Knock out

3

Ik schrijf dit bericht op dinsdag 8 april rond 18u00, en heb het nog eens aangepast op donderdag 10 april op hetzelfde uur.

Wat ik in het vorig verslagje van onze Vietnam-reis niet geschreven heb, is dat ik in Hanoi een serieuze bronchitis heb opgedaan. Het was koud en regenachtig, en we waren hierop vestimentair niet voorzien.  We maakten een boottochtje van anderhalf uur om rotsformaties te bewonderen. In normale omstandigheden een heerlijke vaart in een klein roeibootje, waar de ‘schipper’ vrolijk met zijn voeten de peddels hanteert. Ongezien maar bijzonder efficiënt.

Maar het was berekoud. Bovendien begon het te regenen toen we uitstapten. Zo koud heb ik het nog nooit gehad. Ik rilde van mijn kletskop tot aan mijn kleine teen. De volgende dag al was het resultaat merkbaar. Een zware hoest, hevige koorts, een lui en loom gevoel. Maar wat? Mijn naam is Thomas, dit zou de reis van onze dromen worden en een ‘snotvalling’ zou dit niet tegenhouden. Ik deed het enkel rustig aan die dag, kroop extra vroeg onder de dekens en het zou wel keren…

Deed het ook. Na het bezoek aan een plaatselijke apotheker (die een prijs vroeg van zeker tien keer het normale voor een Viëtnamese patiënt, maar dat terzijde – als ik maar geholpen was) verdwenen de hoestsymptomen grotendeels en konden we weer volop genieten. Daarom dat ik er ook niks van vermeldde – er zijn al klagers genoeg op de wereld.

Bij de terugkomst mochten we niet alleen de jetlag verteren, maar ook een temperatuurverschil van twintig graden tegenover onze laatste stek ‘Ho Chi Minh City’. De hoest kwam weer op, nu ook bij mijn teergeliefde. De soep zou wel koelen zonder blazen, en maandag ging ik gewoon aan het werk. Een overvolle mailbox en volle afsprakenboek stonden me te wachten. Vijf pakjes papieren zakdoeken heb ik volgesnoten, mijn gehoest was te horen tot in de klokkentoren van de kerk van O. waar de pastoor juist een nummertje aan het opvoeren was met moeder overste van de Zusters Clementijnen (weet ik van ‘horen zeggen’).

Vanmorgen dan trok ik mijn schoenen aan om weer te vertrekken naar het Paradijs (zoals Carrie dat uitdrukt), maar iets hield me tegen. Het ging écht niet. Jammer voor mijn werkgever. Het gebeurt echt niet vaak dat ik bij ziekte niet kom werken. Ik stapte de dokter binnen, en kreeg als verdict ‘longontsteking’. Een slag in mijn gezicht, want mijn vader zaliger is gestorven bijna exact (op twee maanden na) op de leeftijd die ik nu heb. Opgenomen in het ziekenhuis voor iets eerder banaal, een maand later officieel gestorven aan een longontsteking.

Zal me daarom hetzelfde overkomen? Natuurlijk niet. In de tijd van mijn vader kwam het verzorgen van zichzelf op de laatste plaats – ik heb de luxe me te kunnen laten verzorgen, en zal die luxe met beide handen aangrijpen. Ik moet hierbij ineens denken aan die Gambiaan op reis met wie ik een jaar geleden een praatje maakte, zittend op een muurtje, genietend van de zonsondergang. “Ik zou graag naar België verhuizen. Hoezo? Jullie hebben het toch makkelijk. Werkloos? Een uitkering. Ziek? Jullie worden verder betaald”. Als ik er goed over nadenk is dit een ongelooflijke luxe…

En mijn lieve schat? Eerst had de dokter ‘bronchitis’ vastgesteld, vandaag werd het ook ‘longontsteking’. We zitten aan dezelfde medicatie, alleen sta ik voor de antibiotica-kuur twee dagen verder. Het lastigste is ’s nachts als we gaan slapen. Dan hoesten we een paar uur aan een stuk. Nog maar best dat onze woning alleen staat, of onze buren werden zot :).

Voor morgen staat een leuk stukje gepland over Vietnamese massage – iets dat ik kort na onze terugreis neerpende. Handig dat ik een joker kan inzetten op mijn blog…

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

35 reacties op Knock out

  1. Kristien zegt:

    Verdorie,Thomas, een longontsteking. Verzorg jullie! Bij mijn vader werd een bronchitis ook chronisch omdat hij dacht dat zijn baas niet zonder hem kon.

    • Daar zeg je iets. Ook op mijn werk is de bezetting met de paasvakantie heel mager. Ik kan je garanderen dat het een gigantisch schuldgevoel geeft om dan ook thuis te (moeten) blijven… Nu kon het echt niet anders. Met mijn job kan het gewoon niet om zonder stem en hoestend als een oude stoomboot te gaan werken.

  2. brubeck zegt:

    Dat klinkt niet goed, alletwee een longontsteking. En dan het dilemma: wie verzorgt er dan wie ? En mannen zijn naar het schijnt lastiger patienten dan vrouwen (niet bewezen en van horen zeggen). In ieder geval, verzorg jullie en sterkte !

    • Geloof niet altijd wat ze zeggen! Mannen, lastiger dan vrouwen? Waar halen ze dat nu weer?
      Het is plezant ons te zien rondlopen met elk een doos kleenex, ons glas kruidentee, af en toe eens een schoonmaakdoek gedrenkt in Dettol-toestanden,…
      ‘Longonstekening ten huize Pannenkoek – The Movie’ volgt ergens in september denk ik…

  3. Marion zegt:

    Oh nee! Jeetje, doe rustig aan en zorg goed voor jezelf, voor elkaar. Beterschap! Jaaaa, handig een joker 🙂

  4. Joke zegt:

    Amai, wat een anticlimax na zo een schitterende reis. Gelukkig niets onoverkomelijks. Veel beterschap!

  5. Frans zegt:

    Een aanstekelijk verhaal over fysieke malaise. Luchtig verteld door een man met minder lucht dan normaal. Gelukkig kan je ons via het net niet aansteken. Toch genoten van je verhaal ondanks jullie gehoest. Beterschap.

  6. chrissebie zegt:

    Jammer voor die verpester tijdens jullie droomreis.Tja, het is het regenseizoen ginder, ik vrees er ook een beetje voor in juni; Verzorg je maar goed, of beter gezegd, laat jullie verzorgen, veel sterkte!

  7. Suskeblogt zegt:

    tip : combineer de massage met het loskloppen van het slijm. succes !

  8. judi zegt:

    Dit is even schrikken ! Verzorg jullie goed !!!! Alvast veel beterschap !!!

  9. Menck zegt:

    Jee, dat is een domper na zo’n schone reis. Een longontsteking, begot.
    Nu, over dat hoesten kan ik anders ook wel een boompje opzetten. Ik heb zelfs mijn stem weggehoest vorige week: stembanden beschadigd door het onafgebroken blafhoesten.
    Veel beterschap, mevrouw en meneer Pannenkoek.

  10. bentenge zegt:

    Jaja, reizen is leren en ervaren. Dat van die Gambiaan begrijp ik best, het immigratiecijfer in B. ligt niet voor niets hoog. Verzorg jullie goed daar !

  11. els zegt:

    Blij dat er al wat beterschap in zit. Want zoiets kan lang aanslepen. Weet ik van ondervinding.
    Vergeet niet om af en toe de opgehoeste slijmen van je computerscherm te wrijven hé? 😉

  12. Als ik bij je in de buurt had gewoond, kwam ik op ziekenbezoek met een paar Vietnamese loempiaatjes, Thomas.

    Beterschap voor jullie beiden!

  13. Beloof je me om dit niet te laten aanslepen lieve schat, want je weet niet met welk virus je besmet bent,….verzorg je, ook je vrouw!! Want een longontsteking kan heel erg lang in je lichaam zitten, ook al weet ik dat jij een boom van een vent bent,…….toch beetje ongerust!!!

    • ‘lieve schat’ 🙂 ???
      Mijn vrouw en ik vertonen identiek dezelfde symptomen en krijgen dezelfde medicatie. Inderdaad echt niet van de poes, we zijn zeer voorzichtig en verzorgen elkaar waar het kan. Een ‘boom van een vent’ ben ik niet, maar we zullen toch blijven vechten tot dat beest ons lichaam verlaat.
      Toen ik de uitspraak van de dokter hoorde was ik ook zeer ongerust (door hetgeen ik over mijn vader vertelde). Reden temeer om niet te lachen met dit probleem…
      Dank voor je bezorgdheid!

  14. Aiaia, heel goed verzorgen is de boodschap maar dat hoef ik je niet meer te vertellen precies. Veel beterschap aan de kasteelheer en -vrouwe vanuit kempenland.

  15. Billy zegt:

    oei oei, da’s erger dan twee daagjes buikpijn!
    Hopelijk is het intussen wat beter met jullie.
    Nog veel beterschap!

  16. Nachtbraker zegt:

    Ziek worden op reis is no fun… Maar ja, je probeert je sterk te houden om de sfeer niet te verpesten voor de rest van het gezelschap hé. Ik hoop dat jullie beiden vlug terug “de oude” zijn! 😉

    • Niet alleen voor de rest van het gezelschap, maar als het een reis is waar je al jaren naar uitkijkt wil je er toch het max uithalen.
      Helemaal ‘de oude’ zijn we nog niet (zo’n longontsteking geneest niet als een snotvalling), maar het is toch al héél veel beter, dank je wel !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s