Hiëronimus Pannecoucke – wat ik wou zeggen…

Jawel, we komen goed overeen, mijn schat en ik. Maar toch zou ik liegen met de bewering dat het bij ons nooit eens stormt. We zijn een koppel, maar nog steeds twee individuen uit andere vaders en moeders. Een ruzietje komt steeds minder vaak voor, maar uitgesloten is het nooit.

Herinner je de romantische scène in de tuin, toen we beiden lagen te genieten van de zonsondergang, een glaasje cava bij de hand. Dat zijn van die momenten die je opschrijft in gouden letters in het Boek Van Onze Eeuwige Liefde. Er kwam een moment dat ik mocht horen teveel bezig te zijn met die zoektocht naar Hiëronimus. Dit ogenblik was ideaal om op te biechten dat ik toch al heel wat geld aan die queeste heb besteed.

Wat voel ik me nu goed bij R., en tegelijk slecht. Nog nooit in ons huwelijk heb ik iets achtergehouden, dus ook niet financiële débâcles of investeringen ‘waar zij niet van weet’. Het gebeurt wel vaker dat ik een vriend iets zie kopen en dat hij me zegt: “Sjjt tegen mijn vrouw, ze mag het niet weten.” Flauw, vind ik dan, want waarom zoiets verzwijgen in je relatie? Niet aan mij besteed.

Ik wou het haar dus vertellen toen we in het gras lagen, maar ze legde haar vinger op mijn mond. “Sjjt!” zei ze, “laat ons genieten van dit moment’.

Die ochtend kon ik het niet langer verzwijgen. We zaten half slapend te kauwen op ons ontbijt. Er hing een stilte die te snijden was.

“Schat, ik wou je iets vertellen rond die zoektocht, maar het is er niet van gekomen omdat het moment zo mooi was”

“Daar zeg je wat, Paul, was me dat een romantisch moment. Welke zever zou je hebben verteld om dit te verknallen?”

“Wel, het gaat over ‘geld’, eigenlijk…”

“Pfft, geld kan aan mijn reet roesten. Zo’n zonsondergang komt maar drie keer per jaar voor. Tenzij het een schrikkeljaar is dan, natuurlijk, dan beleven we dit vier keer”

“Even serieus nu…”

“Wacht, ik laat eerst een wind”

Waarlijk, daar weerklonk een prachtige wind door de woonkamer. Precies de aanzet van een lied van Stromae.

“Schat, mag ik je van harte feliciteren met dit oraal kunstwerk?”

“Dank je wel, als je wil probeer ik het nog eens”

“Hoeft niet, schat, ik wou nu toch echt iets ernstigs vertellen”

“Zo saai. Maar doe dan, hé, als je het per sé kwijt wil…”

Toen heb ik van a tot z alles verteld wat ik al heb uitgegeven in de zoektocht. Van het etentje bij Kareltje tot de reistas met dure inhoud, tot de kredietkaart die ondertussen nog enkele keren is gebruikt. Drie keer in Chang Mai en vijf keer in Phuket. Eigenlijk begon ik me wat zorgen te maken in dit verband, want iemand die zo lang in een kist heeft gelegen zal zich niet ledig houden met het bezoeken van minder fris ruikende massagehuizen (want zoveel had ik al opgezocht op het Internet).

Mijn lieverd schoon in de lach.

“Jij, Paul, een k-r-e-d-i-e-t-k-a-a-r-t bestellen in de bank? Steek je weg dat ik je zoek. Je bent de laatste vijftien jaar niet meer in een bank geweest, laat staan dat je er een kredietkaart zou bestellen. Daarbij, ik zou dit toch al hebben gemerkt aan de dagafschriften en zo?”

“Sorry, ik had je er moeten over spreken”

“Maak mij iets anders wijs, zeveraar !”

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie. Bookmark de permalink .

30 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – wat ik wou zeggen…

  1. Haha! Moeilijk blijkt vaak mooier dan je denkt ;-))

    Fijn weekend…

  2. tinyblogt zegt:

    Nu moet je toch eens uitleggen hoe je in ’s hemelsnaam een ‘oraal’ kunstwerk maakt met je gat. Wind komt toch niet door de mond? Ge ziet toch ol oekd genoeg vo ’t verschil te weten tusschen oraal en anaal? Of ziek ik were ni mee?

  3. tinyblogt zegt:

    En ’t is joen blog hé pietje… euh, Paultje. Doe mo je goeste! 🙂

  4. Myriam zegt:

    Hahahahaha, en ze gelooft je dan nog niet ook. Wel wel wel. Trouwens een wind is geen oraal maar een anaal kunstwerk, als je dat zo wil noemen toch 😉 Zo een romantische momenten, als je er zo drie per jaar kan meemaken ja dan ben je echt wel goed bezig Thomas. Het is trouwens lang geleden dat ik Hieronymus nog gezien heb onder mijn magnolia. Hij is toch niet ziek geworden van bezoekjes aan vieze massagetempels?

    • Ga je ook al beginnen met ‘anaal’ kunstwerk 🙂 ? Jaloers dat je het zelf niet kunt, dat is het! Ik hoorde van je man dat je winden klinken (ofwel) als het soppig stappen met de laarzen in de modder (ofwel) als een verstopte misthoorn. Van mijn schat klinkt het als de Zevende van Beethoven met een vleugje Brahms. Zoiets noem ik niet ‘anaal’, ook al komt het uit de onderste gelederen.
      Eerlijk gezegd heb ik Hiëronimus nog nooit gezien. Hopelijk houdt hij zich wat koest in die massagetempels waarvan je spreekt…

  5. beaunino zegt:

    “Zo saai, maar doen dan, hè, als je het persé kwijt wilt” …..herkenbaar ;-))

  6. Je vrouw weet blijkbaar niet dat je kredietkaarten nu ook via internet kan verkrijgen.
    Scheten laten waar Mozart jaloers van wordt: straf.

  7. Harrij Smit zegt:

    Nou zit je toch wel van kop tot kont onder de orale shit, man 🙂

  8. Blijkbaar ben je nog niet van alle markten thuis.

  9. De Fruitberg zegt:

    Nog wat extra geld uitgeven dan maar, tot ze je gelooft

  10. kakel zegt:

    Big spender! Je vrouw is nog steeds van je onder de indruk maar niet van geld. Dat zijn volgens mij de besten 🙂

  11. Joyce zegt:

    Moehahahahaha reageerde iedereen maar zo kalmpjes 🙂 Je mag blij zijn met je liefste, mijn reactie had minder begripvol geweest vrees ik 😉

  12. Brubeck zegt:

    “Geld kan aan mijn reet roesten”.. prachtig motto !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s