“Stroentraper achter de tring”

Souvenir van onze Corfu-reis - het toilat van keizerin Sissi in haar buitenverblijf net buiten het centrum van Corfu-stad

Souvenir van onze Corfu-reis – het toilet van keizerin Sissi in haar buitenverblijf net buiten het centrum van Corfu-stad

Er zijn ondertussen niet zo heel veel dingen meer die ik ‘anoniem’ heb gehouden op mijn weblog.

Mijn smoelwerk is voorlopig nog niet openbaar gemaakt. Gelukkig maar, anders kwam er geen lezer meer af op mijn logjes. Ook mijn beroep is nog een groot vraagteken voor jullie. Ik heb het af en toe over ‘drukdruk’, maar wat kan dat dan wel wezen? Sorteerder in een erwtenfabriek? ‘Grafdelver’, zoals op mijn diploma staat? Opener en sluiter van wastrommels in een exclusieve doe-het-zelf-wasserij? Hersteller van voor-remmen bij een ‘velomaker’? Verkoper van ongewassen tweedehands-zakdoeken?  Of ‘stroentraper achter de tring’ (strontraper achter de trein), wat ik heel zeker zou worden mocht ik mijn grootvader vroeger hebben geloofd. “Paul, als je maar zo je best doet, word je strentraper achter de tring!”

Beste opa, ik had in de eerste jaren van de lagere school wat concentratieproblemen (wat deed ik daar ook op die schoolbanken, bij die saaie ‘meester’, als er zoveel moois daarbuiten te beleven viel? Niet het spelen an sich interesseerde mij, neen, absoluut niet, ik was nogal op mezelf gesteld, maar alles in de natuur die me zo verwonderde…), maar ik heb dit overwonnen. “WHHHOOOAAAA”, riep ik op een morgen,”whhhoooooaaaaaaaaaaa!”,  en het besef was geboren. Als een hongerige leeuw heb ik me op de leer- en leesboeken gegooid, ik was een ‘blokzwien’, zoals we dat zeggen in ons mooie dialect. Tot ik na mijn middelbare studies een keus ‘moest’ maken, en alles wat ik echt wou niet kon door financiële beperkingen. ‘Strontraper’ ben ik niet geworden, als ik je daarmee plezier kan doen. Echter, dit zou zo erg niet zijn geweest. Meer nog, ik zag het wel zitten om zo rustig de hele dag aan een stuk op de sporen te slenteren, rond me kijkend wat er gebeurt op deze wereld. Met stevige handschoenen af en toe eens bukkend om een drol op te rapen van tussen de sporen, en dan verder wandelen tot ik de volgende stront ontmoette. Wàt een leven, toch?

Beste opa, sinds ik afstudeerde zit ik ‘achter een bureau’, zoals jij dat zo mooi uitdrukte. Wat ik daar doe? Ik fluister het je wel in het oor binnenkort. Vroeger kon ik dat doen aan je grafzerk, toen ik er elk jaar een mooie pot chrysanten neerzette. Voor je kinderen was het een raadsel wie die extra pot daar zette elk jaar. Het was traditie dat enkel je zes kinderen dit deden, niet de kleinkinderen. ‘Pleur nou op met die traditie’, dacht ik ineens. Dat ‘pleur op’ heb ik laatst geleerd van een Hollandse op WordPress, beste opa. Zij gebruikt in haar logjes van die speciale woorden, het is soms om je een breuk te lachen. Na het oppleuren kocht ik ook een chrysant om aan jullie graf te zetten. ‘Jullie’, want oma lag daar ook, en -laat ik eerlijk wezen-, enkel voor haar deed ik het. Van jou moest ik bij het minste dat ik iets verkeerd deed (naar jouw mening) op m’n blote knieën op die hardharige mat gaan zitten, rug rechtop en handen op het hoofd, en, hoe meer ik de pijn verbeet, hoe langer ik er zat. Niet echt fijn, beste man! En dan te bedenken voor welke onnozelheden deze straf me werd bedeeld. Je echtgenote, mijn grootmoeder dus, was veel zachtaardiger. Een standje als het moest, maar geen lijfelijke straffen zoals die mat of een regelmatige mep in mijn gezicht met de achterkant van je hand, waarna mijn kaak er na een uur nog rood uitzag. Maar bon, het waren andere tijden en echt slechter ben ik er niet van geworden. Enkele jaren terug heeft Stad Brugge de zerk verwijderd, allicht samen met de stoffelijke resten van jou en ‘meme’ die er nog lagen. Dit heeft me pijn gedaan, want wat heeft men hiermee gedaan? Ergens onrespectvol op een hoopje gegooid, of verbrand?? Het leek alsof ik voor een tweede keer afscheid van oma moest nemen. Onder ons gezegd, ik heb er een traantje voor gelaten. Voor dat afscheid van de zerk, bedoel ik.

Gelukkig heeft men sindsdien nog geen nieuwe zerk op dat plaatsje gezet. Het ligt vlak naast de achteringang van het kerkhof van Brugge Sint Michiels. Daarom moét ik erheen op het moment dat ik een pot kom zetten aan het graf van mijn eigen vader, die ondertussen ook al 33 jaar ‘vertrokken’ is. En daarom ook sta ik er elk jaar even stil, bid er in alle stilte een onzevader (ook al is dit tegenwoordig geen mode weer, maar ik weet dat mijn grootouders het zullen appreciëren) en dan is het precies alsof we elkaar nog héél even kunnen spreken. Ik voel dat jullie dan elk met de rechter duim een kruisje op mijn voorhoofd plaatsen met de spreuk ‘Tjeentsjenbewoare je!’ (zegen en bewaar je).

Tjeentsjenbewoare jullie ook – vergeten zal ik jullie nooit.

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

47 reacties op “Stroentraper achter de tring”

  1. Rob Alberts zegt:

    Respectvol gelezen.
    Vriendelijke groet,

  2. Suskeblogt zegt:

    Aan de inhoud van deze blog te lezen naderen we met rasse schreden Allerheiligen. Vrijdag ga ik met mijn moeder ook naar het kerkof om enkele blommen te zetten.

  3. heleen zegt:

    Ze zullen het boven zeker waarderen!

    Wel een vraagje over je foto: is de afvalbak en toiletborstel ook nog van Sisi?

  4. tinyblogt zegt:

    Vorig jaar heb ik menig uurtje op het kerkhof gespendeerd, mijn thema in fotografieles was ‘kerkhoven’. Omdat ik daar altijd tot rust kom, er hangt een serene sfeer en het is er vaak prachtig. Jammer dat ik niet weet waar de graven van mijn familie zijn – als ze er überhaupt nog zijn.

  5. bentenge zegt:

    Even dacht ik, de timer van zijn wordpress werkt niet al te goed, dit is te vroeg online gekomen. Maar los daarvan. Een mooi stukje typisch TPstijl. Serieus met een kwinkslag. Me like.

  6. Eilish zegt:

    Hoe het smoelwerk er ook uit mag zien, dit stukje bewijst dat er een ‘schone mensch’ achter schuilt.

  7. Maaike zegt:

    ‘Nou’ weglaten in de zin van ‘pleur op’ dekt de lading nóg veel lekkerder hahaha
    Mooi geschreven stuk verder 😉

  8. Marion zegt:

    Wat mooi zeg…. Ben er stil van. Toffe peer ben je toch. X

  9. Menck zegt:

    Een fijn en diepmenselijk stukje tekst, beste Thomas. Wat mij betreft: meer van dat.

  10. chrissebie zegt:

    Wat een lief epistel aan je grootouders. Ja, en het is weer het moment van kerkhofkermis, zoals mijne Wim dat noemt. Maar ik kan het ook niet laten om ook eens langs mijn grootouders van moeders kant langs te gaan. Ik weet ondertussen niet meer of mijn grootouders van langs vader kant er nog liggen. Ik herinner me alleen dat ook haar zerk een jaar of 15 geleden weg moest, en ze de overgebleven beenderen in een klein houten bakske zouden steken, maar dat Meme zonnebeke te koppig was geweest om te vergaan. Ze hebben dus nog een nieuwe kist mogen kopen. Om haar elders opnieuw te begraven.

    • Heel bizar verhaal van je grootmoeder. Pijnlijk vooral voor de nabestaanden…

      • chrissebie zegt:

        Inderdaad, een paar van mijn gelovige tantes, vonden het een “wonder van Maria”, mijn grootmoeder was dan ook de kruising tussen super-christelijk, en een pilaarbijtster die menige bedavaarten op haar palmares had staan. Misschien moet ik er naar aanleiding van 1 nov eens over bloggen! Je brengt me op een idee si!

  11. Liese zegt:

    godzeegtjebewoareje, mijn grootmoeder zou dat nog zeggen en ze doet het ook dikwijls bij haar achterkleinkinderen waar ze even raar van opkijken als ik indertijd.

  12. Ik ga 1 nov. met bomma naar mijne Louis,……en achteraf garnaal-en kaaskroketjes eten, traditie. Ik blijf het jammer vinden dat mama geen graf heeft,…..maar het was haar keuze,…..dus praat ik maar tegen haar foto :-). Mooie ode aan je grootvader,…….hij weet heus wel wat je uitvreet achter je bureau :-). Ik gok op budgetbegleider 🙂

  13. Billy zegt:

    je bent wel vroeg met je 1 november-log hoor, Thomas!

  14. Mooi stukje tekst…
    Wat dat smoelwerk betreft ik ben reuze nieuwsgierig!
    Als dit al lezers laat komen, kan ik me niet voorstellen
    dat er dan nog iemand wegblijft. Wedden? *grijnst*

  15. Joyce zegt:

    Mooie blog Thomas! Echt heel erg mooi, geraakt!

  16. Nachtbraker zegt:

    Mijn vader is ondertussen ook al meer dan drie jaar geleden gestorven – maar ik heb niet echt een speciale dag nodig om aan hem te denken.

    Trouwens, iedereen zit zich af te vragen hoe je eruit ziet, maar er staat toch een foto naast je naam? ’t Is een chimpansee, mensen! Een heel intelligente trouwens!

    Herfstige groeten,

    J. Braker

  17. Thomas. Allereerst: ik weet wie je bent. Charles Michel! Ik heb het altijd al gedacht, maar leuk dat ik het nu zeker weet. 🙂 Verder geloof ik dat een mens beter tot de God van de Bijbel kan bidden, dan tot mensen, want van die laatsten valt weinig te verwachten. Zeker als ze al verscheiden zijn. En nu we eenmaal hier zijn aangeland: ik wens jou ook toe dat je bewaard en gezegend wordt!

    Gr. Henk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s