De jeugdsentiment-tag

Waar blijven ze het halen? Altijd maar nieuwe tags. Toch werken ze zeer aanstekelijk.

Neem nu de jeugdsentiment-tag die ik gisteren vond op de weblog van Marion. Ik zag met een glimlach sommige zaken terug die ik in de tachtiger jaren heb gezien en ervaren. Met mijn eigen jeugd echter had het niets te maken. Mijn ouders hebben mij zeventien jaar vroeger geconcipieerd dan die van Marion het deden, รฉn ik ben anders geslacht. Sorry, ben van een ander geslacht.

Van mijn hele prille jeugd, de tijd dat ik getooid in stoffen plas- en kakdoeken (pampers bestonden nog niet) de huiskamer onveilig maakte kan ik me niet veel herinneren (eigenlijk niks), maar wel van die eerste passen in de kleuterschool (in het jaar 1960 of zoiets). Nonnen zwaaiden de scepter. Wat voor wereldvreemde wezens waren dat, getooid in een uniform waarbij enkel een stuk van het gezicht zichtbaar was. Voor de rest: geen vierkante centimeter naakte huid. Boerka’s avant la lettre, dus.

2

Ik kan heerlijke verhalen schrijven over die nonnen, maar dan zou dit logje teveel uitlopen en leest niemand dit nog verder.

Televisie was er amper in die tijd. Ik herinner me vaag zwart-wit-uitzendingen van ‘Klein Klein Kleurtertje’ met Tante Terry. Zo oud dat ik er zelfs geen zwartwitversie van terugvind op joetjoep… Kleur dan maar…

Alom tegenwoordig was mijn oma (langs moeders zijde). Jullie hebben allemaal een lieve oma (gehad), maar die van ons was in onze ogen de meest fantastische. Altijd welgezind, een standje als het moest, maar steeds een troostend woord en die ‘spekkendoos’ (snoepdoos) in de aanslag. Gesofisticeerde snoep was het nooit. Neen, puur van die ‘spekken die bluuven plakken in de zakken‘, harde snoep die aan elkaar kleefde in de doos en waar je de tanden stuk op beet. Toen smaakten die heerlijk.

2

En dan was er het transporttoestel waarvan we er twee in huis hadden dat moest dienen voor de vier zonen des huizes:

2

Enorm stevig waren die dingen. We bonden er allerlei dingen achter (onze teddybeer, de kat,..) en crosten door de woonkamer tussen stoelen en zetels. Als het eens niet regende moesten we ermee buiten spelen, maar dat was minder leuk. Ons terras liep naar beneden via trapjes, en dit zorgde heel vaak voor schaafwonden op ledematen en de bijhorende muziek.

En ja, er waren ook jeugdprogramma’s als die van de strenge Nonkel Bob:

En series van Vlaamse makelij

Maar mijn aller-aller-allerfavoriete serie was toch:

heerlijke tijden…

Ik werd veertien en kreeg mijn eerste bikini

2

Geintje natuurlijk, maar ik heb meisjes altijd boeiende wezens gevonden. Jammer dat ikzelf geen zussen had of mooie nichtjes die dichtbij woonden. Enkel de nichtjes die minder sympathiek waren kwamen soms op bezoek, en daarmee klikte het niet echt.

Van zodra ik een beetje kon typen, legde ik vaak beslag op de vooroorlogse mechanische schrijfmachine die bij ons thuis stond te gebruiken door alle broers. Opscheppen ligt niet echt in mijn aard, maar mijn omgeving was verbaasd aan welke snelheid ik hiermee aan de slag kon. Op school verpletterde ik allle records in de snelheid blind typen. Laat ons zeggen dat dit ongeveer het enige talent was dat ik er kon etaleren. Maar mijn verslaving aan het schrijven is er wel geboren.

2

The Beatles scoorden hoog in de hitlijsten

The Rolling Stones

later Abba

Rond mijn zestiende kwamen allerlei retro-softerotische-films in de bioscoop. In ons streekblad stonden elke dag twee bladzijden vol met publiciteit hiervoor (foto’s inclusief), maar ik kon/mocht er niet van snoepen. Was wel benieuwd (welke puber niet?), maar ik kreeg geen zakgeld en mijn gaan en staan werd serieus gecontroleerd. Tegenwoordig met het Internet kan ik me voorstellen dat het er heel anders aan toe gaat bij de jongeren. Misschien maar beter ook (als het binnen de perken blijft).

2

Ondertussen bleef ik maar doorsakkeren met mijn vierdehands-fiets. Overal reed ik er heen, duizenden kilometers heb ik gereden met dit wrak. Ook in de weekends toen ik de boodschappenlijstjes van mijn moeder afwerkte. Het heeft me absoluut geen kwaad gedaan.

2

Goh, ik zou eigenlijk kunnen doorgaan met deze tag tot en met. Hoe meer ik hier schrijf, hoe meer naar boven komt. Misschien hoog tijd om er een boek over te beginnen :).

Alleen jammer dat de tijd serieus ontbreekt.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

35 reacties op De jeugdsentiment-tag

  1. Suskeblogt zegt:

    ik ken dag gevoel. Hoe meer je er over nadenkt hoe meer er naar boven komt. Altijd leuk voor een logje. Ik ga er binnenkort ook aan beginnen. Eerst alles opschrijven en maken dat het leesbaar is.

  2. heleen zegt:

    Weinig herkenning, maar dat zit hem dan ook in het leeftijdsverschil! ๐Ÿ˜‰ Behalve de muziek. Mijn vader draaide alles, dus al deze nummers hoorde ik ook terug in mijn jonge jaren. Toch nog wat overeenkomsten!

    • Nooit van Swiebertje gehoord :), en nooit op een driewieler gezeten? Je weet niet wat je gemist hebt in je jeugd :).
      Het leeftijdsverschil speelt inderdaad parten – zo zie je maar dat elke generatie zijn eigen pleziertjes heeft/had (en zijn eigen trauma’s om te verwerken ๐Ÿ™‚ )

  3. Marion zegt:

    Geweldig! Die nonnen. Verdomd, het zijn de Boerka’s van toen waar niemand moeilijk over deed. Mooi muziek. Ik heb dezelfde lp’s veel op mijn kamertje gedraaid. Allemaal van papa inderdaad, maar ik heb er evenveel van genoten! Ik vond Swiebertje een sukkel ๐Ÿ˜ฎ

  4. Liese zegt:

    Was er vorig jaar geen hetze rond dat liedje van “klein klein kleutertje” omdat er in voorkwam “mamaatje die zal krijsen, papaatje die zal slaan” pedagogen vonden het weer onverantwoord, kenjet, weer veel te veel tijd die mannen ๐Ÿ™‚

    • Als je er goed over nadenkt is de tekst ook helemaal niet verantwoord (het is wel: ‘Mamaatje die zal kijven’ ipv krijsen ๐Ÿ™‚ ), hoewel ik daar als kind nooit bleef bij stilstaan. Ik kom ook uit de tijd waarbij in de opvoeding serieus wat geslagen werd (ken je de Westvlaamse uitdrukking: “Moej ki den achterkant van m’n and zien?”).

  5. bentenge zegt:

    Abba en softerotiek. What else ?

  6. els zegt:

    De zusters, ja, zr Blanca, zr Virginie, zr Clemance…
    En de sponsen broekskes niet vergeten mr. Pannenkoek.
    Als vrouw voeg ik nog toe: Holly Hobbie, de foto’s van David Hamilton…
    En die driewielertjes die verkopen wij nog, volledig zoals vroeger, zelfs dezelfde kleur. Plezant zo’n terugblik.

    • Over die jeugdtoestanden zou ik echt een boek kunnen schrijven. Er zijn inderdaad nog heel wat dingen, zoals die ‘sponsen broekjes’ (ochere) of toto’s van David Hamilton (vond/vind ik fantastisch mooi), om nog te zwijgen van de familie-pispot die boven stond, de schaar die rondging bij de maaltijd, de zatte nonkels,… Een onuitputtelijke bron van inspiratie ๐Ÿ™‚

  7. tinyblogt zegt:

    Toen ik mijn televisieblog had gepost, was het commentaar van mijn moeder: ‘En je ben Swiebertje vergeten!!’. Al was ze dan wel aan het kijven, ze had wel gelijk. Swiebertje is de max!

  8. Dus in de dactylo les is mijn schrijftalent ontstaan,..nu ik er weer aan terugdenk :-),….ik heb eigenlijk niet zoveel herinneringen en ja dat is jammer maar mijn hersenen maken van tijd tot tijd een volledige cleaning en wissen veel ๐Ÿ™‚ :-),…maar mss is dat net de sleutel tot geluk een slecht geheugen ๐Ÿ™‚ ๐Ÿ™‚

    • Het is te zeggen: eigenlijk heb ik door het typen mijn schrijfgoesting nog kunnen aanwakkeren.Ik heb altijd zeer graag geschreven. Als ik op school vier bladzijden straf kreeg, schreef ik er acht. Meestal in verhaallijn, met de nodige cynische inhoud. Ik zie de ‘meesters’ nog gniffelen op de speelplaats toen ze soms met twee mijn straf aan het lezen waren :).
      Raar, maar hoe meer je nadenkt over je jeugd, hoe meer boven komt.

  9. Billy zegt:

    ik ben een beetje jonger, maar veel komt me bekend voor!
    Nonkel Bob was “onzen” nonkel hรฉ… ๐Ÿ˜‰

  10. Pingback: Sing our own song. | bentenge

  11. Menck zegt:

    Als ik als kleine jongen bij broeder Renรฉ op de schoot ging zitten (na een vriendelijke uitnodiging), dan _steeg_ ik altijd in zijn achting. Bweh.

  12. Joyce zegt:

    ๐Ÿ™‚ Je laat me glimlachen thomas, wat leuk een kijkje in je verleden. En love me do van de beatles, wauw goede herinneringen aan dat liedje ๐Ÿ™‚

  13. chrissebie zegt:

    Geweldig hรฉ die oude verhaaltjes, ik herken er uiteraard heel veel van! Straks gaan we ook zeggen zoals onze ouders, “In onzen tijd”, in dat vergevorderd stadium zitten we al, damn!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s