Hiëronimus Pannecoucke – terug naar huis

We hebben er deze week echt het allerbeste van gemaakt. Twee excursies geboekt in de buurt van Phuket. Leuke mensen leren kennen ook. Met dat koppel Zweden zijn we een avond op stap geweest. Ze beloofden zelfs eens langs te komen in Brugge als ze op bezoek gingen bij een (schoon)broer in Brussel. We zien wel hoe dat afloopt, want je kent dat van die beloftes… Gefietst hebben we ook, even weg van het drukke toeristische centrum van Phuket.

Ik ben op een vroege ochtend nog eens langs geweest in de telecomwinkel in de buurt van het hotel, waarbij het mannetje me nog wat details heeft verteld over zijn ontmoeting met Ronny. Ook bij Rose, het massagemeisje, heb ik een tweede massage geboekt waarbij ze me vertelde hoe droef Ronny wel was. Meer nog, hoe hij bij zijn laatste bezoek in tranen uitbarstte. Hoe hij overwoog zijn neus te laten behandelen bij een plastisch chirurg. Naar ze zich herinnerde dezelfde dokter die Michael Jackson aan een nieuwe neus had geholpen. Dat hij dit maar niet doet, want het moet maar een vreemd gevoel zijn om ’s avonds bij het slapengaan het kunstgebit in een glas te zetten naast het nachtkastje, en bijkomend een afneembare neus op een bordje ernaast.

“If that but good diarrhoea” antwoordde ik haar in mijn slechtste Engels. Ik had weer mijn dagje niet op dat gebied.

“You mean, sir? Ik don’t understand what you mean by that”

AAA1

“Euh, Rose, ‘als dat maar goed afloopt’, euh, ‘Let’s hope that works out good…”

Op een dag ben ik ook bij een boeddhistische priester te rade gegaan in een tempeltje. Hij schoor me eerst helemaal kaal, en stak me in zo’n rood kleed. “Sorry, sir, what do you..”  “Shut up”” blafte hij me toe. Na dit ritueel mocht ik mijn vragen stellen. Of hij Hiëronimus Pannecoucke had gezien. “No,” zei hij, en ik moest de tempel verlaten.  Raar was dat !

We wilden echt het vakantiegevoel nog even aanhouden. We moesten om 16u op de luchthaven zijn. De kamer werd opgeruimd. Het laken met de slogan werd weer naar binnengehaald. De muur met bordverf werd weer vakkundig door mij herbehangen in het prachtigste papier, en alle notitieblaadjes werden in alfabetische volgorde op elkaar gelegd en in een mapje gestopt. We hadden nog ruim tijd om een romantisch etentje te boeken op de vierentwintigste verdieping van het hotel, meteen ook het dak, met uitzicht op zee.

“Dat zouden we vaker moeten doen, schat!” zei mijn lieve R. terwijl ze een oester soldaat maakte. Ikzelf ben niet zo oester-achtig aangelegd. Het is een cliché-bezwaar, maar dat snot vind ik zo vies.

“Heel zeker. Deze reis had wel een kleine schaduw, namelijk de zoektocht naar Ronny, maar het beste eraan was heel zeker het romantisch samenzijn met je en het volledig weg zijn van die stress in België. Wat verlang ik naar dat pensioen over een jaar of zes…”

“Nooit doen, schat, nooit te ver plannen in de toekomst. Het is vandaag dat we leven, niet vanaf ons pensioen”

“Ikkeweet..”

“Ikkeook, dus…”

Na het etentje legde ik nog enkele sierlijke drollen in het porselein van de badkamer. Wat een mooie vorm hadden die. Met mijn smartphone nam ik er een paar foto’s van, wie weet om thuis een poster van te laten maken om boven de haard te hangen (die we niet hebben). Is eens iets anders dan een zicht op zee.

We trokken naar de luchthaven, waar het uitchecken vlotter ging dan de douanecontrole douane bij het binnenkomen. De potige vrouw die me bij het binnenkomen wou betasten lachte nu schaapachtig naar mij. “Sorry for me behaviour that day, I liked your backside and wanted to take a closer look to it…” Santé santater, daar was ik vet mee! Over achttien uur zouden we weer in Brussel landen. Een dubbel gevoel zou dit geven. Een mooie leuke reis gehad, maar nu weer naar de dagelijkse sleur.

En dat alles in combinatie met de zoektocht naar Ronny, waarbij ik al bij al nog niet ver gevorderd ben. Ondertussen zal het al vijftien augustus zijn. Mijn verlof nadert ook. Over twee weken verlaat ik ons Belgenland opnieuw, richting Portugal. Was is het leven toch hard, de ene reis na de ander!

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

30 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – terug naar huis

  1. Rob Alberts zegt:

    Ik blijf je volgen ook naar Portugal.

    Vrolijke vakantiegroet,

  2. Marion zegt:

    Portugal. Doet mij altijd aan het voetbal denken. Verrekte Portugezen.

    • Hoog tijd dat we met vakantie gaan, want onze batterij is volledig plat. We zijn al twee keer in Portugal geweest, naar onze mening het vakantieland waar we ons écht thuis voelen.
      Voetbal interesseert mij voor geen meter, vraag me dus niet of Portugezen ook voetbal kennen :)…

  3. Je zie gin echten bruggenlienk o je nie met een vèllo est gereëen.
    Zorgt er wel voor dat je op tijd bekomt van de jetlag want volgens wetenschappelijke studies gedaan door wetenschappelijke professoren aan wetenschappelijke universiteiten is het wetenschappelijk bewijzen dat jetlag je leven kan verkorten. Mensen die constant op reis zijn leven minder lang. (http://www.demorgen.be/reizen/reizen-maakt-meer-kapot-dan-je-lief-is-a2414690/)

  4. De Fruitberg zegt:

    Dus na de reis naar Thailand vond ze je achterste niet meer de moeite? Oei oei

  5. Brubeck zegt:

    Dus eigenlijk is de zoektocht gewoon een excuus om her en der in de wereld rond te reizen ? Dat moet ik hier thuis ook eens proberen te verkopen 🙂

  6. Harrij Smit zegt:

    Je hebt het er maar druk mee, Thomas, maar je zit hem nog steeds op de hielen. Wie weet kom je H. op het vliegveld nog tegen, terwijl jij naar huis gaat en H. incheckt voor Portugal – hopelijk ben je daar weer niet net te laat 😦

  7. Sabine zegt:

    Ik houd dus ook niet van oesters. De eerste keer dat ik er één at was in Frankrijk. Er zat zo’n vieze groene worm op maar de verkoper zei dat dat geen kwaad kon. Was meteen de laatste keer dat ik een oester heb gegeten.

  8. Jaixy zegt:

    Jammer zeg dat je m nog niet gevonden heb

  9. bentenge zegt:

    Ik vorder ook niet zo goed… ik geraak niet voorbij dat eerste stukje beeld, het blijft zich herhalen en ik blijf hopen dat ze naar mij toe komt gelopen.

  10. Veel plezier in Portugal. En niet teveel naar de vrouwen kijken hé 😉 Voor oesters pas ik ook – iets binnenlebberen wat nog leeft gaat boven mijn principes 🙂

    Ontspannen groet,

    J.B.

  11. Myriam zegt:

    Misschien moet je maar wekelijks een terugkerend item maken: Thomas’ drollen of zo met een overzicht van de productie van de afgelopen week;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s