Hiëronimus Pannecoucke – de tweede logische stap

Mijn politiebezoek van vorige week heeft niet veel opgebracht. Nadien kreeg ik een telefoontje van een callcenter in verband met een tevredenheidsonderzoek. Of ik goed onthaald werd, of geluisterd werd naar mijn vragen en of een afdoend antwoord werd gegeven.

Ik haalde het meisje weer voor de geest, jong, onervaren. Samenhokkend met haar vriend voor wie ze boterhammen moet beleggen en een hond met spuitende diarree. Ze droeg een Vera Peewee-string en ze was grof. Redenen genoeg om een slechte beoordeling te geven, maar zoiets wou ik haar niet aandoen.

“Prima, mevrouw, ik werd echt schitterend geholpen, die onthaaldame is een ster aan het firmament, die wordt zeker hoofdcommissaris” zeverde ik tegen de sterren op, en haakte voorzichtig de telefoon weer in.

Vooraleer de Sherlock uit te hangen zou ik een tweede evidente poging ondernemen om mijn dwalende voorvader terug te vinden. Misschien werd hij wel opgenomen in het AZ Sint Walburga, het grootste ziekenhuis van Brugge en omstreken. Zelfs internationaal gekend, want dikke Britten komen hier terecht om maagringen te laten plaatsen. Tot in China zijn we gekend voor het corrigeren van spleetogen. Li Hung Chi, de beroemde balletdanser is hier het sprekende voorbeeld van.

Ik nam de hoorn weer op en belde het ziekenhuis.

“Goedemiddag, mijnheer, u spreekt met Thomas Pannenkoek, zeg gerust maar Paul”

“Excuseer, maar ik ben ‘mevrouw’ en zit met een zware verkoudheid. Die tocht ook van onder de deur van onze slaapkamer, echt, ik krijg er puisten van. Mijn man heeft al zo lang beloofd om een tochtband te plaatsen, maar als het zo blijft duren zal ik het nog zelf moeten doen… Zeg maar, wat kan ik voor je doen?”

“Welnu, mevrouw, mijn voorvader Hiëronimus is twee weken geleden ontsnapt uit zijn kist. Een beetje lang verhaal, door de politie sterk in twijfel getrokken, maar de feiten zijn nu éénmaal wat ze zijn. Ik vroeg me af of hij toevallig niet in jullie keet is terechtgekomen. Je weet wel, van straat geplukt of zo. Misschien ziek geworden, een ontstoken appendix of een uitgehoeste long. Misschien heeft hij tocht gevangen tussen zijn hammen, want naar het schijnt droeg hij iets dat lijkt op een hospitaalhemd en was zijn gat bloot. Op zijn zerk stond de tekst: “die dag vergat hij te ademen” – misschien heeft hij dit nog eens voor gehad en werd hij met de ambulance naar jullie gebracht? Wat kan er allemaal niet zijn gebeurd met die man?”

“Rustig, rustig, mijnheer, zoveel informatie tegelijk kan ik echt niet aan. Bent uzelf eventueel niet ziek? Hallucinaties kunnen één aandoening zijn, maar je kunt gisteren bijvoorbeeld ook teveel alcohol hebben genuttigd. Niet goed voor de geest, voorwaar, en ik kan het weten. Je mag het me gerust zeggen en het blijft onder ons: voelt u zich prima?”

“Het is te zeggen mijnheer, ik bedoel mevrouw, mijn gezondheidstoestand is over het algemeen gezien niet slecht. Ik eet goed, maak een gezonde stoelgang en de straal van mijn plas is stevig genoeg om een eik omver te leggen. Van één iets heb ik last: als ik jeuk heb aan mijn neus moet ik krabben aan mijn buik of het gaat niet over. Maar of ik daardoor niet bij mijn zinnen zou zijn is nog de vraag. Concreet: door al dat gedoe kwam ik er nog niet toe de naam door te geven van de vermiste persoon: Hiëronimus Pannecoucke.”

“Zijn geboortedatum is…? Of neen, laat maar, er zullen wel geen tien mensen bestaan met die naam.”

“Je weet maar nooit.”

“Pannecoucke, wordt dit gespeld met dubbele R ?”

“Hoe bedoel je?”

“Ik moet de juiste schrijfwijze kennen of die computer vindt niks terug.”

“In dit geval. Neen, geen dubbele R. Of nog beter: probeer eens mét en eens zonder als je wil”

“Euh… nee mijnheer, ik moet je ontgoochelen, ik vind die naam echt niet terug. Hij is zeker niet via de spoedgevallen binnengekomen, ook niet langs de achterdeur. Heeft ook niet in de materniteit gelogeerd, maar het zou al bijzonder vreemd zijn mocht hij daar zijn opgenomen.”

“Heb je gelijk in, mevrouw. Hoewel je maar nooit weet. Naar het schijnt hadden mannen in de zeventiende eeuw ook een vagina met ingebouwde baarmoeder, waar ze zich in geval van dreigende oorlog of vuile ziektes als pest, cholera of flambitis konden in verschuilen. Nu zult je denken: ‘die moeten dan wel vrij lenig geweest zijn?’, waarop ik je gelijk moet geven. Vraag vandaag zelfs aan een vrouw om in haar eigen baarmoeder te kruipen en zeer weinigen zullen dit ook effectief kunnen. En dan nog, erin kruipen is één ding, er weer uit raken is weer iets anders.”

“Mijn mond valt open van verbazing bij het horen van uw algemene kennis, mijnheer. Ben jij eventueel een alleenstaande man die een relatie met iemand als ik zou overwegen? Ik ben veertig, slank gebouwd, heb blond haar en hou van bloemschikken, tv kijken en een restaurantbezoekje. Ik ben heel sterk in salsadansen en verzamel postzegels met uiltjes op. Sinds mijn jeugd ben ik naturist, maar dat betekent niet dat ik in de winter geen dikke trui verdraag. Je kunt me contacteren van het telefoonnummer O78 900000 of via mail: annelies.sloophamer@jimmail.com. Wat je probleem betreft: zoals gezegd zal ik je niet verder kunnen helpen, misschien kunnen anderen dit wel. Wil me iets laten weten als je nieuws krijgt, dan kan ik dit afpunten op mijn lijst van onopgeloste vragen. Dan wens ik je verder nog een prettige dag, en veel succes bij de zoektocht naar mijnheer Pannecoucke én uiteraard met de jeuk aan uw neus.”

“Bedankt voor uw moeite, mevrouw. En neen, ik ben niet alleenstaand. Ik sta liever met z’n tweetjes, en doe dit al meer dan dertig jaar met mijn schat. Wat die Hiëronimus betreft stel ik voor dat ik dan maar elders ga zoeken…”

“Doe dat, mijnheer, en wil na het neerleggen van je hoorn ook de deur sluiten asjeblieft”

“Als het dat maar is…”

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

33 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – de tweede logische stap

  1. De Fruitberg zegt:

    Weerom leuk geschreven. Die Annelies Sloophamer neemt wel initiatief, maar een relatie zou je alleen maar minder tijd geven om die Pannecoucke op te sporen! Want tijdens het salsadansen ga je die niet vinden denk ik.

    • Ik heb al een heel mooie relatie, dus neen bedankt. Die Annelies Sloophamer bedoelt het al bij al zo slecht niet en wil gewoon via haar contacten aan de telefoon aan een veelzijdige man geraken als Thomas Pannenkoeki. Het is des mensen…

  2. Eilish zegt:

    Misschien moet je dit verhaaltje eens opsturen naar een regionale krant, wie weet krijg je een eigen column …

  3. tinyblogt zegt:

    Leutig, leutig.
    En toch vind ik je andere berichten vaak nog plezanter.

  4. Inge zegt:

    Wat voor bizarre dames werken hier toch in Brugge en omgeving… Gelukkig kon ze goed spellen, deze 😉

  5. Kristiern zegt:

    Verdraaid goed geschreven! Ik ben jaloers op jouw pen en ook op jouw fantasie!!

  6. Suskeblogt zegt:

    Als Stinkertje in staat is om zijnen roestbak die hij fiets noemt kan terugvinden is er hier nog hoop. Succes met uw zoektocht in ieder geval.

  7. Harrij Smit zegt:

    Ik vroeg me al lezend voortdurend af waar je de onzin vandaan haalde, tot ik bij de reacties weer eens las dat dit geen fictie is. Wat fijn dat je zo’n boeiend leven hebt. Al vind je die ouwe pannenkoek nooit… Het zoeken is vaak leuker dan je doel bereiken. Ik hoop in elk geval dat het zoeken jou (en mij als lezer) nog jaren bezig houdt.

    • ‘Jaren’ zal het niet zijn, beste Harrij, want ik moet en zal hem dit jaar nog vinden 🙂 ! (en dank voor het fijne compliment)

      • Harrij Smit zegt:

        Omdat ik duidelijkheid in deze wat onduidelijke wereld op prijs stel, wil ik even zeker weten of je mijn reactie als compliment hebt ervaren. Zowel dan is het goed, zo niet dan is mijn gevoel voor humor vandaag tekortgeschoten. Maar hoe dan ook – ik geniet met volle teugen van jouw onzin. En zo is het.

        • Natuurlijk heb ik die reactie als compliment ervaren!
          Wat die ‘onzin’ betreft: tijdens de werkdagen ben ik met heel ‘ernstige’ dingen bezig. Dan is het heerlijk om na het werk mijn overschot aan zever op papier te kunnen zetten :).

  8. Brubeck zegt:

    De eerste tekenen van een zaterdags ritueel om te weten te komen hoe het met H. Pannecoucke en zijn nazaten verlopen is beginnen zich af te tekenen. De grens tussen fictie en realiteit wordt met een fijn gommetje hier en daar weggewerkt, zo lijkt het. 🙂

  9. Hadden ze tijd om je te bellen met al dat terreuralarm?

  10. beaunino zegt:

    Ik zal van de week voor de zekerheid ons patiënten bestand even voor je checken. Je weet maar nooit, voor hetzelfde geld heeft hij de trein naar Amsterdam genomen. Zul je net zien!

  11. Zeg, zou je het het leger niet inhuren,….want over 14 dagen moeten ze weer terug naar de kazerne en zijn ze werkloos,…..en ik vind die vrouw echt wel opdringerig 🙂

  12. Nachtbraker zegt:

    Het lijkt me een interessante vrouw, die Annelies Sloophamer. Enkel postzegels met uiltjes spreken me niet zo aan, ik heb ze liever met koolmezen op. Ik stuur haar een mail, wie weet kunnen we tot een overeenkomst komen.

    Nog veel succes op je speurtocht!

    J. Braker

  13. Joyce zegt:

    Hahahaahaha geweldig geschreven weer Thomas, je zou er uiteindelijk een boek van kunnen maken 😀

  14. Ik sta echt versteld hoor, waar haal je het allemaal vandaan man?
    Maar dat vrouwtje moet je in de gaten houden, volgens mij weet ze echt wel iets hoor, maar jij laat je gewoon afwimpelen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s