Hiëronimus Pannecoucke – Een standje op het werk

2

Standbeeld van Achilles in de tuin van het kasteel van Sissi in Corfu. Gek hoe de bezoekers die ene voet van de arme man zodanig bepotelen en kussen tot hij totaal verkleurd raakte…

Men zou het bijna vergeten, maar er moet ook geld in het laatje komen. Vrijdag vandaag. Ik werd gisteren gebeld in verband met een interview voor De Brugsche Omroep. Dit gebeurt morgen pas – vandaag is een gewone werkdag. Ik zwier in recordtempo twee volkoren boterhammen met een snede kaas in een blad aluminiumfolie, trek mijn das recht en spring in mijn Hyundai richting O., mijn werkplek.

Meestal kom ik als eerste toe. Niemand vraagt me dat, maar ik ben een echte ochtendmens en kan me veel beter organiseren als geen mensen rond me lopen. Ons bedrijf verkoopt moto’s. Mij hebben ze lang geleden in de afdeling marketing ‘slash’ boekhouding gedropt. Om een voorbeeld te geven wat ik er onder andere doe: ruim dertig jaar geleden werden moto’s gepromoot met afbeeldingen als die van hieronder:

Ik vond dat dit beter kon. Een motor komt namelijk veel beter tot uiting als je een kleurenfoto gebruikt. Ik stelde voor iets als onderstaande presentatie te overwegen, waarvoor groen licht werd gegeven tot tevredenheid van de parochieraad van O.

Ik was niet alleen bij mijn aankomst vanmorgen. Chef zat mij op te wachten, geconcentreerd zijn krant lezend. Hij was daarbij op een enerverende manier met de vingers van z’n rechterhand op zijn bureau aan het tokkelen.

“Ha, Thomas, eindelijk…”

“Is er iets, chef. Ben ik te laat? Ik kom toch altijd ruim op tijd?”

“Klopt, mij hoor je daarover niet klagen. Ik zeg wel, dààrover hoor je me niet klagen”

Er was stront aan de knikker, ik  voelde het aan mijn water.

“Wat ligt dan wel op je lever, chef? Je kijkt zo mottig. Gooi het eruit dat je er vanaf bent!”

“Die manier van communiceren van je, Thomas, is een punt waaraan je moet werken. Heb ik je al heel vaak gezegd, maar daarover gaat het vandaag niet. Wat me meer stoort is dat je de laatste tijd niet meer zo geconcentreerd bent als pakweg drie maand geleden. Scheelt er iets? Is er iets waarmee je zit en waarbij ik je kan helpen? Tenslotte werk je hier nu al 33 jaar, veel langer dan ikzelf, en ben je een meubel geworden van deze onderneming.”

“Wat een eer om een meubel genoemd te worden, chef (ik vind dit niet echt gepast, maar wil dat niet laten blijken). Zie je mij dan als een antieken meubel met van die tierlantijntjes, een rococomodel dus, of gaat het eerder in de richting van de strakke lijn van Vera Peewee, de meubelontwerpster uit Denemarken die stilletjesaan de hele wereld aan het veroveren is?”

“Die Vere peepee, of hoe noem je haar, die ken ik niet. Wat dacht je van ‘Hiëronimus Pannecoucke’?”

“Ken je die? Echt waar, ken je die?”

“Neen, ik ken die niet, en die gast is mij alleen blijkbaar niet onbekend. Ik kreeg gisteren een onbestelde factuur terug gericht aan die Pannecoucke. Bij nader onderzoek bleek dat jij die had opgesteld. Een factuur dan nog voor driehonderd liter frituurolie, iets wat wij helemaal niet in stock hebben.”

“Heb IK die opgesteld? Kan niet…”

“JIJ heb die opgesteld. Pas op, een foutje kan iedereen maken, maar geef dit dan gewoon toe,we dekken het af en spreken er niet meer over. Zie het als een leermoment.”

“Nee chef, ik heb het niet gedaan, hoewel de figuur van Hiëronimus Pannecoucke me wel intrigeert. Ik ben namelijk…” Hij onderbrak me.

“Thomas, kijk goed naar het refertenummer onderaan de factuur. Jij bent de enige die factureert, en het ID-nummer van jou persoonlijk staat linksonder gedrukt. Denk je nu echt…”

“Chef, ik weet echt niet hoe…”

“Stop, Thomas, we zwijgen erover. Als jij zo hardnekkig volhoudt en alle bewijzen liggen voorhanden moet ik je wel een schriftelijke vermaning geven. Daar zijn geen verdere sancties aan verbonden, maar weet als je er zo drie krijgt, dan loopt het slechter af met je, mag je je boeltje pakken in dit bedrijf. Anciënniteit of niet…”

“Je doet maar, chef. Eerlijk vind ik het niet, maar blijkbaar heb ik hier niets in te zeggen. De chef-cultuur in dit bedrijf is van de jaren stilletjes…”

“Communicatie, Thomas, communicatie! Respect ook voor je oversten. Het recht om spreken heeft niks met leeftijd te maken, maar met ‘de rang’ van bepaalde mensen boven je. Onthou dit nu toch eens. We ronden hiermee af. Ga maar vlug aan de slag en we zwijgen over dit incident tegenover de collega’s”

“Dat is het allerminste dat ik zou gevraagd hebben, chef, want straks…”

Hij had zich al omgedraaid en ging zich een lokaaltje verderop wat bezinnen met de deur dicht.

 

Door mijn aanstormende reis zal de zoektocht naar Hiëronimus Pannecoucke voor twee weken worden onderbroken. Het vervolg lees je vanaf zaterdag 21 maart eerstkomend

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

32 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – Een standje op het werk

  1. beaunino zegt:

    Je moet er wel bij blijven hè, Pannekoek! (Als in: Toren C.)
    Fijne vakantie Thomas. Hou de ogen open hè?!

  2. Marion zegt:

    Ik wens je een goede reis. Wie weet wat je onderweg nog allemaal tegen en te weten komt. Dat frituurvet intrigeert me toch…

  3. Rob Alberts zegt:

    Fijne reis!

    En dat frituren leg je ons nog eens uit?

    Vriendelijke groet,

  4. heleen zegt:

    Een zeer creatieve denker, die dat ook nog eens in de praktijk kan brengen! Ik zou zeggen er ligt een hele marketing wereld voor je open, ga ervoor!

  5. Eilish zegt:

    Volgens mij ben jij overspannen, frietvet factureren en dat niet meer weten achteraf tsss
    Je hebt je reis meer dan nodig me dunkt. Geniet er van !!

  6. De Fruitberg zegt:

    Amuseer je op reis. Laat die Hiëronimus maar in zijn echte vet garen ondertussen.

  7. Myriam zegt:

    Ik geloof dat jij die factuur niet hebt gemaakt. Nè. Volgens mij is het een vrouwelijke collega die je een hak wil zetten omwille van de toch behoorlijk seksistische reclame die je maakt voor je moto’s ;). Dat of het is Hieronymus zelf die olie nodig had om zijn lang dode ledematen wat te versoepelen? In elk geval een goeie reis. Geniet ervan.

  8. Binnenkort frituur Pannecoucke?

  9. Suskeblogt zegt:

    Ik vermoed dat je voorvader deze blog zal overnemen terwijl je op reis bent.

  10. Harrij Smit zegt:

    Waarom nou niet gewoon toegeven, Thomas, dat je met de opbrengst van dat frituurvet die twee weken Texel hebt kunnen betalen! Daar kraait toch verder geen chef naar?

  11. Nachtbraker zegt:

    Ik had een ander standje in gedachten… niet eentje met je chef 😉
    Veel plezier op reis! Misschien vind je er wel sporen van Dhr. Pannecoucke zaliger??

    J. Braker

  12. Brubeck zegt:

    Lap, de spanning stijgt en er wordt al meteen een bordje “wordt vervolgd” opgehangen. Twee weken geen informatie over deze zoektocht ? Niets meer over de bestelde frituurolie ? Een goeie vakantie !

    • Naar het schijnt is de internetverbinding in Cuba zeer slecht (tot bijna onbestaand).
      Begrijp ik uit je reactie dat jij die frituurolie hebt besteld? Dan heeft mijn collega zich toch niet vergist, maar werd de factuur enkel naar het verkeerde adres verstuurd. Dank voor het oplossen van dit mysterie. Mijn chef zal er weer geen fluit van geloven, maar toch print ik je kattenbelletje af en zwier het morgen op zijn bureau.

  13. Oeps een standje op je werk… gelukkig ging je toen al snel op vakantie, even los van alles!
    Ik ga naar de volgende aflevering!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s