Kon hij maar nog één keer…

AAA1

Morgen zal het twee weken geleden zijn dat mijn schoonvader een beroerte kreeg. Het moet gestart zijn tijdens de kerkdienst van zaterdagnamiddag. Hij is nog thuis geraakt, slaagde er nog in een boterham te eten, maar het ging snel bergaf. Hij werd uren later met spoed naar het ziekenhuis gebracht, kreeg daar wat onderzoeken en belandde op een kamer. ’s Anderendaags bleek hij erg verzwakt. Zijn rechterkant was totaal verlamd, hij kon niet meer slikken, niet meer spreken, niet meer eten.

Ik ben ‘maar’ zijn schoonzoon. Zijn enige schoonzoon, want naast mijn schat heeft hij drie zonen die elk met een dame hun leven delen. Wat hebben jullie er aan dat ik hier verder in detail ga, maar de laatste jaren heb ik de man meer en meer leren appreciëren. Na een open hartoperatie van een tiental jaar terug is hij het leven ook op een andere manier gaan bekijken. Wat was hij trots op elk van zijn kinderen. Zelf was hij een eenvoudige bediende. Eén van zijn zonen heeft het geschopt tot professor dokter. Apetrots is hij op hem, maar niet minder trots op mijn lieverd die door hard studeren na haar werkuren ook heel wat heeft bereikt. Ook op zijn andere twee zonen, onvoorwaardelijk.

Wat zag ik hem enorm glunderen toen ik mijn vrouw bij hem ophemelde, toen ik hem toonde hoe graag ik haar zie.

Vandaag ligt hij nog steeds in zijn bed gekluisterd. Gevangen in zichzelf. Als we op bezoek komen geeft hij een teken van herkenning. Hij kijkt dan eens opzij door zijn wazige ogen en probeert zijn linkerhand te bewegen als wil hij een hand geven. Maar dit lukt niet. Dan zeggen we dat hij er goed uitziet vandaag, maar we weten niet in hoeverre hij dit kan horen of zelfs maar begrijpt. Dan zitten we daar naast hem, en horen we hem zwaar naar adem snakken.

Zo was het de eerste dag dat we op bezoek kwamen, zo is het vandaag nog steeds. Tussenin kreeg hij een longontsteking, die hij miraculeus overwon maar die af en toe weer de kop opsteekt.

Gisteren was er afspraak bij de dokter. Mijn schat en haar moeder hadden verwacht dat meer info zou worden gegeven over hoe de verdere revalidatie zou verlopen. Misschien in een RVT (rust- en verzorgingstehuis)?

Het verdict was anders. Harder.

Hoe vertel je zoiets aan de familie? Sinds de dag dat Joseph is opgenomen is hij niet verbeterd. Hij wordt in leven gehouden door baxters en sondevoeding. Niets geeft aan dat op één of andere manier beterschap mogelijk is. De man lijdt. Hoe lang moet hij dit blijven dragen?

Er is beslist dat hij rustig de wereld zal verlaten. Hij krijgt extra pijnstillers, en er wordt niet veel meer gedaan om zijn leven kunstmatig te verlengen. Een kwestie van tijd, dus. Weken, dagen?

Kon hij maar nog één keer ‘gezond’ uit zijn bed stappen en zijn vrouw eens dicht bij zich nemen. Knuffelen hebben we hem en zijn vrouw nooit zien doen, maar waarom nu niet voor één keer. Afscheid nemen waarbij hij kan zeggen hoe graag hij haar heeft gezien. Kon hij maar één keer letterlijk zeggen tegen zijn kinderen hoe trots hij altijd op hen is geweest. Kon hij maar nog één keer door zijn achtertuin lopen en een blik werpen op de bedden die hij in de grond heeft klaargemaakt voor de volgende kweek. Kon hij maar nog één keer naar de mis gaan, een bezigheid die hij tot het eind heeft volgehouden en waar hij zo sterk in geloofde.

Kon ik hem maar nog één keer de hand schudden en zeggen hoe blij ik ben zijn dochter te hebben leren kennen en hoe gelukkig we samen zijn, ondanks probleempjes die iedereen al eens tegenkomt op zijn weg.

Ondertussen ligt op dit eigenste moment honderd kilometer verder in het UZ van Anwerpen zijn schoondochter op de operatietafel. Een ingreep die ruim tien uur zal duren probeert nog een laatste strijd te leveren tegen de wrede K-ziekte. Mijn schat en ik hebben nooit veel contact gehad met haar, wegens een totaal verschillende levensvisie, maar dit betekent niet dat we nu enorm duimen voor een goede afloop van de operatie.

Het worden lange, bange uren.

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie. Bookmark de permalink .

60 reacties op Kon hij maar nog één keer…

  1. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik zit hier stil alleen te lezen en word er écht stil van, wat een mooi en integer logje Paul, wat je zegt is zo waar en ik hoop samen met jullie mee dat hij niet moet lijden.
    Het leven kan mooi én wreed zijn…
    Veel sterkte voor jou, je vrouw en haar familie!

  2. shivatje zegt:

    Sterkte voor je en je familie.

    Aum Shanthi

  3. Dit zijn bange zware dagen voor jullie. Ik wens jullie heel veel sterkte en kracht toe.

  4. Marion zegt:

    Tranen in mijn ogen hier. Ik leef zo met jullie mee. Ik haat het als mensen een situatie van een ander vergelijken met die van zichzelf, maar ik ga het toch doen. Mijn oma is op dezelfde manier gegaan. Enkel nog pijnstilling om het einde zo comfortabel mogelijk te maken. Vraag me niet hoe lang het duurde, maar het ging mooi en rustig. Het was een fijne manier. En ook al weet ik dat je het allemaal lulkoek vindt, als jouw schoonvader straks gaat krijgt hij de mogelijkheid om precies dat allemaal te doen waarvan jij nu zegt: Kon hij nog maar één keer…. Daar geloof ik heilig in. Sterkte.

    • Ergens hoop ik dat dit laatste ook klopt. Ik vind het absoluut geen lulkoek, want soms meen ik ook de aanwezigheid te voelen van ‘iets’ dat aantoont dat gestorvenen op één of andere manier aanwezig zijn. Ofwel wil ik dit geloven, maakt niet uit, als die mensen maar niet vergeten worden…

  5. christa zegt:

    Heel veel sterkte Paul, uiteraard ook voor je allerliefste, voor heel de familie die wel een potje sterkte kan gebruiken. Ja ik snap je gemis aan “afscheid kunnen nemen”. Misschien kan je het hem toch nog zeggen, vraag een momentje alleen bij hem in de kamer. Anders krijg je spijt dat je het niet gedaan hebt. Misschien hoort hij je wel, al denk je van niet.
    Ook voor je schoonzus hoop ik dat alles goed komt. Da’s allemaal geen kattenpis hé. Ik weet dat je met virtuele sterkte-knuffels niet gediend ben, dus geef ik je een bemoedigende schouderklop en een stevige pol.

  6. Wildcard zegt:

    Je gaat er stil van worden bij het lezen… Sterkte.

  7. Inge zegt:

    Vreselijk! Heel veel sterkte! Kon hij maar lezen wat je over hem geschreven hebt…

  8. tinyblogt zegt:

    Dju toch zeg. Ik was heel sterk met je mee aan het hopen dat hij er toch weer door ging komen en nu dit… Verdomme toch, je zou er eens bij vloeken. Ik ging ook aanraden wat Christa zei: toch maar tegen hem zeggen wat je wou zeggen, het zal jou ook goed doen. Sterkte.

  9. Heel stil en tranen voor iemand die ik zelf niet eens ken… Jammer dat hij de mooie woorden die je hier schreef zelf niet kan lezen. Ik ben zeker dat hij weet hoe graag je zijn dochter ziet. Dat merk ik uit je blog alleen al, dus als vader voelt hij het zeker… Heel veel sterkte, mijn gedachten zijn bij jullie allemaal.

  10. Sterkte. Bij mijn pa was het iets vergelijkbaars, maar die heeft het nog een jaar volgehouden. Twee weken lijken me wel kort om al te besluiten dat er niets meer zal verbeteren, maar ik ben natuurlijk geen arts. Maar ik ben ook wel niet zo naïef meer dat ik geloof in mirakels…

    • Als niet arts is het inderdaad moeilijk oordelen. Gisteren kreeg mijn schoonpa het oliesel, waarbij ook zijn zus aanwezig was. Die kon maar niet geloven dat men de behandeling had opgegeven, en bleef telkens dezelfde vragen stellen aan de verpleegkundige. Zij zal altijd meet die open vragen zitten, ook al worden de antwoorden door honderd wetenschappers bevestigd.

  11. Liese zegt:

    oei, geen goed nieuws….veel courage

  12. evavertelt zegt:

    Wat een mooi, integer stukje… Ben er even stil van.
    Veel sterkte daar, voor jou, voor je Liefste, voor schoonzus…

  13. damngoodsoffie zegt:

    Slik. Ik las de titel en wist meteen waarover dit ging. Dit verhaal lijkt zo hard op dat van mijn moeder: rechterkant verlamd, niet meer kunnen spreken, gevangen zitten in zijn eigen lijf en niet de kans krijgen om nog te zeggen wat je zeggen wil tegen diegenen die je moet achterlaten. Zo onrechtvaardig om zo te moeten gaan. Ik voel jullie angst en pijn. Ik wens jullie veel moed en sterkte en warmte. Ook voor de schoonzus.

    • De schoonzus moet het slechte nieuws nog incasseren. De operatie werd vroegtijdig stopgezet omdat de kanker te ver gevorderd is. Het moet hard zijn het verhaal van je moeder nog eens bevestigd te zien. Sorry dat je hiermee nog eens werd geconfronteerd. Dank voor het medeleven.

  14. Eilish zegt:

    Mocht ik de nacht kunnen overdoen met mijn stervende vader, ik zweeg geen seconde tegen hem. Heel waarschijnlijk is hij ‘ergens’ nog wel bewust genoeg om te snappen en te horen wat er aan de hand is. Zeg gewoon alles waar je achteraf geen spijt wil van krijgen.
    Sterkte voor heel de familie !

    • Die nacht moet vreselijk zijn geweest. Op zo’n momenten, en zeker niet als nog verschillende mensen rond het bed staan, worstel je in gedachten wel met wat je nog allemaal wil zeggen, maar het komt er gewoon niet uit.
      Dank voor het medeleven.

  15. Menck zegt:

    Jullie gaan door zwaar weer, zoveel is duidelijk. Ik werd stil van je tijding; mijn moeders lijdensweg, ondertussen twee jaar geleden, was gelijkaardig.
    Heel veel sterkte!

  16. Sabine zegt:

    Ik zit hier met tranen in mijn ogen. Heel veel sterkte voor iedereen.

    • Dit is het leven, Sabine. 89 jaar is een mooie leeftijd. Soms zou het leuk zijn een feestje te geven voordat je sterft, nadien iedereen die je liefhebt nog eens apart nemen voor een klein woordje ten afscheid en dan rustig door de voordeur de hemel binnenstappen, maar helaas werkt het niet op die manier.
      Dank voor het medeleven.

  17. Wat een mooi gevoelig logje! Ik zit hier ook met tranen.
    Ach dat ‘kon hij nog maar één keer gezegde’, zo herkenbaar…
    Heel veel sterkte de komende tijd, wordt moeilijk, voor jullie samen en alle betrokkenen!
    En hopelijk komt het met schoonzus wel goed!

  18. Joyce zegt:

    Jeetje Thomas… hier schrik ik wel even van, een dikke knuffel voor jou maar zeker voor je liefste! Wees er voor elkaar!

  19. Jeetje, de tranen staan in mijn ogen. Ik weet ook niet zo goed wat ik moet zeggen. Ik wens jullie heel veel sterkte toe de komende tijd. Knuffel!

    • Het is ook niet makkelijk hier als buitenstaander iets op te zeggen. Je kent de man niet, je kent zijn familie en situatie niet. Toch doet het deugd, zeker ook voor mijn schat die straks wel eens door die commentaren zal fietsen, om dat medeleven te ervaren.

  20. Kristien zegt:

    Sterkte…

  21. heleen zegt:

    Heel veel sterkte voor jullie de komende tijd. Ik zal een lichtje voor jullie branden!

  22. Woorden schieten hier eigenlijk te kort en jullie veel sterkte toe wensen lijkt wat mager. Hopelijk kent je schoonvader toch nog een (kleine) opflakkering zodat zijn laatste dagen dragelijker zijn voor hem.

  23. De Fruitberg zegt:

    Vervelend, die situatie. Vooral aan alle positieve dingen blijven denken. Uit wat je hier schrijft lijkt hij me uit het goede hout gesneden te zijn!

  24. bentenge zegt:

    Sjonge. Veel sterkte in deze moeilijke momenten. Maar wat een gevoel in dit logje. Wat ben jij een fijne mens en dat heb je zodner twijfel deels aan hem (en zijn dochter) te danken. Take care !

  25. Billy zegt:

    het is me wat zeg!
    Wat zeggen ze, ieder huisje heeft zijn kruisje? Is bij deze ook bewezen, en ik kan er ook van meespreken.
    Mooi dat je ook respect toont voor je schoonzus, ondanks die “verschillende levensvisie”. Je bent een goed mens, ik twijfel daar niet aan!

  26. Poeh…wat heftig allemaal Thomas, ik doe aan jou
    en de jouwen en wens jullie heel veel sterkte!
    *dikke knuffel geeft*

  27. Je verhaal doet me denken aan dat van mijn grootvader.. Veel sterkte..

  28. Rob Alberts zegt:

    Later voorbijkomend wens ik jou/jullie veel sterkte in deze moeilijke tijd.

    Bemoedigende groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s