Hiëronimus Pannecoucke – Dominique duikt op…

Ja, beste lezer en volger, lach mij maar uit. Ik ben het toch al heel mijn leven gewoon. Lach maar met mijn poging om dit jaar nog geconfronteerd te worden met mijn voorvader Hiëronimus. Alle sporen die konden leiden naar de man vallen als een kaartenhuisje ineen. De laatste ontgoocheling wat het niet betrekken van een hotelkamer door een Pannenkoek is er teveel aan.

Dàcht ik, althans…

Vandaag is het achtentwintig november. Morgen zijn mijn schat en ikzelf al vijfendertig jaar gehuwd samen. Vijfendertig jaar. Bijna niet te geloven dat mijn lieverd met zo’n zaag van een vent als ik heeft kunnen samenleven.

Ik zit hier als een loser champagne te drinken in het Plaza Hotel, waar ik net gehoord heb dat de familie Pannenkoek er nooit heeft gelogeerd. Nochtans ben ik honderd procent zeker dat ik er Dominique heb ontmoet, dat ik via haar zusje een emmer water op mijn kop heb gekregen en dat ik mijn GSM-nummer in de palm van haar hand heb geschreven, waarna ze me beloofde te contacteren. Dat deed ze niet.

Is ze dan wel een Pannenkoek, of maakt ze me iets wijs? Ze leek me nochtans zeer eerlijk, en kon toch al wat dingen vertellen van ‘haar vader’ Willy, dingen die een buitenstaander niet zou weten, tenzij ze hem heeft ontvoerd en verplicht heeft om vijf Heinekens na elkaar binnen te gieten. Echt, zo’n wrede straf verdient niemand.

Mijn glas is bijna leeg, en ik begin me stilletjesaan klaar te maken om mijn fiets te nemen om naar huis te trekken. De liftdeur gaat open, en ik zie twee meisjes lachend naar buiten komen, gevolgd door een koppel dat ik in het halfduister van de lobby moeilijk kan herkennen. Ik zie ze enkel langs de rug als ze naar de uitgang stappen om het hotel te verlaten. Eén van de meisjes kijkt om…

…en onze ogen raken elkaar. Is dit niet… ???

.. dit IS Dominique. Absoluut zeker. Ze kijkt weer voor zich, draait zich vlug weer om en doet een ‘sjjjjjttt…’-teken met haar rechter wijsvinger tegen haar lippen. “Ik bel je nog..” lees ik uit de beweging die haar mond geluidsloos maakt.

“Vlug!” probeer ik ook te gesticuleren met mijn mond.

“OK,” krijg ik als antwoord.

Ik volg ze met een zekere afstand naar buiten. Een chauffeur komt aangewandeld vanuit een zijpoortje van het hotel. Ze zien dat een fiets is vastgeklonken aan de Rolls. De mannelijke figuur, die ik nog steeds enkel kan zien vanaf zijn rug, neemt zijn telefoon en wil bellen, maar Dominique (die mijn fiets kent van haar korte fietstochtje van de Eiermarkt naar hier) houdt hem tegen. Met een tang wordt het slot losgemaakt, en wordt de fiets tegen een boom gezet voor het hotel. Met z’n vieren stappen ze in, en rijden naar een mij onbekende bestemming…

Ik krijg een sms-je van een anoniem nummer. “Sorry, kon nog niet antwoorden, mijn vader was woedend… Komt wel goed! Dominique xxx”

De champagne stijgt me een beetje naar het hoofd. Ik neem mijn fiets en rij richting Koolkerke.

Het feit dat de naam Pannenkoek niet was gekend ligt me een beetje zwaar op de maag. Iemand heeft gelogen, ofwel de receptioniste, ofwel Dominique. Of droom ik dit weer allemaal, zoals mijn schat nu al weken vermoedt?

Het is genoeg geweest voor vandaag…

 

(momenteel ben ik in ‘andere regionen’, en kan moeilijk reageren. Maandag haal ik mijn schade in!)

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

12 reacties op Hiëronimus Pannecoucke – Dominique duikt op…

  1. beaunino zegt:

    Alvast gefeliciteerd Thomas. En je vrouw natuurlijk ook. Ik wens jullie een fijn weekend samen.
    De spanning stijgt Thomas…

  2. Nee dit heb je niet gedroomd! Echt niet! En een fijn weekend gewenst met je vrouw!

  3. Sabine zegt:

    Spannend! 😀 Hoop dat je een fijn weekend hebt gehad!

  4. Rob Alberts zegt:

    Spannend!
    Maar nu eerst feesten en genieten met zijn tweeen.

    Feliciterende groet,

  5. De Fruitberg zegt:

    Dat was dus mijn Rolls Royce, waar je die fiets aan vast hebt gehangen. En mijn naam is niet Willy Pannencoucke, maar wel Piet Uytdenbroeck.

  6. Kristien zegt:

    Jou uitlachen? Dat zal ik nooit doen.
    Wel wil ik jullie graag nog een dikke proficiat wensen met jullie koralen jubileum!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s