Photo Challenge – “Als stemmen zwijgen…”

A

De Photo Challenge van Jerome Nachtbraker is ondertussen tien maand bezig. Bij de opstart ervan lachte Brubeck (wiens weblog ondertussen helaas ‘wijlen’ is) luidop, en stelde zich de vraag welke foto’s ik van de (naar zijn idee) ‘tourist trap’ Brugge zou brengen. De Halletoren? De Reitjes misschien, het Begijnhof?

Dit Begijnhof en de Reitjes hebben jullie ondertussen al gezien, maar ik heb er bewust voor gekozen om minder bekende dingen te brengen om te bewijzen dat Brugge zoveel meer is dan wat je vindt op postkaartjes. Even bewust heb ik geprobeerd allemaal locaties te brengen die ik te voet kon bereiken vanuit ons kasteel in Koolkerke.

Vandaag maak ik een uitzondering, en heb even de auto genomen naar vijf kilometer verderop, waar je het ‘Brugs Kerkhof’ vindt, op grondgebied Brugge-Assebroek. Heel vaak op één november, als de VRT een sfeerbeeld wil brengen van het gebeuren met Allerheiligen, komt men hier filmen. Waarom? Omdat dit kerkhof allicht het meest authentieke van Vlaanderen is – een plek waar je gerust een paar uur kunt doorbrengen, rustig wandelend, zonder dezelfde grafzerk twee keer te ontmoeten.

Mijn vader was een kind van de oorlog. Als oudste van zes en met een gehandicapte vader was hij verplicht vanaf zijn puberteit te gaan werken (zonder diploma op zak). Hij kon niet aarden met een baas boven zijn hoofd, dus begon hij als zelfstandig verkoper van alles wat maar kon worden verkocht. In de winter verkocht hij groenten en fruit, in de zomer combineerde hij dit met zijn ijskar en vanaf eind oktober stond hij in de dreef die je hierboven stond om kerkhofbloemen te verkopen. Mijn broers en ikzelf werden opgetrommeld om mee te helpen verkopen en samen met onze klanten de bloemen naar de zerken te brengen. Dit zorgde vaak voor een klein beetje zakgeld, altijd leuk meegenomen. Heel vaak kon het die periode al vriezen dat het kraakte – het is geen leugen dat de winters van vroeger strenger waren dan die van vandaag.

A

De inkom van het kerkhof lijkt wel een statige herenhoeve. Een prachtig poortgebouw. De dreef ervoor zorgt meteen voor een ingetogen sfeer.

De foto’s zijn een paar weken geleden genomen, omdat ik niet graag tussen de massa loop die vandaag het kerkhof zal bezoeken. Enerzijds zal het nu een stuk sfeervoller zijn door alle mooie bloemen die er zullen staan, anderzijds heeft de stadsdienst nog geen tijd genomen om de paden te kuisen, zodat alles er verwilderd bij staat. Vind ik wel iets hebben.

Nu pas viel me op dat een bordje hangt ‘Nederlands oorlogsgraf’. Zal toch eens moeten uitzoeken hoe men hierbij komt…

A

Hieronder het zicht dat je overvalt bij het binnenkomen langs het poortgebouw.

A

Meteen zit je in de sfeer van een heel oud kerkhof met mooie monumenten, hier en daar scheefgezakte graven en paden die krioelen van klimop die zich overal een weg door baant.

ATot een tiental jaar geleden waren veel van die grafmonumenten verwaarloosd, doordat de afgestorvenen die eronder lagen al lang vergeten waren door de generaties die erop volgden. Stad Brugge is met het idee gekomen om die monumenten in eer te herstellen door ze in erfpacht te geven aan de familie van recenter afgestorvenen. Zo zie je op het monumentje hieronder dat vooraan een glazen plaat werd aangebracht met de nieuwe naam van de afgestorvene. Eronder zie je nog de oude naam…

ADe sfeer is heel bijzonder door de vele bomen die overal tussenin staan. Het domein zelf is hectaren groot, bijna niet te vatten in deze tijden.

AIk nam jullie op één van de eerste wandelingen mee naar de Rolweg, waar priester/dichter Guido Gezelle is geboren. In het grote monument hieronder ligt hij begraven.

AMochten die foto’s kunnen vertellen…

AHele kloosterorden liggen er samen begraven, onder het toeziend oog van (in dit geval) moeder overste die zelfs na het overlijden met de scepter blijf zwaaien, want zij krijgt het grootste kruis. Stom, want is niet iedereen gelijk bij de dood?

AEen stoeipoes komt me vergezellen. Ik probeerde haar te aaien, maar ze speelde het hard. De ganse verdere wandeling is ze op een paar meter van me vandaan gebleven.

AHele velden Vlaamse grond zijn bezaaid met grafzerken van gesneuvelde soldaten. Hier in Brugge is het niet anders. Hier één van de vele veldjes gefotografeerd van de achterkant. De zon zaaide roet in het eten.

AEn zo ziet zo’n graf eruit aan de voorkant. Getuige van de zoveelste smerige oorlog, waar mensen veel te jong moesten ‘eervol’ sterven voor ons vaderland. Voor de grillen van een paar machtswellustige opstokers, ja, verdorie!

AEn halen we onze neus op voor wat IS momenteel doet met ontvoerde Westerse gijzelaars? Lees eens het tekstje onder de naam. Walgelijk!

AHier en daar ook een muur met urnes.

AEn nog meer monumenten

AEn overledenen die je toekijken vanop de eerste rij van de tribune

ANog een monumentje, waar je zelfs kunt binnenstappen. Onder dit gebouwtje ligt een zestal overleden adellijke figuren begraven. De laatste nog °2013.

ADit, beste lezer, is een plaats waar ik graag wandel om rust te vinden. Om te leren relativeren ook. Ik lees graag de grafstenen en fantaseer er vanalles bij, kijk naar de foto’s en hoor de zwijgende stemmen verhalen vertellen. En ik weet dat over x jaar, hoe later hoe liever, ook ik er niet meer zal zijn. Er was een tijd dat ik het maar vanzelfsprekend vond dat mijn lichaam na mijn dood zou verbrand worden en de assen verspreid zouden worden op een strooiweide.

Vandaag ben ik daar niet meer zo overtuigd van.

(Voor mensen die Brugge bezoeken en voldoende tijd hebben uitgetrokken om dit te doen, is dit kerkhof een goeie tip. Je kunt het gratis bezoeken. Niet alleen een oase van rust, maar ook een plek waar je de kennis van de  ‘vaderlandsche geschiedenis’ kunt opfrissen)

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

28 reacties op Photo Challenge – “Als stemmen zwijgen…”

  1. heleen zegt:

    Prachtige foto’s! Bedankt voor deze wandeling, mijn zaterdag ochtend is weer goed begonnen!

  2. Suskeblogt zegt:

    Leuk om ook eens zo’n kant van Brugge te tonen. Waar precies ligt dat kerkhof ?

  3. bentenge zegt:

    Timing is everything, ook op de blog. Vandaag zouden je foto’s naast volk ook nog zon gehad hebben. Dat zou met van kleur veranderende bladeren het kerkhof nog mooier in beeld gebracht hebben 😉
    Kerkhoven, van archilelijke qua ligging en vormgeving tot echte pareltjes. Dit ziet er alvast een heel mooi uit. Wij hebben nog drie jaar in St-Amandsberg gewoond, tot nu toe het mooiste kerkhof dat ik in België bezocht.

    • St.Amandsberg is het tweede mooiste kerkhof van België :)!
      Je hebt gelijk wat belichting en fleur betreft. Vandaag genomen foto’s zouden nog mooier zijn geweest, maar ik haat het in massa’s te moeten wandelen (weest gerust, het zal bijzonder druk zijn op dit kerkhof vandaag). Bovendien trekken we straks naar Halle, onze Warre gaan bezoeken, en dat is nog eens belangrijker dan mijn blog 🙂 !

  4. Kristien zegt:

    Mooie foto’s en een prachtig stukje tekst. Dank je wel voor de tip!

  5. shivatje zegt:

    Je voelt de stilte in je foto’s

  6. tinyblogt zegt:

    Het Brugsch Kerkhof is de max. Vorig jaar liep ik er wekelijks, vanwege mijn fotoproject en uit alle kerkhoven die ik toen bezocht heb, is dit nog steeds mijn favoriet. Ik wil later niet verbrand worden, niet in zo’n stomme muur, maar dáár ergens liggen onder een lieflijk steentje, waarbij iedereen dan kan komen mijmeren, ja, dat lijkt me wel iets.
    Merci om met de mooie foto’s de schoonheid van een begraafplaats te bewijzen.

  7. Marion zegt:

    Op de valreep, vlak voordat mijn ogen gaan dichtvallen, lees ik dan nog je blogje van vandaag. En gelukkig maar want dit had ik niet willen missen! Prachtig. Ik zou daar ook met liefde tot rust willen komen.

  8. Menck zegt:

    Heel bijzonder. Ik had al wel een en ander gehoord over het Brugse kerkhof, maar dat het zo indrukwekkend zou zijn, kon ik niet bevroeden.

  9. Nachtbraker zegt:

    Mooie foto’s, Philemon. Ik moet tot mijn schade en schande toegeven dat ik daar nog nooit geweest ben…

    Levende groet,

    J. Braker

    • Echt eens doen, Jerome!
      Er zijn heel wat kanten aan Brugge die menig Bruggeling zijn ontgaan. Soms is het ook alleen maar het idee. Wie loopt nu rond op een kerkhof? Tijdens onze jaarlijkse wandeling daar viel ons op dat heel wat mensen daar gewoon wandelden voor de gezelligheid. Het hondje aan de leiband, tussenin een praatje slaand met mensen die ze tegenkwamen.

  10. Joyce zegt:

    Ik vind het altijd een bijzondere sfeer op begraafplaatsen, mooie plek om te fotograferen! Verdorie weer een reden jouw kant op te komen 😉 😉

  11. Ik wil ook een graf met een mooie zerk,…..geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om verbrand te worden en in een pot te belanden,…en op mijn graf mag komen ” luck is an attitude” 🙂

  12. Billy zegt:

    dergelijke begraafplaatsen hebben veel meer ziel (toepasselijk!) dan de koelere, moderne begraafplaatsen waar iedereen dezelfde grafzerk heeft. Maar die grafzerken maakten vroeger ook het klasseverschil duidelijk. Alleen de hele rijken konden zich zo’n grafkelder permitteren. Misschien dus maar goed ook dat er tegenwoordig op vele plaatsen geen onderscheid meer gemaakt wordt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s