I confess ! Ik heb hem opgehangen!

Vorig jaar was het Rudi, het jaar ervoor was het iemand anders, en de volgende keer zal het nog iemand anders zijn.

Nu was het mijn beurt om de muur van het keukentje in onze werkhabitat te voorzien van een Ché-kalender. Net op tijd, want de laatste dagen van het jaar zijn een feit.

Het is niet dat wij bouwvakkers zijn die in hun keet allerlei vrouwelijk schoon ophangen. Neen, wij zijn een team van (voor de buitenwereld) zeer droge mensen die niet kunnen lachen en saaiheid uitstralen.

Het jaarlijks ritueel is altijd hetzelfde, daarom is het ook een ritueel. De ‘schenker’ van de kalender met twaalf maanden verwondering neemt het ding mee naar de gezamenlijke ruimte waar ’s morgens een korte werkvergadering wordt gehouden.

Dan gaat het telkens van: “Even kijken…”, en staan een aantal vol verwachting kwijlende gezichten met uitpuilende ogen te popelen om rustig elk blad te overlopen, van januari tot en met december. De dames die er poseren zijn stuk voor stuk toonbeelden van schoonheid. Jonge, prachtige meisjes die nog geen last hebben van de tand des tijds. Vrouwen die nog geen kinderen op de wereld hebben gezet, die zich dagelijks trainen om de vorm erin te houden, die sigaret, drank en vette voeding aan de kant laten staan om er vooral mooi uit te blijven zien.

De mannen in onze bureau zijn niet meer van de jongste. De jongste is 46, ikzelf ben met mijn 56 jaar de ouderdomsdeken. De kalendermeisjes kunnen met andere woorden onze dochters zijn.

Met enig leedvermaak mag ik zeggen dat van alle collega’s de weegschaal mij het gunstigst gezind is gebleven, wat ik zo hoop te bewaren. Er zijn anderen wiens buik prominent is opgespannen boven een broeksriem of waar haren vrolijk uit neus en oren wapperen. Anderen die ’s ochtends een minder fris luchtje verspreiden. Nog anderen mogen eens dringend eens naar een stylist gaan, want die kleding is er toch echt over. Dan ben ik er met mijn bijna kletskop nog goed van afgekomen.

Welnu, dit zootje ongeregeld staat dan ongegeneerd commentaar te geven op de meisjes. De Ché-kalender (niet de luxe-editie, we nemen altijd die kalender die ‘gratis’ bij het maandblad zelf zit – de foto’s op dit logje zijn die van de luxe-editie) is doorgaans zeer braaf. De meisjes staan er  verleidelijk op, maar niet in een platte pose. Het is meer een doordeweeks zicht op een stukje strand van Ibiza ten tijde dat de monokini nog de normaalste zaak ter wereld was.  De commentaren die ik hoor bij de eerste bespreking op het werk spaar ik voor mezelf.  Laat het me catalogeren als ‘domme mannenpraat’. In mijn achterhoofd fantaseer ik dan dat die collega’s morgen omgekeerd verplicht moesten worden om in een vergelijkbare outfit te poseren voor de 2016-kalender om op te hangen in de keuken van de meisjes die hier model stonden. Dat zeg ik dan niet luid, ik laat ieder in zijn waan.

Het gekwijl in de vergaderruimte zal bij die dames zeker plaatsmaken voor hoongelach. De kalender zal niet worden opgehangen, wees gerust, tenzij misschien binnenin de elektriciteitskast, om een wapen achter de hand te houden als de mannelijke collega’s nog eens typisch uit de hoek komen in hun houding tegenover dames.

Ik heb hem dus opgehangen dit jaar. Het was mijn beurt, en geef zelfs toe dat ik de meisjes goeiemorgen zal wensen als ik ’s morgens koffie zet in de keuken. Dit heeft niks met ontrouw te maken tegenover mijn eigen lieve schat, want ik schreef al vaak dat ik nog steeds apetrots ben op haar innerlijke en uiterlijke, maar is niet meer dan een vorm van beleefdheid. Zo ben ik nu éénmaal opgevoed.

Ik hoop van jullie hetzelfde.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

44 reacties op I confess ! Ik heb hem opgehangen!

  1. Rob Alberts zegt:

    Ergens heb ik toch het idee dat je een beetje achterloopt.

    Verbaasde groet,

  2. tinyblogt zegt:

    Geniet er van, zelf zou ik daar echt niks op tegen hebben. Als ’t een beetje esthetisch verantwoorde foto’s zijn tenminste. Vrouwelijk schoon zou ik ook eerder omhoog hangen dan een mannelijke tegenhanger.

  3. De Fruitberg zegt:

    Noem mij een conservatieve oude zak (ben nochtans maar 45), ik zou mijn mensen niet toelaten zo’n kalender op te hangen op ’t bureau.
    En dat van nooit een sigaret vasthebben klopt niet, want die op de eerste foto heeft wel een sigaret vast.

    • Ik zal nooit iemand een conservatieve oude zak noemen :), maar de tijd dat bazige bazen uitmaken wat wel of niet ophangt in een gemeenschappelijke ruimte voor het personeel is lang achter de rug. Waarmee ik bedoel dat de sfeer ook eens ‘los’ kan zijn, en met iedereen rekening wordt gehouden. Die kalender hangt niet op in de bureau, maar in het keukentje. Niks verkeerd aan, vind ik, want zoals nu al een paar keer gesteld zijn het zeer brave, op het randje van kunstfoto’s.

      • De Fruitberg zegt:

        Zo’n foto’s scheppen een probleem in het huidige wettelijke kader, kunnen namelijk door vrouwelijke collega’s geïnterpreteerd worden als sexual harassment.
        Met iedereen rekening houden betekent dan die foto’s niet op te hangen … Let wel op dat ik hierbij geen oordeel vel over die foto’s an sich, helemaal niet. Ik ben namelijk helemaal niet conservatief 😀

  4. Suskeblogt zegt:

    daar heb ik niets op tegen; op mijn werk eerder sociaal verantwoorde kalender en die is niet zo sexy,

  5. beaunino zegt:

    Ach, kan toch geen kwaad?
    De meisjes zelf vinden het toch zeker ook prima om aan de muur te hangen?

  6. Ik vind ze echt mooi de foto’s niks platvloers aan en werk jij nu echt op de belastingen 😉 ;-),…..want dan geloof ik niks van je werkdruk 🙂 :-), ( sorry, kon het niet laten)

    • 🙂 Om eerlijk te zijn, het heeft niet veel gescheeld dat ik bij de belastingen werk. Ik had een examen afgelegd en mocht beginnen als ‘opsteller’, maar tegelijkertijd mocht ik beginnen op mijn huidig werk. Ik heb voor het tweede gekozen. Bij de eerste optie zat ik misschien elke dag op de trein naar Brussel, en dat zag ik minder zitten…
      Inderdaad niks platvloers aan die foto’s…

  7. Harrij Smit zegt:

    Heerlijk en eerlijk Thomas. Is er bij jullie nog een plekske vrij voor een paar uurtjes in de maand (want ik wil naast het genieten van zo’n mooie kalender natuurlijk ook van mijn welverdiende pensioenvrijheid blijven genieten) 🙂 Weer heel leuk onder woorden gebracht – en de beeldjes spreken in dit geval voor zich.

  8. bentenge zegt:

    Kijk eens aan. Ik heb hier de 2014 versie nog in mijn kast liggen. Er zit een kreuk of twee in maar vlekken ontbreken volledig.
    Bon, geen idee wat ik daar mee wou zeggen, behalve dat ik van smaakfotografie hou.

    • Waarom bewaar je die in de kast en hang je die niet aan de muur? Ondanks het feit dat hij bij ons op het werk in de keuken hangt, heb ik er nog geen vlekken op opgemerkt. ‘Stainless kalenders’, dus, blijkbaar.

  9. Billy zegt:

    ik werk in een compleet nieuwe afdeling, en die kan nog wel wat versiering gebruiken… 😛

  10. Menck zegt:

    Die hangt achter me in de cabine van mijn camionette!

  11. Brubeck zegt:

    Ah zo, de Ché-kalender. Wist zelfs niet dat dat nog bestond maar mij zegt het niet veel. Té gemaakt, té geposeerd, té veel gefotoshopt. Bijna zoals een namaak-kerstboom 🙂 Voor mij liever échte vrouwen, Thomas. Trouwens, is dat wel goed voor de opwarming van ons klimaat, zo’n kalender in de keuken van het werk hangen ? 🙂

    • Voor mij nog liefst van al de vrouw die al meer dan 34 jaar in mijn trouwboek staat, maar liever een kalender met mooie dames aan de muur dan een poster van La Esterella, Margaret Thatcher of moeder Theresa, om zomaar uit het vuistje drie pin-ups te noemen.
      Zo’n kalender is zeer goed voor de opwarming van het klimaat, dunkt me. Of ze goed is tégen de opwarming is een andere vraag :).

  12. heleen zegt:

    Ik weet nu je uitdaging voor 2015! Ben benieuwd welke poses jij allemaal in gaat nemen! Kan ik er alvast een bestellen? 😉

  13. Maaike zegt:

    Als mensen er moeilijk over gaan doen omdat het vrouwonvriendelijk zou zijn, print deze dan uit voor een kalender;
    http://enpundit.com/men-photographed-in-classic-pin-up-poses/

  14. Een team van (voor de buitenwereld). zeer droge mensen die niet kunnen lachen en saaiheid uitstralen…Ge werkt in ’t Stadhuis zeker?

  15. Joyce zegt:

    Ik snap nooit zo waarom dit zo een taboe is voor velen. Het zijn mooie foto’s van mooie mensen. Wat kan daar in godsnaam erg aan zijn? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s