Het steentje…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn lieve dame is geen chichi-madam die zich opzet als een kerstboom om er een beetje mooi uit te zien. Af en toe probeer ik haar wel te verrassen op iets leuks. Zo kocht ik haar op een reisje Sri Lanka een zeer mooi kettinkje met een prachtige edelsteen op een bedje van echt goud. Heel mooi. Ze droeg het bijna dagelijks, tot we eind augustus op reis trokken en ze het voordien veilig wegborg. Je weet maar nooit dat ze het zou verliezen op Corfu.

Ik kan me nog goed herinneren dat we vier jaar geleden een groepsrondreis maakten in Sri Lanka. ’s Namiddags werden we gelost aan een hotelletje waar we wat vrije uren hadden en zo de stad konden verkennen. Wij te voet op weg. Niet ver van het hotelletje was zo’n winkel waar men heel mooie juwelen had. Veel dingetjes met ‘gemstones’ – voordien nog nooit van gehoord. Mijn bedgenote stond kwijlend te kijken aan de etalage. Wat een mooie juwelen waren dat, die steentjes mooi ingeplant in gouden hangertjes. Waauw. Een verkoper had één en ander in de mot, en kwam aandraven. ‘Het ijzer smeden terwijl het heet is’, zal hij hebben gedacht.

“Hello, m’dam, hello, sir, how do you do?”

“We’re OK, thank you, and binst daj’ ier toch stoat, how much for such a hangertje?” Je merkt dat mijn kennis van het Engels niet te onderschatten is.

“Very cheap, very cheap, only five hundred dollar!” zei het mannetje.

“You call that cheap, sir?” vroeg ik met de glimlach.

“Yes, sir, very cheap, in Europe you pay zeven hundred dollar for the same!”

“We don’t have dollars in Europe, sir :)” was mijn repliek. Hij keek me aan alsof hij het in Colombo hoorde donderen.

Mijn lieve dame vond het een mooi hangertje, dat was zeker, maar vijfhonderd dollar vond ze toch een beetje erover. We dropen af en gingen naar de hotelkamer om ons klaar te maken om ergens te gaan eten in de stad.

“Was me dat een slenteren op straat, ik heb toch wat ‘echte’ beweging nodig,” zei ik tegen R.

“Doe maar, ik heb toch nog wat werk in de badkamer,” antwoordde ze. Welk werk is dat dan in de badkamer, zullen sommigen onder jullie zich afvragen. Dat kan zijn: de afvoer ontstoppen, een kraan repareren, het plafond witten, de kapotte lamp vervangen, een nieuw bad installeren of de tegeltjes voorzien van bloemetjes.

Ik nam in het geniep mijn kredietkaart mee, en wandelde opnieuw naar dezelfde winkel. “Ah sir, you’re back!” zei het mannetje, dat me direct herkende.

Ik keek rond me en vroeg hem “Where ame I? I don’t see anybody!” Typisch Thomas Pannenkoek-humor, je moet je hier verder geen zorgen over maken.

“You liked this gemstone, did you?” vroeg het mannetje.

“Well, it is to say (”t is te zeggen’), my wife liked it a little bit, but is was far too expensive”.

“I understand, sir, five hundred is a little bit too much. As we have become friends now, I can sell it for four hundred and seventy five!” Een brede glimlach verscheen op zijn gezicht, en hij duwde het ding in mijn hand. Uit een schuifje haalde hij een klein doosje om het kleinood te verpakken.

“I rather thougt about two hundred seventy five!” probeerde ik.

“Ugh.. noooo, nooooo sir, that is far too little!” Hij hield zijn rechterhand voor zijn hart en richtte zijn blik naar de grond. Toen keek hij smekend terug naar omhoog, met van die grote donkere smekende Indische ogen. Sri Lanka is India niet, maar het ligt er ook niet ver vandaan.

“No problem, sir,  it was nice to meet you,” zei ik, en gaf het hangertje terug. Ik deed alsof ik wou verder wandelen.

“Wait sir… (het klonk meer als wijt sur :)), “wijt, wijt… Four hundred! Okay?”

“No, thanks…”

“Wijt, wijt, wijt…. three fifty!”

“Really, thanks…” Ondertussen een beetje verweven met de plaatselijke cultuur zette ik mijn handen in bidhouding, sloot de ogen, keek nederig naar de grond en groette de man vaarwel.

‘Okay then, two seventy five!”

Die truc heb ik al meerdere keren toegepast op reis – heel vaak lukt het. Die prijs klonk nog beter dan de driehonderdvijftig dollar (toen ongeveer tweehonderdvijftig Euro) die ik in werkelijkheid maximum wou geven. Ik betaalde met de kredietkaart, en de man stopte het in een mooi doosje. Op de kamer was mijn dame nog steeds bezig in de badkamer (als zoiets lang duurt moet je daar als man niet over zagen, dat helpt toch niet). Ik legde het doosje op haar hoofdkussen en zette me op een stoel in de kamer voor het lezen van een boek.

‘My dear’ kwam uit de badkamer, haar kapsel gedrapeerd in een handdoek, en zag het doosje meteen liggen op het hoofdkussen. “Waauw, heb jij.. ???”

De rest laat zich raden…

http://en.wikipedia.org/wiki/Gems_of_Sri_Lanka

Terug naar september van dit jaar, na de terugkomst van onze Corfu-reis. Dan verwacht je dat het juweel op haar zal liggen wachten, tranen met tuiten wenend omdat ze mijn schat zo lang heeft gemist. Deze keer was het anders. Het betreffende kettinkje lag niet op de verhoopte plaats. ‘Ergens verkeerd gelegd’ was de eerste gedachte, ‘het komt één dezer wel boven water’.

Neen, dus. Niet erg, volgende week misschien eens in die ene kast, je weet wel welke, kijken?

Dan is het begonnen. Mijn lieverd heeft die ene kast helemaal uitgemest. Ook de kast ernaast, en ook die kast in de kamer van T. Niets gevonden. Dan maar de kamer van H. ? Toen ben ik andere kasten gaan opruimen. Schuifjes met tientallen nooit gebruikte balpennen, gommen, potloden, latjes, oude restjes pasmunt van op reis, heel wat zaken die we vijf jaar niet in onze handen hebben gehad, ‘verloren voorwerpen’, dingen waarvan  we niet meer wisten dat we die hadden. Maar het kettinkje zelf? Wat dacht je?

Ondertussen zijn bijna alle kasten in ons huis binnenste buiten gekeerd. Helaas, helaas…

Snik.

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

35 reacties op Het steentje…

  1. Liese zegt:

    ik voel een challenge opkomen “wie het eerste het kettingske in pannenkoek zijn huis vindt krijgt een pannenkoek met choco.

  2. Marion zegt:

    Wel potverdomme. Zit ik hier eerst te genieten van het meest romantische verhaal ooit, ben ik nu in staat om richting Brugge te rijden en jullie huis ondersteboven te keren. Staat er ergens een wit kastje in jullie huis? Met een laadje? Mijn gevoel zegt dat ze in een wit kastje ligt. 😁

  3. Suskeblogt zegt:

    Binnen enkele maanden wanneer je het zoeken allang opgegeven hebt en er niet meer aan denkt zal het plotseling vlak voor je neus liggen. Zo gaat dat meestal.

  4. bentenge zegt:

    My goodness !!! Terug naar Sri Lanka dan maar ?

  5. heleen zegt:

    Anders ga je toch gewoon terug? Bijvoorbeeld als de blaadjes gaan vallen? 😉

  6. Heb je al in het naaimandje gekeken?

  7. tinyblogt zegt:

    Als niemand het zegt, zal ik het maar zeggen: zo lief en zo romantisch! In den duik dat hangertje gaan kopen en het op haar kussen leggen…. *smelt*
    Tenzij dat gewoon inleidend gezwans was natuurlijk.

  8. chrissebie zegt:

    Ow, wat jammer zeg. Ik ben onlangs mijn mooie ring kwijt en dat nijpt in een vrouwenhart. Op één van jullie reizen, kom je vaak nog eens iets leuks tegen. Maar het kettinkje zal onvervangbaar blijven. Ik hoop dat jullie het alsnog terug ziet. Prettige zondag Pannenkoekje.

  9. Heb je al tussen de tassen en de borden gekeken? Of is er ergens toch een geforceerd deurtje?

  10. Menck zegt:

    Ik weet waar het is, dankzij de glazen bol van mijn schoonmoeder.
    (Maar ik eis wel een vindersbeloning van 275 dollar.)

  11. “(als zoiets lang duurt moet je daar als man niet over zagen, dat helpt toch niet)”. Een man die het snapt… eureka!

  12. “(als zoiets lang duurt moet je daar als man niet over zagen, dat helpt toch niet)”.. een man die het snapt! (kan dit snappingsproces versneld worden?)

  13. Jij bent die ketting voor je vrouw gaan kopen, man, jij kan nooit meer iets fout doen !!!! Jammer dat het verdwenen is, maar het komt terug, denk maar aan mijn verdwenen foto’s!!!

  14. Misschien eens zoeken op plaatsen waar je nooit zou leggen.. Als ik iets kwijt ben werkt dat meestal bij mij :-/

  15. Billy zegt:

    godv…. wat een tegenslag zeg!
    En écht al overal gezocht? Het moet toch érgens liggen, Thomas? Tenzij er bij jullie ingebroken werd…maar aan je verhaal te horen blijkt het toch niet zo?

  16. Kristien zegt:

    Misschien de patroonheilige van de verloren voorwerpen eens aanspreken?

  17. TheHappyFive zegt:

    Zoals Suske schrijft, gewoon stoppen met zoeken.
    Binnen enkele maanden zal je het kleinood zeker terugvinden!

  18. Bart zegt:

    Klinkt zeer bekend! Wij zijn al jaren op zoek naar de gouden (geboorte) armbandjes van de kinderen. Die hadden we ook vooraleer op reis te vertrekken op zolder verstopt :-(…..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s