Vechten…

Ik tik dit stukje op zaterdagavond 23u22.

Vreemde dag vandaag. Gedachten dwaalden af naar mijn verleden. De pc interesseerde me maar matig, zeer matig. Bloemen gehaald voor op het kerkhof. Nadien een bijna-botsing. Een man reed in volle vaart achteruit van zijn oprit en had ons autootje niet zien aankomen. Een seconde minder reactiesnelheid en hij zat met zijn terreinwagen in onze zijkant. Mijn lieverd zat aan die kant. Kijk toch uit verdomme!

Gepieker, gepieker. Een laatste keer het gazon kort gemaaid. Dàg, grasmachine, tot volgend jaar in maart ergens. Nadien naar het kerkhof geweest. Een pot chrysanten bij het graf van mijn vader gezet. Dag papa. Aan dingen uit het verleden gedacht waar niemand anders zaken mee heeft. Wat baat het trouwens om naar het verleden te kijken?

Zwarte, rare gedachten.

Naar een film gekeken die ik gisteren opnam op NPO2. Een zwarte film. ‘Das weisse Band’, of zoiets. Grijs, donker, griezelig.

Telefoontje gekregen van mijn schoonmoeder. Of R. even aan de lijn kon komen. Natuurlijk, ik geef ze door. “Papa is onwel geworden, doet zo raar, kan niet meer bewegen…”

Wachtdienst opgegeld. Zinloos, een dokter kan nooit vlug genoeg ter plaatse zijn. Ambulance dan maar. Direct achter gereden naar der spoed. Schat afgezet, terug naar huis gereden, want zinloos dat ik erbij bleef.

Familie verwittigd. Schoonvader is 89, niet echt piep jong meer. Voor hetzelfde geld loopt het prima af, is er morgen niks meer aan de hand. Hopen maar, wat kunnen we meer doen?

Gepland logje van zondag verwijderd. Hoe onnozel klonk de inhoud? 23u25 ondertussen. Dag pc, slaap lekker. Joseph, probeer te vechten. We hebben nog één en ander te vertellen. Je dochter, je vrouw, én haar drie broers. Een paar uur terug zette ik een chrysant voor het graf van mijn vader die nu al 34 jaar ‘wijlen’ is. Ik zou de man ook één en ander willen vertellen en vragen, en hij waarschijnlijk ook aan mij. Denk ik toch, hoop ik toch.

Zwarte gedachten. Rare gedachten…

2u00 – schoonmoeder en schat afgehaald aan de Spoed en A. thuis afgezet. Joseph moet in het ziekenhuis blijver ter observatie en verder onderzoek. Hij reageert zeer traag en was er precies niet meer bij. Hij is een oude vechter en zal niet direct opgeven. 89 jaar is een zeer mooie leeftijd, maar hij heeft nog zoveel te doen. Zijn ‘patatten’ en de prei in de moestuin, eigen kweek. Hij moet vanmorgen nog op boodschappen zoals elke zondag. Hij moet nog de voetbalmatchen van gisteren bekijken en analyseren. Jarenlang was hij freelance sportjournalist bij een Franstalige krant. Wat moet het een ramp geweest zijn dat de dochter van een sportjournalist thuis kwam met een gast die totaal niet geïnteresseerd is in sport?

Die tuin, die boodschappen, die voetbal? Het zal niet voor vandaag zijn.

7u15 (winteruur). Korte nacht gehad. De zon komt op en tovert prachtige kleurschakeringen in de wolken en zorgt voor een bijna feeërieke sfeer als ik kijk naar de verschillend getinte herfstbladeren in het parkje naast ons perceel.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie. Bookmark de permalink .

54 reacties op Vechten…

  1. Had gisteren ook zo’n zwarte dag,..veel zorgen, om de zoon, om mijn grootmoeder die de leeftijd heeft van jouw schoonvader die elke dag meer achteruit gaat,…..ruzie met mijn lief, pralines die niet wilde lukken en vandaag al een potje huilen :-),…..melancholie,…

  2. Wildcard zegt:

    Ja ’t is terug de moment voor dat soort gedachten hé 😦

  3. tinyblogt zegt:

    Oei Paul… ik stond vrolijk op maar je logje zorgt voor vochtige ogen. Ik duim mee voor je schoonvader. Doet me denken aan die ochtend dat mijn moeder mij belde met een zelfde soort mededeling. In 2000 had mijn pa een hersenvliesontsteking. Hij is er nog altijd hoor, maar dat “trage” is gebleven.

  4. Jaixy zegt:

    Sterkte!!! Dit logje herinnert mij er erg aan dat we hier maar te gast zijn….

  5. Marion zegt:

    Ach Thomas, wat een bericht dit. Dan denk je weer humor van de bovenste plank om je oren te krijgen, dan is dit wel andere koek. Ik wens jou en je vrouw veel sterkte. Op zulke momenten zie je dat leeftijd helemaal niet van belang is. Tijd is maar tijd. Sterkte nogmaals.

  6. bentenge zegt:

    En zo sluipt de donkerte soms het leven in, maar ook weer uit. Veel sterkte op deze troosteloze zondag.

  7. Sterkte… En zo kan een mooie dag veranderen in een donderslag..

  8. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik ben “blij” met dit logje, zo mooi geschreven… Werd er stil van en geef toe dat mijn gedachten even 2 jaar terugdwaalden… Ik hoop mee voor jullie dat hij het goed stelt, echt!

  9. Liese zegt:

    aih! veel courage voor jullie allemaal!

  10. Anoniem zegt:

    Niets is voor altijd. Zelfs de zekerheid of je de grasmachine in maart terug mag van stal halen heb je niet al hoop ik natuurlijk dat ze nog jaren voor jou blijft uitrijden.

    Veel beterschap gewenst aan je schoonvader en sterkte aan R. en haar familie.

  11. Dat is een bewogen dag! Ik hoop dat je die gesprekken met je eigen vader nog in gedachten kan voeren, met dat stuk in jou dat onlosmakelijk met hem verbonden is. En met de schoonpa in real life. Ik duim dat ie snel terug thuis is!

  12. Menck zegt:

    Vandaag moest zelfs de humor wijken. Ik leef met jullie mee en wens jullie ontzettend veel sterkte van hieruit. Mijn gedachten dwalen tevens af naar twee jaar geleden toen mijn moeder naar de spoedafdeling werd gebracht…

  13. Heel veel beterschap gewenst aan je schoonvader en sterkte aan gans de familie. De machteloosheid die een mens op zo’n moment voelt kan verstikkend zijn. Hopelijk mag hij toch nog jaren voetbalmatchen analyseren.

  14. beaunino zegt:

    Zoiets zet je gewone leventje weer even op een zijspoor. Kreeg vlak voordat ik nu hier in de trein op weg naar werk toevallig een berichtje van schoonzus dat mijn schoonvader in het ziekenhuis is opgenomen. Ernstige hoofdpijnklachten, verward. We zijn er toevallig gisteren nog geweest. Afwachten maar hè! Hoe gaat het nu met de jouwe?
    Heel veel sterkte, helemaal voor je mme.

  15. Eilish zegt:

    89 of niet, het is altijd te vroeg om dierbaren af te geven. Ik hoop dat er nog wat uitstel mag zijn !

  16. evavertelt zegt:

    Ach Thomas, wat moet dat schrikken zijn… Ik hoop dat jullie snel wat meer duidelijkheid hebben en voor je schoonpapa hoop ik dat hij zich snel weer wat beter mag voelen.
    Sterkte! x

  17. Sabine zegt:

    Dit is nooit leuk, hoe oud of jong ook. Heel veel sterkte vooral! Er leven velen met jullie mee…

  18. Da’s vermoeiend zo een piekerdag. Courage, ook voor je schoonvader.

  19. Joke zegt:

    Confronterend dit. Voorlopig nog niet aan de orde, maar met ouder wordende (schoon)ouders kan je je elke dag aan vanalles verwachten. Ik duim met jullie mee dat er nog een zinvol uitstel komt van het onvermijdelijke…

  20. Billy zegt:

    ik kan me die dubbele gedachten best voorstellen, Thomas!
    Sterkte aan jullie allen!!!

  21. De Fruitberg zegt:

    Ik wens je, een beetje laat, toch veel sterkte toe!

  22. Een gewone dag kan er opeens heel anders uit gaan zien hè.
    Hoop dat het weer wat beter gaat met je schoonvader. Op die leeftijd nog zoiets meemaken gun je toch ook niemand hè.
    Het is inmiddels alweer dinsdag!
    Veel sterkte gewenst Thomas, voor alle betrokkenen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s