Thomas Pannecoucke – het gesprek met Dominique

In wat voor bizarre situatie was ik nu aanbeland. Zeikend nat stond ik te druipen in het Plaza-hotel van Brugge. Bij mij twee mooie Aziatische meisjes die de familienaam Pannenkoek dragen. Tot een uur geleden mij nog totaal onbekend, nu lijkt alsof zij de gouden sleutel zouden kunnen zijn die me naar Hiëronimus Pannecoucke zal leiden.

“Eerst een does, dan kleden we ons vlug aan en dan doen we een praatje samen. Goed?” vraagt Dominique me. Terug binnen de vijf minuten, dan is het jouw beurt.” Ze ging kordaat naar de badkamer en ontdeed zich al stappend van haar natte kledij. Ik keek beschaamd de andere kant uit.

Van mij duurde het douchen geen drie minuten, het voornaamste was me droog wrijven met een grote handdoek van het hotel. Kitty, duidelijk de grootste deugniet van de twee, riep op een zaagtoontje: “Unclie, hurry please, I have to do k-a-k-a-a-a-a-a”, gevolgd door een gedempte lach van twee meisjes. Ik nam een kamerjas die in een kast van die badkamer lag. Dominique had me de hint gegeven die te gebruiken.

“OK, nonkeltje, gaan we naar de lobby om wat bij te praten?” vroeg Dominique en dat vond ik niet eens zo’n slecht idee. Noem mij een seut, maar ik voelde me toch niet op het gemak als man alleen op een hotelkamer met die twee jongedames.

“Ja, graag…”

Kitty bleef op de kamer, en even later zaten we elk op een chique zetel in het salon.

“Doninique, de eerste vraag die in mij opkomt is waarom jij op afspraak kwam op de Eiermarkt, en niet de mannelijke stem die ik me uitgenodigd had om af te spreken.”

“Nonkel Tommy, die stem was niemand minder dan die van mijn vader. Ook hij is al ruim een jaar op zoek naar Hiëronimus Pannecoucke en toevallig kwam hij via een zoekmachine op jouw weblog terecht.”

“Je vader is dus logischerwijs ook een Pannenkoek? Nochtans zie jij er niet bepaald uit als een typisch West-Vlaamse…”

“Ja, ik ban ook een Pannenkoek – ééntje met confituur…”

We lachten beiden met dit flauwe mopje dat we in ons leven al tienduizend keer hebben moeten horen.

“Wat drink je trouwens?” vroeg ik haar.

“Pwoeh, het is nog een beetje vroeg, maar champagne kan er altijd in bij mij”

“Het is zes uur ’s morgens!”

“Geeft niet. Ober, twee champagne alstublieft! Of breng meteen een hele fles. Tja, nonkel Tommy, waarom mijn vader hier nu niet zit is een zeer lang verhaal. Hij is hier wel in Brugge, meer nog, hij slaapt in de kamer naast de onze, maar hij heeft op het laatste nippertje beslist om de afspraak aan zich voorbij te laten gaan. Te bang, teveel met zijn kop tegen de muur gelopen, te veel ontgoochelingen gekend. Al een hele tijd is hij dus op zoek naar de verloren Pannecoucke en telkens hij een spoor vindt loopt alles op een sisser af. Je kent hem trouwens beter dan je beseft…”

“Hoe kan ik je vader kennen? Er moet ergens een familieband zijn, anders noemde je me geen ‘nonkel Tommy’, maar waar moet ik die zoeken?”

“Willy. Zegt die naam je niks? Willy Pannenkoek”

“Willy…”

“Zarren?”

“Willy uit Zarren. Ja, the eagle has landed! Willy uit Zarren. De zevende zoon van mijn oom Marcel. Heb ik heel veel mee geravot in mijn jeugd, toen we de saaie conversaties tussen onze nonkels wilden ontvluchten. Hij Die Nooit Iets Goed Kon Doen Voor Zijn Ouders, hij die als puber vaak met zichzelf in de clinch lag en hij die er later helaas een lage zelfdunk op nahield.”

“Die Willy, ja. Hij heeft mij en mijn zus vaak het verhaal verteld hoe hij als twintigjarige  een harde keuze moest maken…”

“Toen hij zo oud was hebben wij een beetje het contact met nonkel Marcel verloren thuis. Een familieruzie of zo, vraag me geen details…”

“Ik ken die ook niet, al dat ik weet dat hij zich op een bepaald moment zodanig geïsoleerd had thuis dat hij geen uitweg meer zag. Vrienden had hij niet echt omdat hij niet mocht uitgaan, en zijn ouders vonden hem een grote nul. Hij had er alles uitgeperst om toch maar goed te scoren op de hogeschool, en dat lukte wonderwel. Maar wat ben je met een diploma als de rest… Enfin, hij zag het niet meer zitten. Op een avond stelde hij zichzelf voor de dubbele vraag. Ofwel sneed hij die polsen over (had hij al vaak aan gedacht) ofwel trok hij een streep onder zijn leven tot die dag en herbegon hij op een andere locatie, ver van zijn vertrouwde omgeving.”

“Gelukkig werd het keuze twee…”

“Zeg dat wel. Met zijn magere spaarcentjes regelde hij zichzelf een visum voor Thailand en kwam in Chang Mai terecht, waar hij een job vond als bediende in een internationaal transportbedrijf. Hij leerde kort nadien mijn moeder kennen. Wacht.. misschien heb ik een fotootje van haar bij… Kijk, dit is ze…”

“Holy poly! Ewel, Willy, je kansen zijn dan blijkbaar wel gekeerd in je leven…”

“Ja, we hebben een mooie mama. Nog steeds, trouwens. Ze heeft trouwens korte tijd gewerkt als fotomodel. Haar geboortenaam is Ho Chi Ki Wee, maar mijn papa vond dat ze met een meer Westerse naam beter zou doorbreken. Laat ons even proberen met ‘Vera Ki Wee’ zei hij, en zo geschiedde. Ze heeft vijf jaar meegedraaid in het circuit van de supermodels. Eén keer stond ze zelfs op de cover van Playboy. Een zeer brave foto overigens, want ze had geen zin om opendeur te houden met haar lichaam.”  Dominique lachte haar mooie witte tanden bloot bij het bekijken van het fotootje dat ze altijd bij zich draagt.

“Ik zou Willy graag nog eens ontmoeten…”

“Zul je zeker doen, nonkel Tommy…”

“Technisch gezien ben ik je nonkel niet echt…”

“Technisch gezien is een grasmachine geen mixer, maar je kunt er toch groente mee malen als je het toestel goed hanteert…”

“Ook juist, Dominique”

“Zeg toch Nikie, nonkel. Oei, ondertussen is het halfzeven en om zeven uur hebben we afgesproken aan het ontbijt. Ik ken mijn papa en hij is altijd een kwartier te vroeg. Nonkel Tommy, we zijn hier nog een week in Brugge. Ik doe er echt alles aan om mijn papa te overhalen om je toch eens te ontmoeten. Geef me jouw GSM-nummer zodat ik je kan contacteren als hij er klaar voor is, wil je?”

“Natuurlijk Nikie. Als jij nonkel Tommy mag zeggen, noem ik je Nikie. Heb je een blaadje bij?”

“Neen, maar wel een pen. Schrijf het nummer in mijn handpalm als je wil. Ik schrijf het straks over…”

“Alsjeblieft. En heel blij je te hebben ontmoet. Ook je leuke zus trouwens, al zag ik haar maar in een flits. Ik loop nog even mee naar je kamer om mijn hopelijk droge kleren op te halen…”

“Allez, nonkel, ga je niet naar huis fietsen in kamerjas? Flauw…”

“Zot!”

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Thomas Pannecoucke – het gesprek met Dominique

  1. De Fruitberg zegt:

    Een verrassende wending in dit verhaal. Ik dacht altijd dat je verloren neem Macr Coucke was, maar dat hij een stuk van zijn familienaam was vergeten

  2. Brubeck zegt:

    Ja lap, 3 afleveringen gemist en ineens is het aantal personages in deze saga verviervoudigd en duiken er overal Pannenkoeken op, zelfs in Aziatische vorm. Waar gaat dit eindigen ? En ja, technisch gezien kan je een grasmaaier gebruiken als blender (smakelijk gelachen met deze vergelijking) 🙂 🙂

  3. Je vind een verre neef terug maar brengt dat je dichter bij Hiëronimus? Nu nog een verloren neef uit Astralië, een nicht uit Amerika en een tante op de Zuidpool en je familie is compleet. 😛

  4. Sabine zegt:

    Leuke wending! Nu komen we ergens.

  5. Mrs. Brubeck zegt:

    Wat een familiesaga… Ik kan niet meer volgen 😦

  6. Volgens mij is Willy Pannenkoek familie van de schoonzus van de moeder van mijn tandarts zijn achterneef z’n loodgieter. Maar ik kan me ook vergissen. Eten Pannenkoeken trouwens ook wafels?

    Verwarde groet,

    J.B.

  7. Myriam zegt:

    Waaw, wat een plot twist

  8. Wat een wending, blijft een ding die zoektocht van jou…
    Ben wederom benieuwd naar het vervolg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s