Spekske Zal Nooit Meer Knorren

Het programma ‘Man Bijt Hond’ is bij ons in Vlaanderen al een paar jaar wijlen. In de plaats is ‘Iedereen Beroemd’ gekomen, een programma met dezelfde ingrediënten, maar nu totaal onafhankelijk van het productiehuis Woestijnvis. Dagelijkse kleine dingen verschijnen in een flits langs het scherm. Voor mij eenvoudig amusement om de werkdag te vergeten.

Ik volgde al enkele dagen het avontuur dat zich afspeelt in een tehuis voor mensen met een geestelijke beperking (De Horizon). Er werden enkele attributen bezorgd waarmee de bewoners op termijn moeten zorgen voor het maken van een dagschotel uit eigen kweek. ‘Balletjes met krieken’. Ze kregen hiervoor een varkentje, twee kriekenbomen en een moestuin.

Die laatste twee attributen zijn fantastisch voor de bewoners van het tehuis om iets creatiefs mee te doen. Het varkentje op zich ook, want het is te weinig bekend dat zo’n dier enorm aanhankelijk is en het als huisdier onbetaalbaar schattig is. Toen dacht ik: OK, men zal de groenten en het fruit kweken en voor de balletjes zoekt men wel een alternatief.

Natuurlijk, want het dier werd met open armen en alle liefde ontvangen. Er werd een hokje voor gebouwd en het werd ‘Lore’ genoemd.

Even later kwam een nieuwe medewerkster in het tehuis, die toevallig ook Lore noemt. Dat was verwarrend voor de bewoners, maar geen probleem. Het dier kreeg dan maar een nieuwe naam ‘Spekske’. Gaandeweg zie je hoe een mooie band wordt opgebouwd met het dier. Je ziet hoe sommige bewoners echt houden van het beest en er dagelijks een praatje tegen komen maken. Mooie televisie. Het dier groeit tot een volwassen exemplaar. De bewoners worden verteld dat het ooit zal worden geslacht en dat de balletjes vlees uit dit dier zullen komen. ‘Jammer’, hoor ik hier en daar een stem zeggen.

Wat ik nooit had verwacht gebeurde donderdag. Het hek van de schutting wordt geopend, en Spekske wandelt naar buiten. Kwispelend met het staartje, de kop vrolijk omhoog kijkend. Echt waar, je moest dat zien. Het dier wordt naar een aanhangwagentje geleid, waar het zonder morren instapt. Waarom ook niet? Ze vertrouwt de mensen om haar heen en denkt dat ze een uitstapje zullen maken. Sommigen van het tehuis gaan mee om wat zal gebeuren van dichtbij op te volgen. “Doe dat goed, Spekske”, roepen enkele bewoners die niet meegaan het dier toe.

Even later zie je hoe het dier staat te wachten om geslacht te worden. Ze kijkt over het hekken en ziet andere varkens naar een plaats geleid worden waar ‘het’ gebeurt. Op het volgende fragment zie je het lijk van Spekske op een band, klaar om naar de plaats te brengen waar het zal worden opgehangen aan een haak en in twee zal worden gekapt, klaar voor de volgende stap in het slagerproces.”Hé, dat is Spekske” roept iemand. Allicht niet beseffend dat het dier dood is.

AAA2

‘Waar denk je nu aan?’ vraagt een reporter aan één van de bewoners die het tafereel hebben aanschouwd. ‘Worst’, antwoordt die.

In het tehuis zelf staat een patiënt verdwaasd te kijken naar de plek waar het varkentje haar thuis had. ‘Ze is weg…’ mijmert ze. Gevolgd door ‘Nu wil ik een klein konijntje’.

Zoiets is onbegrijpelijk. Ik weet ook wel dat vlees niet aan bomen groeit, dat er dieren voor worden gekweekt en afgemaakt. Maar waarom in een tehuis voor mensen met een geestelijke beperking een lief huisdier opnemen, mensen zich eraan laten hechten en het dan naar de slachtbank voeren? Denkt niemand eraan dat dit gebeuren voor sommige patiënten kan zorgen voor een levenslang trauma? Hoe dom kun je zijn…

Noem mij een softie, maar mijn hart bloedde… En dat voor een stom varken? Jawel, dat voor een stom varken, maar ook voor de mentale littekens die dit gebeuren toebrengt aan mensen die het al moeilijk hebben. Ook aan televisiekijkers, want voor hen wordt het programma nu eenmaal gemaakt.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

37 reacties op Spekske Zal Nooit Meer Knorren

  1. De Fruitberg zegt:

    Ik vind dat eigenaardig dat zoiets in het therapeutisch plan wordt opgenomen, ben ik met je eens.
    Aan de andere kant, ’t vlees dat wij eten komt van net even aaibare dieren…

  2. tinyblogt zegt:

    ‘k Heb het zelf niet gezien, maar ik vind het ook iets raars. Je zou voor minder vegetariër worden… oh, misschien was dàt de bedoeling?
    Van andere zenders zou ik nog kunnen geloven dat ze het doen om “emo-tv” te maken, maar hier niet. Ik heb zelf in een dergelijk tehuis gewerkt, tien jaar lang, en de meeste bewoners vatten dit maar moeilijk. Ze kunnen zich vlug aan iets of iemand hechten, maar gek genoeg is – zodra die persoon, of hier, dat dier weg is – de onthechting maar van korte duur. Emoties liggen totaal anders. Ik heb in die tien jaar veel medewerkers zien passeren, en er wordt héél vaak een sterke band opgebouwd met iemand, maar zodra die vertrokken is… raar hoor, maar meestal was dat geen probleem. Misschien omdat ze gewoon zijn aan het komen en gaan… Toen ik zelf vertrok, denk ik dat ik er zelf meer van heb afgezien dan de bewoners.
    Straks maar eens de mening van Liese horen, die werkt nog steeds in dergelijk tehuis.

  3. Vreemd. Moest wel denken aan mijn kindertijd. De slager in het dorp slachtte toen nog zelf en wij stonden als kinderen gebiologeerd door het raampje van de slachterij toe te kijken. Ik heb daar weliswaar geen trauma aan overgehouden, maar verbaas me met terugwerkende kracht over onze kinderlijke fascinatie.

    • Ik denk dat het een verschil uitmaakt of je het geslachte dier kent (zoals in het voorbeeld dat ik beschreef) of niet. Het maakt ook uit of je het dier werkelijk ziet doodmaken of dat het bij de slager geslacht wordt geleverd.
      Maar inderdaad vreemd dat een kind er anders bij nadenkt dat we op het eerste zicht zouden denken.

      • Wij keken toe hoe de slager het dier slachtte he. Dat gebeurde toen nog kleinschalig in een schuur naast de winkel. Natuurlijk kenden we het varken niet.
        Met het verhaal dat jij vertelt wilde ik het niet echt vergelijken. Ik heb de aflevering niet gezien, maar zoals jij het beschrijft, vind ik het zeer ongepast. En dan druk ik me mild uit.

  4. Inge zegt:

    Ben ik blij dat ik die aflevering niet gezien heb, het lijkt me inderdaad zeer ongepast al weten we inderdaad allemaal dat het vlees niet aan de bomen groeit. Maar wat Tiny zegt, is ook waar, die mensen vatten zoiets maar moeilijk.

  5. Marion zegt:

    Beetje dubbel inderdaad. Ik ben een voorstander van dieren op deze manier laten leven en vervolgens naar de slacht brengen (ik eet zelf overigens geen vlees, dat weet je, maar wij mensen zijn nou eenmaal vleeseters), maar goeie genade, wat een verhaal is dit. Daar hadden ze deze mensen wel even geestelijk op mogen voorbereiden. Voor zover mogelijk natuurlijk. Heel dubbel dit.

  6. Vele mensen met een beperking kan je beter iets doen snappen door het concreet te maken dan door het gewoon ‘te zeggen’. Er zal vooraf wel ingeschat zijn of de bewoners dit wel aankunnen. Achteraf kan je er trouwens wel mee aan de slag, dan denk ik aan het thema doodgaan, milieu,… We hebben de neiging om die mensen te beschermen van de grote boze wereld terwijl ze vaak gewoon willen deelnemen aan die wereld en het slachten van een dier hoort er gewoon bij. Ik denk dat de meesten dit wel kunnen plaatsen. Hun (emotionele) denken en redeneren zit anders in elkaar dan het onze. En dat snappen wìj dan soms niet omdat we te vaak denken vanuit onze eigen normen en waarden.

  7. chrissebie zegt:

    Ik had het er ook moeilijk mee, met Spekske, maar verbaasde me er over dat de bewoners er gemakkelijker over gingen dan ikzelf. Ik heb het slachtverhaal zelf niet gezien, maar wel de aflevering ervoor . Zelf zou ik geen dieren houden om te slachten, maar anderzijds, heeft spekske wel een mooi leven gehad. Al werd hij verraden door degene die hem liefhadden. Toen ik een kind was, werd er ook jaarlijks een varken geslacht bij mijn oma op de achterkoer. het leek toen de doodnormaalste zaak van de wereld. Maar ik ben nooit overheen mijn geslacht lievelingskonijn geraakt en eet nog steeds geen konijn.

  8. Menck zegt:

    Ik heb De Horizon niet gezien (en nu ik je verslag lees, is dat maar goed ook!), maar volgens mij was dit een zeer bewuste confrontatie. Het gros der menselijke carnivoren staat niet stil bij hoe dat malse biefstukje of hammetje op zijn bord komt, wel of het genoeg gekruid of gemarineerd is en voldoende à point.
    Als ik hier Tiny’s reactie aan toevoeg, kan De Horizon welhaast niet anders dan een weldoordachte zet zijn. Want kijk: jij bent er ondersteboven van en met jou ongetwijfeld duizenden anderen. Time for a change en van die dinges.

    • Een tiental jaar geleden is onze oudste vegetariër geworden, en wij zijn zowat gevolgd, zij het minder extreem.
      Als vlees een ‘gezicht’ krijgt ben ik ervan overtuigd dat velen inderdaad eens hun hoofd zullen fronsen (of hun maag zullen keren, naargelang…)

  9. Myriam zegt:

    Ja, spekske, arm dier. Ik vind het ook wat vreemd om dat zo af te laten slachten.

  10. Sabine zegt:

    Sorry maar ik laat het filmpje even aan me voorbij gaan. Alleen dat mensen al ‘jammer’ zeggen dat het geslacht wordt… ik weet niet of dat voor elke vegetariër geldt, maar ik kan hier maar moeilijk tegen.

  11. Ik zou de ogen uit mijn kop huilen, maar de bewoners gaan er door hun beperking anders met om en ik denk dat we daar nog veel van kunnen leren,…..

  12. Mrs. Brubeck zegt:

    Sinds Oudste begeleidster is van mensen met een beperking reageer ik daar anders op, voorheen zou ik zoals jij gedacht hebben, maar het is voor die mensen wel belangrijk dat het concreet en aanschouwelijk is en ze denken veel minder emotioneel, echt… Donderdag begint ook Jongste aan zijn 1e job als begeleider, maar hij gaat in een tehuis werken waar ze alles zelf maken en doen… Van brood bakken tot varkens…….. 🙂

  13. Billy zegt:

    ik vind dit ook wel een vreemde gang van zaken. Men had dan beter een hangbuikvarkentje gekocht, dat wordt niet echt gekweekt om van te eten…

  14. heleen zegt:

    Dan kijk ik toch maar liever naar Heel Holland Bakt…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s