Een dag om in te kaderen

2

S. en H. (of omgekeerd), vorige week kregen jullie een massa felicitaties op deze blog. Ik had verwezen naar jullie ‘mooiste dag’ van vorige week zaterdag. Een rare term eigenlijk… ‘mooiste dag’, alsof jullie vanaf nu het summum van mooie dagen hebt gehad en het vanaf nu enkel nog een afgietsel kan zijn van wat je hebt meegemaakt.

Iemand eiste zelfs ‘het kleedje’ te mogen zien, min of meer onder dreiging de server van WordPress te saboteren mocht ik op haar vraag niet ingaan. Het is toch altijd wat, hé? Wat de vrouw draagt is belangrijk, de man loopt er maar bij voor spek en bonen. Jullie kozen voor een retro-huwelijk met alles erop en eraan. De stijl van de afgelopen decennia inclusief de kitsch en de grappige toestanden die erbij hoorden. Welnu, speciaal voor de dame die vroeg naar het kleedje, maar ook voor iedereen die er interesse in heeft: hierboven niet alleen ‘het kleedje’, maar ook de incognito versie van de lieve vrouw die erin zit met naast haar de even incognito versie van één van mijn superzonen, nummer twee van ons nageslacht.

De plechtigheid vond plaats in de schitterende gotische zaal van het Brugse stadhuis. Anni 1305 stond op de schoorsteen. een waauw-experience telkens je daar binnenkomt. Voordien hadden jullie de aanwezige fans kleurrijke zonnebrillen uitgedeeld, die een gekke toets gaven aan de retro kledij waarin iedereen was uitgedost. Toeristen die op de Burg werden rondgeleid keken hun ogen uit. Jullie zullen straks blinken in het fotoboek van mensen van veel nationaliteiten die op dit moment stonden kiekjes te nemen.

Ik zal jullie dag niet helemaal vertellen voor de lezers van mijn blog. Tenslotte was het jullie dag, en wat heeft iedereen eraan te lezen wat een wildvreemde heeft uitgespookt op hun huwelijksviering. Behalve het feit misschien dat alles de sfeer uitademde van wat jullie al acht jaar uitstralen. Neem het leven niet te ernstig, en aanvaard alles zoals het op je afkomt.

Door mijn logje van vorige week heb ik mensen nieuwsgierig gemaakt van een taakje dat me te wachten stond. Tijdens jullie plechtigheid moest hier en daar een woordje worden geplaatst, en volgens de planning zou ik daarbij een nogal grote boterham innemen. We hadden een paar uur op voorhand stoelen klaargezet in een weide, met schitterend zicht op aanpalende weiden met grazende schapen, koeien en hier en daar groentevelden.  Prachtig en super romantisch was het, tot kort na de start van de plechtigheid de goden beslisten om een stok in de wielen te steken. Het begon vreselijk hard te gieten. We zijn met zijn allen binnenin de schuur gevlucht, waar bovenin de hooizolder in zeven haasten een ‘plan B’ werd geïmproviseerd.

We moeten met ongeveer zeventig mensen zijn geweest. Ongelooflijk om zien hoe iedereen zonder morren één of meerdere stoelen onder de armen nam en gedisciplineerd naar binnen vluchtte. Binnen de tien minuten was alles opgesteld en kon de plechtigheid hervatten met… de toespraak van de vader van de bruidegom.

Alles was strikt gepland, ook de start van jullie receptie. Om jullie wat zenuwen te sparen heb ik mijn inbreng een heel stuk ingekort. Het blaadje dat ik bij me had met wat trefwoorden werd vlug bijgewerkt. Toch stond ik te beven van de zenuwen en heb ik letterlijk in mijn broek gescheten van de angst. Het bruin liep langs mijn benen naar beneden, en eindigde in mijn schoenen die twee maten te groot waren. Het werd lekker warm ter hoogte van mijn hielen. Zweet liep in stromen van mijn voorhoofd en de pupillen van mijn ogen waren helemaal naar binnen gerold.

Lichtjes overdreven, maar qua sfeerschepping kan dit tellen. Ik besteeg het podiummetje en schakelde over naar automatische piloot. Die trefwoorden die overbleven… Die werden euh.. ‘creatief’ aangepakt. Van de oorspronkelijke tekst viel niet veel meer te merken. Ik zag het publiek, hoorde af en toe een stilte, af en toe een lach. De hete adem van de ceremoniemeester in mijn nek wees op het feit dat hij, die de tekst letterlijk meevolgde van de mensen die aflazen van hun blaadje, niet vertrouwde in een goede afloop.

Maar al bij al is het gelukt, beste lezer van mijn blog, ook al was mijn bijdrage in mijn ogen maar een klein radertje in de ongelooflijk straffe speeches die werden voorgelezen. Er volgden er nog een zestal. Mijn jongste blies me letterlijk van mijn sokken toen hij zijn ding voorlas. Héél straf, bijzonder ontroerend. Idem voor mijn nieuwe officiële dochter. Wat onze oudste bracht was ook klasse. Er zit talent in onze familie 🙂 !

Een prachtige plechtigheid met als afsluiter een ongelooflijk feest met heel veel vrienden en familie. Een dag, echt, om in te kaderen…

2014 is een ongelooflijk boerenjaar. Onze droomreis naar Vietnam, het huwelijk van onze jongste kadee en over anderhalve maand de geboorte van ons eerste kleinkind.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

47 reacties op Een dag om in te kaderen

  1. bentenge zegt:

    Proficiat by the way. Skoon koppel.

  2. brubeck zegt:

    Proficiat aan de hele familie Pannenkoek. Onderschat trouwens je eigen rol niet, Thomas.. Zonder jou stond de helft van dat koppel er niet. En als je je speech in dezelfde stijl en flair gedaan hebt zoals je hier blogs neerschrijft kan het alleen maar een succes geweest zijn.
    Plezant uitkijken naar de geboorte van de volgende generatie.. Geniet ervan !

  3. Marion zegt:

    Wat een prachtig plaatje! 🙂 Het is een mooi jaartje voor je. Geniet er maar met volle teugen van. Het is je gegund!

  4. Suskeblogt zegt:

    proficiat aan het jonge koppel en natuurlijk aan de ouders die destijds hun best gedaan hebben om dit nu mogelijk te maken !

  5. chrissebie zegt:

    Waow Pannenkoekje ik vind het geweldig als mensen afwijken van een traditioneel huwelijk. Daar in de weide tussen de koeien, , amai, zalig; Jammer van de regen , maar in een schuur kan het ook ongelooflijk tof zijn! Feesten is gezellig samen jezelf kunnen zijn en leute maken; En vooral niet gaan denken, wat gaan de buren daarvan vinden. Mijn zoon wou op zijn trouw in Canada pudding met speculooskoeskes, hewel , dat heeft hij gekregen. En het huwelijkskoppel ziet er geweldig uit!ook met zonnebril!

  6. Kristien zegt:

    Zie ze daar staan blinken, daar mag je gerust op klinken!
    Het is gewoonweg een prachtig paar, echt waar!

  7. Frans zegt:

    Neem het leven niet te ernstig, en aanvaard alles zoals het op je afkomt. Wijze raad Philemon. Mooie ervaringen en straks nog Opa worden ook. Het kan niet op. Geniet er maar volop van.

  8. Joke zegt:

    Goh, wat had ik zelf een saai trouwfeest als ik dit zie en lees. Desondanks toch nog altijd gelukkig getrouwd en dat is wat telt hè.

  9. De fashionista in Carrie maakt hier een achterwaartse salto, dank u Mr.Pannenkoek, hoewel het niet mijn stijl is, vind ik het prachtig, zeker als het tot in de details wordt uitgewerkt,….werd van jullie ook retro verwacht??? En top dat je toch de speech hebt gegeven,….

    • Dus dit bombardement op de server van WordPress zul je niet uitvoeren? Dank je wel…
      Het koppel was/is prachtig, vonden wij ook.
      Jaja, we hadden ook te maken met een (min of meer 🙂 ) retro Thomas Pancake. En neen, daarvan komen geen foto’s.

      • Oh geweldig, neen er mag nog iets aan de verbeelding worden overgelaten 🙂 🙂

        • Dat stuk verbeelding is voor mij essentieel – reden ook waarom ik bijvoorbeeld nooit naar een meeting of zo zou gaan. Niemand moet weten dat ik in feite een vrouw ben van 97 jaar…

          • Maakt ook niet uit, echt niet,…het gaat over de persoonlijkheid, niet over uiterlijk of leeftijd,….maar ik moet eerlijk zegen, ik heb echt al hele fijne mensen ontmoet sinds ik blog,……

            • Ooit hield ik me ledig op een literaire website, waar toch wel wat mensen schreven die nogal hoog van de toren bliezen (om het voorzichtig uit te drukken). Men had een meeting georganiseerd in Brugge, waarbij ik niet anders kon dan eens mijn kop te laten zien. Er was een twintigtal mensen. Echt waar, had je mij bordjes gegeven en gevraagd de juiste naam op het juiste hoofd te kleven, ik zou grandioos zijn gebuisd :). Velen waren totaal anders, ook in hun doen, dan ze op de site lieten blijken. Toch wat lieve mensen, maar ook echte gestampte boeren en mensen met wie ik vanzeleven niet zou willen optrekken. Toen heb ik gezegd: ‘nooit meer’.
              Het voordeel van bloggen is dat je leest wie je wil lezen, en de rest gewoon links laat liggen. Mijn leeslijst beperkt zich tot mensen die ik sympathiek of bijzonder getalenteerd vind. Ik merk dat vele ‘contacten’ wederzijds zijn, en in feite mini-kennissenkringen gevormd worden, wat ik op zich wel leuk vind.
              Tof voor jou dat de ontmoetingen die je hebt gehad goed zijn meegevallen. Als we jou in Antwerpen eens tegenkomen gaan we zeker eens zwaaien!

  10. els zegt:

    Je zoon op de foto lijkt sprekend op jou!
    Proficiat aan het jonge paar en de familie.
    De komende 1,5 maanden wordt nog spannend afwachten, we horen het nieuws wel van de gelukkige opa zeker?

  11. Wauw! Wat zien ze er geweldig uit!
    Geniet van alle momentmomenten samen…

  12. Gefeliciteerd! Uit je stuk blijkt dat dit wel een hele mooie bruiloft moet zijn geweest. Mooi om te lezen! 🙂

  13. Joyce zegt:

    Wat een mooi bruidspaar zo! En respect dat je het gewoon gedaan hebt Thomas!

  14. Menck zegt:

    Hier is een héle dikke proficiat op zijn plaats. Bij deze, dus.
    En wat die brillen betreft: die van je zoon staat beeldig bij zijn pak, maar qua kleurstelling mocht zijn vrouw toch wel voor een witte bril hebben geopteerd. 😉
    P.S.: Is er niemand die je speech gefilmd heeft? If so: please share!

  15. Ik heb je moeder al eens op dit blog langs zien komen en nu dus je zoon. Ik ben een beetje aan het post- en extrapoleren geslagen en heb al met al een aardige reconstructietekening van de ware Thomas kunnen imagineren. 🙂

  16. HansDeZwans zegt:

    Oei oei, dat staat mij ook nog te wachten. Gelukkig zijn ze nog maar 16 en 18 maar een jaar is niets in een mensenleven.

  17. Billy zegt:

    het is inderdaad zo, hopen maar dat die “mooiste dag” nog door tenminste evenwaardige dagen mag gevolgd worden
    Nogmaals proficiat aan het jonge paar en de trotse ouders!

  18. Liese zegt:

    Ze zien er cool uit, die zoon en je nieuwe schoondochter! En binnenkort een klein prutstke…zalig, opa Pannenkoek!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s