Nog eentje die vlucht…

2

Het zal voortaan beter ruiken als je een wandelingetje maakt door de Brugse binnenstad – er zal namelijk minder worden gebraakt. Sinds vrijdag is NACHTBRAKER zaliger, in de nasleep van een drietal mensen die hem de voorbije tijd zijn voorgegaan. Ik volg niet zoveel weblogs (een goeie twintigtal misschien) en zag eerst Brubeck verdwijnen, daarna Carrie (de wandelende donut), daarna  MENCK en nu mijn gewaardeerde stadsgenoot.

Brubeck en Carrie zijn teruggekeerd, maar (misschien begrijpelijk) op een eerder laag pitje. Het ene pitje al lager dan het andere :). Niet dat ik de beweegredenen niet begrijp van een blogger die er de stekker uittrekt. Menck bijvoorbeeld had het gevoel dat hij alles al had verteld, dat er geen garen te spinnen meer viel uit zijn dagelijkse bezigheden. In verband met Jerome (Nachtbraker) heb ik zo’n vermoeden, maar ik hou dit voor mezelf. Heb je dat ook niet dat je soms denkt dat je mensen zodanig goed kent dat je de waarheid tussen de lijnen kunt lezen?

In 2014 had Braker de uitdaging gelanceerd om elke week een fotootje te publiceren over onze buurt. Een zeer mooie uitdaging was dit, en vooral een bron van inspiratie voor bloggers die last hadden van het ‘leeg blad-syndroom’.  Wie van zijn stad/dorp/gehucht houdt weet er wel altijd iets over te vertellen, al is het maar over de dorpsgek of over een gebouwtje met een historisch verleden. Dit jaar vond hij de uitdaging om maandelijks een foto te maken van een beeld in je buurt. En staat niet overal wel een beeld, zijn er plaatsen waar geen twaalf beelden staan, zodat je de uitdaging kunt volbrengen met de vingers in je neus?

Op onze Cuba-reis maakte ik een paar, naar mijn mening, mooie foto’s van beelden. Ik wou er Jerome mee verrassen, want hij vond het wel fijn te merken dat mensen zich smeten in de uitdaging. Zijn dankbaarheid was enorm, getuige de ‘eerste prijs’ die ik eind december ontving, waardoor ik gratis mag komen vaatwassen bij hem. De eer was oorverdovend, maar ik heb de prijs niet ontvangen. Thomas P. is veel te nederig om zijn vuile potten te gaan afwassen. Dat hij het zelf doet, verdorie 🙂 !

2

Deze bijdrage is (tot de terugkeer van Jerome 🙂 ) mijn laatste bijdrage in zijn challenge voor 2015. De beelden zijn gefotografeerd op de begraafplaats van Havana, een enorm kerkhof met monumenten om ‘u’ tegen te zeggen. Het bovenste beeld moet een engel voorstellen die geland is op een toren met een kruisbeeld bovenaan. De betreffende engel is straalbezopen, en staat te waggelen, zich vasthoudend aan het kruis. Wie te dicht passeert loopt het risico een klodder kots op de schedel te krijgen. Niet doen, dus. In realiteit is dit een monument voor een twintigtal brandweermannen die zijn omgekomen bij een warenhuisbrand, ergens in de jaren zestig van de vorige eeuw.

Het onderste beeld stelt de Heer voor, met geknield op de grond zijn vriendin Maria Magdalena. Zij zou graag eens gaan shoppen in de straten van Havana, en vraagt de Heer of zij de autosleutels mag gebruiken. ‘Neem en Rijdt, mijn liefste, want shoppen is je Eeuwig Leven’. En ze ging haar gang.

2

Het beeld van hierboven heb ik vorige week in mijn header verwerkt. Ik vond dat de expressie op het gezicht van die engel iets krachtig heeft, moeilijk om in woorden uit te drukken. Dit beeld mag van mij perfect in onze tuin staan, bijvoorbeeld voor de zeventiende plant van onze ligusterhaag, kant tuinterras.

Het beeld hieronder heb ik een tijdje staan aanstaren. Qua illusioneel bedrog kan het tellen. Abstract, niet echt heel mijn ding, maar het heeft iets. Iets raadselachtig, dan.

2

Het valt me tegen dat bloggers er meer en meer de brui aan geven. De laatste week las ik wel bij meerdere de teneur dat ze minder energie in het lezen van logjes van anderen zouden steken,… Hebben ze last van de man met de hamer, of hebben we met zijn allen dringend de zon nodig? Zou wel eens het laatste kunnen zijn, vrees ik. Gelukkig hebben wij al twee weken kunnen profiteren van de Cubaanse zon. Dat kan niemand ons afnemen…

Nachtbraker en Menck, het ga jullie goed. Weet dat ik, zolang ik het wél zie zitten, de West Vlaamse eer hoog zal blijven houden met mijn ernstige bijdragen, dat ik voor een hoog niveau zal helpen zorgen op WordPress. En komen jullie terug, des te beter, breng dan een bak Leffe mee aub. Met dank bij voorbaat.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

48 reacties op Nog eentje die vlucht…

  1. Liese zegt:

    Inderdaad, de mannelijke garde stopt er precies mee de laatste weken? Als jij nu nog blijft dan is de balans nog enigszins in evenwicht, want er wordt wat afgekwettert op die vrouwenblogs! Iemand moet de boel hier toch een beetje relativeren zeker???

  2. Suskeblogt zegt:

    Geen nood, als West-Vlaming (Roeselare ligt ook in West-Vlaanderen, of wat dacht je ?) en man (mijn stoppelbaard overtreft die van elke oude non) ga ik ook door met bloggen. Dus stuur alle dames maar op mijn blog af.

  3. Menck haalt af en toe de stekker uit zijn blog wegens een voor de hand liggende reden: tijdsgebrek. Vooral tijdens het voorjaar heeft hij heel druk en dat is logisch te verklaren. Zijn beroep is nu eenmaal seizoensgebonden en in het voorjaar worden menig tuinen heraangelegd. Hij heeft er dus geen tijd voor. Het weze hem gegund want hoe minder tijd hij heeft om te bloggen, des te meer werk in andermans tuinen en dus financiële zekerheid (in tijden van crisis).
    Ik denk dat ik de foto uitdaging zal verder zetten. Mijn blog staat al een tijdje op een lager pitje maar dat was vooral omdat elke dag iets posten maar dat wil ik wel tot het einde van het jaar volhouden – bij leven en welzijn natuurlijk.

  4. Joyce zegt:

    Tja mensen die stoppen / vluchten…. Iedereen zal er zijn eigen redenen voor hebben. Maar ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het zelf wel lastig vind wanneer ik zelf ineens onderdeel van zo een zelfde vlucht lijk te zijn en wanneer iemand dan terugkeert (tot mijn vreugde) er ineens niet meer gereageerd wordt op mij. Dat terwijl ik in mijn optiek volledig los heb gestaan van diezelfde reden te stoppen. Nog altijd iets wat ik enorm jammer vind….. Anyways sorry dat was een stukje oud zeer wat even omhoog kwam zetten 😉

    Overigens de foto van die engel met Jezus, MOOI!!!

    • Het probleem dat je noemt is inderdaad lastig. Je kunt geen blog schrijven en enkel reacties krijgen – het is een ongeschreven wet (‘gewoonte’ klinkt minder formeel) dat je ook reacties achterlaat bij mensen die het bij jou doen. Dit is ook de reden waarom ik de blogs die ikzelf volg heel beperkt hou (een twintigtal actieve).
      Ik vind die beelden van de begraafplaats van Havana ook zeer mooi. Een beetje bombastisch in verhouding tot de armoede in het land. Een leuk wistjedatje is dat begrafenissen in Cuba gratis zijn, en dat iedereen recht heeft om onder zo’n monument te rusten. Voor twee jaar slechts, want daarna is het lichaam vergaan, en worden de resten weer verwijderd vanonder het monument.

      • Joyce zegt:

        Nou precies, ik doe exact het zelfde zou het niet bijhouden meer als 20 blogs te volgen. Kan het soms nu al amper bolwerken……
        En over die begraafplaats, klinkt boeiend. Best mooi zo een tijdelijke rustplaats 🙂

  5. Myriam zegt:

    Ja, het is echt jammer hé Thomas. Ik blog nu sinds een maand of vijf, en Menck, Brubeck en Nachtbraker volgde ik met veel plezier. Ik heb me in vlagen van wanhoop afgevraagd of het door mij is dat ze de brui er aan gegeven hebben? Dat ik een zodanig irritante volger was of zo? Maar zoveel invloed heb ik hopelijk toch niet. Jammer héél jammer. Maar Nachtbraker is toch al ergens anders opnieuw gestart meen ik? Geef er nog niet de brui aan hé Thomas, please? Een wanhopige blogster 😉

  6. Marion zegt:

    Myriam! 😀 Lachen. Maar goed, terug naar de stoppers. Het is jammer, maar ik kan me er zo ook wel wat bij voorstellen. Ik ben één van die personen die wat minder blogs gaat lezen, maar dat heeft inderdaad te maken met dat ik er zoveel volg. Ik hoef echter geen 30 reviews over dezelfde mascara te lezen. Gelukkig is jouw blog geen eenheidsworst, dus hier hoef ik me nooit te vervelen. Ik hoop dat je nog veel langer blijft bloggen hoor dan dit ene jaar…. Maar goed, het mot wel fun blijven, anders is er ook geen zak meer an. Edoch? Goed dan. Ik hou op met mijn gezwets en ga wat van die broodnodige zonnestralen op mienen kop laten landen. Fijn Paas Zondag!

    • Ik vind persoonlijk reviews over mascara heerlijk om lezen. Hoe weet ik anders welke soort ik aan mijn tanden moet smeren?
      Die zonnestralen hebben hier in ons eigen ‘menage’ verschrikkelijk deugd gedaan. Zp erg; dat ik daarnet de tuinmeubelen uit het tuinkot heb geflikkerd richting terras. Laat de zon maar komen, we zijn er klaar voor!

  7. tinyblogt zegt:

    Ja ik begrijp ze ook wel. Af en toe zit ik ook in een blogdipje, meestal gaat dat samen met de gezondheid die niet zo mee wil. En dan denk ik vaak: moet ik hier nu echt zitten zagen? Al heb ik soms wel goesting om mijn (Paas-!)ei kwijt te geraken door middel van het schrijven, maar ik wil weer niet té persoonlijk worden. Het is een dun koordje.

    Goed zo, van de foto op dat Cuba-kerkhof, ik zou net hetzelfde gedaan hebben.

    • Voor wie niet te persoonlijk wil worden (waarbij ik mezelf reken) is het inderdaad soms dansen op een dun koord.
      Als het eens slecht gaat, mag je perfect je ei lossen in een logje, waarom niet? Zolang je hele weblog een klaag- en zaagzang wordt, want dit schrikt een normaal lezer af.

  8. Harrij Smit zegt:

    Voorlopig gaat deze Hollander ook nog gewoon door, al zal het wel wat minder frequent zijn dan in de winter, want ook het buiten zijn – en op vakantie zijn – lokt en lonkt en gaat het ongetwijfeld winnen van al te veel uren achter de laptop. .

  9. Nachtbraker zegt:

    Prachtige beelden van die begraafplaats, Philemon! Dat soort beelden van engelen en andere religieuze figuren is echt mijn ding. Om even terug te komen op het bloggen: ik zie het stopzetten van mijn blog niet echt als een vlucht. Eerder als het afsluiten van een hoofdstuk, Een wijze Chinees zei ooit “The only constant in life is change” (maar dan wellicht in het Chinees), dus er komt wel iets nieuws. Ondertussen blijf ik je maandelijks bombarderen met irritante pianomuziek 😉

    PS: wanneer kom je nu eindelijk eens de afwas doen? De vuile potten staan ondertussen reeds tot bij de buren. Breng ook 7 pullen Dreft mee want ge zult ze nodig hebben 😉

    Zonnige lentegroet,
    J. Braker

    • Dan zou je op de begraafplaats van Havana zeker je hart ophalen. Om nog te zwijgen van het irreële beeld van oldtimers die gewoon tussen de kerkhofpaden rijden om een bloemstukje bij een geliefde te leggen.
      Je had indertijd het volste recht om een blog te beginnen, net als je nu het volste recht hebt om ermee te kappen. Die Chinees had gelijk, en zei dit (ik kan het weten, want ik stond erbij) in het Brugs: “Van ossan ’t zelfste te doen beginn j’n teènen te kruln”. En gelijk had hij.
      Ik zou je afraden die afwas te doen. Als de vaat nu al tot bij de buren staat, heb je nooit plaats genoeg om alles terug in een kast te draaien.
      Philemon

  10. Nachtbraker zegt:

    Ik vermoed trouwens dat jouw vermoeden verkeerd is (vermoed ik)…Al had ik misschien zelf gewenst dat dat vermoeden juist zou zijn (als we het over hetzelfde vermoeden hebben).

  11. Carrie heeft het dan ook druk, weet jij hoeveel tijd het vraagt om van mezelf een wandelende donut te maken :-)?? Mijn blog is een weerspiegeling van mijn leven en momenteel is mijn leven, werken, sporten en wat slapen 🙂 :-), dus niet zoveel te vertellen dat boeiend is,…..en ik heb eigenlijk helemaal niet zoveel fantasie dat ik verhalen kan verzinnen,……nochtans ik zou een blog met de idiote verhalen van het Paradijs kunnen vullen 🙂 :-). Maar ik blijf graag schrijven,…….

    • Toen ikzelf nog een hele bos haar had (ergens in de jaren twintig van de vorige eeuw) droeg ik ook een donut – ongelooflijk hoeveel werk daarin kroop !
      Ik denk dat voor veel mensen het leven samen te vatten is in werken-slapen-werken en in het weekend boodschappen doen, klusjes uitvoeren en de verplichte bezoekjes aan de ouders. Voor mij is schrijven ‘even ontsnappen’ aan die sleur…

      • Jij schrijft hier prachtig de essentie weer, dat is de werkelijkheid van het leven, gelukkig zijn er af en toe nog eens feestdagen die je het gevoel geven even te kunnen ontsnappen, maar jammer maar helaas niet aan de familiebezoekjes, 🙂

  12. beaunino zegt:

    Ik vind het best jammer dat meerdere bloggers er mee stoppen. Ik blog komend mei pas twee jaar, maar inderdaad, er komen veel nieuwe bloggers, maar er gaan er ook veel. Zelf heb ik natuurlijk wel een persoonlijk blog. Ik hoop niet dat ik teveel doorzaag, maar voor sommige mensen is dat misschien wel zo. Een mens is maar tot zoverre geïnteresseerd in de problemen van anderen. En zodra iemand voor zichzelf er niets (meer) uit kan halen houd het gewoon een beetje op met lezen en reageren. Zo zitten mensen nou eenmaal in elkaar, ik dus ook. Zodra ik uitverteld ben stop ik denk ik ook vanzelf.
    Prachtige beelden Thomas. Koudrwelvan!

    • Ik geef toe – bij mensen die blijven doorzagen en alleen maar het negatieve zien in het leven blijf ik ook weg. Hetgeen jij schrijft met al wat je hebt meegemaakt kan echt niet als ‘zagen’ worden gecatalogeerd, integendeel.
      Iemand als jij is nooit uitverteld 🙂 !

  13. Billy zegt:

    voor een bak Leffe zou ik het nu niet doen,
    maar om de Westvlaamse eer hoog te houden wél!
    Altijd jammer dat bloggers er een eind aan maken

  14. bentenge zegt:

    Na het lezen van Suske’s blogje dacht ik… even die like gaan weghalen bei den Pfannenkuche en een commentaartje nalaten. Die engel is inderdaad intrigerend. Ik vraag me af hoe het ganse beeld eruit ziet.

  15. Inge zegt:

    Toen ik met mijn blog startte (een maand of acht geleden) was dat vooral omdat ik met een babyzoontje zat die weende en pijn had en waarvoor we geen duidelijke oorzaak vonden. Ik wilde dat toen vooral van me afschrijven en er eventueel anderen mee “helpen” die in een gelijkaardige situatie zaten. Ondertussen is het tot wat meer uitgegroeid uiteraard… Een blogdip heb ik laatst ook gehad, ik bleef wel postten, maar soms heb ik er eerlijk gezegd geen tijd voor en dan zit ik te schrijven met een huilende baby aan mijn been en denk ik waar ben ik in godsnaam mee bezig? En voor wie of wat doe ik dit eigenlijk? Ik krijg meestal niet erg veel reacties maar zie gelukkig dat het met mijn statistieken wel goed gaat 🙂 want die ingeschreven regel is voor mij geen haalbare kaart… Ik volg maar een 7tal blogs écht (waaronder de jouwe) en de rest lees ik sporadisch want zoals Miss hierboven zei: het is zo al druk genoeg met werken, slapen en in mijn geval voor twee kinderen zorgen 😉

    • Met die ongeschreven regel bedoel ik gewoon dat je beter maar een handvol blogs volgt (zoals jij doet: een zevental) dan er tweehonderd te ‘volgen’, maar in feite nooit te lezen. Jouw blog vind ik ook zeer mooi – schrijf gewoon als je het ziet zitten 🙂 !!

  16. Soms komen bloggers ook weer uit het niets terug opduiken hoor.
    Wie graag schrijft blijft dat wel doen, zeker weten 😉

  17. De Fruitberg zegt:

    Mooie beelden/foto’s. Jammer dat ook nachtbraker er mee stopt, volgde zijn blog ook wel, maar niet direct actief. En hier blijf ik nog wel lezen 😀

  18. heleen zegt:

    Als je ooit wil stoppen met schrijven, ga dan in ieder geval door met je foto’s te publiceren. Misschien optie voor nieuwe baan? De wereld over reizen, foto’s maken en deze mogen plaatsten voor een aardig zakcentje? Ik stem voor!

  19. Brubeck zegt:

    Je titel klinkt eigenlijk negatiever dan de inhoud van je blog, Thomas. Dat zal zo niet bedoeld zijn, vermoed ik maar inderdaad, er verdwijnen wat blogs. Aangezien ik vernoemd word: zelf heb ik vorig jaar de verdwijntruc gedaan, om de periode Brubeck 1.0 af te sluiten. Een periode waarin ik mezelf verloren was, (te)veel blogs las, vond dat ik overal een reactie moest achterlaten en waarin ik dingen heb gedaan waarmee ik mijn dierbaarste geraakt had. Daarom dat ik onder die periode, de blog van toen en andere dingen een streep getrokken had.
    Mijn huidige blogfase is er eentje die ik zelf aangenaam vind: het schrijven is voor mij belangrijker geworden, ik “like” als de blog die ik lees interessant/grappig/goed geschreven is, maar zelf geen reactie kan verzinnen die zinnig is. Ik ben wat selectiever in het volgen van blogs, ik zit niet dagelijks meer op WordPress (vandaar mijn late reactie 🙂 ) En aangezien niets moet, zal er wel weer eens een pauze in het bloggen plaatsvinden. Of een volledige stop, ook dat kan. Er zijn immers veel mooie dingen in het leven buiten bloggen.

    Mooie foto’s trouwens. Benieuwd naar de andere foto’s van Cuba ook.

    • Amai, hier kon je een zeer uitgebreide reactie verzinnen, waarvoor dank.
      Ik kan je enkel op alle punten gelijk geven. De selectiviteit, een blogfase waar je regelmaat vindt, het ‘leven naast bloggen’. Mag ik je hierbij trakteren op een virtueel glas champagne!

  20. onderdeblauweregen zegt:

    Mooie beelden en foto’s daarvan Thomas!
    Andere genoemde bloggers kende ik niet, maar de blogs van Menck is merkbaar dat die er niet meer is, zijn blog las ik graag.
    Maar het leven buiten het bloggen en het internet sowirso is het belangrijkste goed wat mij betreft en dient ten alle tijden voorrang te hebben om zaken voor jezelf gezond te houden zal ik maar zeggen.
    En gelukkig is de blog van Thomas Pannenkoek er gewoon! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s