Photo Challenge – een duik in de Ezelstraat

De Ezelstraat dus in Brugge. Niet echt de meest hippe buurt die je jezelf kunt indenken. Het is er dood – getuige de vele huisjes die nog net de naam ‘krot’ niet verdienen.

2

Er staat heel wat te koop, waarvan je als potentieel koper meteen denkt van “Oeioei, hoe moet ik aan die verbouwing beginnen?” Zeker in de wetenschap dat je in het centrum van Brugge niet doet wat je wil met een woning. Aan de voorgevel mag niets veranderen, zelfs de kleur van het schrijnwerk wordt aan banden gelegd. Het moet om te beginnen al houten schrijnwerk blijven, want ik ken iemand die ooit de ramen heeft vervangen door PVC, waarna hij doodleuk een verordening kreeg dat die per direct moesten vervangen worden door houten exemplaren.

Vanwaar komt de naam ‘Ezelstraat’? Er is twijfel over. De straat is in elk geval ontstaan in de jaren 1200 (toen waren jullie er waarschijnlijk nog niet), en de naam zou gegeven zijn door de vele ezels die Brugge binnenkwamen langs die stadspoort, beladen met goederen. Andere bronnen beweren dat de straatnaam zou gegeven zijn door de brouwerij ‘De Ezel’ die er ooit zou zijn gehuisvest. Lijkt me niet logisch. Wat komt eerst – een gebouw of een straatnaam?

Wat er ook van zij, de straat is vandaag de dag verwaarloosd. Hij ligt echt aan de overkant van de ingang waarvan het stadsbestuur besliste in de jaren tachtig dat die moest dienen om de bustoeristen de stad te laten verkennen (aan het kanaaleiland – volgt later wel).  Er zijn nu nog enkele kloosters (nagenoeg zonder kloosterlingen, maar waar is het anders?), enkele restaurantjes en een paar B&B’s.

Eén handelszaak heb ik ongeveer 40 jaar geleden leren kennen (wat word ik oud), en bestaat vandaag nog steeds. Vroeger waren er twee vestigingen (recht tegenover elkaar), maar ééntje ervan is opgedoekt.  Het is een tweedehands-boekenwinkel waar ik als puber vaak langskwam. Op school moesten we soms Franse of Engelse leesboeken kopen, en in de wetenschap dat mijn ouders het financieel niet bijzonder breed hadden, had ik zelf uitgevogeld dat zo’n boek tweedehands even lekker leest maar een stuk goedkoper is. Bovendien kon ik die op het eind van het schooljaar doorverkopen met een mooie winst.

2

De uitbaatster was een stokoud dametje, dat er steeds in slaagde uit haar wanordelijk gestapelde boeken net die pocket te halen die ik nodig had. Op den duur kende ze me zo goed dat ze me toesprak als was ik haar kleinkind.

Hier en daar zie je in die straat reeds van die trapgevelwoningen die Brugge typeren. Je zult er overal wel vinden, maar nergens zo veel als in mijn stad. Ze zijn beschermd en zeer gegeerd bij de liefhebber van vastgoed. Volgende week zie je een paar veel mooiere voorbeelden, maar ik hou de goede wijn voor het laatst.

2

Bijna niet te geloven, maar in de Brugse binnenstad (die nu ook niet immens groot is) staan in totaal nog negenendertig kerken. Negenendertig, alstublieft! Een aantal daarvan werden in deze straat opgetrokken – enkelen kregen inmiddels al een andere functie toebedeeld, wegens de immense terugval van de kerkgangers.

2

Dit is de kerk van het vroegere ‘Theresianenklooster’. Mocht ik jullie vertellen dat die nonnen tien jaar terug een nachtclub zijn begonnen op vijftig meter van de Grote Markt van Brugge, dan zou ik jullie iets op de mouw spelden, maar het zou wel spannend klinken. Geen idee wat met die nonnen is gebeurd. Uitgestorven, gehuwd,.. ?? Het interesseert me eigenlijk bijzonder weinig.

Die kerk heeft ondertussen een andere bestemming gekregen onder het wakend oog van één van de grootste politici uit de Belgische geschiedenis: Achiel Vanacker (in Franstalig België Achiel Charbon genoemd wegens zijn onverdroten inspanningen voor de steenkoolindustrie in Wallonië).

2

Hij heeft een zeer lelijk standbeeld gekregen, maar dit is nog niets in vergelijking met dat van zijn zoon, ex-burgemeester Frank Vanacker, die op de Vismarkt een karikatuur van een borstbeeld heeft gekregen. Misschien komt dit nog wel in één van mijn Photo Challenges de komende maanden. Geloof me, niemand wil zo vereeuwigd worden.

Of neen, wacht, ik pik er ééntje van het Internet

2

(http://www.standbeelden.be/standbeeld/563)

Geef toe… Die dikke kop, die bril,.. In de kleuterklas maakte ik dergelijke koppen in gekneed papier.

Andere bestemming van een kerk betekent ook het vervangen van religieuze symboliek. In de gevel van deze kerk werd een modern kunstwerk verwerkt – mooi, al zeg ik het zelf.

2

Net voordat ik een straat insla met een bizarre naam (even geduld nog), kom ik een etalage tegen waarbij ik nooit een glimlach kan onderdrukken. Mijn vaste lezeres Judi weet allicht waarom…

2

Aan de overkant een voorbeeldje van hoe Stad Brugge oplegt aan grondige verbouwers van woningen om het uitzicht van de straat zijn karakter te laten behouden. Als de woning echt niet te restaureren is, wordt die volledig platgegooid met uitzondering van de gevel. Erachter mag gebouwd worden wat men wil, maar die gevel blijft.

2

Brugge is hiermee begonnen, ondertussen merk ik dat ook andere steden hetzelfde voorbeeld volgen. Na-apers zijn het, dat ik het zo lelijk moet zeggen.

Nog zo’n mooie kerk is de Karmelietenkerk. Of hier paters huizen of Chinezen, ik kan er niet op antwoorden.  Ik vind vooral het beeldhouwwerk in de gevel indrukwekkend.

2

Dan zijn er de zijstraten van de Ezelstraat. Getuigend van weinig respect voor de Brugse medemens. In het voordeel spreekt dat een mens wel wordt verwittigd met een bordje als dit:

2

“Zakske”. Verkleinwoord, klinkt ondanks alles sympathiek.  “Waar woon je, Gerard?” “Zakske nummer vier”. OK.

Kijk dan even naar links, en je ziet een voorbeeld van eenvoudige Brugse humor.

2

Geen hoofdzaak dus, maar voetzaak.

Of de etalage van een nachtwinkel. ‘Druk’ is een understatement…

2

Om dan ineens een loopster te kruisen, op de vlucht voor de alziende camera van Thomas Pannenkoek…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Om dan uiteindelijk het fotoverslag van vandaag te beëindigen met de straatnaam van de plaats die ik nu zal inslaan:

2

Van een onwelvoeglijke straatnaam gesproken. “Oude Zak” is een term die we in Brugge gebruiken voor een minder jong persoon die zich niet sympathiek gedraagt. Of de naam die mijn kinderen in hun puberteit aan mij zouden hebben gegeven als ze weer eens hun zin niet kregen. “De oude zak, potverdorie!”.

Etymologische betekenis van  ‘zak’ is een ‘straat die doodloopt’. Klinkt al ietsje minder beledigend. Heel lang was in die straat de administratie voor de belastingen gevestigd. Bruggelingen zeiden dan ook niet dat ze belastingen betaalden, maar dat ze ‘hun geld naar de oude zak droegen’.

Welnu, volgende week gaan we onze camera eens meenemen naar die Oude Zak!

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

33 reacties op Photo Challenge – een duik in de Ezelstraat

  1. Marion zegt:

    En toch, toch ga ik Ezelstraat in mijn achterhoofd houden. Je weet maar nooit 😉 Mooi verslagje weer. Denk dat als ik de volgende keer in Brugge kom ik me meteen thuis zal voelen!

  2. Wat betreft het renoveren/restaureren van huizen door enkel de gevel te laten staan en de rest plat te gooien: dit is geen typisch Brugs fenomeen. Ik heb dat elders ook al gezien: zowel in Brussel, Gent, Antwerpen en andere steden. Vermoedelijk is de wet hier voor een stuk verantwoordelijk voor: energienormen, veiligheidsnormen, sanitair, … en ook de levensstijl van de huidige mens (Wie heeft er geen auto tegenwoordig? Hoeveel grote gezinnen zijn er tegenwoordig?) zorgt dat oudere huizen eigenlijk beter grotendeels afgebroken worden en herbouwt. Ik herinner me hoe het huisje van mijn grootouders er uit zag aan de Spiegelrei en dat was eigenlijk maar armmoedig: geen badkamer, een wc zonder spoelend water buiten, een keuken die de naam keuken niet verdiende, slechte verwarming, een heel onveilige trap, … Men heeft er goed aan gedaan om het volledig te verbouwen.

    • Zoals ik schrijf is het geen typisch Brugs fenomeen ‘meer’, maar ik ben wel overtuigd dat Brugge hiermee is begonnen en dus ook het voorbeeld heeft gegeven voor andere steden.
      Ik herinner me toen we 34 jaar geleden op zoek gingen in de binnenstad naar een huurwoning dat we vaak geconfronteerd worden met woningen als die van je grootouders. Van die electriciteit waar je een koperdraadje moest vervangen als een zekering sprong, géén badkamer, toilet op de ‘koer’ zonder spoeling,.. Het siert Brugge dat men er de laatste decennia in is geslaagd om weer bewoners aan te trekken in de binnenstad door volop premies te geven voor renovatie.

      • Geen idee of die manier van bouwen begonnen is in Brugge. Ik heb wel bedenkingen bij mensen/organisatie die constant ijveren naar het behoud van erfgoed. Wat wel en niet behouden moet worden, is steeds stof voor discussie. Niet dat ik nu bepaald fan ben van de moderne architectuur: heel veel beton en glas vind ik afschuwelijk. Soms schiet er van het oorspronkelijk gebouw om meerdere redenen al lang bijna niets meer over en heeft men het op zodanig manier weten te restaureren dat het oud lijkt maar het eigenlijk helemaal niet meer is. Mochten we weten wat eigenlijk nog echt origineel is van al die historische gebouwen (in de binnenstad van Brugge), je zou nogal verschieten.
        Ik herinner me trouwens dat men in (bv) Italië bij de heropbouw van oude gebouwen na een aardbeving eigenlijk dezelfde methodes gebruikte zoals men dat in Brugge ziet: de gevel heropbouwen zoals het vroeger was maar het gebouw zelf werd binnen grondig gemoderniseerd en aangepast voor de huidige normen, inclusief het gebruik van gewapend beton en staal. Bij latere aardbevingen begaven veel gebouwen het rapper door het gebruik van zoveel beton. Ik herinner me ook de tijd dat naar de RMS school ging en men daar toonde hoe het interieur in de loop van de tijd veranderd was naargelang de functie van het gebouw: klooster, kazerne, school, … Men had er in vorige eeuwen al een handje naar om de gevel te laten staan en de rest grondig te veranderen naar gelang de functie van het gebouw.
        Echt verloederd kan je de Ezelstraat niet noemen. Net als de Gentpoortstraat is het een straat die nog maar weinig winkels heeft en waar toeristen zelden komen. Het is nochtans geen rustige straat: er is veel verkeer. Geen idee of dit een goeie zaak is dat er minder winkel zijn dan de eerste helft van de twintigste eeuw. Er staan overal in Brugge veel huizen te koop. Dat is de laatste jaren heel opvallend. De meeste zijn trouwens echt huizen waar heel veel werk aan is. Wat in goeie staat is, is haast onbetaalbaar. Ik weet van appartementen waar men meer dan één miljoen euro voor vraagt omdat die in goeie staat zijn en op een ‘toplocatie’ gelegen zijn. Dan is de kans groot dat je minder geld kwijt bent aan een te renoveren gebouw dan een gebouw dat volledig in orde is.

  3. els zegt:

    Mooi en leerrijk verslagje!
    De Brugse trapgevelhuisjes, ik kan er blijven naar kijken. Ik denk dat het iets te maken heeft met de rust, de symmetrie, die je terugvindt in de gevels.

  4. judi zegt:

    Alweer een mooi, leuk verslag. Wat ik niet begrijp is dat we vandaag met al onze kennis, machines en materialen nog zelden mooie gebouwen neerzet. Beton gieten is geen kunst. Als je dan kijkt naar het verleden hoeveel mooie historische gebouwen er gebouwd werden met de hand, dan blijf ik telkens verbaasd staren naar zoveel schoonheid.

  5. Nachtbraker zegt:

    Leuk stukje 🙂 Ik ben ook iemand die een “oude” bouwstijl verkies boven moderne nieuwbouw. ’t Is allemaal zo saai en fantasieloos, die nieuwbouw. Negenendertig kerken! Ik wist niet dat er zoveel waren. Misschien moet ik volgend jaar een kerken-photochallenge starten 🙂 Heb ik eigenlijk al een foto van een kerk in mijn challenge? Ik dacht het niet. En van de achterkant van een lama ook (nog) niet 😉

    Brugse groeten,
    J. Braker

    • Dan zijn we al met drie 🙂 !
      Een kerken-challenge? Goed idee! Misschien met er iets origineels aan te koppelen, zoals een bbq organiseren tussen de kerkstoelen, skinny dipping in het doopvat,.. ??
      We wachten nog met ongeduld op die lama, ik was het nog niet vergeten 😉 !

  6. Je hebt met dit blog een mooi verhaal geleverd, Thomas! Over die Ezelstraat is meer te vertellen dan over heel Apeldoorn. Bovendien heb je met dit blog iedere belastingbetaler wat genoegdoening gegeven, door het echec van een belastingdienst op dood spoor te vermelden.

  7. Billy zegt:

    hahahaha, heerlijke rondleiding weer, Thomas!
    Wij zijn vandaag naar Gent geweest, en ik moet jou helaas zeggen dat ik Gent toch nog de gezelligste en meest boergondische stad vind van België!

  8. Menck zegt:

    In mijn jongere jaren was ‘dien Oeden Zak met zijn Stil Ende’ niet van de lucht voor minder geliefde ouderlingen – in hoofdzaak leraars. 😀
    Toffe reportage.

  9. Suskeblogt zegt:

    Ik ga eens een ezel komen drinken bij jullie. Heb ik een geldig excuus om op een culturele manier dronken te worden ! 🙂

  10. brubeck zegt:

    Een zeer interessante en leerrijke rondleiding doorheen die euh… stad 🙂
    Ongeacht onze eigen challenge denk ik dat ik je stukjes eens ga afdrukken om mee te nemen als ik in je euh… stad vertoef. Goed gedaan Thomas !

  11. chrissebie zegt:

    Haha, mijn dochter zat op school in den oude zak, althans , ze heeft het er twee jaar uitgehouden! ( De opvoeders en leerkrachten hé!)

  12. Joyce zegt:

    Ik vind het vooral een fotogeniek straatje, hier kan je zulke gave foto’s voor HDR bewerking maken. Ik kwam overigens niet meer bij door de straatnaam ouwe zak, GEWELDIG! Dat kan enkel ik België hahaha

  13. Kristien zegt:

    Jawadde! Negenendertig kerken!? ’t Kan niet op!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s