stewardess met een lieve glimlach. Zij kon er ook niet aan doen, natuurlijk. Toen we eindelijk konden opstijgen, maakte een Amerikaan serieus kabaal toen hij niet mocht gaan schijten op het vliegtuig. De piloot werd opgebeld door een hostess, en de start werd weer uitgesteld.

Onze oren tuuten nog na van het helse lawaai van de grote stad. Nooit vanzeleven zouden we kunnen aarden in een grote metropool. Antwerpen is een pussy in verhouding met steden als Hanoi of Ho Chi Minh (het vroegere Saigon). Auto’s rijden er bijna niet, vooral miljoenen en miljoenen niets of niemand ontziende bromfietsen die als mieren door de straten krioelen op zoek naar… Tja, daar vraag je me wat. Op zoek naar wàt, eigenlijk? Ze worden overal dwars geparkeerd op de voetpaden, waardoor je als voetganger wel op de straat moét lopen om dan weer prooi te zijn voor de verkeerschaos. ‘Ogen dicht, hand omhoog en oversteken’ had onze gids ons geantwoord op de vraag hoe je in zo’n ellende aan de overkant van de straat moet raken. En, hoe vreemd ook, het hielp.

Gelukkig beperkte onze rondreis zich niet tot de twee vernoemde grootsteden. Neen, we hadden het immense geluk ook het binnenland te mogen ontdekken. De schitterende natuur en hoe de Vietnamees erin slaagt het hoofd boven water te kunnen houden. Van het toerisme trekken ze zich niet teveel aan. Hoeven ze ook niet, ze hebben andere zorgen zat. Het kennen van een internationale taal als het Engels is in hun ogen dan ook niet echt prioritair. Waarom ook, als je al wat je wil kan uitleggen met handen en voeten?

Vietnam was voor mij en mijn schat een absolute droombestemming, en we zijn voor geen centimeter ontgoocheld. Die minder geslaagde terugvlucht zal morgen vergeten zijn. We voelen ons alsof we zeventien dagen in Disneyland hebben rondgelopen. De gevolgen van het oorlogsverleden dat ons in onze jeugd dagelijks in de hersenpan werd geslingerd hebben we van nabij ervaren. We hebben gevoeld hoe de ellende nog steeds leeft in de hoofden van de Vietnamezen. De nog steeds bijna vergodelijking van hun oude leider Ho Chi Minh ook, een normaal denkend mens begrijpt het allemaal niet.

De prachtige natuur, de mooie tempels. Het feit ook dat de door de vroegere bezetter(s) ingevoerde godsdiensten vredig naast elkaar leven en gerespecteerd worden. De onvoorwaardelijke vriendelijkheid van de plaatselijke bevolking. Onvergetelijke ervaringen allemaal. Af en toe een heerlijke massage ook, waarvan ik een medeblogger heb beloofd van één ervan een ervaring neer te pennen. Volgt heel binnenkort ! Wat ons het meest aantrok waren de steden Hué en Hoi An. We waren mee met een groep, maar hebben meer dan ooit deze groep de rug toegekeerd. Niet uit asociale overwegingen, maar we wilden tijd voor onszelf. De ‘aanbevolen’ diners ’s avonds lapten we aan onze laars, en we trokken er met zijn tweetjes op uit. Toeristenvallen als het ‘waterpoppentheater’ – idem.

De groep Hollanders waarmee we op schok waren viel heel erg mee. Het waren vooral oudere mensen, bijna stuk voor stuk ervaren reizigers. Mensen ‘van de wereld’ dus waarmee we konden bijpraten. In elke groep zit wel een speciaal gevalletje, maar die neem je er gewoon bij.

Vandaag zit ik met een jetlag van jewelste. Ik wou nog stad Brugge in trekken voor een aflevering van de Photo-Challenge, maar het zal voor een ander keertje zijn.

Ik heb heel wat leesachterstand. Sta me toe één en ander te beperken tot ‘lezen’ en niet tot ‘becommentariëren’. Vanaf vandaag lees ik wel weer de nieuwe bijdragen van mijn favorieten en plaats er een kattebelletje bij.

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

46 reacties op En toen…

  1. Suskeblogt zegt:

    ik ga nog niet teveel aan je hoofd zeuren en gewoon beginnen met een “welkom terug”. Zorg nu maar dat je die jetlag onder controle krijgt.

  2. nonanic1 zegt:

    Welkom thuis! Wat moet dat een prachtige bestemming geweest zijn zeg.

  3. chrissebie zegt:

    Wat leest dat geweldig zeg! ik zie het al helemaal voor mij! Ooit wil ik ook zo’n rondreizen maken. Er staat nog zo veel op mijn todo-lijstje, maar we moeten het voor later uitstellen, wegens studerende kinderen. Jammer van die terugvlucht, maar inderdaad, eens je dan thuis bent, is het snel weer vergeten bij het zien van de prachtige foto’s!

  4. Frans zegt:

    Leuk om je Reisverhaal te lezen. Gelukkig waren de dikke nekken van d’Ollanders gerimpeld zodat je weinig last van ze had. Ik had ze ook gevraagd u met rust te laten. Jammer van de turbulente terugreis. De mooie herinnering blijven je het langst bij. Rustig opstarten maar.

  5. Marion zegt:

    Ik zei net letterlijk hardop toen ik je bericht in de rij nieuwe berichten zag: ”Hey! Look who’s back in town!?!” Leuk dat je er weer bent! En fijn om te lezen dat je verwachtingen waargemaakt zijn. Mooi! Ik ben vanzelfsprekend benieuwd naar het verslag van de massage, maar voor nu eerst rusten, bijkomen en nagenieten. Welkom thuis, Mr. P. !

  6. ineken zegt:

    Je reisverhaal leest als een trein! 🙂

  7. Net toen ik me afvroeg of Pannenkoek al terug zou zijn zie ik dat er terug wat te lezen valt. Super dat jullie verwachtingen waar gemaakt zijn en Welkom Thuis! Kijk al uit naar de volgende verslagen. 😉

  8. Kristien zegt:

    Ik ben heel blij dat je terug bent! Ik heb jouw apensmoeltje gemist! 🙂

  9. Anoniem zegt:

    Zo te lezen heb je een prachtige reis achter de rug.

  10. Anoniem zegt:

    Vergeten inloggen, wat wilde na drie weken afwezigheid 🙂 Anoniem ben ik dus 🙂

  11. Menck zegt:

    Ik kan me met gemak voorstellen dat je nog lang zult teren op zo’n reis. Het moet een fantastische ervaring zijn geweest.
    Een fotologje over je ervaringen zou er bij mij in ieder geval in gaan als zoete broodjes. * hint, hint *

  12. Fijn dat je weer heelhuids thuis bent gekomen, Thomas! Verder slaak ik een zucht van verlichting omdat ik mij niet over jouw reisgenoten en mijn landgenoten hoef te schamen. 🙂

  13. brubeck zegt:

    Hier sè daar sè, welkom terug blogvriend. Niettegenstaande de touch-and-go van je vliegtuig toch behouden thuisgekomen. Ik hoop dat we nog wat van je Vietnam-ervaringen mogen lezen want het staat ook op mijn lijstje van “nog-te-doen” bestemmingen. Benieuwd ook naar je grote verzameling van foto’s 🙂

  14. Billy zegt:

    zo te lezen zal het best een verrijkende ervaring geweest zijn, Thomas.

  15. Kris10 zegt:

    Met welke organisatie zijn jullie op reis geweest? Of is het alleen ook te doen denk je? (Als niet zo ervaren reiziger…)

  16. Frans zegt:

    Tijdens je afwezigheid heb ik een foto van een eerder blog van jou gebruikt. Ik vraag nu achteraf om toestemming in de wetenschap dat ik de verkeerde volgorde hanteer. http://wp.me/p47zBp-74
    Ik hoop dat je het me vergeeft.

  17. Nachtbraker zegt:

    Welkom terug! Ik ben ooit eens 26 uur onderweg geweest tijdens de terugreis vanuit Namibië, dus ik weet wat het is… Op zo’n moment wil je maar één ding: zo snel mogelijk thuis geraken! Maar de dagen nadien vergeet je dat en overheersen de positieve herinneringen. We lezen je avonturen de komende weken wel 🙂

  18. Joyce zegt:

    Welkom thuis! wat een heerlijk verhaal om te lezen 🙂 Ik heb zin gekregen om die kant op te reizen (maar dan zonder alle vertragingen alstublieft 😉 )

    • Zelfs zonder vertragingen is het een zeer lange verplaatsing. Maar laat dat je niet tegenhouden, het is echt de moeite waard. Veel hangt ook af van de luchtvaartmaatschappij. Wij vlogen met Cathay Pacific, en hebben daar zeer goede ervaringen mee.

  19. Dat leest weer heerlijk, het lijkt me dan ook verrijkende reis te zijn geweest. En oh ja, welkom terug, heer Pannekoek ;o)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s