Thomas Pannenkoek – beeld van de maand

2

Jerome dacht allicht dat ik zijn uitdaging was vergeten deze maand. Nee, wat dacht je, beloofd is beloofd. Elke maand krijg je het Pannenkoek-beeld-van-de-maand. Vandaag stel ik je ‘Kom’ voor.

Aan dit beeld, dat vanaf volgende maand naar jaarlijkse traditie weer onze tuin zal sieren, hangt een kleine historie vast. We moeten hiervoor ongeveer twaalf jaar terugkeren in de tijd, naar de rondreis die we toen maakten in Thailand.

Na de reis, waar we de prachtigste stukjes natuur, tempels,.. hadden gezien werden we voor onze laatste dag gedropt in de miljoenenstad Bangkok. Het contrast met wat we de twee weken voordien hadden meegemaakt, meestal middenin de natuur, kon niet groter zijn. Van de ‘vriendelijke bevolking’ schoot niet veel over. Enorme flatgebouwen omsingelden ons, en we zagen niets anders dan een massa mensen die zich spoedde van punt A naar punt B. Veel armoede ook – bedelaars en mensen die onwaardige jobs uitoefenden om toch maar een bakje rijst te kunnen eten om door te spoelen met een flesje drinkwater.

Om een voorbeeldje te geven… Ik vond de toestand schrijnend waarbij ik die avond zeventig verdiepingen naar beneden daalde om een kleine wandeling te maken in de straat van ons hotel.  Doe ik wel vaker op reis, om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Aan de uitgang botste ik op een graatmager en blootsvoets meisje met donker omrande en betraande ogen. Ze was hooguit vijftien, en behalve een afgedragen doorzichtig kleedje droeg ze niks. Je zag zo haar naakte lichaam door haar kledij heen.”You want ‘massaas’, sir?” vroeg ze me bijna smekend, haar ogen in de mijne gebrand. Ik wou natuurlijk niet zo’n massage die ze voor ogen had, maar had niks bij om haar in plaats ervan een aalmoes toe te stoppen. Bij een wandeling in zo’n wereldstad heb ik nooit geld of papieren bij uit schrik overvallen te worden. Het meisje zag al vlug aan mijn blik dat met mij geen ‘business’ kon worden gedaan, en  glipte als een vis door de mensenmassa heen.

Een paar uur later zouden we richting luchthaven trekken voor de terugvlucht naar Brussel. Het ‘ongeluk’ wil dat onze vlucht volboekt was, en dat er vrijwilligers werden gevraagd om mits het ontvangen van een schadevergoeding een dagje langer in Bangkok te blijven. Wij zeiden daar uiteraard geen ‘neen’ tegen, en mochten terugkeren naar een ander poepchique hotel waar we een extra dagje werden verwend en ‘Bangkok by day’ konden ontdekken.

We namen een taxi naar het World Trade Center van Bangkok, en zijn zo we in de winkel terechtgekomen waar bovenstaand bronzen beeldje te koop stond. Het lachte ons toe vanuit de etalage. Voor een appel en een ei, bij wijze van spreken, namen we dit koopje mee. Het enige waar we aan twijfelden was het extra gewicht in onze bagage, want zoiets weegt al vlug meer dan twee kilogram.

“What’s his name?” vroeg ik bij de verkoopster.

“Don’t know… we call this animal ‘Kom’ in Thailand”

“So, ‘Kom’ it will be!” beloofde ik haar.

Sindsdien wordt Kom beschouwd als een huisgenoot, en mag hij elk jaar tussen de bloem- en plantenpotten staan op ons terras. Voor de foto heb ik hem even op schoot genomen. Zonder die dag uitstel in Bangkok was Kom nooit in ons gezin gekomen…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

66 reacties op Thomas Pannenkoek – beeld van de maand

  1. Inge zegt:

    Schoon venteke die Kom en mooi verhaal ook dat erbij hoort (behalve dat stuk van dat meisje dan…)

    • Het kan ook een vrouwtje zijn :), we zijn er nog niet uit. Wat ik beschreef over dit meisje was inderdaad minder mooi om mee te maken, maar helaas typerend voor zo’n wereldstad waar rijkdom en armoede schril tegen elkaar afsteken.

  2. bentenge zegt:

    Bangkok… Bangkok… Bangkok… een onvergetelijke confrontatie voor de 23jarige Bentenge.

  3. Rob Alberts zegt:

    Alsof ik in een spiegel kijk.
    Het is precies mijn houding als ik op mijn nieuwe beukenhouten bankje zit:
    https://robalberts.wordpress.com/2015/02/15/mijn-%CF%80-van-beukenhout/

    Vrolijke vakantiegroet,

  4. Pingback: Bang Kok/Kom tot “A”. | bentenge

  5. Myriam zegt:

    Kom, Kom, als jij buitenkomt bij de nazaten van Hieronymus, komt de lente er aan!!!

  6. Liese zegt:

    Kom, kom ollier! Het zou toch geen naam zijn voor een levend huisdier denk ik…

  7. Dat is wel een heel mooi verhaal aan dit beeldje!

  8. beaunino zegt:

    Het had gewoon zo moeten zijn…

  9. Mooi verhaal! Ik vind Kom echt een leukerd!! 🙂
    Thailand lijkt mij echt een super mooi land trouwens. Wil ik graag eens heen.

  10. Eilish zegt:

    Oei, ik moet ook eens werk gaan maken van mijn beeldfoto van de maand. Ik vrees dat ik vorige week enkel Jan Van Eyck in Brugge op foto gezet heb. We gaan de archieven eens moeten uitpluizen !
    Kom is mooi trouwens !

  11. Marion zegt:

    Een biddende kikker bij de heer Pannenkoek op schoot. Het moet niet veel gekker worden zo op de zondag….

  12. De Fruitberg zegt:

    Als je die op een bron zet heb je wel-kom. Mooi verhaal. Ben slechts één dagin Bangkok geweest in mijn leven, voor een zakenreis, heb niets van de stad gezien 😀

  13. Harrij Smit zegt:

    Wat een mensonterende contrasten zijn dat toch. Voor mij een reden om dit soort landen te mijden. Ik voel me daar schuldig of iets dergelijks, hoewel ik dondersgoed weet dat het mijn, jouw, onze schuld niet is.
    Helaas heeft een bronzen(?) kikker een betere en ruimere plek op de wereld gevonden dan dat meisje dat met zeer vele lotgenoten haar lichaam moet verkopen aan de rijke(n) die zich wel even voor een habbekrats met haar willen vermaken. Vies gevoel van. Bah.

  14. chrissebie zegt:

    Ja die zielige oogjes hé. Dat is de reden waarom ik niet naar India wil gaan. Ik moet eerlijk zijn in Phuket vorig jaar hebben we weinig bedelaars en zo gezien. We zaten ook ver weg van het drukke Patong waar de prostitutie welig tiert.

  15. Menck zegt:

    Behalve Thai street food bij uitstek, zijn kikkers in Thailand ook geluksbrengers. Je koopt ze in een zakje of netje om ze vervolgens los te laten in ruil voor geluk in de liefde, zaken of een goed karma. (Thai zijn erg bijgelovig.) Kikkers bidden dus om gekocht te worden en je geluk te laten brengen, maar ze bidden ook voor jou. Volgens mij ligt daar de betekenis van je beeld.
    (Trouwens: het zijn veeleer houten kikkers die hét Thais souvenir bij uitstek zijn. Door met een stokje over hun kop te wrijven, gaan ze “kwaken”.)

  16. Joyce zegt:

    Mooi verhaal Thomas en ja ik herken wat je verteld over Bangkok het contrast met de rest van Thailand is gigantisch…..

  17. Suskeblogt zegt:

    Best mogelijk dat onze lokale kikkerbevolking massaal naar je terras komt om er samen met deze te bidden.

  18. onderdeblauweregen zegt:

    Mooi verhaal met een mooi souvenir.

  19. heleen zegt:

    Prachtig verhaal, ja dan zou ik hem ook koesteren!
    Contrast is enorm, zeker in die landen. Maakt me altijd zeer dankbaar voor mijn leven…

  20. Nachtbraker zegt:

    Mooi verhaal, en merci voor je beeld van een beeld deze maand. In Afrika heb ik ook schrijnende toestanden meegemaakt, kinderen die vochten om een lege (!!) waterfles. Hadden ze nodig om water te gaan halen, enkele kilometers verderop…

    Ik hoop dat Plons jullie veel geluk brengt 🙂

    Gr,
    J. Braker

    • En op zo’n moment wil je in je eentje die miserie oplossen, maar dat lukt uiteraard niet. Als je er dan in slaagt zo’n vechtende kinderen eens te doen lachen heb je hen toch een momentje ‘leute’ bezorgd…

  21. Brubeck zegt:

    Ik las je blog en net daarvoor een nieuwsartikel van een gelijkaardig beeld waarin na röntgenonderzoek een echte mummie bleek in te zitten. Ik zeg maar zo.. best eens laten nakijken 🙂

  22. Anoniem zegt:

    Mij lijkt het eerder een kikker die om een kus smeekt.
    Heeft je vrouw dan niet genoeg aan één prins?
    😛

  23. els zegt:

    oei, die anonieme reactie hierboven was wel van mij hé!

  24. Billy zegt:

    Mooi verhaal, Thomas.
    En heeft Kom nooit voor nageslacht gezorgd?

  25. Myriam zegt:

    Dag Thomas, ik nomineer jouw blog voor de Liebsteraward. Morgen komt mijn blogpost online, met meer informatie hieromtrent. Ik nomineer je omdat je zalig schrijft, en ik altijd heerlijk moet lachen met je hersenspinsels.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s