De Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 4

D

(een vergeelde foto uit vervlogen tijden, reactie op https://brubecktakes5.wordpress.com/2016/01/19/pannenkoek-challenge-3/ die Brubeck in de loop van deze week op jullie losliet)

“Echt waar, Paul, dit moét je eens doen”, zei buur Filip (‘Fluppe’) toen we op een avond zaten te aperitieven op zijn terras, “Kamperen, je kunt niet geloven hoe tof dit kan zijn, welk avontuur dit is…” Het was 1991. Aperitieven met F. en G. was altijd zeer gezellig, soms een beetje té gezellig, want als we nadien de flessen telden die leeg op het aanrecht stonden was het net alsof we met veel meer dan met z’n vieren waren geweest.

“En je mag gerust onze tent eens lenen, in afwachting dat je er zelf één koopt!” voegde hij er aan toe. Met nog een ‘hik’ er achteraan, maar die vermeld ik hier niet omdat je anders wel vreemde gedachten zou krijgen van die man.

’s Anderendaags, toen ik de bonkende kater in mijn hoofd probeerde te verjagen met een flinke wandeling, opende ik de voordeur. Anders kon ik niet naar buiten. Het tentpakket stond daar met een briefje erop gekleefd, getekend Filip. We konden er dus niet aan ontsnappen.

Het volgende weekend was het prachtweer. We zijn op zaterdagmorgen pardoes naar Nederland gereden, ergens in de buurt van Scheveningen. Zonder reservatie, nog zo’n relaxt voordeel aan kamperen, en vonden direct een plaats om onze tent op te zetten. Het was een beetje zoeken om die mastodont recht te krijgen en te houden, maar de aanhouder wint. Overdag gingen we wat ontspannen buiten de camping. Rond zes uur in de namiddag waren we klaar om echt kennis te maken met het kamperen.

We aten wat gefrituurde rommel in de snackbar, wegens geen alternatief. Plots begon de karaoke. Wij, groentjes, hadden zoiets nog nooit meegemaakt, waarom dus niet blijven zitten? De sfeer viel mee, ondanks het feit dat af en toe zo’n stroperige Hollandse schlager op ons werd losgelaten. Dan was het vooral lachen met de smoelen die erbij werden getrokken door de uitvoerders van de imitatie.  We verlieten de snackbar omstreeks elf uur, een paar lauwe Heinekens klutsend in onze maag. Tijd om te gaan slapen. Dachten we.

We stapten naar onze tent, en zagen heel wat tentgenoten die een zaklamp lieten branden in hun slaapplaats. Waren zij zich bewust van het feit dat  passanten elke handeling konden zien die ze verrichten? Sommigen waren gezellig aan het praten, anderen oefenden bepaalde standjes uit van de Kamasutra. Ik kan me voorstellen dat ze niet beseften dat ze dit deden in het openbaar. Nog iemand anders stond te plassen tegen een boom naast zijn tent. Hij floot daarbij een deuntje van André Van Duyn. Kan ook Sjoel Spoelsma geweest zijn, ik ben niet thuis in de Nederlandse schlagerij.

We kropen in het donker in onze slaapzak en kusten elkaar slaapwel. Een inniger samenzijn riskeerden we niet. Naast onze tent werden stoeltjes neergezet. Door een spleet zagen we dat een zestal mannen zich kwam installeren, een bak pils in het midden. Een paar olielampen zorgden voor wat sfeerverlichting. Er werd luid gepraat, gelachen en gezeverd. Het zou een ‘gezellige’ nacht worden. Aan de taal te horen waren het Nederlanders en Duitsers die aan het verbroederen waren. Na een paar pilsjes werd een wedstrijdje gehouden om het luidst boeren laten. Hun hoongelach klonk voor de hele camping. Toen er geen lol meer werd beleefd aan het boeren laten ging men een versnelling hoger, en werd een concours gehouden in het lanceren van scheten. Tot een Duitser “Verdammt!” riep.  Aan zijn commentaar te horen had hij te hevig geperst om zijn wind te produceren en had  daarbij gezellig in zijn broek gekakt. De anderen lagen strike. “Entschuldigung”, stamelde de man en trok zich terug in het gemeenschappelijk toilet van de camping. .

Tot drie uur ’s morgens hebben ze kabaal gemaakt. Ik ben een paar keer naar buiten gegaan om te vragen of het ietsje stiller kon. Dit kon, voor één minuut en dan was het weer bingo.

’s Morgens vroeg. Na de helse nacht met weinig rust wandelden we met slaperige ogen naar de wasgelegenheid. Een soort sanitaire blok met scheiding vrouwen-mannen. Om één of andere reden ging ik de mannengelegenheid binnen, mijn schat nam de dameskant. Ik zag een kleine lavabo met een roestig kraantje en wat kapstokken aan de muur. Een deur die leidde naar de douches. Twee mannen kwamen naakt en druipnat uit die deur. Ik wist hoe laat het was. Een gemeenschappelijke douche. Enfin, so be it. Hier kende niemand me, dus verstand op nul en ‘go with the flow’. Vijf douchekoppen, waarvan drie reeds bezet. Schrikken toen lauw water op mij regende. De man naast me was klaar, ging naar buiten, en werd direct vervangen door iemand anders die in zijn onderbroek onder de douche ging staan. Gezellig (vies)! Ik waste me vlug, spoelde en ging ook naar buiten. Mijn lieverd was er bijna tegelijkertijd, en we proestten het uit, want de man in onderbroek droop zich een weg terug naar zijn tent.

We aten ontbijt waarbij we kozen voor ‘stuutjes met muuzestroentjes’ (boterham met hagelslag)

Nadien zijn we terug vertrokken richting Brugge. We hadden eigenlijk zin om bij het afbreken van de tent veel lawaai te maken, en eens luid te toeteren met de auto, om de ‘daders’ van gisteren een lesje te leren, maar dan zouden alle campingbezoekers de dupe zijn geweest. Wij hielden het netjes.

Kamperen? Nooit meer, wat ons betreft…

(de dame die je wazig ziet op de foto is mijn lieverd (meer dan 23 jaar gelelden), de man in gestreepte broek (binnenin de tent) ben ik)

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

66 reacties op De Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 4

  1. tinyblogt zegt:

    In 1991? Zooo lang geleden?? 😉 Hahaha, ik had eerder iets verwacht van in de jaren zeventig toen je sprak over een vergeelde foto. Enfin, kamperen op die manier heb ik maar weinig gedaan, hoewel… Tiens als ik ga tellen, dan deed ik dat meer dan ik dacht. Maar er staan ook nog kampeerlogjes gepland bij mij dit jaar. Gelukkig heb ik zelden last gehad van Hollandse (of andere) lawaaimakers – of stonden we gewoon telkens op een eerder ‘familiecamping’…? De enige keren dat ik totaal niet sliep op een camping was op een publieke festivalcamping toen er voortdurend over en weer werd geroepen. De volgende keren loste ik dat op door mee te gaan werken als vrijwilliger en te slapen op de (stille) medewerkerscamping. Oh en lang leve de oordopjes! 🙂

  2. Eilish zegt:

    Om al de redenen die je opsomt wil ik dus nooit in een tent slapen !

  3. Inge zegt:

    Ook geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om te gaan camperen en nu ik je verhaal gelezen heb, lijkt me dat een héél verstandige keuze 🙂

    • Kunnen de haren op je hoofd denken, dan? Misschien is dit de reden dat ik niet van de rapste ben… Ik heb bijna geen haar meer op mijn schedeldak :(.
      Je zou het toch een keertje moeten proberen, anders kun je er niet over meespreken 🙂

  4. Jaixy zegt:

    Wahahaha dat was echt het kampeer avontuur he???
    Ik ben ook niet zo van de tent…

  5. Ik kan hier dus niet over mee spreken, dus zwijg ik verder in alle talen.

  6. Brubeck zegt:

    Wat je beschrijft is erger dan wat wij ervaren hebben omdat zo’n camping met stacaravans iets meer (maar ook niet veel meer) beslotenheid geeft. Wij zijn nooit kampeerders mét tent geweest en zolang ik leef zal dat nooit gebeuren. Alleszins denk ik niet dat je met dit verhaal mensen overtuigd hebt..
    Trouwens, wie heeft deze foto getrokken als jullie er alle twee opstaan ?

    • SSSjjjjt. Mijn bedoeling was dat mensen effectief in die tent zouden op zoek gaan naar Mr. P. Uiteraard heb ik de foto genomen, en is P. ver te zoeken op de foto…
      Ook wij hebben eens via een reisagentschap (heel lang geleden, toen we pas gehuwd waren) een stacaravan geboekt in de Ardennen. Toen we er binnenkwamen en de koelkast opentrokken, lagen er nog twee hamburgers in van mensen die er, allicht maanden voordien, ook in hadden gelogeerd. Er stond letterlijk haar op :).

      • Brubeck zegt:

        Dat maakten wij de eerste keer mee, met een koelkast waar volgens mij de wereldproductie knoflook in was geteeld voordat we ze in gebruik namen. Ze werd gelukkig wel onmiddellijk vervangen.

  7. Kamperen is een ander woord voor creperen!!! Ik heb het wel een tijdje gedaan, en ik heb ook leuke ervaringen gehad… Ben blij dat we nu in een verbouwde boerderij slapen…

  8. Mrs. Brubeck zegt:

    En dan mogen we niet vergeten te vermelden dat zo’n stacaravan echt heeeeeeel duur is, dus wordt/werd het verhaal dubbel zuur 🙂

  9. Kamperen is de mooiste zomersport, toch? Whahahahaha – heerlijke post!

    Mijn bijdrage deze week: http://blog.kreanimo.com/?p=2416

  10. Morgaine zegt:

    whahahahaha die kama sutra, geloof mij, als dat gebeurt, dan heb je het eerst niet door, dat is mij ook overkomen, al was het ook mijn eerste campingtrip in tent en we hadden ook nog een lichtje aan.. OUCH, hahahaha

    Ik ben ook niet zo van de tenten, minimaal een caravan 😉

    x

  11. Morgaine zegt:

    En ik kan het nog erger maken… ik was 16, hij was 19, voor de Nederlandse wet, had dit dus ook nog niet gemogen toen… maar ja we hadden verkering, de vakantie was ook goed gekeurd, en ik ga ervan uit dat onze ouders echt wel wisten dat, hahaha 😉

  12. Zo herkenbaar, toch overheersen bij mij de leuke
    herinneringen aan veel. Geweldig geschreven!
    Wie weet geef ik mijn Lief straks een por om
    te gaan kamperen van de zomer ;-))

  13. els zegt:

    Hoor ik dan echt bij de weinigen met enkel positieve kampeerervaringen?
    Enkel één bange ervaring, in de Ardennen, toen een everzwijn ’s nachts een por tegen de buitenkant van de tent kwam geven die ik duidelijk op mijn rug voelde….even schrikken….beestje was onmiddellijk weg.

  14. De Fruitberg zegt:

    Ik heb het al gezegd: als je mij mee wil nemen op vakantie, boek je op zijn minst een driesterrenhotel. Anders blijf ik thuis, in mijn viersterrenverblijf. Ik zie geen man in gestreepte broek…

  15. Marion zegt:

    Haaaahahaha, ik moest al lachen bij de eerste zin! Kamperen moet je inderdaad ooit één keer gedaan hebben. Echter niet in Nederland natuurlijk!!!! Wij hebben dat ook één keer gedaan. Nooooooooooit meer! Altijd richting Frankrijk vertrekken. Die Fransen zijn daar heel bedreven in. Dus, meneer Pannenkoek, kunnen wij een tweede kampeertrip naar de Zuiderburen verwachten komende zomer?

  16. Micheline zegt:

    Wij hebben nooit gekampeerd maar als ik dit lees heb ik er geen spijt van. Vrienden van ons daarentegen gaan altijd kamperen en hebben dit al in heel Europa gedaan. Gelukkig werden we nooit meegevraagd 🙂

  17. Een herkenbaar verhaal Thomas. We hebben allebei moeten lachen wat voor belevenissen je die dag en avond allemaal meemaakte. De meezing muziek van de Ollanders ligt jou minder, hebben wij begrepen. Kamperen hebben wij nooit gedaan. Meestal een appartement of huis gehuurd. Sinds begin jaren 90 een eigen stekkie aan de Costa del Sol waar wij 8 maanden per jaar wonen. Onze bijdrage, aflevering 3, we lopen steeds een week met jou achter, staat op onze fotoblog. Fijne zondag en groeten van ons.

  18. Sabine zegt:

    Hahaha ik krijg al de rillingen als ik dit lees 😉 Heb wel gekampeerd, de laatste keer zelfs in Colombia, maar eigenlijk is het niet zo aan mij besteed. Al die herrie, al die beesten, dan loopt het luchtbed weer leeg, zitten mijn voeten na het douchen weer onder de modder…

  19. Flavie zegt:

    Daarom zie ik het niet zitten om te kamperen!
    Heel tof geschreven 🙂

  20. staartje zegt:

    Jammer, verkeerde camping

  21. bentenge zegt:

    Camperen is leren leven met anderen 😉 Ik heb het er ook niet altijd zo mee op, maar het valt doorgaans goed mee vind ik. Al goed dat je tegenwoordig een betere camera hebt want aan de lens van die uit 1991 scheelde precies één en ander.

  22. Ik zou dat nochtans graag eens doen, maar mijn wederhelft niet…

  23. Rob Alberts zegt:

    Ik ben van het wild kamperen. Lopend door de natuur als het donker begint te worden mijn tentje opzetten. Soms ga ik daarvoor in een uitspanning iets eten en drinken.

    Voordeel is dat de nachtrust alleen door natuurlijke geluiden verstoord wordt. En dan doel ik niet op de door jou vermelde boeren en scheten.
    Nadeel is dat de wasgelegenheid niet altijd direct voor handen is in de vorm van nabij gelegen natuurlijke waterlopen.

    Mooi om jouw verhaal te lezen.
    Ik begrijp dat mijn manier voor jou niet meer mogelijk is.
    Een eigen tent, slaapzak en rugzak zijn namelijk wel een vereiste.
    Vrolijke groet,

  24. Pingback: Reisfotochallenge 4: Het duiveneiland. - Kreanimo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s