Hiëronimus Pannecoucke – peeweeworst met tuinkruiden

Wat vliegt de tijd. Oktober reeds. Voor het eerst heb ik echt het gevoel dat mijn queeste niet zonder resultaat zal blijven. De ontmoeting met Nikie had een heel diepe indruk op me nagelaten. Die knuffel met een Pannenkoek op de Eiermarkt in de gietende regen, haar nog veel te korte verhaal over mijn neef waarvan ik ongeveer veertig jaar niet meer had gehoord, het feit dat ook hij op zoek is naar Ronny. Het feit vooral dus dat ik voor het eerst in het Nederlands heb kunnen praten met de dochter van iemand die hetzelfde doel nastreef als ikzelf.

Bij het verlaten van het hotel hebben we elkaar nog eens de hand geschud, en gaf ze me weer zo’n spontane kus op de wang. De jeugd gooit met kussen tegenwoordig, iets wat ik helemaal niet gewoon ben. Bij het afscheid heeft ze zich nog eens verontschuldigd voor het feit dat haar vader de afspraak niet heeft nageleefd. “Hij heeft er nochtans weken naar verlangd, vertelde het vaak aan tafel toen we samen zaten te dineren. Hoe hij had afgesproken in T-shirt op de Eiermarkt en hoe blij hij zou zijn om Tommy eindelijk terug te zien. En we zouden met ons ganse gezinnetje naar Brugge reizen om eindelijk dat sluitstuk op de zoektocht te kunnen zetten, want hij dacht werkelijk dat jij al heel ver staat in je zoektocht. Maar toen hij als jonge gezel zijn biezen pakte in België had hij gezworen zijn roots definitief achter zich te laten en nooit meer contact te nemen met een familielid. Plotseling was die eed meer waard dan zijn eergevoel, en besliste hij gisteren pas die afspraak niet meer te laten doorgaan. Ik heb dan maar de T-shirt uit zijn valies genomen en ben in zijn plaats gegaan. Of hij hiervoor nu boos is of niet, het zal mij worst wezen”

“Had je dan gedacht aan lookworst, leverworst of een doodgewone salami?”

“Neen, eerder een Vera Peeweeworst met tuinkruiden”

“Ken jij ook het merk Vera Peewee, dan?”

“Je moest eens weten… Hoe dan ook, ik zal straks bij het ontbijt mijn achterbaks gedoe opbiechten en we zien wel hoe hij reageert. Ik heb je telefoonnummer en zal je zeker nog contracteren!”

“Maar ik heb jouw telefoonnummer niet, kunnen we niet…”

“Ben je zot, Pannenkoek, het gsm-nummer vragen aan een meisje van twintig? Oude bok!” Ze lachte haar tanden bloot en vroeg de zwarte medemens aan de receptie waar hij mijn fiets had gezet. De man rolde hem vanachter zijn desk. Niet te geloven. Hij was helemaal opgepoetst en voorzien van nieuwe banden.

Ik sprong erop en draaide eerst enkele rondjes in de onthaalruimte van het hotel. Dan fietste ik door het restaurant waar straks het ontbijt zou worden opgediend en griste me een paar broodjes mee met rozijnen. Heerlijk, vind ik die. Nog één zwaai naar Nikie en weg was ik, mijn lieve schat tegemoet. Het was opgehouden met regenen en in geen tijd stond ik aan onze woning in Koolkerke.

Doodmoe van de reis van gisteren, vol nieuwe ideeën en elementen om mijn strategie wat bij te sturen.

Ik viel als een blok in slaap in de sofa, tot ik begon te schudden als zot. Pas tellen later merkte ik dat mijn lieverd mij wakker aan het schudden was. “Twaalf uur, Paul, tijd om eindelijk wakker te worden, de soep staat klaar !!”

“Beul”, lachte ik, “Ik lig hier pas enkele uurtjes. Je moest eens weten wat ik meegemaakt heb met die afspraak op de Eiermarkt. De afspraak is niet afgekomen, maar wel zijn dochter, en weet je wat??”

“Ik zou het niet weten, schat, al wat ik weet is dat je vannacht bij het thuiskomen met moeite de valiezen hebt binnen gezet, of je ging in de zetel gaan liggen en ronkte als een oud zwijn. Afspraak? Die man zal nog lang moeten wachten op je…”

“Neen, dat zal hij niet,” reageerde ik ernstig. Veel te ernstig voor mijn bedgenote, want ze keek alsof er iets abnormaals aan de hand was in mijn bovenkamer…

 

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

25 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – peeweeworst met tuinkruiden

  1. Sabine zegt:

    Hihi moest je eens naar Colombia komen: hier kust iedereen elkaar bij een groet of afscheid 🙂
    Vrouwen weten dat trouwens hè, wanneer er iets abnormaals aan de hand is met manlief 😉

  2. Marion zegt:

    Vrouwen hebben echt een extra zintuig wat dat betreft. Ik vrees ook met grote vrezen voor die bovenkamer van jou. Ik zag een keer de Pfaffs op tv. Die zoenen wat af. Ook de mannen onderling. Dat zijn wij hier in NL dan weer niet gewoon.

  3. Jaixy zegt:

    Mooie vrouw van jou 😂😂😂

  4. heleen zegt:

    Oh Nederlands!! Ik dacht even dat je in Nederland was beland…. was gelijk van mijn a propos!

  5. De Fruitberg zegt:

    Objectief bekeken ben je nu dus op zoek naar twee pannecouckes. ’t Gaat hier dus niet direct vooruit…

  6. Brubeck zegt:

    Wuk ? (geleerd uit Bevergem eerder deze week)

  7. Dus toch allemaal gedroomd. Tja, het blijft wel leuk om te lezen.

  8. Nou ik wacht met smart op de ontknoping.

  9. Rob Alberts zegt:

    De Queest nadert zijn einde.
    Gelukkig mag ik nog even genieten!

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s