Spruiten hebben geen klokhuis in Absurdistan, zeker niet als het buiten binnenregent in de droge woestijn

2

Marion van Kladblog vroeg me ooit waarom ik etalagepoppen fotografeer. Mijn antwoord was heel eenvoudig: als ik met mijn schat op reis door een stad slenter en zij heeft zin om te shoppen, dan heb ik daar meestal geen zin in. Het kan al eens gebeuren als koppel dat voorkeuren uiteen liggen, en aan shoppen heb ik nu éénmaal een hekel. Dan verveel ik me te pletter in die kledingwinkels. Als ik dan in één van die ‘pfffft-alweer kleren’-locaties rondslof durf ik al eens te experimenteren met mijn fototoestel om een winkelpop te fotograferen. Meer reden zit daar niet achter. Zo ook die keer in Zeeland (juni) dat we in een winkel stonden en ik de poster van hierboven zag hangen. De meisjes poseerden absoluut niet ugg-ly, waarna ik ze beloofde dat ze op mijn weblog mochten verschijnen. Bij deze, jongedames, invulling van mijn belofte.

Vorige week zaterdag was het heerlijk strandweer. We zouden het met die grijze dagen vergeten, maar de mooie zomerdagen waren er. We stonden weer geparkeerd op het plein waarvan ik twee weken terug een fotootje plaatste van het parkeerticket, en stapten na het strandbezoek terug in de auto om een hapje te gaan eten in het kleine stadje Groede. Met de groeten van Mariëlle en Martin Plant, van wie we drie naamkaartjes meekregen nadien. In een potje met dekseltje, samen met twee Zeeuwse babbelaars. Hilarische familienaam toch, ‘Plant’ ?? Hebben Hollanders een patent op.

Maar bon, voordat we aan tafel gingen zitten moesten we van de parking wegrijden. Het was er druk. Een Belgisch dametje, ik schat haar 38 jaar en vier maand, beetje gezet, sterrenbeeld steenbok, lid van de ‘VZW Het Keffende Aapje’ huppelde naar de parkeermeter om een ticket te kopen. Haar dochter huppelde haar achterna. Een jong meisje van veertien en zeven maand was ze, schat ik zo, Pearl brilletje op de neus en een zakdoek met gele bolletjes in haar broekzak. Ze droeg een bloesje van het merk Vera Peewee, of neen, die naam hoort in een ander verhaal thuis.In haar portefeuille stak een foto van haar liefje. Brecht heet hij, denk ik, en hij studeert houtbewerking. Of talen, dat zou ook kunnen.Of scheikunde, je brengt me in de war. In elk geval was hun relatie nog heel pril en onschuldig. Handje vasthouden in de cinema en een kusje op de wang bij het afscheid, je kent het wel.

“Moet je me nu echt overal volgen, zelfs tot aan de parkeermeter?” vroeg moeder. “Ik kan het echt helemaal alleen, wees gerust…”

Dochter trok zich daar niks van aan, integendeel. Kordaat bleef ze haar volgen. Moeder zag dat ik de scène observeerde, keek me in de ogen en zei: “Vakantie,…pfft…” En inderdaad: hoe erg moet het zijn om mee te moeten maken dat je eigen dochter je volgt naar de parkeermeter. Hier zouden straffen moeten op staan van minstens drie maand cel. Op water en brood, uiteraard. Of op gegrilde scampi met wat lookbrood. Wat moet het heerlijk zijn in een cel, zo af en toe.

Wij startten onze auto en kwamen aan de rij waar mensen stonden te wachten met hun ‘klutters’ (zijnde: Brugse term voor pasmunt) om een ticketje te scoren uit de automaat. Ik dacht ineens: “Verdorie, ik heb betaald voor een ganse dag, en met mijn ticket kan ik de volgende keer toch niks meer aanvangen”.  Ik reed traag en keek uit of ik het dametje met dochter niet zag. En ongelooflijk: raar maar waar, ze stonden de laatsten in de rij.

Waarop ik het raampje opende en zei: “Psssst !” Enfin, ‘zeggen’ kun je zo’n pssst ook niet noemen, maar hoe schrijf ik dit dan? Ik psssst-te, misschien? Of ik maakte het geluid van een urinerende ezel? Hoewel, maakt die dan een psssst-geluid of eerder iets anders? Over zoiets wordt zelden gepraat aan de toog bij de slager.

Het dametje kreeg me in de mot, en lachte naar me. Ik wenkte haar om dichter te komen…

“Hier, mevrouw, deze is nog de hele dag geldig – leg die gerust in je auto!”

“Maar mijnheer toch, dank je wel!” riep ze enthousiast, “dat scheelt weer twee ijsjes!”

“En,…” zei mijn schat naast me toen het raampje sloot en we weer verder reden, “moet ze geen tien minuten meer wachten in de rij, leuk voor haar…”

Dit alles scheelt natuurlijk vier euro in de gemeentebegroting van Groede (of Sluis), maar als je met zo’n klein gebaar iemand tevreden kan maken, hoe mooi kan het leven zijn, toch?

 

 

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

54 reacties op Spruiten hebben geen klokhuis in Absurdistan, zeker niet als het buiten binnenregent in de droge woestijn

  1. Rob Alberts zegt:

    Toch blijf ik mij afvragen: regende het of scheen de zon?
    Absurde groet,

  2. Zeg, hoe kan jij die leeftijden zo goed inschatten?? En Groede, nice place,..en ik zou willen dat mijn zoon mij overal volgde 🙂 🙂

  3. Marion zegt:

    En bedankt. Nu ben ik de hele dag aan het nadenken over hoe een urinerende ezel zal klinken. Lekker dan.

  4. Inge zegt:

    Ik heb ook zo’n stalker van een dochter maar ze is pas vijf en drie maand… Ik hoop dat ze het afgeleerd is tegen haar 14-de. Maar goed, ik denk dat je de vakantie van die mama weer een klein beetje beter hebt gemaakt. 🙂

  5. chrissebie zegt:

    Da’s lief van jullie. Wij zouden dat ook met de glimlach doen. Nu je het over sluis hebt, misschien geen slecht idee om vandaag eens daar naartoe te gaan.

  6. tinyblogt zegt:

    Eerst dacht ik dat het over mij ging… een schatting van 38 vond ik wel oké… en ik ben ook een beetje gezet (als ik overdrijf toch) en ook een Steenbok. Maar tenzij mijn lief zou veranderd zijn in een veertienjarige deerne, en mijn zoon was niet mee – want die zou je nog kunnen aanzien als meisje met zijn lang blond haar. Dus ’t was iemand anders die je plezier hebt gedaan. Lief, hoor!

  7. Eilish zegt:

    Ik heb dochters die te lui zijn om me te volgen naar de parkeermeter. ’t is overal iets hé …

  8. Joyce zegt:

    Psssst-te moehahahahaha ja idd goede Thomas hoe moet je dat omschrijven 🙂 Ik vind het een mooie daad van je; er zouden meer mensen zoals jij moeten zijn 🙂 Dan was de wereld weer een stukje mooier 🙂

  9. Dat is heel erg lief van jullie!

  10. Mrs. Brubeck zegt:

    Tot in Groede dan moest ik van B zeggen 🙂

  11. Myriam zegt:

    Helemaal mee eens, Thomas. Dat was een mooi gebaar. En mocht het typen niet zo lastig zijn, ik gaf nog wat commentaar, want dit blogje heb ik zooooo graag gelezen. Heerlijke nonsense

  12. Jaixy zegt:

    Prachtig gebaar! Brengt altijd een lach op iemands gezicht.

  13. onderdeblauweregen zegt:

    Hahaha, je bent goed in leeftijden schatten zeg! :p
    Leuk even een meevaller meegegeven aan de mevrouw! 😀
    Mocht er ooit een parkeerwachter of agent in de buurt zijn; sinds kort is het strafbaar om parkeerkaart door te geven. Voor jou als gever is er niet zoveel aan de hand, maar degene die het aanneemt riskeert een boete.
    ‘Ons bin zuunig’ zeggen ze over Zeeland (maar feitelijk geldt dat gewoon voor heel NL met dit soort stomme regeltjes).
    Maar ik zou het volgende keer weer lekker blijven doen (doe ik ook, zowel het geven als het ontvangen ;-))

  14. Sabine zegt:

    Leuk verhaal en een heel mooi gebaar. Een mooi begin van mijn ochtend 🙂

  15. beaunino zegt:

    We moeten elkaar een beetje helpen, zo zegt men. Jammer alleen dat je je muts vergeten was.

  16. Harrij Smit zegt:

    En daarmee deed je toch maar weer een absurd goede daad, Saint Thomas? Delen is immers het nieuwe hebben!!

  17. De Fruitberg zegt:

    Weer mooi geschreven.

  18. Zo mooi kan het leven zijn, met een grote glimlach gelezen. Vooral het schatten van de leeftijden maakt indruk ;))

  19. Billy zegt:

    je bent een echte lieverd, Thomas!

    🙂

  20. heleen zegt:

    Nou ben benieuwd of je hiervoor nog kan worden opgepakt! Of moeten ze je op heterdaad betrappen? Ik hoop voor je op het laatste!
    Maar een heel lief gebaar en ondanks dat dat meisje van 14 jaar en zoveel maanden nu vast een trauma heeft opgelopen van jou pssst uit een auto, zal ze je vast ergens dankbaar zijn dat ook zij een ijsje kreeg die dag!

  21. Irma zegt:

    Wat een heerlijke afsluitende zin! Mooie dingen!

  22. Liese zegt:

    veel te goed voor deze wereld gij! veel te goed!

  23. Ik krijg zelf niet eens de kans naar een parkeermeter te lopen als mijn dochter met me mee is ;-).
    Toch zo knap dat jij zomaar bijna zeker weet hoe oud die dames zijn en zo… Alle gekheid op een stokje, ik heb weer genoten van je vertelstijl… Mijn dag is weer goed!
    Nu nog even tijd maken op je vervolgverhaal in te halen, komt goed hoor.. echt!
    Fijn weekend alvast!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s