De Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 9

D Dakartt

1895 ?

Neen, deze foto komt uit het jaar 2012, en schoot ik in een schooltje in een plattelandsdorp van Senegal. Een groepsreis, opnieuw. Ik vertelde er vroeger reeds over. Een klein groepje van een tiental mensen, waaronder twee Walen. Qua leeftijd heel gevarieerd. De jongsten waren twintigers, de oudsten vooraan de zestig. Veel ‘ambiance’ in de groep, maar niet de gezelligheid die wij verkiezen. Twee Walen waren knorrig omdat ze vonden dat de Vlamingen meer aandacht kregen van de gids van zij. Het koppel jongeren (waarvan de mannelijke kant voor medicus studeerde en zich nogal belangrijker vond dan de rest) kwam regelmatig in botsing met een ander koppel. Haantjesgedrag, weet je wel…

Die dag werden we met het busje naar een soort woestijn gebracht, waar we volgens het programma een wandeling maakten van een uurtje en we op het eind zouden toekomen aan een dorp met schooltje. Als de directeur het toeliet, zouden we ook een klasje mogen bezoeken. Natuurlijk dat die het zou toelaten, want hij wist dat toeristen we altijd iets mee hadden om te schenken. Op voorhand werd een sommetje ingezameld waarmee op een marktje schriften en schrijfgerief werd gekocht.

Tijdens de wandeling maakten de twee Walen constant van hun oren. Het was te warm, de wandeling was te lastig (was het echter helemaal niet), er was niets te zien of te doen,… Tot de hele groep zich tegen hen keerde en hen de keus gaf achter te blijven of zonder knorren verder te stappen. De Afrikaanse gids keek opzij toen we het probleem op die manier probeerden op te lossen.

En toen kwamen we het dorpje binnen en stapten uiteindelijk dit klasje binnen. Op het bord had ‘de meester’ een landkaart gekend, waarbij België even groot leek als Frankrijk. Aan de rechterkant stond een koe uitgebeeld, met pijlen naar de verschillende lichaamsdelen.

De kinderen moesten heel stil zitten terwijl de leraar uitleg gaf aan de toeristen. Het was saai, ik zag dat de ganse klas zich verveelde, maar toch braaf bleef rechtstaan naast hun bank. Ik zocht oogcontact, en kreeg dit heel vlug. Ik deed teken met mijn handen dat de ene kant van de klas mocht gaan zitten, en de andere moest blijven rechtstaan. De kinderen lachten, en deden wat ik hen vroeg. Dan omgekeerd. De ene kant moest weer rechtstaan, en de andere kant moest gaan zitten. Stil gelach. De leraar keek wel eens raar in mijn richting, maar liet begaan.

Toen de ganse klas neerzat, nam ik achter de leraar zijn rug een stukje krijt, en tekende een gigantische drol op het bord, onder het achterwerk van die koe. Veegde die onmiddellijk weer uit, maar de kinderen hadden het gezien en dit toverde een onvergetelijke glimlach op hun gezicht.

Neen, behalve wat we op de markt kochten hadden we niets mee om uit te delen. Het idee dat ik hen een lach had bezorgd, ook toen ze ons volgden naar de schoolpoort, deed toch deugd. Ontroerend deugd eigenlijk, want blogger liet een traan toen de kinderen ons toe zwaaiden naar de bus die op ons stond te wachten. Het is een droom om ooit eens zo’n kinderen te helpen een weg vinden in het leven. Een betere weg dan, dan diegene die hen ongetwijfeld te wachten staat met de beperkte middelen die ze hebben.

 

Advertenties

Over Thomas Pannenkoek

Ik ben wie ik ben, vraag mij niet waarom.
Dit bericht werd geplaatst in filosofie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

52 reacties op De Pannenkoek Reisfotochallenge 2016 – aflevering 9

  1. Hillechien zegt:

    En waren die Walen nu voor de rest van de vakantie minder knorrig? Heb hier dagdagelijks te maken met Walen, soms toch rare mensen hoor maar tja waar niet

  2. Wat zal die meester gedacht hebben? Wie is die rare pias die mijn klas op stelten zet?? Een lach is het mooiste geluid op aarde. Misschien denken de kinderen nog weleens aan je terug!! Mooi verhaal.

  3. Rob Alberts zegt:

    Prachtverhaal, met plezier gelezen.

    Vrolijke groet,

  4. chrissebie zegt:

    Haha, iemand een lach op het gezicht toveren is het mooiste wat er is. Ik kan er inkomen dat je daar gelukkig van wordt! En bij het lezen van dit logje slaat mijn angst voor een groepsreis alweer toe 😉

    • Bij een groepsreis letten wij altijd op om ons niet te veel te binden aan de groep zelf. Waar we kunnen ontsnappen, doen we dat ook. Klinkt weinig sociaal, maar op die manier genieten we maximaal. Laat je niet afschrikken, Chris !!

  5. tinyblogt zegt:

    Gij zotgat! Moest ik uw vrouwtje zijn, ik zou op slag weer verliefd worden.
    Dat vind ik nu eens geweldig zie. Wij zijn ook al aan het dromen van Afrika, een continent waar heel graag naar toe willen.

    • Mijn vrouw en ik worden constant weer verliefd op elkaar :).
      Afrika is inderdaad een ongelooflijk spannend continent (vooral zwart Afrika dan, onder de Tunesiës en Egyptes van deze wereld). Hou het niet op dromen, neem de handschoen vast! Bij Connection in Brugge vind je soms fantastische promoties…

      • tinyblogt zegt:

        Voorlopig moeten we nog rekening houden met de vakanties van de kinderen, en kunnen we niet buiten het seizoen gaan. Dus dat maakt het nog een beetje te moeilijk. (En te duur!)

        • Ik wil je niet tegenspreken, maar eindelijk valt die prijs nog mee als je een beetje uitkijkt. Zeker als je het niet ontziet om een andere luchthaven te nemen (Schiphol bijvoorbeeld). Elk zijn hobby, maar ik vind het fantastisch om het Internet uit te pluizen naar pakketten die én interessant zijn én betaalbaar. En misschien vinden schoonouders het fantastisch om eens de kleinkinderen in huis te hebben voor een paar weekjes 🙂

  6. Eilish zegt:

    Komaan Pannenkoek, een drol … dat verhaal gaat nu 3 generaties verder nog verteld woorden door die kinderen

  7. Joyce zegt:

    Een lach is meer waard dan welk gerij ook Thomas, mooi verhaal… Ik zit hier met een glimlach te lezen 🙂

  8. Samaja zegt:

    Alweer een mooi reisverhaal en ook best wel ontroerend. Blijkbaar krijg je heel gemakkelijk de aandacht van een hele klas kinderen. Nooit aan een loopbaan in het onderwijs gedacht ;-)?

  9. Flavie zegt:

    Mooi verhaal… heel graag gelezen!
    Was het niet moeilijk om dit in het ‘echt’ te zien? Ik weet niet of ik het zou kunnen…

  10. Myrea zegt:

    Weer met plezier gelezen!
    Ik heb mijn eindstage in Suriname gedaan en zie toch veel gelijkenissen met de klas op jouw foto (mooie herinneringen).
    En het is inderdaad zo dat die glimlach hen langer zal bijblijven dan de materialen die je meebrengt 🙂

  11. Morgaine zegt:

    Je snapt het toch eigenlijk niet in deze wereld, onze wereld, dat er nog steeds mensen en vooral kinderen zijn, die zo weinig kansen hebben in het latere leven, en dan ook nog te bedenken, dat zij die dat wel hebben, vaak gewoon verneuken…. sorry voor dat woord, maar ik kan het niet anders zeggen.

    Mooi verhaal Thomas, en foto ook natuurlijk, en ik ben blij dat jij hen een glimlach hebt kunnen brengen. Ik hoop dat ze stuk voor stuk goed terecht zullen komen.

    X

  12. Marion zegt:

    Met een glimlach gelezen.

  13. Brubeck zegt:

    Dat is de dynamiek van een groepsreis, als er dan “contrairen” in de groep zitten, kan er plots een groepsreactie optreden. Ik heb bij je verslag alleen gevoel of zo’n bezoekje aan een school niet teveel een “in scene” gezet gegeven is ? Het zou me waarschijnlijk een ongemakkelijk gevoel geven.

    • Ik had niet het gevoel dat het bezoek in scene gezet was, alhoewel het schooltje wel vaker werd aangedaan door die (plaatselijke) gids. Een win-win situatie eigenlijk, de toerist krijgt een bezoek aan een authentiek klasje, en de school vangt altijd wel ergens een gift.

  14. Heerlijk dat je hen aan het lachen maakte. Ongelooflijk hoeveel talent daar eigenlijk verloren gaat terwijl wij als toeristen een kijkje nemen hoe (slecht) het er aan toe gaat …

  15. Menck zegt:

    Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat de statistieken van je blog al langer dan vandaag melding maken van veel bezoekers uit Afrika. Het is dan ook een memorabel reisfenomeen, die Thomas (Pannen)cook.
    Mooi relaas. Ik wou dat ik jou was op dat klasbezoekmoment. Echt.

  16. De Fruitberg zegt:

    Lek verhaaltje, en ditto foto.

  17. greet zegt:

    Een mooi reisverhaal! En die laatste gedachte herken ik wel een beetje. Het zou mooi zijn, als de kansen die kinderen krijgen een beetje beter zouden verdeeld zijn.

  18. Eigenlijk wel, inderdaad. De situatie in Afrika gaat erop vooruit, maar aan een zeer traag tempo…

  19. Sabine zegt:

    Ah wat mooi! De foto doet je denken aan mijn tijd in Ghana, waar ik zelf 4 weken voor zo’n klas stond. Vreselijk moeilijk maar mooi om de blije kindjes te zien!

  20. Jaixy zegt:

    Ja…. Wat zou het mooi zijn als elk kind in de wereld dezelfde kansen krijgt als in ons landje….

  21. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik zou denk ik gewoon stil geworden zijn… Het doet me altijd iets als mensen/kinderen gewoon oprecht gelukkig zijn om simpele dingen.
    En zo’n stel aanstellerige toeristen zouden snel te maken krijgen met mijn “frank blad”.
    Mooi van je!

  22. Wat een mooi logje weer!
    Ik probeerde me het meteen voor te stellen!

    Mijn bijdrage deze week: http://blog.kreanimo.com/?p=2637

  23. Een heerlijk verhaal, op zijn Pannenkoeks geschreven.
    Ik zal ook weer eens in mijn fotoboeken gaan struinen.. ben deze challenge gewoon vergeten.
    Maar… komt goed!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s