Twee jaar…

Twee jaar en twee dagen geleden startte deze weblog met dit korte berichtje.

Een heel stom logje eigenlijk, als ik dit nadien herlees. Het stond al bol van de fantasie. Over mijn kroostrijke familie bijvoorbeeld, of over die snor die onder mijn neus zou hangen. Stel je voor, een snor… Dan blijft de helft van de soep die ik binnenlepel erin hangen. Neen, liever niet.

Het is gewoon een godsgeschenk dat ik al twee jaar gratis op dit webstekje m’n ding mag doen, dat mensen dit lezen en hun appreciatie laten blijken. Is het niet zot dat deze blog, die enkel in het weekend wordt ingevuld, vorig jaar ruim vijfentwintigduizend keer werd aangeklikt?

Het tweede jaar is voorbijgevlogen.

Schrijven is een uitlaatklep om mijn stress van alledag even opzij te zetten. Ook een manier om mijn fantasie de vrije loop te laten. Toch moet ik opletten dat het geen ‘verslaving’ wordt. Neem nu die Photo-challenge van Nachtbraker vorig jaar. Daar stak ik heel wat tijd en energie in. Neem nu mijn eigen challenge voor 2015, waar ik Hiëronimus Pannecoucke zoek en ook zal vinden. Zoveel weet ik nu al. Als een bezetene begon ik drie weken terug te schrijven tot alle logjes tot eind december waren ingevuld. Vorige week zondag legde ik er de laatste hand aan. Of: soms is de behoefte aan die uitlaatklep heel acuut. Soms heb ik gemerkt dat in dit vervolgverhaal fictie en realiteit elkaar de hand schudden. Bizar.

Er zijn in die twee jaar enkele weblogs gesneuveld die ik graag las, van mensen voor wie ik veel bewondering had en nog steeds heb. En ooit de mijne zal op een dag verdwijnen. Zonder veel tamtam. Zomaar: opgelost in het universum. Gewoon omdat het nu éénmaal zo gaat met bloggen. Gewoon door het virtuele karakter vraagt iedereen zich wel eens af wat hij of zij aan het doen is bij het bloggen.

Vanaf het eerste uur kreeg ik reacties van een zekere ‘anoniem’. Ondertussen is het van april vorig jaar geleden dat die persoon reacties gaf op mijn logjes. Anoniem was een goede vriendin van mijn schat en ikzelf die we online hadden leren kennen toen ik nog schreef op literaire sites (onder een ander pseudoniem). Zij was één van de weinige mensen die we ook ‘life’ ontmoetten. Ze was in haar reacties niet te benard om eens een veeg uit de pan te geven als het haar niet aanstond. Af en toe gebeurde dat wel eens. Zelf schreef ze ook, met kritische maar eerlijke visie rond al wat zich rond haar afspeelt. Ze verwoordde dit in zeer mooie columns.

We wisten dat het haar door haar gezondheidstoestand niet makkelijk ging, en dat ze was verhuisd. Ineens vielen de reacties totaal weg, en kregen we geen teken van leven meer. Misschien bewust omdat ze geen medelijden wil en liever niemand tot ‘last’ is. We kennen haar als een harde madam die zichzelf niet spaart.

2013 en 2014 waren voor ons heel drukke jaren op privégebied. We hebben de tijd niet genomen om bij die dame op bezoek te gaan, en sindsdien is ze weer verhuisd van G. naar D. We hebben niets meer van haar vernomen en hebben haar coördinaten niet meer. Tot dinsdag laatstleden, toen kreeg ik opeens een kort mailtje dat ze zeer gelukkig is waar ze nu woont, maar dat ze alles wat met internet heeft te maken overboord heeft gegooid. Te lastig met haar huidige gezondheidstoestand.

Ze krijgt heel veel geluk en liefde van haar familie. Ook bij het mailtje dat ze stuurde kreeg ze hulp. Misschien leest ze af en toe nog eens mijn dwaze schrijfsels. Als dit zo is, beste J., ben ik daar heel blij om.

 

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

53 reacties op Twee jaar…

  1. Marion zegt:

    Ja, deze had ik ook graag geliked.

  2. bentenge zegt:

    Mooi stukje. Gaf me even “kiekebiesj”.

  3. De Fruitberg zegt:

    Ah zo twee jaar bezig. Proficiat. Ik kom hier graag langs. Maar ben wel geschokt dat die zoektocht naar HP ten dele fictie is 😀

  4. 25000 keer? Waauw, dat is heel wat!

  5. Hoe meer ik je lees, hoe meer ik je een geweldig mens ga vinden,…en ja, bloggen is iets tijdelijks,…maar het biedt ons momenteel zoveel voordelen, wat die dan ook mogen zijn,……

  6. beaunino zegt:

    Like!
    Nog vier maandjes, dan blog ik ook twee jaar. Ik kan me totaal niet voorstellen dat ik er ooit mee zou stoppen.

  7. Suskeblogt zegt:

    Er kan veel veranderen op en rond een blog in twee jaar. De laatste twee jaar zijn er veel nieuwe gezichten bijgekomen die reacties achterlaten op mijn blog. Zo heb ik het graag.
    Ook ik gebruik soms fictie en realiteit door elkaar. Het zal voor velen een schok zijn dat Stinkertje echt bestaat.

  8. chrissebie zegt:

    Ik heb al verschillende bloggers irl ontmoet. Stuk voor stuk toffe mensen. Maar t is niet niet zo dat we daarom elkaars deur plat lopen. Veel succes met je blog , ik geniet er alvast zelf heel veel van!

  9. Heel erg mooi stukje! Fijn dat je zo geniet van het bloggen. En natuurlijk van harte gefeliciteerd! 🙂

  10. Ik vind je eerste logje wel leuk juist! En deze ook en een bijzonder verhaal

  11. heleen zegt:

    Om na een week hiermee te beginnen is toch prachtig! Ga nu maar eens bij Marion wat inhalen!

  12. Harrij Smit zegt:

    Van harte gefeliciteerd Thomas met de tweede verjaardag van je uitlatingenklep. Gelukkig heb je zoveel stof met de wereld te delen, dat je voorlopig nog niet in de Brugse mist zult verdwijnen! Hoewel…. ik herken het verschijnsel van ‘Anoniem’ wel – opeens kan het genoeg zijn. Maar zo zijn de Pannenkoekjes toch niet?

    • Het ‘verschijnsel Anomiem’ is niet wat je denkt. Ze zou maar al te graag reageren had ze dit fysisch aangekund…
      Dank voor de felicitaties.

      • Harrij Smit zegt:

        Ik bedoelde met ‘het verschijnsel anoniem’ mijzelf, omdat ik herkenning voelde met opeens ergens verdwenen zijn. Dat deed ik bij facebook bijvoorbeeld en bij LinkedIn en veel langer geleden bij Hyves, omdat het mij niet meer boeide en steeds meer begon te irriteren. En dat zou dus ook met bloggen kunnen gebeuren – maar er zijn daarvoor tot nu toe nog geen symptomen 🙂
        Dat het met jouw ‘anoniem’ een heel andere oorzaak had, is tragisch genoeg en wil ik beslist niet bagatelliseren.

  13. Menck zegt:

    Proficiat met twee jaar T. Pannenkoek! En wat dat plotse stoppen met bloggen betreft: tot u spreekt de heer en meester in deze materie. 😉 Ach, maar de verrijzenissen naderhand zijn wel leuk, zeg maar.
    Ik help je hopen dat J. zo nu en dan nog eens bij je op bezoek komt. Per slot van rekening is dit doorgaans een erg opbeurende stek.

  14. Nachtbraker zegt:

    Proficiat Philemon, en nog vele jaren… Ik lees je graag, jouw blog lezen is een echte ontspanning voor me. Doe zo verder 🙂

    Hartelijke verjaardagsgroet,

    J. Braker

  15. Joyce zegt:

    Ik kan hem gewoon liken hoor, mooie blog 🙂 En dat je ons nog maar lang mag plezieren met je verhalen, lees je graag!

  16. Brubeck zegt:

    Proficiat, Thomas.. Twee jaar en “een klets”. Dat is al wat, zeker om die fantasie niet te laten opdrogen. Fijne blog heb je.. en eentje die voor de nodige ontspanning én glimlach zorgt. Keep up !

  17. Kristien zegt:

    Zo kennen we je ondertussen. Als jij iets doet, doe je het goed. Geen half werk voor jou.
    Héél tof dat anoniem een mailtje stuurde.

  18. Billy zegt:

    2 jaar? Ik dacht dat je al langer bezig was, en ik volg je blijkbaar ook minder lang dan ik gedacht had. En normaal gezien kijk ik bij logjes die ik voor de eerste keer ontdek ook eens naar hun allereerste logjes. Moet ik bij jou overgeslagen hebben blijkbaar.
    Gefeliciteerd met deze mijlpaal, Thomas!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s