De ‘Hol’ter

Ik had al een tijdje last van hoge bloeddruk. Sinds een paar jaar heb ik een drukmeter aangeschaft op aanraden van de cardioloog. “Bekijk het niet dagelijks, maar probeer toch elke maand eens je bloeddruk te meten”, had de brave man me aangeraden voordat hij 52 Euro vroeg voor zijn consultatie.  Ik heb hem toen betaald met maaltijdcheques en trok mijn bovenkledij weer aan, waarna ik huiswaarts trok op mijn driewielertje met zwaailichten.

Die controle doe ik heel plichtsgetrouw. Men kan niet voorzichtig genoeg zijn met het eigen lichaam. De laatste twee jaar waren heel stresserend op het werk, één van de redenen waarom ik besloten heb om viervijfden te werken.

De bovendruk gaf 170 aan. Als je weet dat 120 als normaal wordt beschouwd, was er iets aan de hand. Maar een dokter bezoeken? Het zou wel vanzelf voorbij gaan. Tot mijn vrouw mij een schop onder de kont gaf richting huisarts. Die dame, een huisarts in opleiding, vroeg me het bovenlichaam te ontbloten, waarna ze me begon te kietelen. Neen, dat laatste klopt niet. Ik moest me wel op haar met papier bedekte bank zetten, waarna ze mijn kippenborst bedekte met wat draadwerk en een cardiogram nam.

“Paul,” zei ze (want dat is nu éénmaal mijn naam), “ik zou toch niet wachten om eens een specialist te raadplegen. Past dit vandaag nog?” Dit paste voor mij wel, maar niet voor de specialist. Een paar dagen later echter mocht ik ook voor hem mijn kippenborst ontbloten. Wat hebben die dokters toch, dat ze patiënten steeds willen bloot zien? Misschien vinden ze mijn ‘bouw’ bijzonder grappig, en lachen ze me op café vierkant uit als ze zitten pinten te drinken met collega’s. “Je gelooft nooit wat ik vandaag in mijn cabinet heb gezien…” Misschien hangt wel een sluiks genomen foto van mijn bovenlijf in hun refter, met honderd smileys errond. En jullie dan maar afvragen waarom ik geen foto’s van mezelf post op mijn weblog…

De man stelde me gerust, maar zei toch dat, gezien mijn ‘gevorderde leeftijd’ verder onderzoek noodzakelijk was. Mijn gevorderde leeftijd, dus. Zevenenvijftig jaar en goed voor het ‘oudemannenhuis’. Dàààg, langzaam opgebouwd redelijk positief zelfbeeld!

Eén van de zaken die ik moest doen was een dag rondlopen met een holter, een apparaatje dat via een ‘kobbennet’ van draadjes en sensoren registreert wat het hart gedurende vierentwintig uur uitspookt. Om dit te dragen moest ik… ?? Je raadt het nooit: mijn borst ontbloten. Een verpleegster bevestigde alle sensoren en draadjes aan me, en omhelsde me nadien letterlijk om via een soort verband het bakje in een zakje aan mijn zijkant te bevestigen. Me laten omhelzen door een vreemde is iets waar ik niet sta op te wachten, maar ik kon ermee leven. Het moest nu éénmaal.

Toen ben ik naar mijn werk getrokken, het draadwerk onzichtbaar onder mijn hemd verstopt. Mijn collega’s wisten van mijn toestand, en vroegen benieuwd hoe het aanvoelde. “Valt mee, echt waar. Het enige vervelende is dat ook zo’n sensor in mijn anus zit. Bij het wandelen trekt dat tegen – ik weet niet of ik dat heel de dag zal uithouden…” Ik trok een veelbetekenend gezicht dat de toestand moest illustreren.

Mijn collega’s kennen mij al langer en weten dat ik niet alles even serieus neem. Ze geloofden er eerst geen sikkepit van, maar ik bleef volhouden. Mijn manier van lopen was ook heel illustratief. Na vijf minuten zag ik aan hun gezicht dat twijfel ontstond. Een vrouwelijke collega vroeg me hoe het dan moest als ik een grote boodschap moest doen.

“Tja, dat heb ik nog tegoed, vrees ik. Ik moet de draad er dan uithalen tot ik klaar ben, en nadien terugsteken” heb ik geantwoord.

“Maar enfin, hoe kun je dat?”

“Ik zei het al, het is afwachten, maar ik heb een klein potje vaseline meegekregen om het vlotter te laten gaan.” Ik slaagde erin om een ernstig gezicht te blijven trekken. “Echt, C.,” zei ik, “ik durf zelfs geen scheet laten met die draad in mijn hol, want…”

Een tweede collega onderbrak me. “Waarom in godsnaam zou men een sensor in je gat steken, wat is het nut daarvan?”

“Geloof  je me nu nog niet?” stond ik grandioos te liegen, “naar het schijnt is de hartslag perfect meetbaar in de darmen. Om een 100% idee te krijgen van de werking van mijn hart, moet de activiteit OP en IN mijn lichaam gemeten worden…” Lap! Twee van de drie collega’s waren overtuigd. Enkel de oudste bleef het niet geloven, en zat constant te lachen.

’s Anderendaags bracht ik het bakje terug. Uitslag volgt over een drietal weken, na nog een echografie van het hart en de fietsproef. Collega C. begroette me en vertelde dat ze aan haar man had verteld dat ik een hele dag heb rondgelopen met een sensor in mijn hol.

“Maar allez, C., ik zei je dat in het volste vertrouwen en je vertelt dat gewoon in het rond!”

Ze werd een beetje rood. “Ik denk niet dat hij dit zal doorvertellen, hoor…” excuseerde ze zich.

“Niet erg, hoor,” schoot ik nu zelf in de lach. “Eigenlijk klopte dat niet echt – was een beetje gefantaseer van mijn kant…”

“SMEERLAP!” lachte ze…

(waargebeurd verhaal!)

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

66 reacties op De ‘Hol’ter

  1. Joke zegt:

    niet voor niks wordt dat een HOLter genoemd. Als ik jouw collega was zou ik er niets van geloofd hebben. a)omdat ik je streken dan zou kennen b)omdat ik zelf eens met zo’n ding rondgelopen heb.

  2. De Fruitberg zegt:

    Zo’n holter heb ik vijftal jaar geleden ook al eens een dagje mee mogen rondlopen. Ik hoop dat het resultaat voor jou OK is (bij mij was het een beetje dubbel, geen echte ramp maar toch ernstig op lange termijn)

  3. beaunino zegt:

    Ik mag binnenkort nog eens 24 uur lang mijn bloeddruk over laten meten. Ook geen pretje, maar dat gedoe met zo’n meter in je hol lijkt me helemaal niets.
    (Mijn bloeddruk is ’s morgens keurig, maar de onderdruk tussen de 95 en 105 in de middag, vandaar). Nou, ik hoop er het beste van voor je.
    Nu heb ik inmiddels je benen gezien, je borst, wat volgt?

  4. Oh wat heb ik moeten lachen om je verhaal zeg!! Ik lig hier te gieren, mijn zoon kijkt verbaasd en vraagt wat er is. Wat een mooi mens ben je! Ik hou van deze humor! Ik hoop dat het goed is met je hart, en ja het klopt van die foto hoor!! Ik heb het zelf gezien. 😉

  5. Inge zegt:

    Fantastisch verhaal 🙂 Je bent alleszins goed begonnen met je uitdaging 🙂

  6. tinyblogt zegt:

    Ja mo ja, dat is nie allemaal om te lachen hé. Je weet ook wel waar hoge bloeddruk allemaal toe kan leiden en ik heb hier nu juist zitten zagen om nog vijftig jaar te bloggen. Je kan nu zien dat het allemaal nog goed marcheert zulle. 🙂

  7. Liese zegt:

    “mijn collega denkt dat er een draad uit zijn gat komt!”

  8. Mrs. Brubeck zegt:

    Je zal maar een collega zijn van jou 🙂
    Ik onthoud vooral dat ontbloot bovenlijf…
    Mr B komt ook elke 6 maanden slechtgezind terug van de cardioloog.. Die verpleegster vindt het altijd nodig om een deel van zijn borstkast kaal te scheren, en laat hem dat nu allesbehalve tof vinden :)!
    Toch blij dat het allemaal bestaat hoor, anders was ik nu al 2 jaar weduwe B en geef toe, dat klinkt niet goed!

  9. Hahaha geniaal hoe je je collega’s in de maling nam. Ik hoop dat uit de onderzoeken blijkt dat er niks aan de hand is. Ik zal voor je duimen.

  10. Brubeck zegt:

    Ik dacht even een foto van mijn tempel van een lichaam te zien tot ik besefte dat het die van Dhr. Pannekoek was. Benieuwd wat het resultaat gaat zijn van je “holter-onderzoek” en ik zou je nooit geloofd hebben, wetende hoe de fantasie borrelt onder je hersenpan. 🙂

    • Mijn ‘tempel’ is eerder iets wat je vindt in een krottenbuurt van Calcutta.
      Ben ook benieuwd naar het resultaat, want ergens denkt een mens toch ook dat het wel eens negatief nieuws zou kunnen worden…

  11. Marion zegt:

    De holter! De waanzin! Haahahaah!

  12. Rob Alberts zegt:

    Prachtverhaal!
    Sterkte met je gezondheid.

    Vriendelijke groet,

  13. Micheline zegt:

    Wat een fantastisch verhaal! Gieren van het lachen! Hopelijk is de uitslag ook om mee te lachen. Ik duim ervoor!

  14. Jaixy zegt:

    😂😂😂😂😂 Hahahahahaha echt wat een vent ben je! Hoe verzin je het 😂😂😂😂😂
    En ik weet ook niet waarom artsen en verpleegkundigen je altijd maar met ontbloot bovenlijf moeten bekijken…..
    Ik snap er niks van….

    • Ik verzin het niet, het komt vanzelf :).
      Dokters en verpleegkundigen beseffen vaak niet hoe vervelend het is voor patiënten dat ze telkens striptease moeten doen – jij kunt daar perfect over meespreken. Ik heb minder last van in een sauna helemaal naakt in een cabine te zitten (iedereen is daar gelijk) dan me bij een aangeklede dokter te moeten ontkleden.

      • Jaixy zegt:

        Hihi ik heb zeer regelmatig mijn bovenlijf mogen ontbloten voor een arts… Blijft bijzonder.
        Ik hou ook niet echt van naar een sauna gaan. Ik ben best wel een preuts type

  15. Menck zegt:

    Mwoehahahahahaaaaaaaa! Den draad, maar dan uit je bilnaad.

    • Pas maar op – vroeg of laat heb je ook prijs 🙂 !

      • Menck zegt:

        Been there, done that, helaas. Ik neem al zowat vier jaar medicatie om mijn bloeddruk niet de pan te laten uit swingen. 😦

        • Oeps. Ik heb zo’n medicatie preventief voorgeschreven gekregen voor ‘als het echt niet meer gaat’, maar heb dit nog niet genomen voordat ik precieze oorzaak en remedie ken…
          Verzorg je !!!

          • Menck zegt:

            In mijn geval:
            Oorzaak: genetisch bepaald (treft gans mijn familie);
            Remedie: Zestoretic – 1 pil per dag;
            Duur: de rest van mijn leven.

            Oh ja, niet kunnen kakken is erger, denk ik dan maar.

            • Bij mij zit Cedocard in de portefeuille. Ik dacht eerst dat ik daarmee kon betalen in de Aldi, maar die gedachte was een scheet in een netzak…
              Kakken: zalig gewoon. De geur van het eten van daags voordien die de neusvleugels streelt, het trompetgeschal in de pot en nadien eens deftig met die borstel kunnen tewerk gaan. Jammer dat ik geen professioneel kakker mocht worden…

  16. Sabine zegt:

    Whahaha hilarisch! Ik zou dat ook zómaar kunnen geloven hoor 😛

  17. Whoehahaha, prachtig zeg, zo’n waargebeurd verhaal!
    Volgens mij kun je echt liegen als Brugman, of nee, hoe zeggen ze dat nou alweer.. Liegen alsof het gedrukt staat, Brugman heeft te maken met praten.. Nou ja, dat kun je vast ook wel 😉
    Nou Paul, ik blijf je toch maar Thomas of Pannenkoek noemen hoor. Ben te oud om dat weer in mijn hoofd te veranderen, als je het niet erg vindt tenminste 🙂
    Nogmaals een heel gelukkig 2016!
    Groetjesss

  18. Mr.Pannenkoek, dit is serieus hé,…..uw tempel moet je verzorgen,…en dat ontbloten, dat is peanuts met wat wij meemaken in de gynaecoloogstoel,….trust me,…..dus verzorg je!!!!

  19. Morgaine zegt:

    Whahahahaha Thomas! Ik zou je niet gelooft hebben, ik ken die metingen namelijk, van familie leden ooit, maar ikz ou zo met je mee gedaan hebben in je verhaal, dan hadden meer het misschien geloofd, LOL. En dan thuis ook nog vertellen, hahahaha geweldig!

    X

  20. Melody zegt:

    ach weet je… dit kun je dan ook weer wegschrijven onder ‘been there, done that’… en nog geen 60 heb je dus nog tijd genoeg voor de boeg om bij te leren 😉

  21. Billy zegt:

    hahaha, jij bent me er toch één ze, Paul!
    Nu maar hopen dat die uitslag positief is voor jou. Aan die ouderdom kan je niet voorzichtig genoeg zijn… 😛

  22. Wildcard zegt:

    Hahaha, ik lag strijk van’t lachen 🙂

  23. merel zegt:

    Ik ben door die uitdaging van jou die ik op andere blogs zag bij jou terecht gekomen …. Mooie uitdaging … Alleen mijn blog zijn enkel gedichten en dat wil ik, zo houden

    Je hebt ze goed liggen gehad wat betreft die holter. Zelf werk ik bij een cardioloog en wist dus Onmiddellijk dat je een grapje maakte
    Sta er wel van te kijken dat je 3 weken op de uitslag moet wachten en nog terug moet gaan voor inspanningsproef en echocardiografie terwijl dat ook allemaal samen kan gebeuren

  24. Mieke zegt:

    Dag Paul, allez, dat is toch jouw naam.

    Zelf heb ik ook last van hoge bloeddruk. Je hoeft je daardoor niet bloed druk om te maken.
    Er zijn pilletjes voor.
    Die neem ik al jaren en ben zoveel jonger.

    Van mij was het ook door stress op het werk.

    Heb ook al jaren een bloeddrukmeter, onlangs een nieuwe gekocht. Dat oude ding bleek niet meer zo goed te werken, mijn bloeddruk ging omhoog met het ouder worden van het toestel. Zou je wel aanraden om een geijkte bloeddrukmeter te kopen, in zorgwinkel van cm bv.

    Terug onder controle nu. Zoveel mogelijk rust in jouw leven proberen te brengen, en een pilletje, en dan lukt dat.

    Groetjes

  25. Mieke zegt:

    Graag gedaan. Bloeddrukmeter die ik heb is Omron. Google even en je zal zien dat die als de beste beschouwd wordt.
    Ik heb een polsomron, en heb er alle vertrouwen in, er zijn ook andere omrons.
    Succes en probeer je er niet teveel op te fixeren, dat deed ik vroeger wel, en dat werkte averechts.
    Voel me goed nu.
    Read you later.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s