’n Oend is Hin Stroent

Wat is dit nu weer voor een titel, hoor ik iemand in de verte roepen. Kom dan wat dichter en lees wat er staat, het valt best mee. Trouwens, probeer de titel niet uit te spreken als je het West Vlaams niet echt machtig bent, want ik vrees dat het er niet op zal lijken. Volgende anekdote is echt gebeurd, beste lezer.

De laatste tijd is het een paar bloggers opgevallen dat af en toe eens een strontje opduikt in mijn logjes, dat ik ben blijven hangen in mijn anale fase. Geloof me of niet, maar veel te vaak gebeurt het dat ik geconfronteerd word met zaken als hieronder. Waarom overkomt het mij altijd, en niet iemand anders? Echt waar, er is geen verklaring voor…

Daar gaat ie.

Normaal werk ik verder in mijn middagpauze. Dit is de enige manier om me door de enorme berg administratie te hijsen. Liever dat dan om acht uur ’s morgens beginnen en na zeven uur ’s avonds de deur achter mijn gat dicht te trekken. Zo heb ik thuis nog wat quality time met mijn schat.

Als het écht mooi weer is, zoals de voorbije dagen, dan moet ik even naar buiten om verse lucht te happen. Zo ook die bewuste middag. Ik hees me in mijn jas en zette het op een stappen, richting de weidse velden van het plattelandsdorp. Ik was pas een paar honderd meter ver toen een bejaard koppel me opviel. Zij was klein en gedrongen, hij was zeker twee koppen groter. Ze keken in de verte naar een punt waar volgens mij niets te zien was. Een hobby als een ander, dacht ik, wat doen oudjes niet allemaal om de tijd te doden overdag.

“Ha, Paul,…” zei de oude man, “op dagelijkse wandel? Stap je toevallig deze kant uit? Wil je dan iets voor me doen?”

Op een plattelandsdorp kent iedereen iedereen. Vraag hen hier niet wie Thomas Pannenkoek is, want ze zullen het niet weten. Wat een rare naam ook! Toon hen een rare smoel met een grote neus, en ze zullen raden dat het Paul is. Vandaar dat ik met mijn naam werd aangesproken.

“Natuurlijk, Gilbert, wat kan ik voor je doen?”

Toen pas viel me op dat het gezicht van de oude dame in tranen stond. Gilbert keek eerder gelaten en vocht tegen de aandrang om zijn echte emoties te laten zien.

“Hewel, Paul, ons hondje is weggelopen. Zomaar, ineens. Maar kijk, daar verder op straat – daar ligt een donker hoopje. Ik denk dat hij onder een auto is gesukkeld. Wil je voor ons eens kijken en je arm omhoog steken als het hem is?”

“Allez, Gilbert, je denkt nu toch niet meteen het ergste?”

“Ba how, ba how,…” klonk het in ons dialect.

“Natuurlijk, Gilbert, ik geef een teken…”

Mijn voeten stapten vlugger dan anders. Wees gerust, als één iemand kan stappen als gek dan is het wel Thomas Pannenkoek. Mensen maken er soms grapjes over en vragen of mijn manier van stappen als ‘snelwandelen’ kan worden bestempeld. Je weet wel, die discipline op de Olympische Spelen waar mensen met hun gat schuddend wandelen op een grappige manier als in een oude film van Comedy Capers (onbekend bij de jongeren). Als leermoment een videootje hieronder…

Opnieuw ernstig nu, want herinner u: de hond van Gilbert en Magda is weggelopen, en men vreest dat hij een paar honderd meter verderop platgereden is door een auto.

In geen tijd naderde ik het deels platgereden voorwerp op de straat, en zag al vlug dat het niet over het kadaver van een hond ging. Op een vijftigtal meter afstand ontwaarde ik al een collectie ferme paardenmest. Dit werd bevestigd toen ik er helemaal naast stond en er gulzig van proefde om mijn gelijk te bevestigen.

Wat was het afgesproken teken alweer? Dat ik het niet meer wist, geloof me of niet. De stress van op de werkvloer doet me soms zaken vergeten. Ik stak mijn hand omhoog en zwaaide ‘neen’. De glimlach op mijn gezicht zullen ze niet hebben gezien vanop die paar honderd meter, maar ik zwaaide echt ‘neen’ en maakte mijn wandeling verder af.

Pas later realiseerde ik me dat Gilbert had gevraagd mijn arm omhoog te steken als het effectief de omver gereden hond was. Shit. Hopelijk heb ik die mensen geen bijzonder angstig moment bezorgd door mijn arm op te steken…

Hopelijk ook is het diertje veilig thuisgekomen. Zo’n hond is een vriend voor oude mensen, wat niet kan gezegd worden van ‘het ding’ dat op straat ligt en waarvan werd vermoed dat het Bobby zou zijn. Want, wees eerlijk, een hond is geen stront (zoals ook al duidelijk uit de titel van dit stukje blijkt).

Documentatie: http://nl.wikipedia.org/wiki/Anale_fase

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie. Bookmark de permalink .

62 reacties op ’n Oend is Hin Stroent

  1. Suskeblogt zegt:

    Heb je ook even rondgekeken om te zien of er geen chinees of Thais restaurant in de buurt was? Wie weet stond dien hond de volgende dag op het menu.

    • Jajaja, ik heb heel goed rondgekeken, én keek ’s anderendaags zelfs naar het menubord van de dagschotel. Geen hond op de kaart, wel een vorm van exotische chocolade-mousse met een vreemd geurtje.

  2. Inge zegt:

    Ocharme… Ik duim mee dat het hondje alsnog heelhuids is thuisgekomen.

  3. mrsbrubeck zegt:

    Nergens goed voor die stress…maar eigen aan de sector waarin je werkt 🙂

    • Mrs, mag ik Mr ervan verdenken dat hij enige inspraak heeft gehad in deze reactie? 🙂 🙂 Blijven gissen maar!
      In de grond heb je echter wel gelijk – de stress is effectief eigen aan mijn sector (naast veel andere sectoren)

  4. mrsbrubeck zegt:

    Helemaal niet…hij is zelfs niet in de buurt 🙂

  5. beaunino zegt:

    Agosh, die arme mensen. En niet even verder zoeken Thomas? Wel je prioriteiten stellen hoor, de hond gaat voor de baas. Kennen jullie dat gezegde dan niet?

  6. Wildcard zegt:

    Wie weet voelde dat hond ook de lente opkomen en wou het zijn gehoorde verhalen over “the bees and the birds” eens in de praktijk toetsen 😉

  7. Marion zegt:

    Blijven hangen in mijn anale fase…. Deze … echt, deze heb ik nog niet eerder gehoord. Om in te lijsten!

  8. tinyblogt zegt:

    Ik zal al klaar om “ocharme da beistje” te schrijven, maar gelukkig, ’t was stront. En die anale fase, ja die had ik al héél lang door. Regressie is het vast bij jou… Zoek dat maar eens op 😉

  9. Myriam zegt:

    Ik spreek vloeiend West Vlaams Paul, dus ik kan het vlekkeloos uitspreken 🙂 En smaakte dat zo een beetje die gulzige proeverij? Ik heb vernomen dat er een bejaard koppel dood gevonden is op straat in een plattelandsdorp in West Vlaanderen. Ze waren dood neergevallen nadat één of andere pippo naar hen had gezwaaid.
    Hahahaha, je hebt anale fase opgezocht op wikipedia. Hahahahahahahaha

  10. Ach ja, als je dit soort dingen meemaakt snap ik wel dat je in je anale fase blijft hangen.
    Vind het echtpaar wel sneu. Hoop dat hun hondje weer veilig thuis is.

  11. Je bent zeker dat het Hieronimus niet was?

  12. Rob Alberts zegt:

    Wat komt er na de anale fase?
    Vragende groet,

  13. Liese zegt:

    Hopelijk hebben ze het vermeende lijkje niet willen oprapen…

  14. Ocherekes die menskes, lief van je dat je even bent gaan kijken . Hopelijk is het hondje terecht.

  15. Brubeck zegt:

    Vergeten wat het afgesproken teken was, ik wilde nog schrijven dat het eigen is aan de stress van de sector waar je in werkt, maar iemand was me al voor. 🙂

  16. kakel zegt:

    “Ze keken in de verte om de tijd te doden, haha.
    Comedy Capers! Je zult het niet geloven, maar afgelopen week dacht ik (toen ik niet kon slapen) ik ga toch eens op youtube kijken of ik het kan vinden. Vergeten natuurlijk 🙂
    Uit wandelen gaan met een hond is pas ontstressend, maar helaas, hij is dood.
    Je schrijft zó leuk!
    groetjes kakel

  17. Mama Marijke zegt:

    Ach die arme mensen! Hopelijk hebben zij hun hondje terug!

  18. Ik snap nu de titel… knap toch voor een Hollandse? ;-).
    Wel zielig voor die mensen, ik zou toch echt willen weten of ze hun hondje terug hebben gevonden. Jij niet?
    Nou ja, ze zeggen dat vrouwen nieuwsgieriger zijn dan mannen hè…
    Maar dan die anale fase, zorg maar dat je er snel doorheen bent hoor, want stront proeven is niet gezond brrrr…

  19. Sabine zegt:

    Heel leuk geschreven! In je anale fase blijven hangen… 🙂 Ik heb wel te doen met die twee oudjes hoor. Ik hoop maar dat hun geliefde beestje weer veilig en wel teruggekeerd is.

  20. lisoverseks zegt:

    Pannenkoek in zwembadpas. Nice.
    Freud wist wel raad met feces fases.😉

  21. Billy zegt:

    die stroent’n vind je in Brugge wel vaker dan elders, met al die koetsen die door de straten rijden. Eigenlijk wel een strontstad… 😛

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s