Hiëronimus Pannecoucke – Vervelende aankomst in Phuket

Reizen naar Azië is vermoeiend, die uitspraak is nog een understatement. Het is mijn favoriete bestemming bij uitstek, maar de lange vlucht is toch altijd te ontzien.

Uiteindelijk is alles nog redelijk vlot verlopen, met uitzondering van de passage langs de douanediensten. Net wij werden er uitgepikt voor een grondige controle. Elk bagagestukje werd bij wijze van spreken onder de loep genomen, nadien moest ik me nog uitkleden. Een potige Thaise dame in politie-uniform wou de wijsvinger van haar latex handschoen diep in mijn hol steken om te checken of ik er niks had verstopt. Brugse pralines bijvoorbeeld of zware artillerie. Wat steekt een mens allemaal in de anus? Ikzelf nooit iets, maar dat kunnen de Thai natuurlijk niet weten.

“Is this really necessary?” vroeg ik haar voordat ze tot actie zou overgaan.

“Shut up and lean forward!” blafte ze me toe.

Ik volgde haar instructies op, maar spande mijn billen stevig op. Niet meer dan een natuurlijke reflex, want Ik heb heilige principes. Een lichaam heeft ingangen en uitgangen, en die moeten worden gerespecteerd. Mijn hol bijvoorbeeld is een ‘uitgang’, en niemand komt daar binnen.

“Stop sabotaging me, of I try it with two fingers!” blafte ze opnieuw, waarbij ze haar wijs- en middenvinger naast elkaar voor mijn ogen hield. Ik probeerde een afleidingsmanoeuvre door een gespierde wind te laten vliegen.  “Sorry, m’dam, the noise escaped without my instruction”. Wat een dom excuus was dit nu, maar meer kon ik niet uitbrengen. Deze actie werd maar met mate geapprecieerd. Het rook in de ruimte naar verteerde kool en verschraalde wijn, niet echt aangenaam eigenlijk. En toch: het manoeuvre lukte, want ze hield het voor bekeken. Ze wierp nog een indiscrete blik op de voorkant van mijn naakte lichaam en schoot in de lach. Kon het nog meer vernederend?  Beschaamd trok ik in luttele tijd mijn kleren weer aan en slofte ongemakkelijk naar de lobby waar mijn lieve dame op me stond te wachten.

“Waren ze nog lastig, misschien?”

“Eigenlijk wel, er was er zo eentje die haar vinger in mijn hol wilde persen!”

“Typisch, gelukkig is mij dat bespaard gebleven!” Zei ze eerst serieus, maar toch barstte ze nadien in een proesten uit. “Is het écht zoals in de films? Ik bedoel: staan daar drie-vier mensen rond je terwijl…?”

“… euh, laat maar…”

We namen een taxi naar ons hotel. Onderweg zag ik de neon-verlichting van het hotel waar de gebruiker van mijn kredietkaart minstens een paar boekingen had betaald. Naast ons hotel zelfs een verdacht uitziend massagehuis waar ook een paar honderd Euro van me in de rook is opgegaan. Er stonden drie meisjes rond die passanten aanspraken. Het was duidelijk: ver zou ik niet moeten zoeken voor meer inlichtingen over Hiëronimus (of wie zich voor hem voordoet).

Pas bij het verlaten van de taxi viel mijn Euro toen de defecte neon-lichten van het hotel in mijn ogen flikkerden.  “HP Hotel Phuket”. Die H P waren nu wel heel toevallig de initialen van Hiëronimus Pannecoucke. Of bestaat toeval echt??

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

39 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – Vervelende aankomst in Phuket

  1. chrissebie zegt:

    K zou zeggen, Joehoe Phuket, want zelf vind ik het daar schitterend, maar gelukkig hebben ze bij mij hun handen thuis gehouden.! Als je “echt ” in Phuket zit, veel plezier !

  2. Inge zegt:

    Misschien onderzoeken ze standaard alle Bruggelingen gewoon maar in de hoop er effectief pralines te vinden… Wie weet? Ik zal het maar bij het veilige Nederland houden dit jaar! (Al spreekt dat Thaise binnenland me ook wel aan)

  3. Vreemd dat ze er niet aan gedacht hebben om je neus te controleren want met zo’n reukorgaan zou je daarmee toch ook het één en andere kunnen smokkelen. 😛 Eigenlijk is het niet wat sommige toeristen mee nemen naar daar dat telt, maar wat ze mee nemen naar huis dat ze beter zouden controleren. Wat sommigen mensen mee nemen als souvenir, tart soms elke verbeelding.

  4. Mrs. Brubeck zegt:

    Je zal er verschrikkelijk verdacht hebben uitgezien wss 🙂 en die dame die jou mocht betasten vond jou gewoon een lekker ding
    🙂

  5. Harrij Smit zegt:

    Ik heb geen idee waarom, maar terwijl ik jouw relaas las, kwam het idee in mij op dat jouw voorzaat zich wel eens ergens in een hol verstopt zou kunnen hebben. Misschien toch nog maar eens een vervolgonderzoekje laten doen 😀

  6. Sabine zegt:

    Thailand stond al niet zo hoog op mijn lijstje 😉 Maar wie weet ga je me in het vervolg toch nog overtuigen 🙂

  7. heleen zegt:

    Wat jij toch allemaal moet ondergaan…
    Maar de aanhouder wint!

  8. beaunino zegt:

    Duidelijk op het juiste spoor Thomas! Alles voor de goede zaak hè!?

  9. Myriam zegt:

    Hahahahahaha, ik begrijp je opmerking van vorige week. Great minds think alike Thomas. Heeft HP daar nu al een hotelketen opgezet ook. Misschien krijg ik wel korting? Hij logeert hier nu al zo lang regelmatig onder mijn magnolia…

  10. Brubeck zegt:

    Dus ben je in theorie erfgenaam van een grote hotelketen ??? Vandaar die keuze voor 4/5de (wat je krijgt als je in tegengestelde chronologische volgorde blogs leest 🙂 )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s