Hiëronimus Pannecoucke – De Thuiskomst

Onze valiezen stonden nog niet helemaal binnen en daar stond weer die wijkagent aan de deur.

“Heb je me staan opwachten misschien? Hoe is dat toch mogelijk? We hebben een zeer vermoeiende reis achter de rug, en hebben echt geen geleuter van doen. Niet van de paus van Rome, niet van onze koning en dus zeker ook niet van jou. Weet je wat? Kom morgen eens terug, dan zijn we toch niet thuis.”

“Hoho, mijnheer Pannenkoek, wat rustig aan, man. Ik had je toch gezegd dat ik je dringend wou spreken ééns je terug was?”

“Ja, maar moet dat écht zo vlug? Komaan zeg…”

“Of je stapt nu rustig binnen en laat mij je volgen, of ik neem je mee naar het politiebureau. Het één of het ander, jij niest.”

“Nies ik?”

“Ik bedoel: jij kiest!”

Misschien had ik me inderdaad beter wat ingehouden. Als ik moe ben durf ik al eens kinderachtig en nerveus te reageren. Is al heel mijn leven zo, en zal nu niet veranderen. De enige mogelijkheid was om dat ventje inderdaad binnen te laten, te luisteren naar zijn gepreek en te hopen dat hij zo vlug mogelijk ons huis zou verlaten. Maar misschien was zijn bezoek nog zo slecht niet, en zou hij voorstellen om hulp te bieden in de zoektocht naar Ronny. Misschien zou hij alle politie-eenheden van West-Vlaanderen optrommelen voor een grondige zoektocht. In het bos van Tilleghem bijvoorbeeld, waar elke boom zou worden uitgeschud tot ze hem vinden. Tijd voor een nieuwe strategie: de vriendelijkheid zelve in eigen persoon mezelf moi-même, tijd om een masker op te zetten…

“Welnu, kom dan binnen. Excuseer mijn uitvliegen, maar zoals je hoorde: we zijn zeer moe. Wat brengt je hier?”

“Ten eerste heb ik een zeer droge keel,” antwoordde de wijkagent. Het is warm en ik heb een enorme dorst. Heb je zo niks in huis dat me wat verlichting kan brengen? Liefst geen water, vruchtensap, cola of van die brol, liever iets sterker. Een pilsje bijvoorbeeld, of een halve liter whisky?”

“In de koelkast staan een paar Leffe’s koud, kan ik je hiermee een plezier doen?”

“Bwjah.. eigenlijk wel. Kan er ook een boterham bij met kaas?”

“Ja, man, we komen net terug van reis. Wil ik anders eens vlug naar de bakker lopen om een broodje?”

“Neen, laat maar, ik mocht je niet meer laten ontsnappen zei de commissaris. Echt, wat jij hebt uitgespookt overtreft alles. Nooit meegemaakt, zoiets…”

“Heeft het iets te maken met mijn zoektocht naar een vermiste persoon?”

“Hoe bedoel je?”

“Laat maar, ik zeg maar iets…”

Ik spurtte naar mijn koelkast om een flesje Leffe, vond nog wat toastjes achterin de kast en besmeerde die met de inhoud van een vlootje Whiskas. Wat mosterd erop, en het zag er heerlijk uit…

“Mijnheer Pannenkoek, het probleem is als volgt…” Ondertussen nam hij een ferme slok van zijn Leffe, zo een die in het verkeerde keelgat schoot. Hij hoestte als een bejaarde hond op speed en groene brokken verlieten zijn keelgat langs de mond. Ik kon die net nog opvangen in een asbak die al jaren ongebruikt op de salontafel staat. Nog een geluk dat we die niet hebben weggegooid toen de laatste roker in onze zetel is gestikt in een worstje dat we ter versnapering hadden aangeboden bij een glaasje wijn.

“Sorry, mijnheer Pannenkoek. Mag ik na mijn bezoek die groene brokken meenemen naar huis? Ik wil die toch eens tonen aan mijn dokter. Ofwel laat ik ze drogen en eet ik ze nadien op als snoepje, we zien wel.”

“Neem gerust mee. Weet je wat? Neem ineens die asbak maar mee, want wij hebben die niet meer van doen. Maar zeg eens: waarover kom je eigenlijk zagen?”

“Omdat jij een rare knoert bent, mijnheer Pannenkoek. Er zijn drie betalingen binnengekomen voor GAS-boetes, terwijl we nergens een overtreding van je terugvinden. Weet jij iets dat wij niet weten??”

Die gasboetes waren het gevolg van de bekeuring die ik kreeg voor wildplakken aan de kathedraal van Brugge, maar ik zou die ‘brave man’ hieraan niet herinneren. Zwijgen zou ik, zwijgen in de hoop dat ik die drie boetes teruggestort zou krijgen.

De agent smulde van de toastjes belegd met Whiskas, en vroeg nog een tweede glas Leffe.

Begrijpen deed ik het allemaal niet meer. Gelukkig was ik nu gewapend met de informatie die ik in Phuket hazd bijeengeharkt. De getuigenis van Rose het massagemeisje en het rare ventje uit de telecomwinkel zijn sporen die niet te ontkennen vallen.

Vandaag ben ik te moe, maar vanaf morgen zoek ik verder, beste Ronny !

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

35 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – De Thuiskomst

  1. beaunino zegt:

    Bah, daar doe je toch geen mosterd op, een beetje mayonaise is veel lekkerder. Schiet lekker op nu, goed bezig!

  2. Rob Alberts zegt:

    GAS-boetes? Jij bent toch een eerzaam burger?

    Verbaasde groet,

  3. Als je zoveel scheten laat op straat dan krijg je inderdaad GAS-boetes. Eigen schuld…
    Een wijkagent met een droge keel: ik herinner me nog de vorige wijkagent. Wij noemden hem ‘Den Sherif’. Hij had een knoert van een snor dus als je hem zag voorbij rijden op zijn brommerke leek hij eerder een mislukte Hells Angel dan een flik maar hij weigerde wel overal waar hij binnen ging alcoholische dranken. ‘Nooit tijdens de diensturen’, verklaarde hij steevast. Na zijn diensturen dronk hij ook niet want toen mocht hij niet van zijn vrouw. Wel altijd vriendelijk in de omgang. Die van nu is blijkbaar geen verbetering.

  4. Harrij Smit zegt:

    Die Gentse Maigret zorgt misschien eindelijk eens voor een opening in dit middeleeuws dossier…

  5. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik sta elke keer weer stom te kijken waar je je fantasie blijft vandaan halen 🙂 p

  6. Myriam zegt:

    Reageer je enkel kinderachtig en nerveus als je moe bent Lomas Lannenloek?
    Maar wat een vieze vuile bedoening met groene brokken ed? Waar begraaf jij trouwens die mensen die overlijden als ze bij jou komen eten of drinken?

  7. De Fruitberg zegt:

    Het leven zoals het is ten huize van de Pannekoek-familie zit toch wel vol eigenaardige wendingen.Of is dit toch ten dele verzonnen, en geen weergave van de werkelijkheid ? 🙂

  8. Gasboetes?? Hoe kom je daar dan aan? Toastjes met Whiskas?? Gelukkig heb ik een sterke maag😉

  9. Sabine zegt:

    En dan kom ik dus net mijn bed uit. Ik had zo een honger…

  10. bentenge zegt:

    Zo goedkoop zeg… misbruik maken van de tranen van Teresa om me je logje te doen lezen !

  11. Heerlijk die humor en jouw geweldige beschrijven van! Je maakt mijn dag met een grote glimlach goed ;)) Fijne dag!

  12. Brubeck zegt:

    Ga je trouwens het einde van dit verhaal halen of zit je dan al achter slot en grendel ? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s