Hiëronimus Pannecoucke – Ja, en dan?

“We moeten even praten…”

“Laat mij gerust, smeerlap!”

“Ik zal je met rust laten van zodra we uitgepraat zijn. Akkoord? Aan mijn smoel zul je wel zien wie ik ben. Aan je sportzak te zien weet ik wie jij bent, of toch voor wie je jezelf uitgeeft. Sint Salvatorkathedraal. Biechtstoel. Briefjes, van jou en van mij. Misbruik van kredietkaart. Phuket. Doet dit je allemaal een belletje rinkelen?”

“Neen…”

“Neen? Die schoenen aan je voeten, die portefeuille naast je…” Ik grijp die portefeuille en haal er de kredietkaart uit die de laatste maanden veelvuldig is gebruikt. “De bezoekjes aan de erotische massagesalons in Thailand, en die bij massagemeisje Rose, waarbij je vaste klant was. Moet ik verder gaan?”

“Jij hebt makkelijk praten…”

“Ah, het zal nog een beetje mijn schuld zijn?”

“Als ‘jij’ de maatschappij in het algemeen bent, dan ben jij inderdaad de schuldige”

“Verklaar je nader…”

“Al zeventien jaar ben ik zwerver. Van het moment al dat ik mijn job heb verloren en mijn draak van een wijf mij in de steek heeft gelaten. Die echtscheiding heeft me een fortuin gekost, en ‘madame’ zit nu op rozen dankzij de buit die ze toen heeft binnengehaald. Sindsdien leef ik op straat. Het enige dat ik heb krijg ik van vaste wandelaars als jij die me iets toestoppen. Makkelijk zat voor mensen als jij. Een goeiendag en je bent er weer vandoor. Je geweten gesust. Wat schiet ik op met die ‘goeiendag’?? Ik heb je eens gevolgd, ja, jij leeft in een mooi huisje aan de rand van Brugge met je vrouwtje en je hebt een goed geregeld leven. Al eens honger gehad? Al eens dorst? Als je schoenen versleten zijn, ga je dan niet gewoon naar een winkel en koopt er nieuwe? Hé??? Profiteur die je bent…”

“Dus ik ben een profiteur omdat ik een geregeld leven leid, omdat ik elke werkdag van halfacht tot pakweg halfzeven ’s avonds aan het werk ben, veel te veel belastingen betaal en mezelf verzorg zoals het hoort?”

“Je begrijpt me niet”

“Toetoet !” (Westvlaamse term voor ‘jawel’)

“Sorry dat ik zo fel van leer  rok, maar je mocht me niet op de grond hebben gekwakt daarnet. Ik beken. Ik ben dus naar Thailand geweest met jouw centen, heb ten onrechte de naam Pannenkoek aangenomen en daar enkele weken mooie sier gemaakt met je geld en de spulletjes die je me ter beschikking hebt gesteld. En neen, ik ben Hiëronimus Pannecoucke niet, of de man die je ondertussen Ronny zult noemen. Sorry, dat was een grapje van me. Weet ik veel hoe die gefantaseerde kerel wil genoemd worden. Ik werd het beu op reis. De luxe, die toestanden met vrouwen en zo, dat was mijn ding niet echt. Het voelde gestolen aan, en dat was het tenslotte ook. Sinds mijn thuiskomst heb ik je kaart niet meer gebruikt, en was sowieso van plan die terug te geven de eerste keer dat ik terugzag.”

“Vandaar dat je wou vluchten daarnet?”

“Ja, of neen. Ik was gewoon bang om aan de politie uitgeleverd te worden. Maar er is geen ontkomen aan. Het politiekantoor in de Hauwerstraat is niet ver.. Ik kom gerust mee als je wil, dien gerust klacht in. Het wordt toch koud ’s nachts, misschien beter dat ik in een cel kan slapen. Het zou niet de eerste keer zijn. Ik krijg er mijn eten gratis…”

“Kijk, beste mens, die ‘profiteur’ die naast je zit zal alles laten zoals het is. Je kost me inderdaad  veel geld, ik neem dat als een levensles om in het vervolg wat minder naïef te zijn. Hou gerust die sportzak maar en alles wat erin zit, enkel die kredietkaart wil ik terug.”

“Dank je wel Thomas -die naam ken ik uiteraard ondertussen al-, ik weet niet hoe je te bedanken…”

“Laat maar…”

“Jij bent godverdomme de sympathiekste profiteur die ik ooit ontmoette!”

“Ik heb zo mijn momenten…”

Daarna stapte ik gewoon verder, mediterend dat het spoor van de man die me probeerde te benaderen via de Sint Salvatorkathedraal totaal verkeerd was. De enige echte houvast was die van mijn verre neef Willy. Maar ook daar ben ik oerdom geweest. Dominique heeft mijn gsm-nummer, maar ik heb die van haar niet gekregen. Voor hetzelfde geld hoor ik niks meer van haar…

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – Ja, en dan?

  1. tinyblogt zegt:

    Oei, je verhaal speelt zich dus af in het verleden? ’t Politiekantoor in de Hauwerstraat is er al een tijdje niet meer hé… ’t Is op Sint-Jozef te doen!

  2. Maar waarom doet zo’n zwerver dit??? kent hij jou???

  3. Wij hebben de dvd serie van Aspe… en bepaalde dingen uit jouw verhaal komen me zo bekend voor…

  4. dat zou zo maar kunnen, hij is nu met pensioen he? maar Pieter van Inn kennende? zal waarschijnlijk nooit stoppen, dus wie weet? of misschien kun jij hem vragen of hij je mee wil helpen hem te zoeken…Pieter lost alles op.

  5. Rob Alberts zegt:

    De verrassende wendingen blijven over elkaar heen tuimelen!

    Vrolijke groet,

  6. Sabine zegt:

    Verrassend weer! Nu maar hopen dat Dominique weer op je pad komt. En dat je vrouwtje niet woest wordt 😉

  7. beaunino zegt:

    Je zou er nog achtervolgingswaanzin van krijgen…. Op naar D.

  8. Marion zegt:

    Pannenkoek, als jij dit verhaal op je werk vertelt, dan hoef je denk ik nooit meer terug te komen. Sta je direct op non-actief, jij mafketel!

  9. Inge zegt:

    Amai gij zijt nog vriendelijk gebleven. Ik was gegarandeerd naar de politie gestapt… In de Hauwerstraat of in Sint-Jozef het is mij allemaal eender:)

  10. Wauw! Wat een beeldend schrijven weer terwijl ik
    niets maar dan ook echt niets herken vanuit hier ;-))

  11. De Fruitberg zegt:

    Zie je dat je hem geld hebt gegeven, enfin een credit card 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s